Alfa'nın Vixen'i
Yazar
Ms. Nauti Bear
Okur
🔥10,8M
Bölüm
44
Birinci Bölüm
MYRA
“Babacığım,” diye seslenen Myra, yatak odasından aşağı koşarken beyaz tişörtünün üzerine giydiği kahverengi hırkanın omuzlarını düzeltti.
Ön kapıda, tekrar seslenirken botlarını giymek için mücadele etti.
“Baba, çok geç kaldım...” Giriş aynasındaki yansımasına baktı ve kabaca sırtının ortasına uzanan, kuralsız, kıvırcık saçlarını dağınık bir topuzun içine topladı.
Dudaklarına biraz nemlendirici uyguladı ve yansımasına bir öpücük gönderdi.
“Baba, lütfen...?” Boş mutfağı sorgulamaya başladı.
Evde ürkütücü bir sessizlik vardı, bu yüzden yüksek işitme duyusuna geçti; tek duyduğu buzdolabının yumuşak uğultusu ve mutfak musluğundan akan hafif su damlalarıydı.
Evde başka kimsenin olmadığını anlayınca “Kahretsin!” diye bağırdı. İki dilim ekmeği kızartmaya girişirken cep telefonunu çıkardı ve babasının numarasını aradı.
İkinci kez çaldıktan sonra cevap verdi. “Myra?”
Kahvenin ne kadar sıcak olduğunu anlamak için kahve demliğine dokunurken “Baba, neden beni uyandırmadın?” diye sordu.
Babası, “Sen hâlâ evde misin?” diye nefes aldı. “Üzgünüm, tatlım. Bu sabah ilk iş bir teslimata gittik ve Benji'yi almam gerekiyordu.” Açıklamasını yaparken arkadan gelen gürültülü sesler araya girdi. “Bekle.”
“Baba... Ahhh!!!”
En sevdiği kahve fincanını aldı ve taze kahve döktü.
“Canım, seni uyandırmadığım için üzgünüm ama şu anda meşgulüz. Sonra konuşalım, tamam mı?”
TIK
~
Kapanan telefon görüşmesine bakarken “Lanet olsun, baba!” diye bağırdı. “Yirmi bir yaşında, arabasız ve umutsuz... İşte ben buyum.”
Yarışan, çılgın düşüncelerini yatıştırmaya çalışırken, yanmaya başlayan ekmeğinin kokusunu aldı. Hızla çıkardı ve üzerine biraz tereyağı sürerken ağır bir şekilde iç çekti.
Dersler başlamadan önce yirmi dakikam var... Dönüşüp koşabilirim ama bütün sabah terli ve sıcak olacağım. Belki yerime geçecek birini bulabilirim ve tembel bir sabah geçirebilirim... Ya da basitçe hasta olduğumu söyleyebilirim.
~
Mutfak tezgâhına yaslandı ve çeşitli seçeneklerini göz önünde bulundurarak zaman harcarken kızarmış ekmeğini kemirdi. Aniden telefonu titredi ve Megan'ın adı ekranda yanıp söndü.
“Alo, kaltak.”
“Hey hey! Araca ihtiyacın var mı?” Megan güldü.
“Bazen bunu nasıl yapıyorsun bilmiyorum... Ama şu anda seni çok seviyorum. Ne kadara burada olursun?” Sormayı bitiremeden dışarıda bir araba kornası çaldı. “Geliyorum.”
“Bunu başarmak için bir adama ya da bir oyuncağa ihtiyacın yok mu?” Megan şakasını yaptı ve telefonu kapattı.
Myra, ön kapının yanındaki okul çantasını hızla alıp evden çıkarken başını salladı.
Megan'ın Range Rover'ına binerken rahatlamış bir şekilde “Sen bir can kurtaransın,” dedi. Orta konsoldan uzandı ve Megan'ı yanağından öptü.
Megan gülümsedi, vitesi sürüşe aldı ve hızla garaj yolundan çıktı. “Bu gece kulübe gelerek borcunu ödeyebilirsin.”
Myra konuyu değiştirmeye çalışarak bu talebi geçiştirmeye çalıştı ve en iyi arkadaşıyla dalga geçti. “Eğer bu gece çalışıyorsan, nasıl oluyor da bu korkunç saatte uyanıksın?”
