De Ridge Mountain-roedel 3: Het ultieme offer
Auteur
Lora De La Cruz
Lezers
1,0M
Hoofdstukken
53
Maximus Moon heeft zijn plaats ingenomen als Alpha van de Ridge Mountain Pack en heeft zijn partner gevonden, maar zijn zus Melanie wacht nog steeds op de terugkeer van haar geliefde Brock om te bevestigen of ze werkelijk voorbestemde partners zijn. Wanneer de dingen niet verlopen zoals ze had gehoopt, wordt Melanie gedwongen om hartzeer onder ogen te zien en vindt ze onverwachte troost bij een figuur uit haar verleden. Ondertussen ontdekken Jayden en Selene hun eigen rollen binnen de roedel, waarbij ze plicht en verlangen in evenwicht brengen. Hoewel elk van de Alpha-kinderen hun eigen pad bewandelt, blijft de band die hen verenigt sterk. Dit is een verhaal van liefde, verlies, genezing en familie, waarin het lot zijn eigen plannen heeft.
Tijden Veranderen
MELANIE
Ik staarde in de spiegel. Mijn haar zat keurig, mijn jurk was vlekkeloos en mijn make-up was subtiel aangebracht. Voor de buitenwereld leek ik een gelukkige, succesvolle jonge vrouw. Maar vanbinnen knaagde de onzekerheid en voelde ik me eenzaam.
Vandaag vond de paringceremonie van Max en Ginger plaats. Over twee weken zou Max de alfa worden en Ginger zijn luna. Er stonden grote veranderingen op stapel in de Ridge Mountain roedel.
De afgelopen drie maanden waren een wervelwind geweest.
Na Max' ontmoeting met zijn partner had onze vader vaart gezet achter zijn plannen om Max de leiding over de roedel te geven. Deze zomer zou Max onze alfa worden en zou onze vader met pensioen gaan.
Nou ja, niet echt met pensioen - hij vertrok voor enkele jaren naar Italië om de Venice roedel bij te staan, zodat Jayden die ooit zou kunnen leiden.
Mijn toekomst lag vast, maar toch voelde ik me wat verloren. Over een maand zou ik mijn artsendiploma behalen, klaar om roedelarts te worden.
Of ik voor de Ridge Mountain roedel zou werken of elders aan de slag zou gaan, wist ik nog niet.
Brock verbleef nog steeds in Ierland om zijn familie te ondersteunen. We hadden de afgelopen drie maanden slechts tweemaal gesproken.
Hij had het ontzettend druk en het tijdsverschil maakte het lastig. Ook ik had mijn handen vol, vooral met de voorbereidingen voor Max en Gingers paringceremonie.
Er klonk een zachte klop op de deur. „Binnen,“ riep ik.
„Melanie, lieverd, we moeten Ginger helpen klaarmaken,“ zei mijn moeder, terwijl ze om de deur gluurde.
„Oh, wat zie je er prachtig uit.“ Ze glimlachte terwijl ze binnenkwam en even aan mijn haar frunnekte.
„Mijn mooie dochter, ik hoop dat jij ook snel je partner vindt. Maar nu mogen we deze alfa-mannen niet laten wachten.“ Ze draaide zich om en liep naar de deur, en ik volgde haar.
Ginger bevond zich in een kamer verderop in de gang. Max had de laatste twee dagen elders moeten verblijven. Hij logeerde in het slaapverblijf bij de ongetrouwde krijgers en mocht het roedelhuis niet betreden, tenzij er een noodgeval was.
Aanvankelijk mopperde hij, maar voor Ginger zou hij alles doen. Hij wilde haar opeisen en had haar al gemarkeerd twee dagen nadat ze ontdekten dat ze partners waren.
Ze hadden zo lang op deze dag gewacht dat het me verbaasde dat Max zo lang had kunnen wachten. Bij die gedachte moest ik gniffelen.
