De grijze miljardair: Geheimen en leugens
Auteur
Rasheen Rebel
Lezers
635K
Hoofdstukken
49
Hoofdstuk 1.
UNKNOWN
***
Upper East Side, NY
Chris Lannisters appartement
Chris Lannister komt niet vaak in de drukke stad. Maar door de vele vergaderingen van de afgelopen maanden is hij uit zijn rustige leven gehaald en middenin Lannister Industries beland.
Zijn zus Camille praat altijd met klanten en investeerders. Chris blijft liever op de achtergrond. Hij is een erelid van de raad van bestuur en dat bevalt hem prima.
Maar nu Camille druk is met haar eigen werk, beheert Chris ineens in zijn eentje heel Lannister Industries.
Hun vader, C. Lannister senior, is een paar jaar geleden met pensioen gegaan. Hij liet het bedrijf na aan zijn kinderen. Camille wilde beroemd worden, maar Chris verlangde naar een rustig en privéleven.
Hoewel Chris graag op zichzelf is, weten mensen nog steeds wie hij is. Niet zoveel als Camille, maar mensen vallen op zijn groene ogen, knappe uiterlijk en bijzondere armtatoeages.
Iemand brengt eten naar zijn deur. Hij kocht het appartement twee jaar geleden als pied-à-terre. Hij heeft een deal met de restauranteigenaar beneden. Ze brengen hem eten als hij er is en hij promoot hun restaurant op zijn sociale media.
De deurbel maakt hem niet wakker. Hij is al wakker omdat Reece dicht tegen hem aan slaapt.
Hij heeft de halve nacht wakker gelegen uit angst dat hij haar in zijn slaap zou aanraken. De andere helft probeerde hij zichzelf in bedwang te houden vanwege de geluiden die ze in haar slaap maakte.
Hij staat stilletjes op en gaat naar de woonkamer. Na de bezorger een fooi te hebben gegeven, maakt hij foto's van het eten voor zijn sociale media.
Hij typt de hashtag #topservice, wetend dat veel mensen het snel zullen zien.
Hij dekt het eten weer af en legt zijn telefoon op de bank. Dan gaat hij terug naar de slaapkamer.
Hij verwacht niet dat Reece wakker is. Maar ze is wakker en in de badkamer.
„Gaat alles goed daar?“ vraagt hij om te checken.
„Ja hoor, ik poets alleen mijn tanden!“ roept Reece.
Chris controleert ook zijn eigen adem. Hij vraagt zich altijd af waarom zijn adem 's ochtends niet fris is, zelfs als hij 's avonds zijn tanden poetst. Het is vreemd, maar het overkomt iedereen.
Hij pakt een extra tandenborstel uit zijn nachtkastje en klopt op de badkamerdeur.
Het appartement heeft maar één badkamer en één slaapkamer. De woonkamer en keuken zijn ruim, maar de meubels zijn niet geschikt om op te slapen. Gelukkig vindt Reece het niet erg om het bed met hem te delen.
Toen hij Reece vroeg om mee te gaan naar New York, had hij niet nagedacht over waar ze zouden slapen. Misschien wilde hij het onbewust zo.
Toen ze ja zei, voelde hij zich blij. Hij voelde zich blij, ook al wist hij dat het niet zou mogen. Er kan niets tussen hen gebeuren. Het zou niet werken. Hij heeft iemand anders in zijn hart en hij wil Reece's leven niet moeilijker maken. Daar geeft hij te veel om haar voor.
„Mag ik binnenkomen?“ vraagt hij na het kloppen.
De deur gaat open.
„Bedankt,“ zegt hij terwijl hij de badkamer binnenstapt.
Ze poetst haar tanden bij een van de wastafels. Haar nachtjapon zit strak om haar lichaam en reikt tot haar enkels. De stof laat haar gepiercete tepels zien. Hij probeert niet te veel te kijken.
CJ gebruikt de andere wastafel en poetst lang zijn tanden. Hij kijkt in de spiegel naar de mooie vrouw naast hem. Hij beseft dat hij te lang heeft gepoetst als ze ineens volledig aangekleed en klaar voor de dag verschijnt.
Verdorie.
Reece begint te ontbijten terwijl Chris doucht. Hij doet er lang over omdat hij steeds moet denken aan haar aanwezigheid in zijn appartement.
De reis naar Parijs een paar maanden geleden was plotseling en onnodig. Hij had daar geen werk te doen, hij wilde haar gewoon zien. Zien wat ze deed en of het goed met haar ging. Hij vraagt zich af of ze doorhad dat hij niet voor werk kwam.
Nee.
Ze was te druk met de winkel om erover na te denken.
Met die gedachte zucht hij.
Eindelijk gekleed in een pak, wat hij niet prettig vindt, voegt hij zich bij haar aan de ontbijttafel.
Reece is klaar met eten en beantwoordt nu e-mails op haar telefoon. Ze bekijkt nieuwe online bestellingen een voor een, met een trotse glimlach op haar gezicht.
Chris voelt zich een beetje geïrriteerd omdat hij weet dat haar aandacht niet op hem gericht is. Sinds wanneer geeft hij om het werk van een vrouw? En waarom wil hij dat ze aandacht aan hem besteedt? De gedachte is vreemd.
“Wil ik echt zo graag met haar naar bed? Waarom verdwijnt de aantrekkingskracht niet?“ Zijn gedachten zijn luid in zijn hoofd.
Frustratie is het enige wat hij de laatste tijd voelt. Hij probeert zich te herinneren wanneer hij voor het laatst seks had met iemand en schaamt zich dat hij zich niet kan herinneren met wie of wanneer dat was.
De afgelopen maanden is hij gefocust geweest op de opening van de winkel. Het is grotendeels succesvol geweest, met heel weinig problemen. Er is zoveel geld verdiend dat Reece hem al een cheque heeft geschreven om zijn deel van de zaak terug te kopen. Hij heeft zijn aandeel maanden geleden stiekem aan haar gegeven, maar heeft het haar nog niet verteld.
Hij bezit het grote perceel waarop de winkel is gebouwd. Er staan andere gebouwen, winkels en zelfs een chic restaurant, maar geen enkele brengt zoveel geld op als Reece's winkel.
