Royal Legacy 6: De Raad: Het slot
Auteur
Lezers
227K
Hoofdstukken
24
Terugkeer naar Crescent Moon
De Raad: De Conclusie
JOSEPHINE
Crescent Moon
„Kade! Kol! Ik zweer het bij de Godin…,“ riep ik mijn zoons na, terwijl ze door de keuken renden.
„Luister naar jullie moeder,“ zei August. Hij verscheen in de deuropening. Zijn zware stem maakte de kleuters meteen stil.
„Ja, papa,“ zeiden ze tegelijkertijd. Daarna liepen ze de keuken uit.
Ik zuchtte en zette mijn handen gefrustreerd in mijn zij. August grijnsde naar me. Met een paar grote stappen overbrugde hij de afstand tussen ons.
„Hallo, mijn liefste,“ zei hij. Daarna drukte hij zijn lippen stevig op de mijne.
„Jouw zoons hebben een oppas nodig,“ mopperde ik tegen hem.
Hij grinnikte. „Waarom zijn het altijd mijn zoons als ze kattenkwaad uithalen?“
Ik tikte met mijn vinger tegen zijn wang. „Omdat jij de reden bent dat er maar tien maanden tussen hen in zit,“ zei ik beschuldigend.
„Het is niet mijn schuld dat je zo verdomd onweerstaanbaar bent,“ zei hij. Hij beet zachtjes in mijn nek, terwijl ik giechelend wegliep. August liep me achterna.
„Hoe gaat het met de voorbereidingen voor het feest, Luna?“ vroeg hij.
„Alles ligt op schema voor dit weekend,“ antwoordde ik, terwijl ik naar mijn kantoor liep.
„De wolven kunnen niet wachten. Ze denken allemaal dat ze hun mate gaan ontmoeten,“ zei August lachend.
Ik haalde mijn schouders op. „Dat zou zomaar kunnen. Alle roedels in de buurt hebben toegezegd te komen. Het is de grootste bijeenkomst aan de oostkust sinds de tijd voordat mijn vader alfa werd.“
„En jij bent de beste luna om dit te regelen. En ook nog eens de allermooiste,“ zei hij.
Ik rolde met mijn ogen naar mijn mate.
Nog voordat ik mijn bureau bereikte, voelde ik Augusts handen op mijn heupen. Hij draaide me om. Ik giechelde door zijn aanraking. Hij duwde me achteruit tegen het bureau. Zijn handen gleden onder mijn shirt.
„Ik heb nog veel werk te doen, August,“ kreunde ik, terwijl hij een spoor van kusjes in mijn nek achterliet.
„Ik ook,“ zei hij. Zijn zware stem gaf me een warm gevoel.
Ik pakte zijn gezicht vast en trok zijn lippen weer naar de mijne. Ik voelde hoe zijn vingers over zijn markering in mijn nek streelden. Het bezorgde me rillingen over mijn rug.
„Je hebt een slechte invloed op me,“ plaagde ik hem, terwijl ik hem tegen zijn borst duwde.
Hij gromde, maar staakte zijn poging. „Prima, je wint voor nu,“ mopperde hij.
Ik trok mijn shirt recht en ging achter mijn bureau zitten.
„Heb je nog iets van Ethan gehoord?“ vroeg ik aan August voordat hij kon weggaan.
„De laatste keer dat ik iets hoorde, was hij ergens in Maine. Mayze zei dat een deel van de coven van haar zus daarheen is verhuisd.“ De sfeer in het kantoor veranderde meteen toen Ethans naam viel.
Ik zuchtte. „Komt hij terug voor het feest?“
„Ik weet het niet. Hij heeft het erg zwaar.“ August keek me verdrietig aan.
Het was meer dan twee jaar geleden sinds het gevecht van onze roedel met Victoria en haar coven. Twee jaar sinds onze eerste zoon, Kade, was geboren.
En twee jaar sinds Ethan zijn mate voor het eerst had gezien.
Toen de rust in de roedel was teruggekeerd, stuurde August de ene na de andere patrouille op pad. Ze zochten naar de heks die de mate van Ethan is. Dat was zonder succes. Mayze was gebleven om toezicht te houden op Victoria's oude coven. Zij had zelfs met spreuken geprobeerd om haar te vinden.
Niemand kon haar vinden.
De eerste paar maanden hield Ethan zich groot. Hij bleef zijn werk als bèta doen. Maar iedereen kon zien hoeveel pijn hij had.
Na de geboorte van onze tweede zoon, Kol, namen August en ik een besluit. We gaven Ethan toestemming om tijdelijk te stoppen als bèta. Zo kon hij zijn mate gaan zoeken. Sindsdien is Ethan op zoek naar haar. Hij reist de hele oostkust af in de hoop haar te vinden.
