De baas neemt een vrouw boek 2
Auteur
Heather Teston
Lezers
168K
Hoofdstukken
27
Liefde is nooit eenvoudig, vooral niet wanneer ze verschijnt op een plek waar ooit duisternis leefde. Gabriel is een man gevormd door een leven zonder zachtheid, toewijding of genade—tot Paige binnenkomt en stilletjes alles verandert. Jaren later is hun band stabiel, hartstochtelijk en diep teder, gebouwd op vertrouwen waarvoor ze hard hebben moeten vechten. Toch brengt de tijd nieuwe vragen, oude wonden en geheimen die bedoeld zijn om degenen van wie we het meest houden te beschermen. Terwijl de toewijding verdiept en keuzes zwaarder worden, wordt Gabriel geconfronteerd met hoe ver liefde kan reiken zonder te breken. Paige voelt de aantrekkingskracht van iets dat net buiten bereik ligt, een ontbrekend stukje van haar verhaal dat weigert te zwijgen. Want wanneer liefde je eenmaal verandert, stopt ze daar zelden.
Hoofdstuk 1
Book 2
Gabriel en Paige zijn inmiddels negen jaar getrouwd. Hun zoon Lorenzo is nu acht en hun dochter Anna-Lisa is vijf.
Toen Paige 's ochtends wakker werd, zag ze dat Gabriel niet in bed lag. Ze stond op, douchte zich snel en trok schone kleren aan.
De kinderen hadden de nacht bij hun oma doorgebracht, dus ging ze op zoek naar haar man.
Toen ze de keuken inliep, vroeg ze een van de meiden of ze wisten waar hij was.
"Ja, mevrouw, meneer Maestri is in de fitnessruimte," zei Beverly.
Ze glimlachte vriendelijk naar de oudere werkster, Beverly. De vrouw werkte al zeven jaar voor hen; ze was in de vijftig en was dol op de kinderen. Ze hielp ook met de kinderen als dat nodig was, en ze waren van haar gaan houden.
Ze verliet de keuken en liep naar de fitnessruimte.
Ze opende de deur en stapte stilletjes naar binnen om naar hem te kijken. Terwijl ze tegen de muur leunde, voelde ze het verlangen in zich opwellen.
Hij had nog steeds een geweldig lichaam, met stevige spieren en een platte buik. Haar ogen volgden de zweetdruppels die van zijn gezicht en nek op zijn blote borst vielen.
Haar kruis klopte bij het zien van de spieren in zijn armen en benen die aanspanden terwijl hij zich in het zweet werkte op de loopband.
Toen hij voelde dat er iemand in de kamer was, keek hij op en zag hij haar glimlachen. Zelfs na al die jaren smolt zijn hart nog steeds als ze in de buurt was.
Ze was nu nog mooier dan de eerste keer dat hij haar zag. Ze liep naar hem toe.
"Gabriel, je traint veel te veel," zei ze.
"Ik moet wel."
"Waarom?" vroeg ze. Hij keek haar aan terwijl hij bleef rennen.
"Voor jou, Angel. Ik moet in vorm blijven, zodat je ogen niet afdwalen naar iemand die jonger en strakker is."
"Jij bent de sterkste en knapste man die ik ooit heb gekend. Je hoeft jezelf niet zo hard te pushen, je zult jezelf nog bezeren."
Hij zette het apparaat uit en keek haar aan met een sprankje woede in zijn ogen.
"We zijn nu iets meer dan negen jaar getrouwd, en je bent geen spat veranderd."
"Ik weet niet waar je het over hebt," zei ze, terwijl ze een handdoek pakte en het zweet van zijn gezicht veegde.
"Er is geen enkel lijntje of rimpeltje op je gezicht of lichaam. Je huid is zo zacht en je borsten zijn zo stevig; het is niet normaal."
Ze stopte met vegen om hem in de ogen te kijken. Ze zag dat hij boos was en vroeg zich af waarom.
"Waarom maakt dit je boos? Ik dacht dat mannen het heerlijk vonden om een jonge vrouw te hebben," zei ze.
Hij pakte haar kin vast en keek haar strak aan.
"Je bent nog steeds zo mooi en lief, soms denk ik wel eens dat je niet menselijk bent."
Hij trok haar ruw in zijn armen. "Vertel me, Angel, ben je een heks en heb je me betoverd?"
Ze vond zijn zweetgeur niet erg toen hij haar vasthield.
"Ik weet niet wat ik ben, maar jij hebt míj betoverd," zei ze.
Ze legde de palmen van haar handen tegen zijn wangen. "Ik hou van je, en ongeacht hoeveel grijze haren je in je haar hebt of rimpels in je gezicht, ik zal altijd naar je verlangen."