Ze zag er zo trots uit toen ze de cheque schreef om hem terug te betalen. Zo blij dat ze bij haar eerste poging zoiets voor elkaar had gekregen. Trots dat ze het helemaal zelf had gedaan.
In plaats van haar de waarheid te vertellen, neemt hij de cheque aan en ondertekent de papieren opnieuw. Ze lijkt blij te zijn dat ze nu volledig eigenaar is op eigen kracht. Hij wil haar niet teleurstellen door te zeggen dat hij haar zijn aandeel al zonder voorwaarden had gegeven.
Misschien was dit wel het beste. Hij had haar zijn aandeel gegeven, maar zij gaf het terug zonder het te weten. Op de een of andere manier dacht hij dat het zo zou aflopen, wat hij ook zou zeggen.
„Mag ik je iets vragen?“ zegt hij eindelijk om een gesprek te beginnen.
Reece kijkt op van haar telefoon om hem aan te kijken.
„Wat als ik de cheque die je me gaf verscheur en je gewoon mijn aandeel in de zaak geef, zonder voorwaarden? Zou je dat oké vinden?“ vraagt hij, echt benieuwd naar het antwoord.
Hij wilde haar in eerste instantie helemaal niet helpen, maar op de een of andere manier raakte hij erbij betrokken en kon hij er niet meer mee stoppen. Of misschien is hij gewoon het soort Lannister geworden dat geld geeft aan mensen die hij nauwelijks kent.
Nee.
Hij is helemaal niet zo. Hij ontwijkt elk jaar liefdadigheidsevenementen. Dus hij weet zeker dat hij haar niet hielp alleen omdat het het juiste is om te doen. De reden waarom hij besloot miljoenen dollars te geven is nog steeds niet duidelijk.
Reece kijkt hem boos aan.
„Ik wil niet dat je iets voor me doet. Je terugbetalen met extra geld was vanaf het begin het plan. Waarom zou je me überhaupt zoiets stoms vragen?“ Haar eerlijkheid is duidelijk.
Soms wenst hij dat ze kon liegen, al was het maar één keer.
„Misschien dacht ik dat je het fijn zou vinden om me niet terug te hoeven betalen. Ik zou de papieren toch ondertekend hebben zodat je volledig eigenaar zou zijn. Het is geen grote zaak.“ Zodra de woorden zijn mond verlaten, wenst hij dat hij ze niet had uitgesproken.
„Het is wel een verdomd grote zaak voor mij!“ roept ze uit.
„Je hebt geen idee wat ik heb doorgemaakt om hier te komen, wat ik heb opgegeven, alle ellende waar ik doorheen ben gegaan en alles wat ik heb moeten doen om het geld bij elkaar te sparen dat ik nodig had voor de winkel en de spullen erin. Je hebt geen idee waar ik vandaan kom of wat ik heb moeten doorstaan om deze droom waar te maken. Goede dingen gebeuren niet zomaar. Jij bent geboren met geld en succes. Ik heb keihard moeten werken vanuit een slechte situatie om te komen waar ik nu ben.“ Ze ademt zwaar als ze klaar is.
CJ kijkt haar geschokt aan. Ze heeft nog nooit tegen hem geschreeuwd. Hij begrijpt niet wat er zo erg is aan het helpen van een vriend.
Zelfs in zijn hoofd klinkt het woord vriend vreemd als het over Reece gaat.
Hij heeft vrienden.
Rijke vrienden met wie hij is opgegroeid, jongens en meisjes. Zijn beste vriendin Charlotte is een supermodel en rijk. Hij heeft vrienden met geld en vrienden wiens kinderen nooit arm zullen zijn.
Maar waar past Reece? Haar een vriendin noemen voelt niet goed.
Hij kent haar niet goed, behalve dat ze Draya's beste vriendin is en de eigenaar van een chique winkel.
Eerlijk gezegd weet zij ook niet veel over hem. Hij heeft zijn eigen geheimen, die hij hoopt verborgen te houden voor de wereld.
Waarom wil hij iets voor haar betekenen? Zelfs nadat hun zakelijke deal was afgerond, wilde hij nog steeds dat ze met hem meeging naar New York. Hij wilde nog steeds bij haar zijn, al was het maar voor even.
„Luister,“ zegt ze, met zachte stem. „Het spijt me dat ik tegen je schreeuwde,“ verontschuldigt ze zich oprecht.
„Ik word gewoon heel snel boos over bepaalde dingen. Twee dingen kunnen me snel kwaad maken, Chris. Draya en mijn zaken. Ik kan er niet tegen als iemand aan mijn beste vriendin of mijn geld komt. Ik kan geen gratis geld van je aannemen. Ik heb je al terugbetaald met extra geld. Wissel de cheque gewoon in en laten we verder gaan. Ik heb een paar weken geleden een huis gekocht om meer geld te verdienen. Ga je me nu vragen om het aan jou te verkopen zodat je het gratis aan mij terug kunt geven?“
Haar grappige woorden zouden hem moeten irriteren, maar hij lacht om de sfeer te verbeteren.
Na haar te hebben aangehoord, ziet hij in hoe vreemd het is om miljoenen aan iemand te geven, het met extra geld terug te laten betalen, en dan het geld terug te geven en de zaak over te dragen, zomaar. Als zijn ouders of zelfs zijn zus wisten dat hij hierover nadacht, zouden ze het hem nooit laten vergeten.
Misschien zou het voor een echtpaar dat dingen deelt geen probleem zijn, of voor broers en zussen die ruilen, maar Reece is niet zijn zus, zijn vrouw of zelfs zijn vriendin. Hij begint de slechte beslissing in te zien die hij bijna had genomen.
Hij voelt zich er echter niet slecht over. Zelfs na alles wat ze heeft gezegd, wil hij haar het geld nog steeds teruggeven. Hij wil haar nog steeds helpen, ook al begrijpt hij niet waarom.
Wat hij de afgelopen maanden ook heeft gedacht, het moet nog steeds invloed op hem hebben.
Hij besluit het met haar eens te zijn en begint zwijgend zijn omelet te eten.
