
Meneer De Baas
Auteur
Mandy M.
Lezers
1,4M
Hoofdstukken
22
Hoofdstuk 1.
JENSON
Ik wist dat mijn vader een vriendin had, maar ik had geen idee dat hij met haar getrouwd was.
Het was een flinke verrassing toen ik thuiskwam van de universiteit voor de zomervakantie. Ik liep de keuken in om wat te eten te pakken en zag een onbekende vrouw in de kastjes snuffelen.
'Wie ben jij in hemelsnaam?'
Ze draaide zich vlug om, met een doos crackers in haar hand. 'Pardon?'
Ik stapte dichterbij. 'Ik vroeg, wie ben jij in hemelsnaam?'
'Skylar.'
'Wat doe je in mijn huis?'
'Ik woon hier nu.'
Mijn ogen werden groot. 'Ben jij zijn vriendin? Ben je überhaupt wel oud genoeg?' Ik wist dat mijn vader een zwak had voor jongere vrouwen, maar dit sloeg alles.
Ze zag er leuk uit, maar de gedachte aan haar met mijn vader deed me rillen.
'Bah, nee.' Ze trok een vies gezicht. 'Ik ben net afgestudeerd! Ik ben Amelia's dochter.'
Ik voelde me opgelucht. 'Gelukkig maar.'
'En jij bent zeker de beroemde Jenson.'
'Ik wist niet dat papa zo veel over me praatte,' zei ik. Ik dacht bij mezelf dat de meeste meisjes me wel kennen.
Ze lachte. 'We zaten op dezelfde middelbare school. Ik weet alles over jou.'
Ik haalde mijn schouders op en liep naar de koelkast. Het verbaasde me dat ik me haar niet kon herinneren. Ze is maar iets jonger dan ik, en ze ziet er goed uit. Ik had gedacht dat we elkaar eerder waren tegengekomen.
Ik hoorde de voordeur dichtslaan. Ik pakte een appel, deed de koelkast dicht en zag dat ze weg was. De doos crackers stond op het aanrecht.
'Dat was onverwacht,' mompelde ik. Ik liep naar de hal, pakte mijn tas en bracht die naar mijn kamer.
Na een douche ging ik naar beneden om tv te kijken. Net toen ik de woonkamer in liep, ging de voordeur open.
'Ik dacht dat je pas morgen thuis zou komen, zoon.'
Ik zag mijn vader binnenkomen met, naar ik aannam, Amelia. Moeder en dochter leken sprekend op elkaar.
'Ik kon eerder vliegen.' Ik stond op en stak mijn hand uit om Amelia te begroeten. 'Jenson. Aangenaam. Welkom bij de familie, denk ik.'
Mijn nieuwe stiefmoeder glimlachte naar me. 'Fijn je te ontmoeten, Jenson. Sorry als dit als een verrassing komt. Het moet even wennen zijn.'
Ik haalde mijn schouders op.
'Heb je je zus al ontmoet?' vroeg papa, terwijl hij de tassen in de hal neerzette.
'Je bedoelt de stiefzus waar ik niks van wist? Ja, dat heb ik.'
Papa glimlachte een beetje. 'Ik had je waarschijnlijk over haar moeten vertellen voordat je kwam.'
'Denk je?'
Hij wuifde met zijn hand. 'Ik wist dat jullie elkaar snel zouden ontmoeten. Jullie hebben genoeg tijd om elkaar te leren kennen.'
Papa sloeg zijn arm om Amelia heen. 'Oh, ik was vergeten je te vertellen, we gaan fuseren met haar vaders bedrijf. Jij en Skylar zullen het samen leiden.'
Ik dacht bij mezelf dat dit de reden moest zijn waarom hij met haar getrouwd was.
Voor zover ik wist, kende papa Amelia pas kort. Hij had veel vriendinnen gehad sinds mama overleed toen ik twee was, maar was nooit getrouwd.
'Wacht even, wat? Papa, waar heb je het over? Ik dacht dat ik het bedrijf zou gaan leiden?'
Papa keek me aan alsof ik iets geks had gezegd. 'Dat ga je ook. Alleen... samen met je zus.'
Hij begon naar de keuken te lopen, alsof hij er niet over wilde praten, maar ik was nog niet klaar.
'Wat nou...? Papa, je meent het toch niet? Ik werk daar al twee jaar. Het meisje dat ik ontmoette zei dat ze net was afgestudeerd.'
Papa haalde zijn schouders op. 'Wat wil je dat ik doe? De fusie is logisch, en ze is de kleindochter van Levi Ragner. Bovendien is Skylar slim. Ze heeft de middelbare school en universiteit een jaar eerder afgerond.'
Ik zag niet in waarom dat ertoe deed. 'En dan? Het bedrijf heet Ryder Development.'
Hij maakte een geluid met zijn mond. 'Ja, daarover, het gaat nu allemaal Wagner Corporation heten.'
Ik wreef over mijn gezicht. 'Wagner... Dus nu staat Ryder niet eens meer in de naam?
'Heeft ze überhaupt architectuur gestudeerd? Weet ze iets van vastgoedontwikkeling en ontwerp? Markten en verkoop?'
