Schandalige Serie
Auteur
K. Dillon
Lezers
491K
Hoofdstukken
17
Hoofdstuk 1
HALEY
„Ik heb vijf lange maanden op dit gewacht?“ klaagde Aaron, zijn lichaam zwaar op het mijne. „Je bent niet eens nat, Haley!“
Ik haalde snel adem, mijn gezicht brandde van schaamte. „Ik... het spijt me. Ik ben gewoon nerveus,“ zei ik.
Aaron probeerde mijn droge clit aan te raken, maar hij was niet blij toen hij ontdekte dat ik helemaal droog en stijf dicht was. Hij kon zelfs zijn pink niet bij me naar binnen krijgen, laat staan zijn lul.
Deze avond had bijzonder moeten zijn. Aaron had eerder die dag een betere baan als Hoofd IT gekregen en we hadden besloten dat vanavond de avond zou zijn.
Maar hier was ik, een 25-jarige maagd die niet wist wat ze deed.
Aaron was geduldig begonnen, maar ik was verbaasd hoe snel hij in iemand anders veranderde. Zijn liefdevolle blik was snel koud en afstandelijk geworden.
Zelfs de kaarsen die ik had aangestoken konden het koude gevoel in de kamer niet verdrijven.
„Verdomme!“ Hij sloeg met zijn vuist tegen het hoofdeinde.
Ik schrok onder hem, niet zeker wat ik moest doen, mijn gedachten op hol. „Rustig aan, we kunnen het de volgende keer proberen,“ probeerde ik hem te troosten, mijn hand raakte zachtjes zijn wang aan.
„Nee.“ Hij lachte op een gemene manier, tilde zichzelf van me af en trok zijn spijkerbroek omhoog. „Ik kan niet met iemand zijn die verschrikkelijk neukt, Hale.“
„Wat?“ Ik ging rechtop zitten, geschokt.
„Kijk, schat, we hadden iets moois maar ik had niet door dat je geen ervaring had.“
„Ik... ik heb wel ervaring, ik zei toch dat het lang geleden was!“ loog ik, in een poging te redden wat er over was van mijn trots.
„Haley, het spijt me. Je bent te, zoals, stijf en zo.“ Aaron trok zijn T-shirt aan en ging op de rand van mijn bed zitten terwijl ik de tranen terugvocht die wilden komen. „Dag, Haley.“ Hij kuste de bovenkant van mijn hoofd en verliet binnen enkele minuten mijn kleine appartement.
Wat was er in godsnaam net gebeurd?
Ik krulde mijn naakte lichaam in de deken en huilde de nacht in, me alleen, beschaamd en helemaal vernederd voelend.
Ik kon niet geloven dat ik dacht dat die klootzak een goede vent was. Ik wilde hem mijn maagdelijkheid geven. Hij wilde het niet eens. Hoe kon ik zo dom zijn geweest? Al die tijd dacht ik dat hij serieus was over mij.
Nu zou ik Aaron morgen op het werk moeten zien en doen alsof er niets was gebeurd. Hij had gezegd dat we onze relatie geheim moesten houden vanwege de 'geen dates met collega's'-regel.
De volgende ochtend verzamelde ik al mijn moed en stapte uit de auto voor mijn kantoorgebouw. Ik haalde diep adem voordat ik door de ingang liep en de lift naar de derde verdieping nam.
Mijn hoofd was nog steeds een puinhoop. Ik had vandaag thuis moeten blijven. Maar ik was een van die gekke mensen die van haar werk hield. Cijfers waren mijn ding en daarom was ik de beste accountant bij dit grote financiële bedrijf.
Ik streek met mijn trillende handen over mijn kokerrok en haastte me naar de keuken voor een kop koffie, maar een bekende stem hield me tegen.
„Waar is het bewijs dat je haar hebt geneukt?“ vroeg Jim van IT.
Mijn hart zonk toen ik buiten de keuken bevroor.
„Alsof ik bewijs nodig heb,“ pochte Aaron.
„Hou op met liegen,“ plaagde Regina, de welgevormde receptioniste. „Haley Waitson heeft jou niet geneukt, ze kijkt je nauwelijks aan.“ Ze lachte.
„Ben je jaloers, schat?“ zei Aaron langzaam.
„Je was niet zo geweldig toen we vorige week met elkaar naar bed gingen,“ kaatste Regina terug.
Gelach vulde de ruimte. Ik stond buiten, friemelend aan mijn tas terwijl mijn ogen zich vulden met tranen. Ik voelde me een complete idioot.