De eerste drie vergaderingen van de dag duren langer dan hij had gedacht. De mannen in de vergaderruimte besteden de helft van de tijd aan het kijken naar Reece. Haar tijdschriftcovers zijn overal te zien; Sports Illustrated is de belangrijkste, maar ze heeft ook een spread van drie pagina's in een modeblad.
De zakenvrouwen aan tafel besteden de andere helft van de tijd aan het vragen naar speciale releasedatums voor Reece's hakken.
Chris rolt vooral met zijn ogen naar de mannen.
„Dit is een verdomde werkplek, geen speed dating feestje!“ Zijn luide woorden brengen iedereen terug naar de realiteit.
Reece stopt alle visitekaartjes en telefoonnummers die ze heeft gekregen in haar tas. Ze schrikt niet van Chris' luide woorden. In plaats daarvan lijken haar tepels meteen hard te worden bij het horen van zijn stem.
Ze knoopt haar jasje dicht en staat op. Verschillende mannen staan uit respect met haar op voordat ze vertrekt.
„Waar ga je heen?“ gromt CJ bijna. Hoewel zijn verstand hem zegt te stoppen, kan het hem niet schelen.
„Naar de wc, meneer holbewoner. Ontspan je.“ Ze lacht op weg naar de deur. „Maak het hier af. Ik wacht beneden op je,“ zegt ze hem met een vrolijke glimlach.
In de badkamer met glanzende tegels leunt ze tegen de muur en legt een hand op haar borst.
Haar hart klopt zo hard dat het voelt alsof het nooit meer rustig zal worden. „Kalmeer verdomme, Reece! Hij is alleen boos omdat de werknemers zich niet concentreerden, en hij wil gewoon de dingen hier afmaken en de rest van zijn schema afwerken. Hij is niet jaloers en het kan hem niet schelen wie om je nummer vraagt!“
Na zichzelf streng te hebben toegesproken, wast ze haar handen en gaat terug naar de lobby om op hem te wachten. Ze denkt dat ze ongeveer dertig minuten of langer zal moeten wachten, maar hij is er al als ze aankomt.
„Is het al afgelopen?“ vraagt ze fronsend.
Hij geeft haar tas aan haar zonder iets te zeggen.
Reece pakt haar Chanel-tas aan en volgt hem door de draaideur.
„Is dit hoe je dag er normaal uitziet?“ vraagt Reece als ze de stoep bereiken.
Chris geeft haar dezelfde blik die zij hem vanochtend gaf. De uitdrukking op zijn gezicht doet haar hardop lachen.
„Het is niet grappig, Reece. Ik kan je nergens mee naartoe nemen. Als ze zich nu al zo gedragen, hoe zal het dan zijn bij het prijzengala volgende week?“ klaagt Chris, geërgerd kijkend.
„Het is niet elke dag dat een meisje dat niet eens haar biologische ouders kent en in een pleeggezin is opgegroeid, in minder dan zes maanden voor honderd miljoen dollar aan chique hakken verkoopt,“ zegt Reece trots.
Haar winkel is de afgelopen maanden enorm populair geworden en haar naam wordt genoemd in tijdschriften en artikelen in het hele land. Nieuws reist snel in de modewereld en Reece is genomineerd voor meerdere prijzen bij verschillende aankomende evenementen.
Chris helpt haar instappen in de achterbank van de stadsauto en stapt naast haar in.
Zijn chauffeur sluit de deur en gaat terug naar de bestuurdersstoel, wachtend op instructies waar ze nu naartoe moeten. Chris nodigt normaal gesproken niemand uit om mee te gaan tijdens werkgerelateerde situaties. Hij geniet van het gezelschap van een vrouw in de slaapkamer. Vergaderruimtes zijn niet zijn eerste keuze voor dates.
Niet dat dit een date is.
„Ik... eh. Ik heb nog twee mensen om te ontmoeten. Maar een is in een hotelrestaurant, de ander in een bar. Je hoeft niet mee te gaan als je niet wilt. Ik denk gewoon dat het handiger voor je is om die twee over te slaan,“ zegt hij, en ze lacht zachtjes.
Haar lach komt niet vaak voor, niet echt lachen in ieder geval. Hij houdt ervan om het te horen en de vrolijke, kinderlijke uitdrukking op haar mooie gezicht te zien.
„Je bent bang dat ik weer alle aandacht krijg, hè?“ vraagt ze tussen het lachen door.
Chris kijkt vol bewondering toe hoe ze met een stralende uitdrukking uit het raam kijkt. Hij vraagt zich af hoe ze was voordat ze elkaar ontmoetten. Voordat ze Draya ontmoette, voordat ze überhaupt een reden vond om te glimlachen.
Hij heeft nooit geldproblemen gehad in zijn leven, alles wat hij ooit wilde is hem gegeven door zijn vader. Na zijn studie in het buitenland kreeg hij zijn erfenis, die hij investeerde in het bedrijf van zijn vader en andere bedrijven waarin hij geloofde.
Hij won het respect van de juiste mensen en kreeg uiteindelijk de hoge beslissingsbevoegdheid als het gaat om het kopen van percelen in drukke toeristengebieden, waar hij later geld verdiende aan de bedrijven die zich daar vestigden. Zijn rijkdom blijft alleen maar groeien. Hij heeft nooit hoeven smeken of zich afvragen wanneer of hoe hij iets kon krijgen.
Deze vrouw daarentegen is anders. Ze heeft geworsteld en keer op keer geprobeerd om te komen waar ze nu is. Een deel van hem wil de gebeurtenissen uit het verleden niet eens weten omdat hij niet zeker weet of het er nu nog toe doet.
Maar één ding stoort hem het meest: haar ouders. Wie zou Reece achterlaten?
Ze is alles.
Een golf van woede overspoelt hem. Hij kent haar niet goed, maar hij kent haar genoeg. Ze verdiende dat niet. Geen enkel onschuldig kind verdient dat.
„Waren ze arm? Waren ze stervende? Was het een keuze waar ze spijt van hebben?“ Hij vraagt zich deze dingen af terwijl hij een e-mail stuurt naar de privédetective van Lannister.
Cornwall kon alles vinden. Hij kon criminelen opsporen op eilanden midden in de oceaan zonder mobiele telefoons en zonder internet. Hij kon geldtransacties van twintig jaar geleden traceren.
