Royal Legacy Universe: De Fae-koningin
Auteur
Emily Goulden
Lezers
49,3K
Hoofdstukken
13
Bijna twee decennia na een verwoestende oorlog stapt een jonge fae-prinses een rijk binnen dat gevormd is door verlies, macht en onuitgesproken verwachtingen. Opgegroeid onder een koning die nooit van plan was voor altijd te regeren, groeit ze sterk, zelfverzekerd en klaar om een toekomst op te eisen die altijd al fluisterend als haar lotsbestemming werd genoemd. Omringd door magie, plicht en oplettende blikken bereidt ze zich voor om de kunst van de kroon te leren, terwijl ze trouw blijft aan zichzelf. Maar net wanneer ze haar eigen kracht vindt, brengt het lot een onverwachte complicatie die alles uitdaagt wat ze dacht te willen. Met scherpe humor, vuur en een sterk gevoel voor eigenwaarde navigeert ze door loyaliteit, aantrekking en ambitie in een wereld waarin niets ooit eenvoudig is—en waarin opklimmen naar de macht misschien meer van haar zal vergen dan ze ooit had voorzien.
Hoofdstuk 1
Boek 8: The Fae Queen
. . . . . . . 'Lili, wil je me uitleggen waarom er een tornado door mijn huis raast?' Uncle Bayu zuchtte. Hij sloeg zijn armen over zijn brede borst.
'Ik weet niet waar je het over hebt.' Lili haalde haar schouders op alsof het haar niets kon schelen. Ze stak haar handen in de achterzakken van haar spijkerbroek.
'Lili...' Uncle Bayu schudde zijn hoofd.
Lili zuchtte diep en knipperde met haar ogen. De mist verdween uit haar ogen terwijl de wind begon te liggen. Het meubilair, de vazen en de kleine voorwerpen kwamen allemaal met een klap neer op de marmeren vloer.
'Ik dacht dat we het over controle hadden gehad,' zei Uncle Bayu. Hij liep met zware stappen door de troonzaal en ging voor zijn zeventienjarige nichtje staan.
'Ik had de volledige controle, Uncle Bayu. Ik koos ervoor om een tornado in de troonzaal te maken.' Lili glimlachte trots.
'Natuurlijk deed je dat. Waarom ook niet? Je bent het evenbeeld van je moeder.' Uncle Bayu schudde zijn hoofd, maar hij kon de sluwe glimlach die over zijn gezicht gleed niet tegenhouden.
Lili Oxford was de zeventienjarige dochter van Marigold en Finn Oxford. Zij waren vroeger de alfa en luna van de Silver Moon Pack. Lang geleden was Marigold de fee-prinses die werd weggestuurd. Maar nu heeft haar broer, King Bayu, haar dochter benoemd als zijn opvolgster.
Bayu had geen eigen kinderen en had zijn partner nooit gevonden. Hij werd gedwongen de troon van het fee-rijk over te nemen van zijn oudste broer, Solaris, toen Solaris werd vermoord terwijl hij de weerwolven verdedigde tegen de kwaadaardige raad.
Toen ze zestien was, verhuisde Lili naar het fee-rijk om daar voorgoed te blijven. Daarvoor had ze tijdens haar hele jeugd maanden achter elkaar doorgebracht. Haar oudere tweelingbroer en -zus, Lexi en Levi, werden de nieuwe co-alfa's van de Silver Moon Pack. Lili vertrok om te trainen met haar oom. Ze moest trainen om haar krachten onder controle te krijgen en om zich voor te bereiden op het overnemen van de troon als koningin van de fee.
Lili had de kracht van haar moeder geërfd en al haar koppigheid, maar niets van haar zelfbeheersing. Ze was een wilde geest die haar krachten als wind-fee nauwelijks kon beheersen.
Gelukkig voor haar had Bayu jarenlange ervaring in het beheersen van het windelement. Hij was klaar om zijn nichtje alles te leren wat hij wist voordat hij de troon overdroeg.
'Had je iets nodig?' vroeg Lili.
'Ik wil dat je deze rotzooi opruimt en je dan gaat omkleden. De leiders van de negen dorpen komen zo,' zei Uncle Bayu. Hij keek Lili waarschuwend aan.