Zijn hart begon sneller te kloppen toen hij in haar ogen keek, waarin hij het gevoel had te verdrinken.
"Na al die jaren samen wind je me nog steeds op. Voel je hoe hard ik ben?" vroeg hij, terwijl hij zijn handen op haar legde en haar stevig tegen zich aan trok.
"Ik voel je," zei ze met een bonzend hart. In de loop der jaren waren haar liefde en seksuele verlangen naar hem alleen maar sterker geworden.
Ze hield van zijn kracht, van de manier waarop hij haar domineerde in de slaapkamer. Maar buiten de slaapkamer behandelde hij haar met respect en als zijn gelijke.
"Wanneer komen de kinderen thuis?" vroeg hij, terwijl hij haar billen in zijn handen nam.
Ze hapte naar adem toen hij haar nog harder tegen zijn stijver wordende pik duwde.
"Waarom?" vroeg ze, hoewel ze het antwoord eigenlijk al wist.
"Ik heb een douche nodig, en jij gaat met me mee," zei hij, waarna hij haar mee trok naar de doucheruimte.
Het was de badkamer die hij in zijn fitnessruimte had laten bouwen. Er was ook een kast met schone kleren voor hen allebei.
Het was makkelijker zo, dan door het hele huis terug naar hun slaapkamer te moeten lopen. Binnen een oogwenk had hij haar naakt uitgekleed en stonden ze onder de douche.
Ze rilde even toen haar rug de koele tegels raakte, nadat hij haar ertegenaan duwde.
Toen zijn lippen naar haar nek gingen en langzaam naar beneden gleden, pakte ze de stangen vast die hij speciaal hiervoor had laten plaatsen.
Ze trok haar rug hol toen zijn mond tussen haar benen gleed en zijn tong de plooien van haar hete kutje likte.
Een luide kreun ontsnapte aan haar mond toen zijn tong dieper naar binnen drong en precies dat plekje raakte waardoor haar benen het begaven; het was maar goed dat de stangen er waren om zich aan vast te houden.
Het voelde alsof de bliksem door haar lichaam sloeg toen ze klaarkwam.
Hij vond het heerlijk dat hij haar na al die tijd nog steeds kon bevredigen, en het werd elke keer weer beter.
Terwijl hij haar billen vastpakte, tilde hij haar op en voelde hij hoe ze haar benen om hem heen sloeg.
Zijn mond kwam hard en ruw op de hare neer terwijl hij haar kuste met een honger die alleen zij in hem naar boven kon halen.
Zijn pik was keihard en klopte toen hij bij haar naar binnen stootte.
Zijn drang naar ontlading was groot; hij begon in haar te pompen, waardoor haar billen tegen de muur klapten.
Haar lieve kreuntjes maakten hem nog opgewondener.
Hij haalde zijn mond van de hare, kreunde zwaar en hapte naar adem, en schokgolven stroomden door zijn lichaam toen hij nog een paar harde stoten gaf voordat hij in haar klaarkwam.
De palmen van zijn handen rustten tegen de douchemuur terwijl hij op adem probeerde te komen. Haar slanke benen waren nog steeds om hem heen geslagen en haar armen hingen om zijn nek.
Nadat ze weer op adem waren gekomen, liet ze haar benen zakken en zette ze haar voeten op de vloer.
"Angel, ik hou zo veel van je. Jij bent mijn leven, en zonder jou zou ik ophouden te leven," zei hij. Daarna kuste hij haar voorhoofd, neus en lippen.
Ze stapten allebei uit de douche, pakten een handdoek en droogden zich af.
Ze liepen door een andere deur die aan de badkamer grensde, waar wat kleren aan haken hingen en in een kast lagen.
Terwijl ze schone kleren aantrok, pakte ze de föhn en begon ze haar haar te drogen. Gabriel stond achter haar en bestudeerde de paar grijze haren op zijn hoofd.
"Ik denk dat ik spul haal om die grijze haren weg te werken," zei hij.
Ze legde de föhn neer en draaide zich naar hem toe. "Waag het niet," zei ze, terwijl ze zijn haar aanraakte.
"Ik vind het mooi. Het laat je er gedistingeerd en sexy uitzien."
"Als ik er nog meer krijg, kun je me straks Daddy noemen," zei hij lachend.
Ze schonk hem een sexy glimlach terwijl ze met haar vingertoppen over zijn onderlip streek. "Ik zou je daddy in bed kunnen noemen, als je dat wilt?"
Hij legde zijn handen op haar heupen en trok haar dichterbij; zijn ogen fonkelden met een ondeugende glinstering. "Dat klinkt geil, een beetje kinky, en ik hou er wel van."