De man kon iedereen vinden, en Chris stond op het punt hem te vertellen Reece's biologische ouders onmiddellijk op te sporen.
Aan: cornwallduties@investigation.inc~
Van: lanister.CJr@lanisterindustries~
Onderwerp: Vermiste personen
Cornwall, ik heb je nodig om discreet wat onderzoek voor me te doen. Laat mijn familie en medewerkers erbuiten.
Christopher had Reece onderzocht voordat hij zaken met haar deed. Hij kwam achter alle eenvoudige dingen zoals naam, geboortedatum, hij kende korte notities over haar leven in pleeggezinnen. Hij wist zelfs dat haar adoptieouders waren overleden voordat ze werd overgeplaatst naar groepshuizen voordat ze op haar zestiende vrijkwam.
Hij groef onnodige partners op die aan haar waren gelinkt ten tijde van hun ontmoeting en kort daarvoor.
Hij kende haar band met Draya en de duur van hun vriendschap. Hij kende haar burgerservicenummer, haar kredietscore, de bezittingen die ze had, en ook degene waarin ze geïnteresseerd was om te verkrijgen. Hij kon het risico niet nemen om miljoenen dollars te geven aan iemand die hem nooit zou terugbetalen. Op dat moment moest hij er zeker van zijn dat ze geen risicovolle investering was.
Hij voegde alle informatie van zijn eigen eenvoudige controle toe en stuurde het naar Cornwall met een recente foto. Het was nog geen tien minuten later of Cornwall reageerde snel.
Van: Cornwall
Aan: CJ Lannister
Onderwerp: Ik ben ermee bezig!
Geef me een paar dagen en ik stuur je mijn bevindingen.
Christopher bedenkt dat hij Reece's biologische ouders ofwel kan ontmoeten en tegen ze kan schreeuwen, of in hun gezicht kan slaan. Hij weet niet zeker wat hij eerst zou doen.
Vandaag heeft hij besloten om van New York te genieten met haar. Het komt niet vaak voor dat ze zo kunnen rondhangen, ook al is hij momenteel aan het werk.
Terug in Parijs had hij haar gezien op een modeshow, omringd door ontwerpers die graag hun schoenen in haar winkel wilden verkopen. Sommigen denken misschien dat hij er was om Charlotte te steunen terwijl ze voor Vera Wang liep. Maar hij voelde een gevoel van trots voor Reece toen ze haar eigen debuut maakte op het evenement.
„Wat is je volgende stap?“ vraagt hij als ze bij hun volgende stop aankomen.
De chauffeur stopt voor het Golden Hotel en de portier komt de autodeur openen.
„Wat bedoel je?“ vraagt Reece, een wenkbrauw optrekkend.
„Ik bedoel, wat wil je hierna doen? De winkel staat op het punt te openen, de online verkoop schiet omhoog, je bent ambassadeur voor meerdere luxemerken. Wat is je volgende zet?“ Hij is echt nieuwsgierig. Hij heeft nog nooit iemand zo hard zien werken en hun dromen in zo'n korte tijd zien bereiken.
„Kunnen we uit de auto stappen voordat je me begint te vragen naar mijn toekomst?“ lacht Reece, terwijl ze hem speels duwt.
CJ probeert de kippenvel te negeren die verschijnt zodra haar zachte hand zijn shirt aanraakt.
„Ik meen het,“ dringt hij aan.
„Serieus over wat? Laten we uit de auto stappen. Ik weet niet of je het gemerkt hebt, maar rondhangen met jongens op achterbanken is niet echt meer mijn ding.“ Ze lacht.
Hij zucht diep.
Als ze de droevige blik op zijn gezicht ziet, geeft ze toe.
„Oké dan. Ik ontwerp mijn eigen schoenenlijn met een luxemerk voor vrouwen, en nog een voor mannen. Tevreden?“ deelt ze haar toekomstplannen met hem.
Hij kijkt geschokt.
„Als het succesvol is, wil ik mijn eigen luxemerk met mijn eigen naam. Nou ja, misschien niet mijn voornaam, want Shareece klinkt te slecht en mijn achternaam is niet eens mijn echte achternaam. Ik weet niet wat mijn echte achternaam is. Dus ik verzin misschien iets voor het merk. Iets belangrijks. Iets dat Brits of Frans klinkt.“ Ze glimlacht bij de gedachte.
„Hoe kon iemand in godsnaam jou in de steek laten?“ vraagt Chris zich af, terwijl hij in haar prachtige ogen kijkt.
Ze merkt dat hij naar haar staart. Hij staart zo lang dat ze haar wenkbrauwen naar hem optrekt.
„Wat? Ik ben mooi, toch?“ Ze grijnst van oor tot oor.
Hij wacht niet om het te bevestigen.
„Ja,“ antwoordt hij meteen. „Ja. Je bent heel mooi.“
***
Reece wacht aan een aparte tafel terwijl CJ met nog een klant afspreekt.
E-mailbestellingen komen snel binnen en eindelijk zijn de bouwvoorschriften goedgekeurd door de inspecteurs van Miami-Dade. Eindelijk kan ze haar deuren openen voor het publiek.
Ze wenkt een ober en bestelt een fles van hun beste champagne. Vol trots stuurt ze een berichtje naar haar beste vriendin.
Reece
Het gaat eindelijk gebeuren. Het gebouw is door de inspectie gekomen. Ik ben zo blij. De officiële opening kan binnenkort plaatsvinden.
Ze hoeft niet lang te wachten op een antwoord.
Draya
Ik ben zo trots op je. Zorg dat je me bezoekt in de Hamptons voor de zomer voorbij is. Ik voel me een walvis met deze baby in me. Ik heb mijn beste vriendin nodig om me te vertellen dat ik nog steeds slank ben.
UNKNOWN
Reece
Volgende week heb ik wat fotoshoots, maar daarna kom ik zeker langs. Ik ben toe aan een break van al dat gereis. En weet je, jij blijft altijd mijn prinsesje, ook met een baby.
Draya
Je hebt echt hulp nodig. Je bedrijf is nu wereldwijd enorm. Je kunt het niet in je eentje blijven doen. Zeg alsjeblieft dat je van plan bent personeel aan te nemen voor de winkel en dat je dat niet ook allemaal zelf gaat doen?