'Ja, Uncle Bayu,' mopperde Lili zachtjes. Ze wist dat ze deze strijd niet kon winnen.
De negen dorpen vormden het fee-rijk. Ze werden geleid door negen gekozen functionarissen die in de gaten werden gehouden door de koninklijke familie. Eens in de drie maanden kwamen alle leiders naar het paleis om de koning te vertellen over de successen en behoeften van hun dorp.
Deze diners waren het ergste deel van Lili's leven. Ze haatte ze. De leiders waren meestal oude mannen of hun jonge mannelijke erfgenamen die dom en koppig waren.
Het was een jongensclub en iedereen wist het. Lili was vastbesloten om daar verandering in te brengen.
Ze ruimde snel de troonzaal op en haastte zich toen door het luxueuze kasteel. Ze rende de enorme marmeren trap op. Ze nam de treden met twee tegelijk terwijl ze omhoog kronkelden naar de tweede en vervolgens de derde verdieping van het kasteel.
Ze bewoog zich snel door de lange gang. Die was versierd met oude wandtapijten en zorgvuldig ontworpen tapijten die de oude houten vloeren bedekten.
Aan het einde van de gang was een gebogen houten deur met een koperen handvat. Ze trok aan het handvat en de deur kraakte toen hij openging. Binnen was een wenteltrap.
De metalen trap werd alleen verlicht door de zachte vlammen van fakkels aan de oude kinderkopjesmuur. De toren was een deel van het oude kasteel. Hij was gebouwd lang voordat het paleis werd gemoderniseerd met marmeren vloeren, glazen plafonds en gouden details.
Het oorspronkelijke oude gebouw zorgde ervoor dat de toren donker en koel aanvoelde. Maar het was Lili's favoriete plek in het hele kasteel. Daarom was haar kamer helemaal bovenin.
De wenteltrap ging een paar keer rond de toren voordat hij stopte bij nog een gebogen houten deur. Lili duwde hem open en onthulde een grote, open ruimte.
De rivierstenenvloer was bedekt met overlappende Perzische tapijten. Ze waren felpaars en roze en warm blauw en groen. Wandtapijten in dezelfde kleuren hingen aan de vijftien meter hoge plafonds.
Ramen die bij de vloer begonnen en helemaal naar het plafond reikten, lieten al het middagzonlicht haar kamer binnen. De ramen waren bovenaan gebogen in een halve maanvorm.
Een kingsize hemelbed stond in het midden van de kamer. Doorzichtige gordijnen verborgen het donkerroze dekbed en de kussens. Er stond groot, donker meubilair door de hele kamer verspreid. Er lagen ook kussens, dekens en boeken achteloos op de vloer, de kussens van de vensterbanken en een loveseat die in de hoek stond.
Er waren twee deuren naast het bed. Ze leidden naar de badkamer en de kast.
Lili liep eerst de badkamer in om te douchen. Daarna ging ze zitten op het roze kussen voor de grote kaptafel. Ze begon met haar vingers door haar haar te gaan.
Binnen een paar seconden blies warme lucht uit de palm van haar hand. Het droogde haar haar, dat zo donkerbruin was dat het bijna zwart was. Haar ogen waren poelen van oceaanblauw. Ze staken af tegen haar donkere trekken en warme, rijke bruine huid.
Ze borstelde haar haar uit en liet het natuurlijk over haar schouders vallen. Toen stond ze op en ging naar haar kast. Ze kleedde zich in een pantalon en een poederblauw blouse. Ze trok een grijze blazer over haar top.
Ze ging zitten op de bordeauxrode poef in het midden van de kast. Ze schoof haar voeten in de kleine, onzichtbare sokjes. Toen stapte ze in een paar blauwe ballerina's.
Lili had er een punt van gemaakt om niet te vaak jurken of rokken te dragen. Dit ergerde de fee-Ouderlingen en de dorpsleiders enorm. De dag dat zij in jurken en hoge hakken naar de vergaderingen kwamen, zou zij dat ook doen. Tot die tijd zou ze dezelfde pantalons en platte schoenen dragen die zij het privilege hadden te dragen.
