Alfa's Hinde
Hoofdstuk 2
Ace grijnsde tegen mijn huid en herhaalde de beweging opnieuw en opnieuw tot we een gemakkelijk ritme hadden om tegen elkaar aan te schuren.
Het duurde even voordat ik me realiseerde wat hij precies met me deed en waarom het zo goed voelde. Hij had mijn clitoris gevonden en was me nu droog tegen hem aan het neuken, terwijl hij het pulserende puntje tegen zijn been wreef.
De hitte kwam samen naar het kruispunt tussen mijn dijen en liet kloppend genot achter. Ik beet op mijn lip om mijn gekreun binnen te houden, ook al wist ik dat hij het haatte als ik dat deed.
"Hou je lieve geluidjes nooit voor me verborgen," zei hij altijd. "Ik wil het horen als ik wat van mij is goed laat voelen."
Toen hij mijn zwijgen opmerkte, kneep Ace waarschuwend in mijn heupen. Ik liet mijn lip van tussen mijn tanden ontsnappen. Hij bleef mijn lichaam tegen hem aan leiden, wiegde me en het gejammer stroomde uit me.
Waarom zijn we hier niet lang geleden mee begonnen?
Omdat jullie gewoon vrienden zijn, idioot! zei de stem van de rede in mijn hoofd. Dit betekent niet hetzelfde voor hem als voor jou!
Onze hormonen spelen gewoon op. Ja, dat is alles. Stomme tienerhormonen.
Bij die realisatie, bevroor ik. O God, waar was ik mee bezig? Ik zou dit niet met Ace moeten doen. Tenminste, niet totdat ik de moed verzameld had om hem te vertellen wat ik echt voor hem voelde.
Ace gromde tegen mijn keel toen ik probeerde te stoppen met me tegen hem aan te drukken zoals mijn lichaam zo graag wilde. Mijn lichaam schreeuwde het uit van protest.
Ace liet kusjes met open mond achter langs de zijkant van mijn nek tot zijn lippen naast mijn oor lagen. "Ben je ongehoorzaam, Doe?" fluisterde zijn zachte stem, die tintelingen tot in mijn tenen veroorzaakte.
"Ik heb je niets horen zeggen," antwoordde ik ademloos.
Ace aarzelde niet om de dunne stof van mijn slipje te verkennen terwijl hij met zijn vingers over mijn kont gleed en me ruw kneep. Ik voelde een blos op mijn wangen verschijnen.
Plotseling raakte zijn hand mijn kont en maakte een bevredigend smakkend geluid. Mijn huid prikte. Mijn mond viel open.
Had hij me net... geslagen?
"Dat was een waarschuwing. Partnertjes die slim willen doen worden gestraft en je bevindt je op glad ijs, mijn lieve Doe."
Hij kuste zachtjes de schelp van mijn oor en begon toen de plek te kneden die hij net had geraakt. "Stop met je zorgen te maken en laat het los. Je weet wat ik wil. Geef het aan mij."
Ik wilde het ook. Misschien had hij gelijk. Misschien kon het geen kwaad om het een paar minuten los te laten.
Even vroeg ik me af hoe hij me net had genoemd, "partnertje." Ik had hem me nog nooit zo horen noemen—
De gedachte werd uit mijn hoofd verdreven toen hij mijn heupen weer abrupt vastpakte en ze veel koortsachtiger dan eerst tegen zijn knie begon te wiegen.
Ik verzette me deze keer niet tegen hem. Ik liet mijn instinct de volledige controle nemen en mijn ogen rolden naar achteren toen hij met zijn tanden tegen de plek in mijn nek schraapte waar hij eerder op had gezogen.
Mijn lichaam kromde zich tegen hem aan en sterretjes dansten achter mijn oogleden.
"Ace," jammerde ik, terwijl ik me stevig vastgreep aan zijn schouders. "Niet stoppen."
Hij likte mijn nek opnieuw en beet toen zachtjes—niet hard genoeg om de huid te breken, maar genoeg om een schokgolf van genot door mijn lichaam te sturen voordat het zich in mijn kern nestelde, precies waar hij aan het wrijven was.
Lage trillingen van verlangen maakten zich van me meester en een orgasme trilde door mijn botten, waardoor ik in een staat van euforie belandde waarvan ik niet eens wist dat die bestond. Het was verbazingwekkend. Baanbrekend. Ik dat het nooit ophield.
Toen ik bijkwam van de intense kick, kuste Ace de plek onder mijn oor terwijl zijn handen liefdevol langs mijn middel en rug dansten.
"Weet je wel hoe fucking perfect je bent?" Zijn woorden deden mijn hart sneller slaan. "Zo ongelooflijk perfect." Nog een kus op mijn kaak. "En mooi." De hoek van mijn lippen. "En helemaal van mij."
Mijn ademhaling stokte. Net toen ik zeker wist dat zijn lippen de mijne zouden raken, hoorde ik voetstappen buiten mijn slaapkamerdeur. Ik trok mijn hoofd met een schok weg van het zijne en Ace gromde zachtjes.
"Ace!" fluisterde ik.
Ik probeerde hem van me af te duwen, maar hij gaf geen krimp.
"Doe?" zei mijn moeder vanaf de andere kant van de deur, zachtjes kloppend. "Lig je nog in bed?"
"Ace, verstop je!" Ik bleef tegenstribbelen. "Ik meen het! Verstop je!"
Hij verstevigde zijn greep op me. "Nee."
Het was officieel. Ace was gek geworden.
"O mijn god," fluisterde ik toen mijn moeder aan de deurknop schudde en ik toekeek hoe die in slow motion begon te draaien.