Reece
Je klinkt net als Chris. Hij vroeg me net ook al wat de volgende stap is. Ik doe de verzending en orders niet meer zelf hoor. Ik krijg hulp van verschillende bedrijven. Ik hoef me nog niet te haasten met andere dingen. Ik weet dat hij het goed bedoelt.
Als ik terug ben in Miami, ga ik professionals inhuren.
Ik weet alleen niet of ik ze kan vertrouwen.
Jou vertrouw ik als enige.
Draya
Wanneer heb je Chris gezien? Ik dacht dat je hem voor het laatst een paar maanden terug had gezien met een meisje op een modeshow in Parijs.
Reece
Eh... ja, maar hij belde me vorige week en nodigde me uit naar New York. Ik logeer dit weekend bij hem. Ik heb ook zijn deel van de winkel overgenomen.
Draya
Sorry... WAT!!
Draya
Wanneer was je van plan me dat te vertellen?
Reece
Dat ik zijn deel van de winkel heb gekocht?
Draya
Nee! Dat je het met hem doet!
Reece schiet in de lach.
Reece
Haha, rustig aan joh. Er is echt niks gebeurd. Hij ziet me niet op die manier, en dat is prima. We... eh ontmoeten mensen.
Reece
Ik heb nieuwe mensen leren kennen, zoals zijn zakelijke contacten. Grappig genoeg kende iedereen die ik tot nu toe heb ontmoet me al. Best cool toch?
Draya
Ik ben trots op je wat betreft het werk. Maar laten we het over Chris hebben. Ik dacht dat je hem, weet je... een beetje leuk vond?
Reece
Dat klopt. Ik mag hem wel. Maar hij ziet mij niet zo en dat is oké. Ik focus me nu toch op m'n werk. Laten we over iets anders praten.
Reece
Zeg maar gewoon gefeliciteerd en zorg goed voor mijn peetkindje in je buik. Je bent er bijna, hè? Ben je zenuwachtig?
Draya
Zenuwachtig? Nee. Ik ben doodsbang!
Draya
Maar Dani is lief en behulpzaam geweest.
Draya
Hij wil dat we teruggaan naar het huis in Miami zodat de baby het niet koud krijgt in de winter in NY.
Reece
Ik snap hem wel. Ik zou het geweldig vinden om jullie allemaal dichterbij te hebben. Ik denk dat ik Miami nooit zal verlaten. Ik hou van die plek. New York is leuk, maar haalt het niet bij South Beach.
Draya
Helemaal mee eens. Ik moet nu gaan. Daniel laat me elke dag maar kort mijn telefoon gebruiken. Hij is bang dat de straling slecht is voor de baby. Vraag maar niet! Hij is gek! Ik weet het. Doei schat. Ik hou van je.
Reece schudt haar hoofd om hoe overbezorgd de man van haar beste vriendin is.
Reece
Ik hou ook van jou. ❤️
CJ fronst terwijl hij naar Reece's tafel loopt. Het eerste wat hij ziet is haar glimlach.
Ze heeft nooit zo naar mij geglimlacht.
„Vriendje?“ vraagt hij, zijn adem inhoudend.
Reece rolt met haar ogen. „Het is Draya.“
Hij ontspant. „Oh, doe de groeten aan Fuzzy van me.“
Reece lacht. „Ga je haar voor altijd zo noemen?“
Hij haalt zijn schouders op. „Hé, die sloffen staan voor altijd in mijn geheugen gegrift. Ik kan nog steeds niet geloven dat ze pyjama's en bedsloffen buiten droeg.“
Reece geeft hem een speels duwtje. „Niet lachen om mijn beste vriendin. Ze heeft eindelijk wat mode-inzicht gekregen.“
„Je weet maar nooit, misschien gaat ze na de bevalling weer terug naar pluizige sloffen en pyjama's,“ plaagt CJ.
Het zou Daniel niet deren als Draya weer zou worden zoals vroeger. Hij houdt volledig van haar. Hij zou haar als de belangrijkste persoon zien, ongeacht welke kleren ze draagt.
Ze zijn even stil.
Chris piekert over waarom hij Reece niet mee uit kan vragen. Maar niets wat hij bedenkt klinkt logisch.
Ze hadden al twee nachten samen in zijn appartement doorgebracht en zouden vanavond ook daar slapen. Hij zou ze geen vrienden noemen, maar ze is een soort vriend.
Een soort vriend.
Kun je niet uitgaan met iemand die een soort vriend is? Zijn ze nu niet uit? In een restaurant? Waarom kan dit niet zo doorgaan? Wat is het probleem?
„Eh... ik wil je iets vragen.“ Chris frummelt nerveus aan zijn handen. Hij was blij dat het witte tafelkleed zijn trillende vingers verborg. Reece dronk haar glas leeg en schonk bij.
„Wat is er?“ Ze gebaart dat hij door moet gaan.
Hij haalt diep adem.
Hoewel zijn verstand hem zei het niet te doen, moest hij het vragen. Je kunt niet slagen zonder risico's te nemen. En dit risico is het waard. Hij hoopte dat zij dat ook zou vinden. Elkaar beter leren kennen, meer samen optrekken, meer zaken doen, hij wilde het allemaal.
Hij zegt in stilte tegen zichzelf. Het is niet alsof ik haar ten huwelijk vraag of seks met me wil hebben hier in het restaurant. Dus het is geen big deal.
„Ik krijg volgende week een prijs op het vrijgezellenfeest,“ begint hij.
„Ik weet het,“ zegt ze verveeld.
Reece heeft geen zin om over dat stomme vrijgezellengedoe te praten.
Joepie, hij krijgt een prijs omdat hij single is. Wat een prestatie!
Geïrriteerd drinkt ze nog een vol glas.
Als ze stil blijft, schraapt hij zijn keel en praat verder.
„Hoe dan ook, ik, eh, wilde je vragen om met me mee te gaan,“ weet hij uit te brengen.
„Met je meegaan?“ vraagt ze verward.
„Ja. Ik, eh, win dit soort dingen normaal niet. Maar nu Daniel getrouwd is, krijg ik eindelijk de prijs dit jaar,“ zegt hij, klinkend opgewonden.