Megan'ın bu sabah makyaj yapmamış olduğunu fark etti ve doğal, soluk bronz teninin sabah güneşinde parladığını gördü. Simsiyah saçlarını yüksek bir at kuyruğuyla toplamıştı ve güneş gözlükleri kaküllerini yüzünden uzak tutuyordu.
“Babam öğle yemeğini unutmuş. Sen babanla konuşurken ben de onunla telefondaydım.”
“Düşündüm ki, Hayırsever kişiyi oynayayım ki, belki bu gece dışarı çıkması için ona baskı yapabilirim.” Megan, Myra'nın bu konudan kaçınma girişimlerini yakalayarak sırıttı.
“Doğru baskı.”
“Ayrıca, Gallagher Marangozhanesi Jamison evine teslim yapıyor ve o kurtların tadıma bakmasında sakınca yok.” Megan rüya gibi iç çekti.
Myra Megan'a sırıttı. “Bugünlerde tadına Baron Anderson bakıyor sanıyordum. Bu yüzden Jeep’im için gereken parçayı bir türlü bulamıyor, değil mi?”
“Hey, bir kızın çeşitliliğe ihtiyacı vardır... Ve çoklu görev yapamıyor olması benim suçum değil.”
Myra mırıldandı. “Bir kızın bekâret kemerine ihtiyacı vardır...”
“Ama benim için sen varsın.”
Myra şaşırmış numarası yaptı. “Kaltak.”
Kısa süre sonra arabada Megan'ın iPhone'undan müzikler çalarken rahat bir sessizliğe gömüldüler. Myra arkadaşlıklarını düşünerek gülümsedi.
İkisi de on yaşındayken, babası Gallagher Marangozhanesi’nde çalışmaya başladığından beri, Megan en iyi arkadaşı olmuştu. Megan'ın ebeveynlerinin ikisi de şekil değiştirendi, ama Megan evlat edinilmişti ve her santimi ile insandı.
Myra'nın kız kardeşi Myrielle ile birlikte, hem okulda hem de okul dışında başları hep belaya giren üç silahşörlerdi.
Büyüdüklerinde, Myrielle üniversitede muhasebe bölümüne girmiş, Megan ve Myra da eğitim okumaya karar vermişti.
Myra eğitimini tamamlamıştı ve şimdi ikinci sınıf öğretmeniydi; Megan ise ikinci yılının sonunda okulu bırakmıştı. Dans etmenin daha fazla para kazandırdığını ve gece çalışmanın günlerini kurtardığını keşfetmişti.
“Myrielle nasıl?”
“Hâlâ hamile ve bugünlerde daha çok karaya vuran bir balinaya benziyor. Okuldan sonra onu ziyaret edeceğim ve ona biraz yiyecek götüreceğim.”
“Evli ve hamile. Bu korkunç bir şey, ama kendine seksi bir adam buldu, o yüzden onu kimse suçlayamaz.”
“Jamison kurtlarının tadına bakmasını unut... Myrielle, Benji hakkında böyle konuştuğunu duyarsa önce seni yer.”
Megan, Myra'nın okulunun olduğu sokağa dönerken gelişigüzel konuştu. “Evet, evet... Eşler takıntılı ve koruyucu olabilir. Ben insan olabilirim, ama annem ve babam bana eşleşmiş çiftlerin etrafında nasıl davranılması gerektiğini öğrettiler.”
“İşte geldik... Üç dakikan kaldı,” diye yorum yaparken okul bahçesine girdi.
Bahçenin her yerinde okul çağındaki çocukların yanı sıra ilk zilden önce onları denetleyen bazı ebeveynler ve öğretmenler vardı.
“Teşekkürler, bebeğim. Sen benim kahramanımsın.”
“Bir şey değil. Biliyor musun, bir hayırsever olmak adına, sanırım babamın öğle yemeğini bıraktıktan sonra Frankie'nin Garajı'na uğrayacağım ve Jeep’in parçası için acele etmelerini sağlayacağım.”
“Baron'un senin için kaşımasını istediğin bir kaşıntın olduğunu söyle.” Myra eşyalarını toplarken iç çekti. En azından birimiz hizmet görür.
“Seks için tüm bir ton kavram varken, senin düşündüğüne bak.” Megan göz kırptı.
“Git kaşıt orayı, bebeğim.”
“Öyle yapacağım. İyi günler dilerim, Bayan Myra... Ve Myrielle'den ayrılmadan önce beni ara.”
İlk zil çaldığında birbirlerine havadan öpücük gönderdiler.