We arriveerden bij Gingers kamer, klopten zachtjes en ze nodigde ons uit binnen te komen. Ginger zat aan de kaptafel terwijl haar moeder haar haar in model bracht.
Gingers stiefvader was afwezig, tot haar opluchting - haar moeder had hem niet meegebracht.
De alfa van de Phoenix roedel zou Ginger naar het altaar begeleiden. Hij kende haar al sinds haar geboorte, aangezien haar vader zijn bèta was.
Hij was dolgelukkig dat Ginger met Max zou paren. Hij beschouwde haar als zijn eigen dochter en was verheugd dat ze luna zou worden.
„Goed Ginger, laten we je in je jurk hijsen,“ zei mijn moeder.
„Daarna komt iemand je make-up doen.“ Ze onderbrak Ginger voordat ze kon protesteren.
„Ik weet dat je niet veel make-up wilt, en dat heb ik de visagist ook verteld. Je wilt er gewoon natuurlijk uitzien. Je hebt geen make-up nodig, Ginger, maar dit is een bijzondere dag. Niet iedereen vindt zijn ware partner, en jij staat op het punt officieel tot onze familie toe te treden.“
Mijn moeder klapte enthousiast in haar handen terwijl ze Gingers jurk uit de kast haalde.
Een uur later was Ginger klaar. Ik zou haar getuige zijn, of bruidsmeisje zoals mensen het noemen.
Toen ze het me vroeg, was ik zo ontroerd dat ik moest huilen. Ik was ontzettend blij voor mijn broer en zijn partner.
Ginger was een lieve, vriendelijke vrouw en ze zou een geweldige luna zijn.
Iemand klopte zachtjes op de deur en mijn moeder opende hem voorzichtig om te zien wie het was. Ze vertrouwde er niet op dat Max niet stiekem zou proberen te gluren.
Het was Alfa Bronson. „Het is tijd. Is Ginger er klaar voor?“ Gingers alfa van de Phoenix roedel stond daar in een zwart pak met een donkerrode stropdas, passend bij de jurken van de bruidsmeisjes.
„Ik ben zo klaar, Alfa,“ riep Ginger opgewonden.
We lachten allemaal om haar enthousiasme.
„Oké dames, we moeten naar buiten en ons klaarmaken. Melanie en Clara, zijn jullie er beiden klaar voor?“ vroeg mijn moeder.
Clara was Gingers andere bruidsmeisje, een goede vriendin uit haar roedel. We beaamden het allebei en volgden mama de deur uit.
Gingers moeder sloot de rij, nadat ze Ginger had verteld hoe prachtig ze eruitzag en haar wang had gekust.
We begaven ons naar de tempel, dezelfde waar onze ouders bijna vijfentwintig jaar geleden in de echt waren verbonden. De twee moeders namen vooraan plaats.
Clara en ik stonden achterin de tempel te wachten op ons teken. Toen de hogepriester het signaal gaf, zette de muziek in en schreden we het gangpad af, vergezeld door Max' twee getuigen.
Max had Beck en Derek van de Half Moon roedel gevraagd om hem bij te staan. Beck liep naast mij, Derek naast Clara.
Onderweg fluisterde Beck: „Je ziet er beeldschoon uit. Brock mag in zijn handjes knijpen als hij ooit terugkeert.“
Ik wist niet goed hoe ik moest reageren. Het was aardig bedoeld, maar de verwijzing naar Brocks afwezigheid stak.
Ik wist dat ze elkaar niet mochten, maar ik had gehoopt dat Beck het zou laten rusten nu hij zijn eigen partner had gevonden. Ik mompelde slechts een bedankje en liet het daarbij.
Vandaag draaide het om Max en Ginger, en ik zou niets toelaten wat mijn stemming kon bederven.
We bereikten de voorkant van de tempel en namen onze posities in. En toen verscheen Ginger.
Ze zag er adembenemend uit, en Alfa Brandon straalde van trots terwijl hij haar het gangpad af begeleidde alsof ze zijn eigen dochter was.