Als Reece niets zegt, praat hij door.
„Het gaat niet alleen om single zijn. Ze geven het niet zomaar aan een willekeurige vent. Het wordt alleen aan de meest bijzondere mannen gegeven. Ik heb nooit gewonnen omdat Daniel het jarenlang had. Ik vroeg me altijd af hoe het zou zijn om te winnen en vrouwen om me heen te hebben voor een avond.“ Hij lacht, een beetje vreemd klinkend.
Zijn nervositeit en haar stilte maken de sfeer ongemakkelijk. Het is alsof iemand een wind heeft gelaten in een volle kamer en iedereen het heeft gehoord en geroken.
Hij had daar moeten stoppen, maar de dwaas gaat door. „Niet dat meisjes me normaal gesproken niet erg leuk vinden. Haha. Maar dit keer is het een groot evenement voor rijke mensen. Je kunt weer mensen ontmoeten. Er zullen veel vermogende mensen zijn.“ Op dit punt wenst hij dat iemand eten in zijn mond zou stoppen om hem te laten ophouden met praten.
Reece wacht tot hij klaar is. Haar gezicht verraadt niet hoe ze zich voelt. Hij wil echt graag zien of ze geïrriteerd of blij kijkt. Maar er valt niets te zien, niets te begrijpen. Helemaal niets.
„Dus... wat zeg je? Ga je mee? Met mij?“ vraagt hij nogmaals.
„Ik kan niet gaan. Ik heb het druk. Ik heb volgende week fotoshoots,“ zegt ze emotieloos.
„Je fotoshoots zijn op maandag. Het evenement is volgend weekend. Kom op, het wordt leuk,“ probeert hij haar over te halen.
„Ik heb net gehoord dat ik de winkel kan openen, dus ik zal druk bezig zijn met plannen maken. Ik moet winkelpersoneel aannemen en ik wil ze zelf trainen voordat ik ze in mijn bedrijf laat werken.“ Ze verzint een excuus waarvan ze weet dat hij het zal geloven. De waarheid is een deel ervan en ze wil ook zeggen “bekijk het maar met je stomme vrijgezellenprijs“ maar doet het niet.
„Waarom heb je me niet verteld dat het goed was om te openen? Ik weet dat ik er geen deel meer van bezit, maar je had het me toch kunnen vertellen,“ pruilt hij, wat er belachelijk uitziet bij een lange man, maar ze vindt hem schattig als hij dat doet.
„Ik hoorde het net een paar minuten geleden. Ik vertelde het eerst aan Draya en nu aan jou.“
Hij blijft pruilen tot ze naar hem glimlacht. De klootzak weet hoe hij haar minder boos kan maken.
„Je bent zo'n baby,“ klaagt ze met een kleine lach.
Een ober komt naar hun tafel en geeft hen menu's. Hij laat de drankkar in de buurt staan terwijl hij de andere tafels schoonmaakt.
„Je kunt het goedmaken door met me mee te gaan naar dit ding volgende week. Ik zal het personeel vinden dat je nodig hebt voor de winkel, en ik zal je helpen ze aan te nemen,“ probeert hij haar nog een keer over te halen.
Naar dit evenement gaan is niet het belangrijkste, met haar meegaan zou een kans kunnen zijn om te zien of ze meer konden zijn dan een soort vrienden.
Het soort vrienden deel van hun relatie is wat hij wil verkennen. Vrienden konden overal rondhangen en het zou niet raar zijn. Hij zou niet nerveus zijn als ze gewoon een vriendin was. Ook zou ze alles doen om haar vriend te helpen als ze hem als zodanig zag.
„Denk je dat het raar of zo zal zijn? Om met mij naar dit evenement te gaan?“ vraagt hij direct.
„Ik steun liever vrouwen, in plaats van mannen te prijzen om voor altijd klootzakken te blijven.“ Ze probeert niet te verbergen dat ze een hekel heeft aan de prijs.
Chris doet alsof hij erg verbaasd is. „Daar gaat het helemaal niet om en dat weet je.“
„Hebben we hier nu tijd voor? Heb je niet nog een andere klant om te zien?“ Ze probeert van onderwerp te veranderen.
„Ik heb het afgehandeld in een e-mail terwijl ik bij de andere klant was. Het is al etenstijd. Ik ben moe. Ik zie vandaag niemand anders meer. Ik weet niet hoe CEO's dit saaie gedoe elke dag doen.“ Hij reikt met zijn hand en pakt een fles whisky van de drankkar. Hij opent hem en vult zijn glas.
Reece's ogen worden groot.
„Mag je dat wel doen?“ vraagt ze zachtjes, om zich heen kijkend of niemand hem zag.
„Ik ben een Lannister. Ik kan doen wat ik wil. Wat is een fles whisky van driehonderdnegentig dollar vergeleken met wat ik aan het diner zal uitgeven?“ Hij drinkt zijn glas leeg en schenkt nog eens in.
„Daar is die houding die ik dit weekend begon te missen. Die aardige-jongen-act paste helemaal niet bij je.“ Haar sarcasme brengt een kleine glimlach op zijn gezicht.
„Je vindt mijn houding een beetje leuk.“ Hij kijkt in haar ogen tot ze naar beneden kijkt.
Haar wangen worden roze.
„Ik vind je helemaal niet leuk,“ zegt ze terwijl ze naar haar lege bord kijkt.
„Ga je nu met me mee naar het evenement of niet? Ik smeek hier bijna, en ik smeek nooit,“ probeert hij een laatste keer.
Reece ziet niet in waarom ze naar een evenement zou moeten gaan om alleen maar te zien hoe vrouwen flirten met de man waar ze van houdt, en ze kan hem niet eens vertellen hoe ze zich voelt. Maar hij vroeg het. Hij hoefde het niet te doen. Hij kon met iedereen gaan, en om de een of andere reden wil hij met haar gaan.
Ze glimlacht bij de gedachte om met hem op te komen dagen. Sommige mensen zouden het niet leuk vinden, vooral zijn zus. Het deel van haar dat graag problemen veroorzaakt, vond het idee om Camille Lannister boos te maken wel leuk.