„Oké, oké!“ Aaron probeerde het gelach te stoppen. „Als je de waarheid wilt weten, Haley Waitson is een frigide maagd.“
De kamer werd stil en ik hield een snik in.
„Ik probeerde haar gisteravond te neuken, maar haar kut was kurkdroog.“
„Aaron.“ Regina's stem klonk waarschuwend. „Dat is fucked up, zelfs voor jou.“
Ik hoorde haar naar de deur lopen maar ik kon niet bewegen. Haar blauwe ogen ontmoetten mijn hazelnootbruine toen ze door de deur kwam, en werden groot toen ze de tranen in de mijne zag.
„Oh shit. Sorry, schat.“ Ze gaf me een vriendelijke glimlach en schudde haar hoofd terwijl ze langs me liep.
Beschaamd haalde ik diep adem en probeerde rechtop te staan, maar in plaats van de keuken in te lopen, ging ik naar mijn kantoor en sloot de deur achter me. Ik viel in mijn stoel en huilde op mijn bureau.
God, ik ben zielig! Ik had dit moeten zien aankomen. Ik had het moeten weten. En al die klootzakken in de keuken, niet één van hen kwam voor me op.
Fuck Aaron. Fuck hem!
Ik had hem niet nodig; ik had niemand nodig. Frigide. Wat betekende frigide in godsnaam?
Ik had alles gedaan wat hij gisteravond van me vroeg. Het was niet mijn schuld dat ik dichtging. Moest ik hier iemand over spreken? Ik raakte mezelf nooit aan. Misschien was er iets mis met me.
Ik was zo onervaren met seks en had niemand om mee te praten omdat ik, zoals de zielige idioot die ik was, had gelogen. Ik vertelde mijn vriendinnen dat ik seks had, veel! Ik zou giechelen en knikken bij seksgrappen en luisteren naar de seksverhalen die ze me vertelden. Maar in mijn hoofd had ik geen idee waar ze het over hadden.
Ik zette mijn computer aan en veegde boze tranen van mijn gezicht. Mijn telefoon maakte een geluid toen ik mijn wachtwoord intypte. Ik zag de naam van mijn broer op het scherm verschijnen.
Ik wilde dat ik hem nu kon bellen, hem alles kon vertellen. Ik had mijn grote broer nodig maar er waren gewoon dingen die ik niet met hem kon bespreken.
Leon was het perfecte voorbeeld van een grote broer: beschermend, zorgzaam en een echte softie als het om zijn kleine zusje ging. Hij was de middelbare school-hartendief, de jongen die elke andere jongen wilde zijn en elk meisje wilde hebben. Ik was gewoon de schaduw die zijn felle licht wierp. Maar Leon had altijd een speciaal plekje in zijn hart voor mij.
Ik veegde nog een traan weg terwijl ik zijn bericht las.
Leon
Hey Haley bear, kan ik vanavond langskomen? Moet met je praten. L X
Haley
Tuurlijk, ik ben om 4 uur klaar met werk vandaag. Alles oké?
Leon
Ja, praat je later x
Ik snoof, veegde de laatste tranen weg en begon na te denken over wat ik voor het avondeten moest maken als Leon langskwam. Ik vroeg me af waar hij over wilde praten. Leon was niet echt een prater; zijn reizende levensstijl deed al het praten voor hem. Hij was een bekende fotograaf, vaak uitgenodigd om mee te doen aan grote projecten over de hele wereld.
Hij hield van reizen, altijd op zoek naar zijn volgende klus. Zijn werk was prachtig. Ik had een foto die hij van een giraffe had gemaakt tijdens een van zijn vele Afrikaanse reizen aan mijn muur hangen. Hij wist hoeveel ik van giraffen hield en gaf me die foto voor mijn verjaardag.
Ik probeerde de ramp van gisteravond opzij te zetten en me te concentreren op Leons komende bezoek. Gelukkig lukte het me om Aaron de hele dag te vermijden.
***
Ik parkeerde voor mijn appartement en verwelkomde de koude winterlucht toen ik uit de auto stapte. Ik hield van de winter, de koude lucht en de geur van vreugdevuren. Tegen de tijd dat ik had gedoucht en een joggingbroek en hoodie had aangetrokken, realiseerde ik me dat ik niet eens was begonnen met het avondeten.
De deurbel ging en ik rende de trap af. Toen ik de deur opende, stond hij daar, mijn grote broer. Hij gaf me zijn charmante, brede glimlach en trok me in een berenknuffel.