Hoe graag hij haar ook nog een keer had willen nemen, hij wist dat de kinderen snel thuis zouden komen.
"We moeten iets gaan eten; we hebben flink wat trek gekregen."
Hand in hand liepen ze naar de eetkamer, waar ze de kok lieten weten dat ze klaar waren voor hun ontbijt. Hij zat en keek toe hoe Paige at.
Het verbaasde hem altijd hoeveel ze kon eten zonder ook maar een gram aan te komen, terwijl hij juist heel makkelijk aankwam.
In de loop der jaren had hij geprobeerd haar eventuele familie te vinden, wetende dat er íémand moest zijn, een grootouder, een oom. Maar elke privédetective die hij inhuurde, kwam met lege handen terug.
Hij had het haar nooit verteld, in de hoop haar ermee te verrassen.
Ze keek met haar mond vol van haar favoriete Belgische wafels naar hem op, en zag dat hij naar haar keek.
"Waarom kijk je naar me terwijl ik eet?"
"Ik kijk graag naar alles wat je doet," zei hij, toen hij de druppel siroop op haar lip zag.
Hij leunde naar voren en likte hem er bij haar af.
"Verdomme vrouw, als het personeel er niet was, zou ik alles van tafel gooien, je naakt uitkleden, siroop over je lichaam gieten en het eraf likken. Jij wordt ooit nog mijn dood."
Ze giechelde en wees met haar vinger naar een van de meiden die bezig was de restjes eten van de bijzettafel te halen.
Het gezicht van de arme vrouw was vuurrood. Gabriel wierp een blik op haar en keek toen weer naar Paige.
Hij leunde naar voren en sprak zachtjes, zodat de meid hem niet kon horen. "Ze is nieuw en zal snel aan ons wennen." Dat hoopte hij tenminste.
In de loop der jaren had hij al veel personeel weggejaagd met zijn openlijke affectie voor Paige.
Toen ze klaar waren met ontbijten, ging hij naar zijn kantoor om wat werk te doen.
Paige ging naar haar speciale kamer, die hij had omgebouwd tot een pottenbakatelier toen ze met pottenbakken begon.
Hij kocht elke stuk gereedschap voor haar dat ze voor haar hobby nodig had. Ze was er best goed in, en hij wist dat ze ervan genoot om dingen met haar handen te maken.
Haar creaties stonden overal in het huis; sommige waren als cadeau weggegeven. Eén stuk in het bijzonder vond hij heel mooi.
Het was een kleurrijke vaas die hij in zijn kantoor bewaarde, en af en toe zat hij achterover in zijn stoel om ernaar te staren.
Het was magisch, misschien wel omdat het een van de eerste stukken was die ze had gemaakt en hem cadeau had gedaan.
Twee uur later had ze haar studio opnieuw ingericht, precies zoals ze dat wilde.
Toen ze op de klok keek, wist ze dat de kinderen snel thuis zouden komen, dus ging ze Gabriel halen.
Ze vonden het belangrijk om hun kinderen samen te begroeten als ze een tijdje weggeweest waren.
"Gabriel, ga je met me mee naar de woonkamer? Onze kleintjes komen zo thuis."
Hij keek op van zijn bureau, glimlachte naar haar en stond op. "Ik kan niet wachten om ze te zien; het is te stil zonder hen. Ik mis Anna-Lisa's constante gebabbel en Lorenzo's eindeloze vragen."
"Hij wil net zo worden als jij wanneer hij later groot is."
Hij sloeg zijn arm om haar heen toen ze gingen zitten.
"Hij zal een betere man worden dan ik was."
"Zeg dat niet. Je bent een geweldige man en een fantastische vader; je kinderen houden van je en respecteren je."
"Mijn vader was een wrede man die nooit liefde toonde en me leerde om net zo te zijn. Zonder jou was ik net als hij geworden, of misschien nog wel erger."
Hij nam haar gezicht in zijn handen en keek haar diep in de ogen.
"Jij liet me zien wat liefde was en hoe ik moest liefhebben. Onze kinderen zullen nooit hoeven te lijden zoals ik heb gedaan; ze zullen nooit zulke wreedheid van mij kennen."
Ik krijg nog steeds rillingen als ik denk aan wat hij ons probeerde aan te doen. Maar je arme moeder, wat zij al die jaren heeft moeten doorstaan. Ik ben zo blij dat jullie zo hecht zijn geworden. Ze offerde haar geluk en veiligheid op om mij in leven te houden.
Maar ze is vrij van die klootzak; dat zijn we allemaal.
Ze hoorden Anna-Lisa's stem terwijl ze door de gang naar hen toe rende.
