Ongebruikelijk
Hoofdstuk 3.
Scott sliep die nacht onrustig, en zijn bemanning merkte het.
'Hé Scotty, waarom hang je zo met je kop?' vroeg Moe terwijl hij wat motoronderdelen insmeerde.
Scott zakte onderuit in zijn stoel. 'Ik kreeg gisteravond bezoek,' zei hij. Hij nam nog een slok van zijn koffie terwijl de mannen hun oren spitsten. 'Diana heeft een dochter.'
De mannen stopten met werken en keken hem met open mond aan.
'Meen je dat nou?' vroeg Eric.
Scott knikte. 'Ja. Ze blijft een tijdje logeren...'
De mannen waren even stil terwijl het nieuws inzonk. Toen vroeg Eric: 'En ze heeft je niks verteld? Niet even een belletje dat ze eraan kwam? Heeft ze überhaupt gevraagd of ze in jouw huis mocht blijven?'
'Nee, geen woord,' zei Scott.
'Man, ik mag je graag en je doet je best, maar wanneer is het genoeg? Zeg haar dat ze haar biezen moet pakken!' zei Moe.
Scott keek naar zijn maat uit het leger, van wie hij hield als een broer. 'Ik weet het... maar het voelt gewoon niet goed...'
'Hoe dan, Scott? Na alles wat er het afgelopen jaar is gebeurd! Ik...,' zei Moe.
'Er is gewoon iets bijzonders aan Ashley. Ik kan haar niet zomaar op straat zetten,' zei hij, terwijl hij weer aan zijn knie zat.
'Wie is Ashley?' vroeg Eric, met argwaan in zijn stem.
'Diana's dochter. Ze had Diana in tien jaar niet gezien of gesproken. Ik denk gewoon dat ze wat tijd nodig hebben om weer tot elkaar te komen, en als ik daarbij kan helpen, dan is dat prima,' legde Scott uit.
'Jij altijd met je goede hart! Hoe oud is Ashley? Pas gewoon op dat je je vingers niet brandt, Scotty,' waarschuwde Eric hem.
Scott knikte. 'Ze is vijfentwintig, en ik zal voorzichtig zijn. Oké jongens, aan de slag!'
De mannen lachten en gingen weer aan het werk. Scott trok zich terug in zijn kantoor om bestellingen te doen en mensen terug te bellen. Hij draaide zich om en zag Moe in de deuropening staan met een grijns van oor tot oor.
'Dus, Ashley... Er is gewoon iets aan haar, hè?' vroeg hij.
'Ga je me nu plagen, Moe? Ja, er is iets aan haar.' Scott zuchtte.
'Hoe ziet ze eruit?'
'Serieus?' zei Scott.
Moe haalde zijn schouders op. 'Ik zeg het maar.'
'Wat zeg je precies? Je kent me, broer!' Scott raakte geïrriteerd.
'Oh, ik ken je inderdaad. Dat is juist het punt. Ik weet dat je al een tijdje in de put zit. Je moet weer eens contact maken met iemand, en voor je het weet, beginnen je ogen te glimmen als je haar naam zegt,' zei Moe.
Scott rolde met zijn ogen.
'Ik had alleen nooit gedacht dat je van rare dingen hield.' Moe haalde zijn schouders op.
'Waar heb je het over?' vroeg Scott, 'Rare dingen?'
'Wil je dat Ashley je "daddy" noemt als je de koffer induikt? Is dat het?' lachte Moe.
'Je bent een eikel, Moe! God, hou er gewoon over op! Het komt wel goed met me. Echt waar!' zei Scott, hem negerend.
Moe glimlachte en liep terug naar de motor waar hij mee bezig was; die was klaar om geverfd te worden.
Hij zag niet hoe Scott zijn spijkerbroek onder het bureau verschoof toen hij dacht aan de mooie vrouw in zijn logeerkamer, slapend met haar rode haar uitgespreid terwijl ze het kussen omhelsde.
Hij zei tegen zichzelf dat het belachelijk was om te denken dat hij "daddy kink" fantasieën had.
***
Ashley had in weken niet zo lekker geslapen. Ze was de goedkope motelbedden zat, en een echt bed was precies wat ze nodig had.