Hayden nam de taken van de bèta over. Mijn broer, Jared, is tijdelijk de gamma geworden totdat Ethan terugkomt. Nadat April was bevallen van hun dochter, besloten ze terug te verhuizen naar het roedelhuis.
Jared wilde graag dicht bij mij zijn. April wilde dat haar dochter zou opgroeien met zijn familie en cultuur.
Alsof hij voelde dat ik aan hem dacht, verscheen Jared in de deuropening.
„Alfa, Luna, we hebben bezoekers,“ kondigde Jared aan.
August en ik keken elkaar verward aan. „Wie?“ vroegen we tegelijk.
„Oudste Jacob.“ August liet een kreun horen.
„Is dat niet de oudste die op bezoek kwam na de aanval van de heksen?“ vroeg ik aan August.
„Helaas wel,“ mopperde hij. „Laten we gaan kijken wat hij wil.“ August stak zijn hand naar me uit.
Oudste Jacob zat in een van de veel te grote stoelen in Augusts kantoor.
„Alfa August, ik eis een gesprek met u,“ zei Oudste Jacob streng.
„Ik had liever gehad dat u het van tevoren had laten weten, Oudste Jacob. Dan hadden we ons kunnen voorbereiden op uw komst,“ zei August vlak. Hij liep naar zijn bureau.
Ik volgde hem en ging achter zijn stoel staan. De oudste bekeek me van top tot teen. „Mag ik u voorstellen aan mijn Luna, Josephine,“ zei August, en hij wees naar mij.
Ik boog respectvol mijn hoofd naar de oudste. „Het is een genoegen om u te ontmoeten. Welkom in ons huis,“ zei ik beleefd.
De blik van Oudste Jacob bleef streng. „Dank u wel, Luna. U heeft vast nog andere belangrijke dingen te doen,“ zei de oudste.
Ik keek naar August.
„Stuurde hij me nou zojuist weg?“ sprak ik via onze mind-link tegen August.
„De luna staat hier prima,“ antwoordde August streng. Hij pakte mijn hand en trok me bij hem op schoot.
Vier jaar geleden zou ik hiervan geschrokken zijn. Zeker midden in een overleg. Maar ik ben er nu aan gewend. Ik heb geleerd wanneer ik de strijd aan moet gaan met mijn alfa-mate.
Oudste Jacob zuchtte. Hij sloeg zijn benen over elkaar en perste zijn lippen stijf op elkaar van afschuw. Ik hield me in om niet met mijn ogen te rollen.
„Wat brengt u hier, Oudste?“ vroeg August. Hij wilde deze onbeleefde man het liefst zo snel mogelijk het huis uit hebben.
„Het is ons opgevallen dat jullie bèta zijn taken niet uitvoert.“
August en ik keken elkaar geschrokken aan.
Heeft de afwezigheid van Ethan echt de aandacht van de oudsten getrokken? Dat zal vast wel.
„Hij heeft tijdelijk verlof vanwege persoonlijke redenen. Mijn gamma heeft zijn taken overgenomen. De broer van Luna Josephine is tijdelijk ingevallen als gamma. Is dat een probleem?“ viel August de oudste bijna boos in de rede.
Ik merkte dat hij moeite had om kalm te blijven. Ik legde mijn hand op zijn schouder en kneep er geruststellend in.
„We weten dat het nu al bijna twee jaar duurt,“ antwoordde Oudste Jacob.
„Dat klopt,“ mopperde August.
„Wij vinden dit gebrek aan respect en loyaliteit naar zijn roedel vreselijk,“ zei Oudste Jacob heel nuchter.
Ik voelde de spanning bij August oplopen. Hij balde zijn handen tot vuisten.
„Ethan is een van de meest loyale leden van deze roedel. Ik laat niemand daarover twijfelen,“ zei August, terwijl zijn alfastem de overhand begon te nemen.
„We weten dat de bèta met een kansloze missie bezig is,“ voegde Oudste Jacob eraan toe. Hij leek niet onder de indruk van Augusts toon.
Nu werd me duidelijk waar dit echt over ging.
Het was mijn beurt om iets te zeggen. „De zoektocht naar zijn mate is absoluut geen kansloze missie. Hij weet dat ze ergens is. Het is een kwelling voor hem. Wij wilden niet toezien hoe onze bèta zoveel pijn leed. Dus hebben wij hem aangemoedigd om haar te zoeken,“ zei ik verdedigend.
„Een heks kan onmogelijk de mate van een wolf zijn,“ zei Oudste Jacob. Hij keek beledigd omdat ik het waagde iets te zeggen.
