Sneeze Fart Shift Boek 1
Auteur
Elizabeth Gordon
Lezers
174K
Hoofdstukken
79
Na de dood van haar adoptieouders gaat Anna op zoek naar de biologische moeder die ze nooit heeft gekend. Alle sporen leiden haar naar New York City, waar ze de verborgen weerwolvengemeenschap ontdekt die haar hele leven al vlakbij was.
Anna wordt meegezogen in een wereld van roedels, geheimen en veranderende loyaliteiten, en moet de waarheid onder ogen zien over waar ze werkelijk thuishoort. Zullen de wolven van New York haar in hun gelederen accepteren, of blijkt de Big Apple veel gevaarlijker dan ze ooit had kunnen vermoeden?
Het Roedelcomplot
Ik hoor hier niet te zijn, dacht ik terwijl ik een luna volgde met een strakke spijkerbroek, krullend blond haar en een leren jasje. Ze stopte bij een struikgewas dat heel dicht leek totdat een grote arm een losse struik opzij schoof en haar naar binnen liet gaan.
Nadat ik de omgeving had afgezocht om er zeker van te zijn dat niemand me zag, liep ik ook naar de struik toe in de verwachting dat hij opzij zou schuiven, net als voor de blonde vrouw.
Er gingen een paar momenten voorbij en de struik bleef koppig op zijn plek staan. Ik kon de geur van een alfa ruiken aan de andere kant van het groen en ik begreep niet waarom hij me niet doorliet. Ongeduldig schraapte ik mijn keel om hem te laten weten dat ik er was.
„De Plot is op dit moment helemaal vol,“ siste de alfa door de bladeren. „Wacht op je beurt.“
Verward keek ik om me heen. Er strekten zich kilometers lang alleen maar bomen uit: hoe kon de Plot dan vol zijn? Ik dacht hierover na toen de struik opzij bewoog en een lange, brunette luna door de opening rende, giechelend terwijl ze gehaast haar shirt goed trok om haar blote borsten te bedekken. Ze leek zich niet bewust te zijn van mijn aanwezigheid toen ze voorbij rende.
Ik deed een stap opzij om haar de ruimte te geven, en dat was maar goed ook, want slechts een moment later stormde er een grote alfa, die van oor tot oor grijnsde, door de struiken terwijl hij achter de brunette aan rende. Blijkbaar wilde hij nog niet dat het feestje voorbij was.
„Nu mag je naar binnen,“ siste de stem die me had berispt.
Mijn innerlijke stem schreeuwde: Draai je nu om!, en hoewel de angst die ik voelde bijna genoeg was om me te laten vluchten, mengde een andere stem zich erin, deze kwam van mijn kutje, dat de laatste paar maanden behoorlijk eigenwijs was geworden.
Ga, drong ze aan terwijl het daaronder begon te kriebelen. Zou een grote lul nu niet lekker voelen?
Hoewel mijn hersens riepen: Nee, doe het niet! voelde ik dat ik ja knikte terwijl mijn voeten me naar voren brachten.
Zodra ik binnen was, werd de zon meteen geblokkeerd door een dik dak van bladeren en uitgestrekte takken. Eenmaal binnen bleef ik even stilstaan.
Ik was zo gefocust geweest om binnen te komen dat ik er niet bij had stilgestaan wat er daarna zou gebeuren. Natuurlijk had de Pack Plot regels, regels die bij overtreding zware gevolgen hadden, dus ik moest voorzichtig zijn.
Ik keek om me heen naar de bomen, waar bh's, slipjes en spijkerbroeken aan de takken hingen. In de veronderstelling dat het de bedoeling was dat ik me uitkleedde, begon ik voorzichtig mijn topje uit te trekken.
„Schiet op,“ gromde de dienstdoende poortwachter. „We hebben niet de hele dag de tijd, en er zullen snel genoeg anderen komen die naar binnen willen.“
Ik knikte terwijl ik begon mijn spijkerbroek uit te trekken en de bobbel in mijn achterzak voelde. Terwijl ik de knoop van mijn spijkerbroek losmaakte, wierp ik een zure blik op de poortwachter. „Zou je me een beetje privacy kunnen geven?“
De poortwachter keek verrast op. „Dit is wel een heel gek moment om ervoor te kiezen om preuts te zijn,“ riep hij, klinkend alsof hij het wel grappig vond.