Ik sloot mijn ogen en vocht tegen de tranen. Laat hem niet zien dat je pijn hebt. „Hey, grote broer.“ Ik omhelsde hem iets te stevig. Ik miste hem; hij rook nog steeds naar onze jeugd. Zijn donkere haar was iets langer geworden sinds ik hem voor het laatst zag, en zijn baard ook.
„Hoe gaat het, Haley bear?“
„Goed,“ knikte ik. Helemaal niet bezig met vernedering. Leon deed zijn leren jas uit en liep mijn keuken in. „Wat brengt je hier?“ vroeg ik nonchalant, terwijl ik een biertje uit de koelkast pakte.
„Wat, kan ik mijn kleine zusje niet bezoeken?“ Hij gaf die brede glimlach weer.
Ik keek hem aandachtig aan en sloeg mijn armen over mijn borst. „Leon?“ vroeg ik achterdochtig.
„Oké, oké,“ zei hij kalm, terwijl hij het biertje uit mijn hand pakte. „Ik heb een gunst nodig.“
„Ah ha! Ik wist het!“ Ik wees beschuldigend naar hem.
Hij lachte en ging op de bank in de woonkamer zitten. „Dus, ik wil dat je met mama praat voor me.“
„Waarom?“
„Omdat, mijn mooie kleine zusje, ze me probeert te koppelen aan de dochter van haar vriendin.“
„Oh mijn God! Welke nu weer?“ lachte ik.
„Ik weet het niet, een of andere makelaar.“ Hij nam nog een slok van zijn bier.
„Wow, ze geeft nooit op, hè?“ Ik schudde mijn hoofd. „Wat wil je dat ik tegen haar zeg? Ze luistert nooit naar mij; jij bent het gouden kind, weet je nog?“
Tijdens het opgroeien kon Leon niets verkeerd doen, terwijl ik nauwelijks kon niesen zonder een preek over manieren te krijgen. Onze moeder kwam uit een rijke familie, maar onze vader—God hebbe zijn ziel—was straatarm. Ze was in het geheim getrouwd met mijn vader, die destijds haar chauffeur was.
Ja, het was nogal een schandaal. Haar familie onterfdde haar, maar ze wist haar trustfonds te behouden, een geschenk van haar overgrootmoeder.
Nu woonde ze in de Upper East Side van New York City, waar ze theekransjes en liefdadigheidsdiner organiseerde.
„Ze wil dat ik volgende week die Fiona-meid ontmoet op het fundraiser-evenement.“
„Natuurlijk wil ze dat,“ grijnsde ik. „Wat als deze Fiona hot blijkt te zijn?“ Ik knipoogde, wat me een kreun van Leon opleverde.
„Hale, ik meen het. Mama blijft me bellen en vragen wanneer ik tijd heb. Ik heb dit gewoon niet nodig op dit moment.“
„Oké, oké, ik snap het.“ Ik stak mijn handen omhoog in gespeelde overgave.
Leon kon nooit nee zeggen tegen onze moeder; zij was zijn zwakte. Toen onze vader overleed, nam Leon de leiding en zorgde voor ons. Hij wilde ons nooit ongelukkig zien.
„Leon, je moet eerlijk tegen haar zijn. Vertel haar dat je nog niet klaar bent om te daten.“
„Nee. De laatste keer dat ik zei dat ik niet klaar was om te daten, zei ze dat het oké was als ik homo was.“ Hij grijnsde bij de herinnering. „En toen gaf ze me het nummer van de zoon van haar verpleegster, die trouwens ook homo is.“
Ik kon mezelf niet inhouden, ik barstte in lachen uit en keek hoe hij zijn hoofd naar me schudde. Mijn broer was zo lief; hij maakte zich zo veel zorgen om de gevoelens van mijn moeder te kwetsen. „God, je bent zo dramatisch, grote broer!“ Ik schoof dichter naar hem toe. „Lee, wees eerlijk. Ik weet zeker dat Fiona het zal begrijpen als je het haar vertelt.“
„Ja, ik denk het. Maar als ze zoals de rest is, heeft ze waarschijnlijk al onze bruiloft gepland en de namen van onze toekomstige kinderen bedacht.“ Hij zuchtte. „Mama weet ze wel uit te kiezen. Jij hebt geluk dat ze van je rug is. Date je niet iemand op het werk?“ vroeg hij.
