Erotische oneshot: een kerstpanty om te vullen
Auteur
V. J. Villamayor
Lezers
61,1K
Hoofdstukken
2
“Het is kerstavond, Carter. Ik ben single, dronken, ingesneeuwd en ik kleed me voor de gelegenheid!”
Met een gebroken hart sleept Nova haar beste vriend mee naar een uitje in de besneeuwde bergen. Zal de grens tussen beste vrienden vervagen als ze whisky mengen met dijhoge pantykousen?
Een kersthut
Het was kerstavond en Nova zat alleen in een prachtige besneeuwde berghut. Dit had een romantisch uitje moeten zijn voor haar en Paul—haar vriend.
Nou ja, ex-vriend inmiddels.
De tranen stroomden over haar wangen, terwijl ze nog een flinke slok whisky nam. Het brandende gevoel maakte haar warm van binnen. Het vuur knetterde en maakte de hele kamer gezellig, maar het hielp haar niet haar hart te helen.
Twee dagen geleden had Paul het uitgemaakt.
Ze wist nog steeds niet zeker of ze gedumpt was of gewoon aan de kant was gezet. Na drie jaar samen had hij gewacht tot de dag voor hun reis om het uit te maken—via een sms'je.
Sorry schat, het werkt gewoon niet. We hebben niets gemeen. Het is voorbij. Nova kende het bericht inmiddels uit haar hoofd.
Het deed zo veel pijn.
Ze had niet veel eerdere relaties om deze mee te vergelijken, maar ze had echt gedacht dat Paul de juiste voor haar had kunnen zijn. Nova haalde haar neus op, veegde haar tranen weg en besloot haar liefdesverdriet te verzachten met nog meer whisky.
'Klootzak!' riep ze, terwijl ze zichzelf nog een glas inschonk. De bruine vloeistof klotste alle kanten op.
Toen de breuk eindelijk echt voelde, deed Nova wat elke volwassen vrouw zou doen—ze rende regelrecht naar haar beste vriend. Carter was haar persoon sinds de middelbare school, en eerlijk gezegd was hij de persoon met wie ze al haar vriendjes vergeleek.
Als je beste vriend slim, aardig, zorgzaam en knap is, is het moeilijk om niet hetzelfde van anderen te willen. Carter beschermde haar altijd, hij was altijd de eerste die haar vriendjes op hun plaats zette.
Dus het kostte niet veel moeite om Carter mee te krijgen in plaats van Paul.
Carter was lief tegen haar geweest, terwijl ze tranen met tuiten huilde tijdens de rit naar boven, maar na een snelle rondleiding door de besneeuwde bergen, besloot hij dat ze wat 'tijd voor zichzelf' nodig had en ging hij met zijn snowboard naar de pistes.
Nova kon het hem niet kwalijk nemen.
Ze waren allebei tegelijk verliefd geworden op snowboarden, en als haar hart niet in duizend stukjes gebroken was, zou ze ook buiten zijn om samen met hem de berg af te racen.
Het sneeuwde hard, en toen de zon achter de bergen begon onder te gaan, dacht Nova dat ze een lichte beving voelde. Hoeveel heb ik gedronken? vroeg ze zich af.
Ze had zichzelf een beetje aangeschoten gehouden, maar het was kerstavond, dus misschien was ze te ver gegaan. Ze was goed voorbereid, met een doos vol flessen whisky, rum en vodka.
Ze schonk zichzelf nog een whisky in en vroeg zich af waarom ze niet gewoon uit de fles dronk. Houd het elegant. Ze lachte.
Toen voelde ze weer een beving, en toen ze naar beneden keek, zag ze haar whisky bewegen in het glas. Schudde de grond, of was zij het?
Plotseling begon iemand hard op de voordeur te bonzen en Nova schrok zich rot. Het schudden werd luider en deed de hele hut trillen, maar ze voelde zich te wazig om te begrijpen wat er gebeurde.
De deurklink rammelde en het bonzen werd urgenter. 'Nova! Doe de deur open! Alsjeblieft! Doe de deur open!'