Ik besefte dat Ginger het gemis van haar eigen vader moest voelen, maar ze kende de alfa haar hele leven al en hij was de beste vervanger die ze zich kon wensen.
Ik hoorde Max scherp inademen. Toen ik opkeek, zag ik hem met open mond naar zijn prachtige partner staren.
Ik kon een glimlach niet onderdrukken. Dit zou een van de mooiste dagen van zijn leven worden, en ik was ontzettend blij voor hem.
MAX
Ik keek naar Ginger, mijn zielsverwant, en was sprakeloos. Ze zag er prachtig uit, en mijn hart stroomde over van liefde terwijl ze naar me toe liep.
Al die tijd had ik gewacht om zeker te weten of zij echt mijn partner was, hoewel mijn innerlijke wolf het altijd al had geweten.
Alfa Brandon bleef een paar passen verderop staan. Hij glimlachte naar Ginger en liet haar arm los. Toen keek hij mij aan en fluisterde: 'Zorg goed voor haar,' voordat hij ging zitten.
Daar stonden Ginger en ik dan, hand in hand voor onze familie en vrienden. De ceremonie vloog voorbij. De woorden waren zoals gebruikelijk bij paringsrituelen. Het enige verschil was dat ik een alfa was, binnenkort de leider van deze roedel, en zij mijn luna zou worden.
Toen de hogepriester zijn gebed tot de Maangodin had afgerond en om zegeningen voor onze toekomst had gevraagd, renden we het gangpad af en de tempel uit. Eenmaal buiten tilde ik haar op. Ze lachte en gaf me een kus op mijn wang.
'Ik hou van je, Max,' zei Ginger zachtjes, met stralende groene ogen.
'Ik hou ook van jou, en nu ben je voor altijd de mijne.'
Ik zette Ginger neer toen we bij de zwarte Suburban kwamen die op ons stond te wachten. Ik deed de deur voor haar open en hielp haar in de grote auto voordat ik naast haar instapte. De rit terug naar het roedelhuis was niet lang, maar we hadden onze trouwkleding aan.
Het feest dat mijn moeder had georganiseerd was groots, zoals ze dat graag doet. Deze keer had ze duizenden kleine lichtjes boven ons opgehangen, wat prachtig was omdat onze achtertuin zo uitgestrekt is. De liveband was een verrassing, net als de houten dansvloer die ze hadden neergezet.
We hadden een speciale tafel en namen daar plaats.
We aten, dronken en dansten de hele nacht, dicht tegen elkaar aan. Ik wilde haar niet loslaten.
De Maangodin had me alles gegeven wat ik maar kon wensen in een partner.
Later op de avond zocht ik naar mijn zus. Ik had haar na de ceremonie niet veel gezien. Ze at met ons, danste met mij en daarna met onze vader.
Maar daarna kon ik haar nergens meer vinden. Ik vroeg me af waar ze heen was gegaan, maar haar kennende zat ze waarschijnlijk op haar kamer met haar neus in een boek.
Ik danste nog een keer met Ginger en fluisterde tegen haar: 'Lieverd, ik denk dat het tijd is om dit feest vaarwel te zeggen en ons eigen feestje te beginnen.'
Ginger lachte.
'Het is tijd om onze paringsband te voltooien, mijn schat. Ik kan niet wachten om je helemaal voor mezelf te hebben. Voor altijd de mijne.'
We stopten met dansen en kusten elkaar innig. De mensen om ons heen juichten en floten. We wensten iedereen welterusten, en ik tilde haar op en droeg haar vlug naar onze slaapkamer.
Ik was dolenthousiast om bij mijn partner te zijn. Mijn innerlijke wolf was onrustig. Ik moest hem tot kalmte manen en zeggen dat zijn tijd snel zou komen. Mijn wolf, Bo, bromde ontevreden maar sloot zijn ogen en liet mij de touwtjes in handen houden.