Ik sprong op alsof ik een schok had gekregen en knikte iets te snel. „Mm hm.“ Leon fronste bij mijn plotselinge vreemde gedrag. „Wat is er, Hale?“
„Ik... we... zijn gisteravond uit elkaar gegaan.“ Ik zuchtte. „Het werkte gewoon niet.“
Leon bestudeerde me even, alsof hij probeerde mijn gezicht te lezen. „Jammer om te horen. Moet ik zijn reet schoppen?“ Hij glimlachte, en ik glimlachte terug.
„Nee, het was gewoon niet bedoeld om te zijn. Maar het gaat wel,“ loog ik.
„Oké, nou, ik bestel pizza,“ kondigde Leon aan, terwijl hij zich uitrekte en naar de telefoonstandaard liep waar ik al mijn afhaalmenus bewaarde.
Ik was dankbaar toen hij het onderwerp Aaron liet varen—ik was er niet klaar voor om dat gesprek met hem aan te gaan.
„Hale?“
Leons stem haalde me uit mijn gedachten.
„Ik mocht die klootzak toch al niet.“
***
Een week vloog voorbij en ik was erg goed geworden in het vermijden van de keuken. Het laatste wat ik wilde was Aaron tegenkomen of zelfs zijn naam horen. Misschien had ik Leon hem een pak slaag moeten laten geven, maar Aaron was de moeite niet eens waard.
Ik moest mannen, seks en daten uit mijn hoofd zetten. Ik kon het allemaal gewoon niet aan op dit moment. Na Aaron betwijfelde ik of ik ooit nog seks zou overwegen.
Geen sprake van. Niet in dit leven.
Ik verliet het werk vroeg op vrijdag om me voor te bereiden op het fundraiser-evenement dat mijn moeder organiseerde voor het plaatselijke kinderziekenhuis. Ik trok een strakke zwarte jurk aan en combineerde die met nude hakken. Ik liet mijn haar los uit de hoge knot en borstelde mijn goudbruine krullen tot volle golven. Een vleugje mascara en getinte lipgloss later was ik klaar.
De taxirit naar de chique hotellocatie in de Upper East Side, die mijn moeder voor het evenement had geboekt, duurde precies 35 minuten. Ik kon de stem van mijn moeder al in mijn hoofd horen: „Je kwam alleen?“ Ik wist dat ik haar vroeg of laat over Aaron moest vertellen, en vanavond leek het juiste moment. Ze zou er gewoon mee moeten dealen.
Zodra ik binnenkwam, zag ik Leon. Hij was langer dan iedereen, druk bezig met het maken van foto's met zijn grote DSLR-camera. Ik sloop achter hem aan en gaf hem een knuffel.
„Verdomme! Je liet me schrikken!“ Hij hield zijn borst vast.
„Dacht je dat ik Fiona was?“ plaagde ik.
„Misschien.“ Hij keek nerveus om zich heen.
„Leon, daar ben je!“ De stem van mijn moeder klonk boven de jazzband uit.
„Hey, mama!“ Ik omhelsde haar toen ze op ons afkwam, een prachtige blonde vrouw aan haar zijde.
Leons ogen puilden bijna uit zijn hoofd toen hij zich omdraaide om de blauwogige schoonheid te zien. „Hoi.“ Hij gaf haar een glimlach.
„Dit is Fiona Harris, de dochter van Maggie,“ introduceerde mijn moeder met een vleugje trots.
Fiona beantwoordde Leons glimlach zelfverzekerd en zwiepte haar glanzende haar opzij. Afgaande op de blik op Leons gezicht was hij meer dan tevreden.
Tien minuten later glimlachte Leon nog steeds van oor tot oor terwijl hij met Fiona praatte. Ik moest de neiging weerstaan om met mijn ogen te rollen bij zijn gedrag. Maar zelfs ik moest toegeven dat ze prachtig was. Haar glinsterende jurk tot op de grond toonde haar petite en slanke figuur perfect.
„Fiona lieverd, dit is mijn dochter, Haley.“ Mijn moeder wees eindelijk naar mij. Ik gaf een ongemakkelijke glimlach en zwaaide. Fiona glimlachte terug. Ze leek aardig—ik mocht haar. Ik wed dat zij veel seks had en niet zo droog was als een gedroogde pruim daar beneden. Ik bloosde en verstopte me achter mijn champagneglas.
Ik liet Leon en Fiona achter bij hun gesprek en dwaalde alleen door de prachtige locatie. Ik bevond me in de tuinen waar het rustiger was. Voor me was een prachtige waterfontein. Het was een standbeeld van een vrouw met open handen, waaruit water in een klein bassin stroomde. Ik zuchtte bij de schoonheid ervan, maar merkte toen iets op dat op het oppervlak dreef.