„Ik denk...“ Ze stond op het punt ja te zeggen, maar hij stak zijn hand op om haar te stoppen toen zijn telefoon ging.
Hij haalt hem snel uit zijn zak. De ringtone is anders dan de gebruikelijke die hij voor iedereen gebruikte.
Ze fronst bij de romantische ringtone.
Chris glimlacht als hij opneemt.
„Hé.“ Hij blijft glimlachen terwijl hij luistert naar de persoon aan de andere kant.
Is het eerlijk om het afluisteren te noemen als het gesprek vlak naast je plaatsvindt?
„Ik mis je ook,“ zegt hij tegen wie het ook is.
Inmiddels houdt Reece het tafelkleed stevig vast. Ze realiseert zich pas hoe hard ze het vastklemt als het scheurt.
„Ik zit in een restaurant. Wat ben jij aan het doen?“ vraagt hij de persoon.
„Wanneer ben je in New York?“ stelt hij nog een vraag.
„Ik krijg volgende weekend een prijs op het evenement waar we elk jaar naartoe gaan.“
Reece's ogen worden groot. „Elk jaar?“
De persoon met wie CJ praat klinkt niet als zijn zus, of als een vriend. Reece voelt zich erg ongemakkelijk.
„Waarom zou ik in godsnaam jaloers zijn? We zijn niet samen. Hij kan doen wat hij wil,“ herinnert ze zichzelf.
Maar de woorden in haar hoofd horen helpt niet tegen de woede in haar hart.
Zijn gelach bereikt haar oren. Hoe blijer hij lijkt, hoe meer ze weet dat ze bij hem uit de buurt moet blijven. Van iemand houden die van iemand anders houdt pakt nooit goed uit voor wie dan ook.
„Bel me later... Ik hou ook van jou.“ Chris hangt op en stopt zijn telefoon weg.
Hij schenkt meer whisky in zijn glas en drinkt langzaam. De glimlach op zijn gezicht wordt nog breder.
„Dus, ga je met me mee? Ik wil niet alleen gaan,“ gaat hij terug naar hun eerdere gesprek.
„Ik zal niet je fucking vervanger zijn tot Mevrouw Ik Hou Van Jou terugkomt,“ is wat ze had moeten zeggen.
Maar in plaats daarvan...
„Laten we gewoon afmaken waarvoor we hier kwamen en teruggaan naar onze banen en onze levens. Ik wil zaken niet met iets anders mengen. Ik heb het te druk voor feestjes. Ik heb eerlijk gezegd betere dingen te doen met mijn tijd.“ Haar gemene woorden laten niets dan stilte aan tafel achter.
Zelfs het bestellen van het eten gaat in stilte omdat ze beiden besluiten naar het menu te wijzen in plaats van woorden te gebruiken om te zeggen wat ze wilden eten.
Chris kijkt snel naar de irritante vrouw tegenover hem.
In zijn hoofd zegt hij vier woorden en besluit te stoppen met proberen.
„Bekijk het maar! Ik heb het geprobeerd.“
Een Week Later
Het feest voor de meest begeerde vrijgezellen van New York's Upper East Side is zowat het chicste evenement van het jaar. CEO's, erfgenamen, miljardairs, miljonairs en soms mannelijke modellen van over de hele wereld worden uitgenodigd en krijgen prijzen op dit evenement.
De organiserende groep wordt gesponsord door Pepsi, Tidal, Apple en Budweiser. De chique hotels aan deze kant van de stad zijn het hele weekend al volgestroomd, in afwachting van deze grote avond. De beste kamers van vrijwel elk hotel waren een week van tevoren al geboekt.
Chris Lannister is een van de winnaars van dit jaar en hij besluit in een hotel dichter bij het evenement te verblijven, in plaats van zijn appartement te gebruiken.
„Waarom verblijven we in een hotel?“ vraagt zijn beste vriendin Charlotte, en date voor het evenement vanavond, terwijl ze haar tassen in de mooie kamer zet.
Omdat mijn appartement naar haar ruikt en ik liever niet daarheen ga en aan haar denk als ik bij jou van alle mensen ben.
„Vies,“ zegt hij uiteindelijk.
Chris begint zijn kleren uit te trekken, eerst zijn jasje, dan zijn shirt, schoenen en spijkerbroek, waarbij alleen zijn sokken, zijn getatoeëerde lichaam en zijn ondergoed overblijven.
De kamer die hij koos ziet er erg vrijgezelachtig uit: zwarte muren, een kleine keukenhoek, een leren bank met bekerhouders, een grote tv, een kingsize bed met een leren hoofdbord, een grote badkamer met twee wastafels, een inloopdouche, een bubbelbad, een kluis, verschillende handdoekrekken en een privé-toiletruimte.
Charlotte kijkt rond in de kamer en lijkt een beetje verdrietig. Ze is nooit in een hotel geweest met Chris behalve wanneer ze naar andere landen reisden. Het voelt vreemd dat hij voor een hotel koos in plaats van zijn appartement, een appartement dat ze hem hielp inrichten.
„Hoe was je vlucht?“ vraagt hij, zijn koele adem licht haar huid rakend.
„Lang,“ is alles wat ze zegt.
Charlotte heeft grote bruine ogen, donker krullend haar, een prachtig lichaam en een huid zo glad als room. Haar unieke teint komt van haar Indiaas-gemengde moeder en Russische vader. Hun huwelijk werd eerst niet goedgekeurd door haar grootouders, maar ze lieten niemand hen vertellen hoe ze moesten leven.
Charlotte kreeg wat vreemde blikken en opmerkingen over haar huidskleur van snobistische rijke kinderen toen ze jonger was, maar nooit van Chris. Hij mocht haar vanaf het moment dat ze elkaar ontmoetten, beschermde haar en hield van haar zolang ze zich kon herinneren.
„Ik had je kunnen helpen het appartement schoon te maken, C. Ik vind het daar fijn. Waarom kunnen we daar niet naartoe? Je weet dat ik niet van verandering hou,“ klaagt Charlotte met een zachte stem waar hij moeilijk nee tegen kan zeggen.
Haar lange, krullende haar wegstrijkend van haar nek, kust hij haar blote schouder.