Ik gaf hem een veelbetekenende blik. „Vooruit dan,“ zuchtte hij, terwijl hij zich omdraaide. „Maar schiet op, anders gooi ik je eruit.“
Ik knikte terwijl ik me gehaast uit mijn spijkerbroek wurmde. Zodra ik naakt was, haalde ik een klein zakje uit mijn zak.
Het zat vol met ambrosia, wat iets vreemds is om bij je te dragen... tenzij je een weerwolf was die op haar allergieën vertrouwde om te transformeren.
***
Ik was opgegroeid in de mensenwereld, waar allergieën heel normaal waren, maar onder weerwolven had men er nog nooit van gehoord, dus zelfs onder mijn eigen soort was ik een uitzondering.
De enige die afwist van mijn vreemde aandoening was mijn huisgenoot Brandon, en toen hij zag dat er ambrosia groeide rond ons appartementencomplex, had hij zich gehaast om het weg te halen met zijn eigen, goed verzorgde handen.
Helaas kon hij de wereld niet van al het onkruid ontdoen, en had ik een beetje kunnen bemachtigen toen mijn vagina me ervan overtuigde dat ik naar de Pack Plot moest gaan.
Ik was zo geobsedeerd door dat idee dat ik die vroege ochtend mijn neus vol met mentholzalf had gestopt, een stofmasker had opgezet, dikke rubberen handschoenen had aangetrokken en was gaan zoeken in overwoekerde gebieden. Ik wist dat ik eruit moest hebben gezien als een idioot, maar mijn kutje overtuigde me ervan dat het de tijdelijke schaamte meer dan waard zou zijn.
Nu ik daar naakt stond te snuiven aan het zakje, wist ik het niet zo zeker meer, maar voordat ik me kon bedenken, voelde ik een kriebel die in mijn neus begon en meteen doorschoot naar mijn keel.
„Waar wacht je nog op?“ gromde de poortwachter terwijl hij zich begon om te draaien. Ik opende mijn mond om hem te smeken me even de tijd te geven, maar plotseling begonnen mijn ogen te schelen en smolt mijn verstand tot een zachte waas. Toen kwam het: de nies die de start zou zijn van mijn transformatie.
Het was een flinke nies, zo krachtig dat het stinkende gas dat zich in mijn maag had opgehoopt door de ontbijtburrito die ik die ochtend had gegeten, luidruchtig uit me ontsnapte.
Ik deed mijn mond open om me te verontschuldigen, maar voordat ik een woord kon zeggen, schoot mijn kaak naar voren en rekte mijn ruggengraat zich uit, alsof ik een stalen veer was die plotseling loskwam.
Al snel veranderde mijn bewustzijn en stond ik op handen en voeten, vrolijk klauwend in de grond. Mijn zintuigen werden scherper en lieten me kennismaken met de exotische geur van seks en passie. Ik gromde van waardering terwijl ik me omdraaide naar de poortwachter.
„Rustig aan, meid,“ waarschuwde hij me terwijl hij de struik weghaalde die als laatste grens diende.
Meteen vulde de lucht zich met kleuren toen de geur van de parende wolven in de bomen door de lucht zweefde, hun feromonen flikkerden in de kleurrijke mist als vuurvliegjes die net een storm hadden overleefd.
Ik voelde mijn achterpoten trillen van opwinding toen ik naar binnen liep.
Wolven stonden dicht op elkaar op de open plek, hijgend en grommend terwijl ze aan het paren waren. Mijn neus werd meteen getrokken naar een vrij grote alfa met een dikke roodbruine vacht aan mijn rechterkant, die op dat moment bezig was met een veel kleinere, taupekleurige luna.
Naast zijn stotende heupen wachtte een witte luna geduldig op haar beurt met haar staart omhoog en haar achterste wrijvend tegen zijn been.