Carters klonk angstig en Nova kwam van de bank af om de deur te ontgrendelen. Carter viel bijna naar binnen, zodra ze de deur open deed.
Terwijl ze de deur open hield, werden Nova's ogen groot bij het zien van een muur van sneeuw die op hen afkwam. Het schudden was oorverdovend, en toen begreep ze het— het was een lawine.
***
'Nou... En ik dacht nog dat mijn kerst niet erger kon worden...,' zei Nova tegen haar whisky.
De lawine had hen ingesloten. Sneeuw was tot halverwege de ramen opgestapeld en er was geen uitweg. Iemand zou waarschijnlijk naar hen komen zoeken zodra het veilig was, maar wie wist wanneer dat zou zijn.
Nova had met opzet de meest afgelegen hut gekozen, dus ze zouden waarschijnlijk als laatsten gevonden worden.
'Nou, ik ben hier,' zei Carter, terwijl hij zijn schouders ophaalde en zijn arm om haar schouders sloeg. Zijn duim bewoog in cirkels over haar trui. 'Dat telt voor iets. Je bent in ieder geval niet alleen.'
Nova keek naar hem en duwde zijn arm voorzichtig weg voordat ze naar haar kamer liep. Ze had het meubilair niet meer zo hard nodig om op te steunen als een uur geleden, voordat ze ingesneeuwd raakten.
'Waar ga je naartoe?' riep Carter haar na.
'Het is verdomme kerstavond, Carter. Ik ben single, dronken, ingesneeuwd, en ik ga me mooi aankleden voor de gelegenheid!'
Carter, die net zoveel whisky had gedronken als zij na bijna bedolven te zijn door een lawine, lachte alleen maar en ging naar zijn eigen kamer. Hun eerste plan was om zich mooi aan te kleden en naar de stad te gaan, maar dat ging duidelijk niet meer gebeuren.
Hij trok zijn comfortabele kleren uit en trok zijn nette grijze broek aan. Hij had moeite met de knopen van zijn witte overhemd en gaf hij halverwege op—waardoor zijn borst zichtbaar bleef.
'Ik heb het gevoel dat je het te koud zou hebben gehad als we zo naar buiten waren gegaan,' lachte Nova vanuit zijn deuropening.
Carter draaide zich om en vloekte.
Nova droeg een dieprode fluwelen jurk. De lange mouwen sloten strak om haar armen en de halslijn ging diep naar beneden, waardoor haar borsten goed te zien waren—druppelvormig en stevig genoeg dat het duidelijk was dat ze geen beha droeg.
De jurk eindigde halverwege haar dij, maar haar benen waren bedekt met zwarte nylonpanty’s.
Carters adem stokte. 'Jij bent er eentje om over te praten. Jezus, je ziet er verdomd lekker uit.'
Carter voelde zich warm worden, maar wist niet zeker of het de whisky was of dat het door haar kwam. Nova glimlachte, ze geloofde hem nooit als hij aardige dingen over haar zei, en wees naar de woonkamer.
'Hou op. Ik heb nog een drankje nodig. Kom op.'
Carter volgde, zijn ogen bleven hangen op haar benen terwijl ze op de bank ging zitten. 'Jezus, Nova, was je van plan vanavond een one-nightstand te beginnen?' zei hij zonder nadenken.
Hij hield van vrouwen in panty’s—vooral stay-ups. Sexy en makkelijk uit te trekken.
Hij was de afgelopen jaren duizend keer met Nova uit geweest, maar of het nu de alcohol was, dat ze alleen waren, de hele sfeer—of gewoon haar—hij kon zijn blik niet meer puur vriendschappelijk houden.
'Niet tenzij het een one-nightstand met een van mijn sekspeeltjes is,' zei Nova met een dubbele tong, terwijl ze naar nog een drankje reikte.
'Dat zijn blijkbaar de enige dingen waar ik op kan rekenen.' Ze kon de woorden niet meer inhouden.