Een sigaret. Die brandde nog aan de punt en ik keek toe hoe hij langzaam uitging.
Wie zou hier afval gooien?
Ik hoorde iemand zijn keel schrapen en merkte toen een man op die aan de andere kant van de fontein stond. Hij was lang—echt heel lang—en helemaal in het zwart gekleed: zijn pak, zijn overhemd. Zijn donkere, bijna gitzwarte haar was warrig. Bij nader inzien merkte ik op dat zijn lip bloedde.
Zijn donkere obsidiaan ogen ontmoetten de mijne—ze waren boeiend, hypnotiserend. Hij stak zijn hand in zijn zak en haalde er nog een sigaret uit. „Waar sta je verdomme naar te kijken?“ klaagde hij met de sigaret tussen zijn lippen.
„Oh. Sorry!“ Beschaamd draaide ik me om en rende weg. Mijn hart bonkte in mijn borst terwijl ik probeerde te kalmeren.
Wat was dat in godsnaam?
Ik vond Leon en zijn nieuwe blonde vriendin aan een van de tafels zitten, dus ik voegde me bij hen. Fiona lachte om iets wat Leon had gezegd toen ik naast hen ging zitten.
„Hey, Hales.“ Hij kneep in mijn schouder maar ging door met zijn gesprek met Fiona.
Ik keek om me heen, wanhopig hopend dat de mysterieuze man me niet was gevolgd.
Die ogen, die mooie maar enge ogen.
Ik dronk het hele glas champagne leeg.
„Rustig aan,“ grinnikte Leon.
„Dus, Haley, Leon vertelde me dat je accountant bent,“ zei Fiona, terwijl ze me een stralende glimlach gaf.
„Jep, ik ben helemaal van de cijfers.“
Ze giechelde en keek toen naar Leon die naar haar staarde met een verlangend blik. Ik denk dat ik deze keer wel met mijn ogen rolde.
„Dus wat doe jij?“ vroeg ik Fiona, in een poging tot small talk.
„Ik ben model, vooral lingerie.“ Ze nam een sierlijke slok van haar wijn.
Wow. Wow. Wow. Als ik maar een fractie van haar zelfvertrouwen had. „Dat is geweldig!“ zei ik iets te luid, maar Fiona glimlachte alleen, stak haar haar achter haar oor en gaf Leon een blik die alleen maar als seksogen kon worden omschreven.
Na het diner, en bijna mijn maaltijd verloren te hebben door mijn broer te zien flirten, zat ik alleen en keek naar de dansende stellen. „Haley May Waitson. Waarom in godsnaam zit je hier alleen?“
Verdomme!
„Hey, mama, hoe gaat het?“
„Wordt niet brutaal tegen me, jongdame.“
Ik zuchtte. „Aaron en ik zijn uit elkaar, mama.“
Ik staarde voor me uit en keek hoe Fiona Leon de dansvloer op trok. Hij zag er gelukkig uit—ik had hem in lange tijd niet zo zien glimlachen.
Ik maakte me klaar voor de preek, voor mijn moeder om haar teleurstelling te uiten, om me te vertellen dat ik te kieskeurig was, dat ik moest settelen. Maar het kwam nooit.
In plaats daarvan sloeg ze haar arm om mijn schouder. „Mijn mooie Haley, de man die met jou eindigt“—ze streelde mijn wang—„hij zal bijzonder zijn.“
Ik voelde tranen opwellen in mijn ogen; dit was de eerste keer dat ze ooit zo tegen me had gesproken. Ik wist niet wat het veroorzaakte, maar op dat moment dacht ik aan mijn vader—mama zei altijd dat ik zijn oogappel was. God, ik wilde dat ik hem beter had kunnen kennen, ik wilde dat hij niet van ons was weggenomen toen ik zo jong was.
„Bedankt, mama,“ zei ik zachtjes, terwijl ik mijn hoofd op haar schouder legde.
De avond liep ten einde en ik was moe. Ik telde de seconden tot ik naar huis kon, mijn Scooby Doo-pyjama kon aantrekken en de laatste Netflix-serie kon bingewatchen.
Ik keek rond in de menigte naar Leon, maar hij was nergens te bekennen. Ik wilde hem niet storen als hij het naar zijn zin had. Hij had tenslotte zijn model gevonden, en ik was er zeker van dat hij zijn kleine zusje niet in de weg nodig had. Ik glimlachte bij mezelf terwijl ik naar de taxistandplaats liep, de mistige nachtelijke hemel bezaaid met sterren.