Hoewel de roodbruine wolf er helemaal in leek op te gaan, stopte hij plotseling. De luna onder hem jankte uit protest toen hij de lucht begon te besnuffelen.
Zijn snuit draaide naar mij toe en zijn helderblauwe ogen werden groot toen hij vers vlees opmerkte. Zijn verandering in stemming was duidelijk toen zijn geur veranderde van een prachtige gouden kleur naar het donkerrood van wild verlangen.
Mijn wolvenbrein was beter in het negeren van mijn vagina, want ik voelde dat ik me omdraaide met de bedoeling om te vluchten, maar toen ik dat deed, stapte de roodbruine wolf af van de luna waar hij van had genoten.
Het witte vrouwtje dat had staan wachten, probeerde hem terug te lokken door hem haar achterste te laten zien, maar hij wees haar af met een waarschuwende hap van zijn kaken voordat hij recht op mij af kwam.
Ik draaide me om en kromp ineen in de hoop dat hij me zielig zou vinden, maar hij was vastbesloten om het nieuwe meisje in te wijden.
Hoewel ik te bang was om me om te draaien, kon ik de hitte van hem af voelen stralen terwijl hij dichterbij kwam, en nu hij was afgestapt, kon ik verschillende geuren oppikken. Hij moest wel onverzadigbaar zijn, want de geuren waren relatief vers.
Als ik in menselijke vorm was geweest, had ik het een beetje vies gevonden, maar mijn wolf werd verleid door de sterke geur van seks en ik voelde dat ik me begon over te geven, maar voordat hij me kon bestijgen, werd hij plotseling weggeslagen.
Ik nam weer een houding aan terwijl de grote roodbruine wolf opzij werd gegooid. Hij was taai; hoewel het duidelijk was dat hij een harde klap had gekregen, rolde hij maar één keer voordat hij overeind sprong in een verdedigende houding en zijn tanden ontblootte.
Zijn bravoure duurde maar even, want toen hij langs mij keek, liet hij plotseling zijn snuit zakken en begon hij ineen te krimpen van angst.
Nieuwsgierig naar het beest dat de van testosteron doordrenkte alfa in een bange muis had veranderd, begon ik me om te draaien, waarbij ik slechts een glimp opving van donkere vacht en een grijs oog voordat een enorme poot op mijn nek neerkwam die me dwong tot overgave.
Beseffend dat ik hem niet goed zou kunnen zien, ademde ik diep in om een indruk te krijgen van mijn nieuwe aanbidder, maar in plaats van te worden getrakteerd op een mannelijke geur, voelde ik een bekende brand uitbarsten in mijn neusgaten, gevolgd door een bekende tinteling.
Niet in staat om de sensatie tegen te houden, barstte er een nies uit mijn snuit, en plotseling had mijn menselijke brein weer de touwtjes in handen, vloekend terwijl de klauwen van mijn wolf zich terugtrokken en snel werden vervangen door vingernagels.
De transformatie moet de wolf die op het punt stond me te bestijgen hebben laten schrikken, want plotseling werd de druk van mijn nek gehaald.
Het gebeurde zo snel dat zich kippenvel begon te vormen op mijn blote huid terwijl mijn vacht zich terugtrok in zijn wortels en ik in menselijke vorm te midden van een hol met wolven was.
Weerwolven hadden veel regels, maar een korte lijst met zonden, en ik had zojuist per ongeluk nummer drie op de lijst begaan.
Dit werd beschouwd als bestialiteit. Hoewel we nog steeds weerwolven waren als we op twee benen liepen, was bi-paren verboden omdat het ervoor zorgde dat de wolvengeest een oncontroleerbare verdorvenheid aannam, en de consequentie voor het proberen van zo'n daad was de dood.
De Pack Plot leek in een staat van shock te zijn bevroren. Mijn benen trilden hevig terwijl ik moeite had om te blijven staan. Mijn bewegingen leken de betovering te doorbreken die mijn gruweldaad over de hondachtigen had gelegd, want toen ik om me heen keek, kregen hun blikken helderheid en sommigen van hen waren al begonnen hun tanden te ontbloten.