Ze werd wakker rond half tien en ging naar de keuken waar ze de koffie nog warm in het apparaat vond en een briefje van Scott.
"Voel je thuis. Koffiemelk staat in de koelkast als je dat nodig hebt. Ik ben meestal rond een uur of zes thuis. Misschien kunnen we vanavond uit eten gaan om elkaar beter te leren kennen? Hier is mijn nummer als je iets nodig hebt—Scott."
Ze glimlachte toen ze zijn slordige handtekening zag. Daarna schonk ze zichzelf een kop koffie in en deed er wat suiker in.
Na terugkeer naar haar kamer met het briefje, stapte ze onder de douche en genoot van het warme water dat over haar lichaam stroomde. Ashley hield van hete douches, en deze was perfect om haar lichaam te laten herstellen na het reizen.
Ze stapte uit de douche, trok wat kleren aan en droogde haar haar. Daarna begon ze wat was te doen die ze echt moest doen.
Met haar oordopjes in zette ze haar computer op de eettafel en laadde er wat foto's op die ze een paar dagen geleden in Utah had gemaakt.
Ze vond een banaan op het aanrecht en begon aan de foto's te werken. Ze was zo geconcentreerd op haar werk en de was dat ze niets om zich heen opmerkte.
Ashley had niet door hoeveel tijd er voorbij was gegaan, en ze gilde en sprong op toen ze een hand op haar schouder voelde.
'Ik denk dat het tijd is voor cafeïnevrije koffie!' lachte Diana, haar zij vasthoudend, 'Dat was zo grappig!'
'Ja, bedankt, Diana,' zei Ashley geïrriteerd, en ging weer zitten. 'Hoe was het werk? Waar werk je nu?'
Diana begon een verhaal te vertellen over de club waar ze werkte en alle coole mensen die ze had ontmoet. Ashley vond het geen goede keuze en wist dat ze niet weg zou kunnen blijven van de slechte dingen die bij dat werk hoorden.
Ze zou Scott tijdens het diner moeten vragen wat hij daarvan vond. Ashley luisterde naar Diana's verhaal en was verbaasd dat ze Scott nauwelijks noemde.
'Dus, hoe hebben jij en Scott elkaar ontmoet?' vroeg Ashley.
'Oh, in het buurthuis ongeveer anderhalf jaar geleden. Maar dat verhaal wil je niet horen. Laat me je vertellen over die keer...' Ze begon weer een verhaal over de club.
Ashley was gewend aan Diana's gepraat en liet haar maar doorratelen tot Diana op de klok keek en opsprong.
'Shit! Ik moet me klaarmaken voor het werk!' zei Diana, terwijl ze naar haar kamer rende.
Met een zucht ging Ashley weer aan het werk tot Diana de voordeur uit rende, roepend dat ze haar de volgende dag zou zien.
Ashley was haar was aan het afronden en haar kleren aan het opruimen toen ze een diepe stem hoorde vragen hoe haar dag was geweest. Ze slikte toen ze opkeek en de eigenaar van de stem in de deuropening zag staan.
Hij zag er nog beter uit dan ze zich herinnerde. Hij droeg een oude zwarte spijkerbroek die hem goed paste en een lichtgrijs shirt met lange mouwen dat strak om zijn brede borst zat.
Hij deed zijn pet af, waardoor zijn haar weer rommelig werd, stopte hem in zijn achterzak en glimlachte naar haar.
Ashley voelde die glimlach door haar hele lichaam. Ze glimlachte verlegen terug terwijl ze het laatste van haar shirts in de ladekas stopte.
'Weet je zeker dat je het niet erg vindt dat ik de ladekas gebruik?' vroeg ze.
'Natuurlijk niet! Niemand anders gebruikt hem, en leven uit een koffer is niet leuk,' voegde hij toe.
'Bedankt, Scott...' ze glimlachte weer, met een lichte blos op haar wangen.
'Zullen we wat gaan eten? Ik heb deze week nog geen boodschappen gedaan,' zei hij, terwijl hij over zijn nek wreef.
'Graag! Ik trek mijn schoenen aan en ben zo klaar.'
Scott knikte en ging naar de woonkamer om te wachten.
Continue to the next chapter of Ongebruikelijk