„Je bent net terug. Ik zou je niet mijn plek laten schoonmaken,“ zegt hij met die diepe, sexy stem waar ze van houdt.
Hij kust haar weer naast de eerste kus en gaat door naar boven, likkend tot aan de zijkant van haar oor.
Ze maakt een zacht geluid.
„Ik heb het rommelig gezien. Wat verberg je daar?“ vraagt ze, haar woorden komen er heel zachtjes uit in plaats van beschuldigend te klinken.
Hij bukt om haar op te tillen en over zijn schouder te gooien. „Eerst kussen, dan vragen,“ is alles wat hij zegt terwijl hij haar op het bed gooit.
Charlotte lacht blij, haar lichaam zinkend in de zachte deken terwijl hij bovenop haar klimt.
Ze slaat haar armen om zijn nek en haar benen om zijn middel.
Hij buigt om haar nek weer te kussen, lichte kusjes gevend langs haar schouder, een nieuw pad van kusjes makend naar haar oor.
„Je bent echt lief als je dat wilt zijn,“ zegt ze tegen hem terwijl hij haar kleren uittrekt. Haar lichtbruine tepels worden hard, klaar voor alle kusjes en likjes die hij ze gaat geven.
„Ik ben altijd lief voor jou,“ zegt hij met lage stem, zijn mond op een tepel zettend. Ze schreeuwt het uit door hoe goed zijn natte lippen, warme tong en de nattigheid in haar ondergoed aanvoelen.
Hij draait ze om zodat zij bovenop hem zit. Op deze manier kan hij aan haar tepels zuigen en tegelijkertijd zijn ondergoed uittrekken.
Gelukkig droeg ze een jurk en het enige wat hij hoeft te doen is haar ondergoed af te scheuren.
Zijn harde penis wrijft tegen haar opening en ze slaat op zijn borst om hem te stoppen. „Condoom,“ staat ze erop.
Hij rolt naar de rand van het bed, zijn broek pakkend zonder haar van zich af te laten gaan. Hij doet er een om en waarschuwt haar niet voordat hij naar binnen duwt.
Chris blijft die middag in bed liggen terwijl hij zakelijke telefoontjes pleegt. Hij haat de veeleisende mensen, maar totdat Camille kan terugkeren naar het familiebedrijf, heeft hij een taak te vervullen.
Zijn chique pak voor de speciale avond arriveerde een uur te vroeg en hangt in een zak midden in de kamer. Er valt voor hem niet veel te doen om zich klaar te maken.
Zijn korte, donkerbruine haar ziet er sexy uit zelfs als het in de war zit, het is onmogelijk voor hem om een slechte haardag te hebben... of eigenlijk een slechte dag voor welk lichaamsdeel dan ook.
Nadat hij zijn laatste e-mail heeft verstuurd, opent hij Twitter om in te loggen.
Hij kijkt door de meldingen tot hij... de hare ziet.
Reece heeft een foto gepost zonder shirt bij het zwembad van een groot huis in de Hamptons. Ze was teruggegaan naar Florida na hun korte zakenreis vorige week, en direct na het afronden van haar fotoshoots en andere zaken daar, stapte ze op een vliegtuig naar de Hamptons voor een feestje bij het zwembad van een beroemdheid.
Hij rolt met zijn ogen om hoe perfect haar borsten eruitzien, zelfs met ijsjes die haar tepels bedekken.
Hij voelt jaloezie en woede vanbinnen. CJ merkte iets belangrijks op nadat hun week samen eindigde. Hij was te geïnteresseerd in haar, niet alleen in haar perfecte ogen, mooie glimlach, leuke lach en sexy lichaam. Nee, niet alleen dat. Hij was geïnteresseerd in haar. Als persoon.
Misschien was het in het verleden oké geweest om het te proberen. Misschien was het oké geweest om het een kans te geven. Als Cornwall niet alles had verpest met zijn laatste e-mail.
Half-ware dingen vullen zijn gedachten na het openen van dat vreselijke bericht. Niets is zeker of definitief, maar de informatie die hij kreeg schokte hem. Schokte hem zo erg dat hij zich hopeloos voelde.
Hij weet niet of hij wil dat Reece de vrouw is die Cornwall zei dat ze was. Haar ouders, haar echte ouders konden gewoon niet zijn wie hij zei dat ze zouden zijn. Wat waren de kansen?
Hij sluit zijn telefoon en draait zich om naar de vrouw die naast hem ligt. Charlotte Muir. Middelbare school vriendin en beste vriendin voor altijd. Het zou onmogelijk zijn om in woorden uit te drukken, of zelfs te proberen te beschrijven wat Charlotte voor hem betekent. Maar waarom was hij nooit jaloers op haar? Ongeacht hoeveel jaren hij haar kent, of hoeveel moeilijke tijden ze alleen of samen hebben doorstaan. Hij is nooit jaloers geweest. Niet één keer.
Niet tot Reece. Zij was degene die hij dit jaar mee wilde nemen naar het vrijgezellenfeest. Eigenlijk was zij de enige die hij mee wilde nemen. Zelfs als er nooit iets kon gebeuren. Hij wilde zelfzuchtig elk soort moment dat hij met haar kon hebben.
Maar ze zei nee. Druk is het woord dat ze gebruikte.
„Het kan haar niets schelen, aangezien ze niet eens geprobeerd heeft me te bellen of zelfs een berichtje te sturen nadat onze zakenreis eindigde. Het was alsof ik niet bestond. En hier ben ik, denkend aan haar. En haar missend. Ik moet wel gek zijn!“ Hij kan voor veel dingen wegrennen, maar hij kan niet ontsnappen aan zijn gedachten.
CJ pakt zijn telefoon en trekt de dekens terug. Hij ligt in bed, lakens rommelig op zijn heupen, zijn sexy lichaam tonend.
Hij maakt een foto met zijn iPhone en post hem op Twitter. Wetend dat ze hem volgt, hoopt hij echt dat ze het zal zien.
Hij voegt er woorden aan toe en wat hashtags.
De stad overnemen voor het weekend. #VrijgezellenBanketVanavond #NYC #IedereenDieIemandIsZalErZijn!
Hij verstuurt het en een ondeugende glimlach verschijnt op zijn lippen.