Ze was dankbaar voor hoe begripvol Uncle Bayu was over haar nieuwe, moderne standpunt. Ze was ook dankbaar dat hij haar feministische ideeën steunde die ze probeerde te brengen naar het rijk. Zonder zijn steun zou ze niet in het kasteel wonen. Ze zou zeker niet de volgende koningin van de fee zijn.
Er werd op haar slaapkamerdeur geklopt en toen kwam er iemand binnen zonder op Lili's reactie te wachten. Lili zuchtte. Ze raadde al wie het was.
'Ben je bijna klaar?' riep een geïrriteerde stem de kamer in.
Lili liep de kast uit en staarde boos naar Gertrude, haar kamermeisje. Lili wilde geen kamermeisje, net zomin als Gertrude haar kamermeisje wilde zijn. Maar Uncle Bayu had erop gestaan.
Gertrude was een jonge vrouw toen Lili's grootmoeder koningin was. Hoewel ze er niet veel ouder uitzag dan dertig of veertig, was ze meer dan een eeuw oud. Ze was een van de eersten die Solaris en Bayu volgden toen ze besloten het rijk over te nemen van hun vader.
'Ik ben nu klaar, Gertie.' Lili glimlachte trots. Ze wist hoe erg Gertrude die bijnaam haatte.
Gertrude perste haar lippen op elkaar maar deed geen moeite om te reageren. Ze opende gewoon de deur en wees naar de trap.
Lili had gehoopt dat mensen haar met rust zouden laten door te verhuizen naar het hoogste, meest afgelegen deel van het kasteel. Ze had niet nagedacht over het feit dat Gertrudes gave was om te verdwijnen en overal te verschijnen waar ze zich in gedachten kon voorstellen.
Dus in werkelijkheid werden de trappen Lili's straf in plaats van die van Gertrude.
Lili nam de tijd om de trap af te gaan. Ze sleepte met haar voeten terwijl ze verdrietig naar de eetzaal liep. Gertrude staarde de hele tijd boos naar Lili over haar schouder. Ze probeerde haar op te jagen.
Ze bewogen zich door het kasteel totdat de dubbele deuren van de eetzaal hoog boven hen uittorenden. Gertrude knikte naar de bewakers. Elk pakte een van de koperen handvatten vast en duwde de deuren open.
Lili liep als eerste door de deuropening. Gertrude volgde een paar stappen achter haar. De tafel kon dertig mensen of meer plaatsen. Hij was al vol toen Lili arriveerde.
Het geluid van stoelen die over de marmeren vloer schraapten, weerkaatste tegen de muren. Iedereen stond op om de komst van de fee-prinses te eren.
'Ik ben zo blij dat je bij ons kon zijn, Princess Lili.' Uncle Bayu glimlachte veelbetekenend naar zijn nichtje. Hij wist donders goed dat ze expres te laat was.
'Dank je.' Lili perste haar lippen op elkaar in een strakke glimlach terwijl ze naast haar oom ging zitten.
Iedereen ging weer zitten. De kamer vulde zich met het bedienend personeel. Dienbladen met eten en kannen met drank vlogen door de kamer met behulp van fee-magie. De obers en serveersters zweefden naar binnen alsof ze op een pluizige wolk door de lucht bewogen.
Toen de dienbladen op tafel neerkwamen, serveerde het personeel alle gasten hun eten. Zoals ze was getraind, pakte ze de juiste gouden saladevork. Ze prikte boos in de sla alsof ze die de schuld gaf dat ze gedwongen werd deze maaltijd uit te zitten.
Terwijl de regeringsfunctionarissen aan tafel begonnen te praten over de saaie details van hun dorpen, stopte Lili met luisteren. Ze keek naar de luxe salade die het witte porseleinen bord voor haar bedekte.
Plotseling zweefde een enkele roos langs haar hoofd en viel op haar schoot. Ze hapte naar adem en liet haar vork vallen. Het maakte een luid kletterend geluid tegen het bord, maar niemand keek zelfs maar naar haar.
Ze keek om zich heen. Haar ogen vonden de enige persoon in de kamer die daadwerkelijk aandacht aan haar besteedde.