Normaal gesproken hield ze dingen privé voor Carter, maar vanavond—vanavond kon het haar gewoon niets meer schelen.
Toen ze deze reis voor haar en Paul had geboekt, had ze zich romantiek voorgesteld, grote lieve gebaren, gelach, glimlachen en heel veel hete seks.
Ze kreeg nog steeds het gelach, maar het was met Carter, en de rest voelde zo ver weg dat het haar ogen deed prikken.
'Kwel me alsjeblieft niet met die informatie, tenzij je wil dat ik er iets aan doe,' zei Carter met een ruwe en enigszins ingeslikte stem.
Nova's ogen ontmoetten de zijne boven haar glas net toen hij zijn hoofd achterover gooide en zichzelf nog een drankje inschonk.
'Ik heb maar zoveel zelfbeheersing voordat ik mezelf in mijn kamer moet opsluiten om het in m’n eentje af te handelen.'
Nova lachtje zwakjes.
De whisky zorgde voor een warm gevoel—dat bleef ze zichzelf vertellen, ook al bouwde de hitte zich veel lager op dan haar maag.
'Ik betwijfel of je het überhaupt “af zou willen handelen“ met mij, Carter. Doe niet zo gek... Je bent mijn beste vriend. Je zegt dat alleen maar om me op te beuren.'
'Je gelooft me niet? Terwijl je er zo uitziet?' Hij wuifde met zijn hand naar haar, van haar warrige haar helemaal naar beneden tot haar tenen in de panty die ze droeg.
'Het enige wat ik nodig zou hebben is een “ja“ en ik zou je vertellen al je speeltjes te pakken, zodat ik je beter kan laten voelen.'
Nova slikte moeizaam.
Carter was haar beste vriend.
Maar op dit moment was hij helemaal man, en zijn ogen stonden vol verlangen.
'Dus... als ik ja zou zeggen?'
Haar stem was zacht, maar Carter hoorde haar.
Hij kantelde zijn hoofd en keek naar haar. 'Is dat een ja?'
Nova's ademhaling klonk zo luid in de stilte.
Haar hart bonkte, haar hersenen gevangen tussen zeg ja! en dit is gestoord!.
Ze knikte, haar ogen zakten naar Carters blote borst terwijl ze nerveus op haar onderlip beet.
'Ja.'
Carters ogen priemden zich in de hare en het voelde alsof hij dwars door haar heen keek.
De manier waarop hij naar haar keek deed haar tenen krullen en haar wangen branden.
Een deel van haar geloofde niet dat hij het echt zou doen.
Maar ergens achterin haar wazige hoofd herinnerde ze zich al die starende blikken en omhelzingen die net iets te lang duurden.
Carter stond langzaam op en leunde over haar heen, zijn vrije hand hield de bank vast die vlak bij haar schouder stond.
Haar rug drukte in de zitting, terwijl hij zijn whisky rondbalsde en toen het glas tegen haar lippen hield, haar zachtjes aansporend om te drinken.
Nova gooide haar hoofd achterover en liet hem de bruine vloeistof in haar mond gieten.
Een beetje morste, druppelde langs haar kin, maar voordat ze kon slikken, zette Carter het glas opzij en greep de achterkant van haar haar.
Hij hield haar net hard genoeg vast om haar stil te houden en likte toen het spoor van whisky van haar kin, richting de hoek van haar mond.
Zijn tong bewoog over haar lippen, gleed naar binnen om haar en de whisky te proeven.
Zijn hand hield haar op haar plek terwijl ze kusten en Nova's voelde zich alsof ze zweefden.
Ze wilde niet nadenken, wilde zich geen zorgen maken over wat het betekende om haar beste vriend te kussen.
Ze wilde hem alleen maar voelen, en ze kuste hem terug, hongerig naar meer, de whisky op zijn tong proevend.
Een gênante kreun ontsnapte toen Carter haar hoofd naar achteren trok.
'Je gaat hier morgenochtend geen spijt van krijgen,' zei hij met ruwe stem tegen haar in haar nek, zijn adem voelde heet.