„Iedereen kan iemands mate zijn. Liefde tussen verschillende soorten komt wel vaker voor,“ zei ik fel. Ik verdedigde hiermee ook mijn eigen mate-band.
„Geen koppeling tussen een heks en een weerwolf. Dat is niet wat de Maangodin wil,“ antwoordde Oudste Jacob bot.
Ik gromde nog net niet naar de oude man tegenover me.
„Nou, dan kunt u beter even met de Maangodin gaan praten. Zij breekt namelijk uw regels.“ Ik kruiste mijn armen voor mijn borst.
August stond meteen op en ging tussen mij en de oudste in staan. Hij voelde mijn woede groeien. „Niemand heeft het recht om een mate-band in de weg te staan. Helemaal niemand,“ zei August.
„Weerwolven en heksen mogen niet met elkaar omgaan.“ Oudste Jacob stond op uit zijn stoel. Hij tikte met zijn wandelstok op de vloer, net als een kleuter die met zijn voet stampt.
„De mate-band staat boven de raad. Ethan is lid van mijn roedel. Ik bepaal zelf hoe ik met hem en zijn mate omga. Als hij haar vindt, krijgen ze allebei een thuis hier bij ons. Ik wil hier nu niets meer over horen,“ zei August. Zijn stem was zo stellig dat tegenspreken zinloos was. Hij deed de deur open en gaf Jared de opdracht om de oudste naar buiten te begeleiden.
„U hoort nog van ons, Alfa,“ siste de oudste voordat hij het kantoor verliet.
„Het wordt steeds erger, August,“ zuchtte ik, terwijl ik mijn mate in de ogen aankeek.
„Ik weet het. Ik zal de anderen moeten e-mailen om ze op de hoogte te brengen.“ August fronste. Er verschenen zorgelijke rimpels op zijn voorhoofd.
Sinds de raad had ingegrepen na de aanval, merkten we dat ook andere roedels ongewenst bezoek kregen van de oudsten. August besloot om contact op te nemen met de alfa's van die roedels. Hij had een gezamenlijk e-mailadres aangemaakt om contact te houden.
Het was een lange periode van vier jaar vol conflicten en toenemende ergernis tussen de weerwolvenroedels.
Er werd zachtjes op de deur geklopt. Daarna kwam Kasey het kantoor binnen met een huilende baby in haar armen. Ik lachte om haar vermoeide gezichtsuitdrukking. Ik nam onze pasgeboren dochter uit haar armen over.
Ik suste Kassidy en klopte zachtjes op haar rug, totdat ze rustiger werd.
„Dat is geen baby, dat is een klein monster,“ mopperde Kasey. Precies op dat moment kwam haar mate, onze waarnemend bèta Hayden, van achteren met een troostende knuffel.
„Ik kan me niet voorstellen waarom jij en Hayden nog geen kinderen hebben, Kasey,“ proestte August. Hij gaf Kass een kusje op haar hoofd.
Kasey rolde met haar ogen. Tegelijkertijd werd het nog veel drukker in het kantoor van August.
Logan en Wyatt stormden luid lachend naar binnen.
„Waar zijn jullie idioten mee bezig?“ mopperde August tegen zijn jongere broers.
„We zagen Jared een oudste de voordeur uitwerken. We wilden even kijken wat Alfa Auggy deze keer had geflikt,“ schaterde Wyatt. Hij kreeg daarvoor meteen een duw van August.
„Ik laat jullie wel even alleen.“ Ik schudde mijn hoofd om de drie mannen. Ik verliet de kamer, terwijl Kasey en Hayden in mijn kielzog volgden.
„Logan denkt dat ze dit weekend op jouw feest hun mates gaan vinden. Wyatt heeft gedreigd om niet te gaan. Zo hoopt hij haar te ontlopen.“ Hayden grijnsde, terwijl we wegliepen van het kantoor.
„Ik hoop bij de Godin dat ze hun mates vinden. Hopelijk brengen die meiden die twee wat tot rust. Ik zweer het, ze gedragen zich net zo erg als mijn kleuters.“ Ik schudde verslagen mijn hoofd.
Over die kleine duiveltjes gesproken: Kade en Kol renden opeens door de gang voor ons uit. Daarbij renden ze Kasey en een paar medewerkers bijna omver.
Ik riep naar hen. Het enige wat ik daarmee bereikte, was dat Kass het weer op een krijsen zette.
Kasey keek doodsbang en snelde gauw weg. Hayden moest ondertussen keihard lachen om de enorme chaos.
Ik negeerde ze allemaal en richtte me helemaal op het troosten van mijn dochter.