Papa draaide zich naar me toe, legde zijn hand op mijn schouder en knipoogde. 'Kijk, zoon, ik weet dat je overstuur bent, maar deze fusie gaat door. Je krijgt nog steeds het bedrijf. Maar je zult een partner hebben.
'En Skylar is een slim meisje. Ze zal het leren. En zo niet, nou, dan zul jij het haar wel leren, dat weet ik zeker.'
Ik dacht bij mezelf, je moet wel een grapje maken.
SKYLAR
Ik streek mijn haar achter mijn oren en hief mijn gezicht op naar de zon die op het kristalheldere water scheen. Het creëerde overal een stralend gouden licht.
Jenson is misschien niet de slimste, maar zijn vader heeft wel een verdomd mooi zwembad.
Ik kende Jenson Ryder al lang voordat ik hoorde dat mijn moeder met zijn vader zou trouwen.
Hij zat een paar klassen hoger, stond bekend om zijn vele veroveringen, was aanvoerder van het footballteam en had een lijf om van te watertanden. En zijn vader was schatrijk.
Het verbaasde niemand dat de meiden op onze middelbare school vier jaar lang stonden te springen om hem achter de tribunes te versieren.
Hoewel ik van plan was hem te ontlopen nu we de zomer in hetzelfde huis doorbrachten, stak het toch een beetje dat hij geen flauw idee had wie ik was toen we elkaar in de keuken tegenkwamen.
De lucht betrok en ik kreeg het koud. Ik bedekte mijn ogen voordat ik ze opende en mijn moeder boven me zag staan.
'Hé lieverd,' zei ze terwijl ze naast me kwam zitten. 'Hoe was het hier terwijl wij weg waren?'
Ik haalde mijn schouders op. 'Prima.'
'Ik hoorde dat je Jenson hebt ontmoet. Hij was al weg voordat ik hem kon spreken, maar hij lijkt me een aardige jongen.'
Ik keek mijn moeder over mijn zonnebril aan. Ze wist dondersgoed wat ik van hem vond. Ik had haar alle verhalen over hem verteld toen ze me voor het eerst over haar en zijn vader vertelde.
'Ik zeg alleen dat jullie wat tijd samen zouden moeten doorbrengen. Jullie gaan tenslotte samenwerken.'
'Ik moet eerst nog mijn studie afmaken, mam,' zei ik. Van alle bedrijven waar ze mee konden fuseren, moest het uitgerekend dat van zijn vader zijn.
Ze zuchtte. 'Ik kan nog steeds niet geloven dat je al klaar bent met je studie.'
Ik was vroeg klaar, had mijn diploma in drie jaar gehaald in plaats van vier.
Ja, ik weet dat ik behoorlijk slim ben, dank je wel.
Mam pakte de map die ik naast mijn stoel op de grond had gelegd en bladerde door de pagina's.
'Het is goed dat je je al in het bedrijf en de zaken verdiept, maar probeer ook eens te stoppen met lezen en wat plezier te maken deze zomer, oké? Je werkt te hard.'
'Ik volg deze vakantie geen colleges. Ik ga gewoon ontspannen.'
'Nou, dat is nieuw.' Ze knipoogde naar me. 'Het is oké om wat lol te hebben.'
Mam stond op en liep terug naar binnen, en de warme zon scheen weer op mijn gebruinde huid.
Toen ik de deur weer hoorde opengaan, dacht ik dat ze iets was vergeten te zeggen.
'Dat is trouwens mijn stoel.'
Ik opende één oog en zag Jenson staan, wijzend naar mij.
Mijn blik gleed over zijn brede schouders, langs zijn armen en borst, en over de lijnen rond zijn buik en taille.
Ik was blij dat ik mijn zonnebril op had.
Ik haalde mijn schouders op. 'Hé gast, ik was hier eerst. Ga ergens anders zwemmen.' Ik sloot mijn ogen weer en legde mijn hoofd terug op de stoel.
Jenson Ryder is mijn nieuwe stiefbroer. Wie had dat gedacht? Ik hoop dat hij me deze zomer niet te veel voor de voeten loopt.
Maar zelfs terwijl ik probeerde de verhalen over hem van de middelbare school te herinneren - sommige slechts geruchten, maar de meeste waar - betrapte ik mezelf erop dat ik dacht aan wat ik net had gezien...
De kracht in zijn bovenarmen...
...de V-vorm net boven zijn zwembroek...
Zag ik iets onder die zwembroek, of verbeeldde ik het me?
'Bommetje!'
Plotseling kwam er een enorme golf water over me heen, waardoor ik van top tot teen doorweekt raakte. Ik sprong op en gilde toen het koude water langs mijn nek en rug liep.
'Wat de f—?!' riep ik uit.
In het zwembad grijnsde Jenson naar me terwijl hij met zijn armen in het water bewoog om boven te blijven. 'Wat? Je zei dat ik ergens anders moest spetteren. Probeer gewoon een goede broer te zijn. Toch... zus?'







