„Hallo weer.“
Ik sprong op bij het geluid van de diepe, gladde stem en draaide me om om te vinden waar het vandaan kwam. Hij stond een paar meter verderop, leunend tegen de zijkant van het gebouw. Zijn lip was nog steeds gezwollen en rood. Ik fronste toen hij uit de schaduwen stapte.
„Rook je?“ vroeg hij, een kleine grijns op zijn lippen terwijl hij een sigaret aanbood.
„Nee,“ antwoordde ik, mijn stem nauwelijks boven gefluister.
„Natuurlijk niet.“ Hij stak de sigaret tussen zijn lippen aan en mijn blik werd meteen daarheen getrokken. Hij was opvallend op een donkere, mysterieuze manier. Hij gaf me een ongemakkelijk gevoel, maar iets in me roerde toen hij me aankeek met die intense, donkere ogen.
„Je bent gewond,“ flapte ik eruit. „Je hebt misschien hechtingen nodig.“ Ik wees naar zijn lip.
„Ben je verpleegster?“ vroeg hij, terwijl hij een rookwolk in mijn richting blies.
Ik hoestte een beetje en wuifde de rook weg. „Nee, maar het kan geïnfecteerd raken.“
Waarom gaf ik überhaupt om? Ik kende deze man niet.
„Waarom verzorg je het niet beter voor me?“ stelde hij voor, zijn stem zo glad als zijde.
Ik voelde mijn wangen branden. Ik realiseerde me dat hij dichterbij was gekomen; zijn grote gestalte stond nu over me heen. Ik moest mijn hoofd achterover kantelen om naar hem te kijken.
„Ik moet gaan,“ zei ik, terwijl ik me omdraaide om een taxi aan te houden. Ik hoorde hem in zichzelf grinniken terwijl hij naar me keek.
„Haley!“ Leons stem sneed door de lucht. Hij haastte zich naar me toe en plaatste zichzelf voor me als een menselijk schild. Zijn lichaam was stijf en gespannen. „Wat doe je verdomme hier alleen?“
„We waren aan het kennismaken,“ antwoordde de mysterieuze man in het zwart.
„Blijf verdomme bij haar uit de buurt!“ schreeuwde Leon.
Maar als de man bang was, liet hij het niet merken. Hij kromp niet eens ineen. „Rustig aan, Leon,“ daagde hij uit, „ik was niet van plan haar te neuken, ik dacht alleen dat ze het misschien leuk zou vinden om mijn lul te pijpen.“
Alles daarna was een waas. Leon sprong op de man af en ze vielen beiden op de grond, vuisten vlogen. Ik schreeuwde en riep om hulp. Hotelbeveiliging stormde naar buiten en trok hen uit elkaar. Leons haar was warrig, maar hij zag er niet te gewond uit, alleen woedend.
De lip van de andere man bloedde weer. Hij likte de wond en beet op zijn onderlip, terwijl hij zijn ogen op mij gericht hield. Ik voelde me als het onschuldige meisje dat werd opgejaagd door de grote boze wolf.
Mijn hart bonkte zo hard dat ik dacht dat het uit mijn borst zou barsten. Mijn lichaam verraadde me, liet me dingen voelen voor deze man die ik niet kon begrijpen. Ik keek in stilte toe terwijl de valet zijn matzwarte Lamborghini voor het hotel parkeerde.
De man grinnikte in zichzelf terwijl hij in zijn auto klom en wegreed, maar niet voordat hij zijn raam naar beneden draaide. „Tot ziens, verpleegster,“ riep hij, zijn stem ruw terwijl hij in de nacht verdween.
Ik stond daar, verbijsterd, adrenaline stroomde door mijn aderen. Toen schudde ik het van me af en draaide me om naar Leon, die staarde naar de plek waar de auto was geweest.
„Leon, wat was dat verdomme?“ eiste ik.
„Haley, blijf verdomme bij die vent uit de buurt. Begrijp je?“ Leon was doodserious. Ik had hem nog nooit zo serieus gezien in mijn leven. Ik knikte stilletjes. Het was niet alsof de mysterieuze man en ik in dezelfde kringen verkeerden.
Maar ik wist twee dingen zeker.
Eén: Ik had net de vijand van mijn broer ontmoet.
En twee: Mijn slipje was doorweekt.
Fuck!