Ik deed het enige wat ik kon bedenken: Ik schoof mijn lichaam naar boven zodat Ace's gezicht tegen mijn borst lag. Daarna gooide ik snel de deken over zijn enorme lichaam, zodat hij helemaal bedekt was.
Ik kon alleen maar hopen dat mama hem zou verwarren met een van de vele dekens en kussens op mijn bed.
"Niet bewegen!" fluisterde ik tegen hem, net toen mijn deur openging en mijn moeder de kamer binnenstapte.
"Dorothy!" riep ze uit. "Wat doe je nog in bed? Weet je wel hoe laat het is? Ace is hier over twintig minuten!"
Over Ace gesproken, zijn gezicht was precies tussen mijn borsten gedrukt, met zijn neus tegen mijn borstbeen aan.
Ik knipperde met mijn ogen naar mijn moeder en deed mijn best om kalm te blijven terwijl Ace met zijn handen onder mijn shirt over de blote huid van mijn ribbenkast en rug gleed.
"Euh," ademde ik uit, "hoi, mama."
Mijn moeder fronste terwijl ze me argwanend bekeek. Onder de dekens streken Ace's duimen over de huid van mijn borsten. Ik vergat even hoe ik moest ademen.
"Voel je je wel goed?" vroeg ze. "Je bent aan het blozen."
Ik had moeite om te slikken, mijn keel was zo droog. "Ik, euh..."
Ace gleed met zijn handen over de onderkant van mijn borsten. Ik gaf hem een tik onder de dekens.
"Ik ben ziek! Ik ben ziek. Ik heb hoofdpijn. Daarom lig ik nog in bed. Gewoon een late ochtend, denk ik."
Het was geen totale leugen. Ik was gevoelig voor vreselijke hoofdpijn en na de verwarrende gebeurtenissen van deze ochtend voelde ik een erge hoofdpijn onder in mijn schedel ontstaan.
Ace liet zich niet afschrikken door de meerdere tikken die ik op de zijkant van zijn hoofd gaf en hij ging langzaam met zijn neus over de ontblootte huid van mijn borsten, waarmee hij duidelijk maakte dat het hem niet kon schelen als we betrapt werden.
Gelukkig leek mama het niet door te hebben. "O, het spijt me, schat."
Mijn moeder wist alles van mijn hoofdpijnen en hoe erg ze konden worden. Ik kon zien dat ze met me meeleefde.
Ik was ze beginnen krijgen nadat ik een vreselijk auto-ongeluk had gehad toen ik vijftien was. Ik zat op de passagiersstoel van mijn vaders geparkeerde auto, zonder gordel om, toen iemand me van achteren aanreed.
Ik sloeg met mijn hoofd naar voor door de voorruit en hoewel ik het had overleefd, had ik er een vreselijke hersenschudding aan overgehouden.
De hele gebeurtenis was zo traumatisch dat ik het me niet eens kon herinneren. Ik herinner me alleen dat ik wakker werd in een ziekenhuis, gedesoriënteerd en met vreselijke pijn, en dat ik een hele week niet uit bed kon komen.
Sindsdien had ik wekelijks, zo niet dagelijks, last van migraine, vooral als ik te veel aan het nadenken was of gestrest was.
Zoals nu.
"Weet Ace het?" vroeg mijn moeder.
Ace begon rond mijn linkerborst te kussen, op dezelfde manier waarop hij net mijn nek had gekust, overduidelijk van plan om daar een zuigzoen achter te laten.
"Ace weet het," haastte ik me te zeggen, terwijl ik wenste dat mijn moeder de kamer zou verlaten zodat ik Ace van mijn bed kon duwen en mijn eerdere belofte om hem een knietje in zijn ballen te geven kon nakomen. "Ace weet het zeker. Ik...ik heb hem een bericht gestuurd."
"Ga je naar school? Komt hij je nog steeds ophalen?"
Ace begon te zuigen. Mijn mond viel open. Hij had nog nooit mijn borsten gezien en nu had hij zijn mond er helemaal overheen. En met mijn moeder in de kamer!
"Euh, ik weet het niet," zei ik.
Ace kneep ruw in mijn zij.
Ik piepte. "Ik bedoel, ja! Ja, hij komt nog steeds langs."
Haar wenkbrauwen trokken achterdochtig samen. Gelukkig ging ze er niet verder op in. "Oké, haast je dan maar snel."
Ik knikte. "Oké."
Mijn moeder wierp me nog een laatste doordringende blik voor ze wegging.
Zodra de deur achter haar dichtviel, schoof ik Ace van me af en stormde ik bijna van het bed.
Hij ontmoette mijn blik met een grijns en leunde achterover tegen mijn kussens, zijn armen achter zijn hoofd gekruist. Ik slikte.
Een buikspier van acht kilo, een goed gedefinieerde borst en brede, gespierde schouders.
Mijn ogen volgden de V die onder de tailleband van zijn boxershort verdween. Hoe kreeg hij het voor elkaar om er zo mannelijk uit te zien terwijl hij omringd was door mijn meisjesachtige roze en witte beddengoed?
Laat je niet afleiden, Doe!
"Wat was dat verdomme?" vroeg ik.
Natuurlijk was ik al jaren aan het wachten tot Ace zo'n interesse in me zou tonen, maar ik was ook ongelooflijk in de war. Betekende dit dat hij iets meer tussen ons wilde?
Ace's zelfingenomen grijns veranderde in een frons. "Zulke vieze woorden horen niet thuis in een mooie mond als die van jou. Ik wil je zoiets niet meer horen zeggen."
Hij pauzeerde, zijn ogen scanden mijn lichaam op en neer en hij likte zijn lippen. "En dat was iets wat we nog veel vaker gaan doen."
Ik knipperde met mijn ogen. Mijn hoofd bonkte nu helemaal. Ik kon het bloed in mijn oren horen suizen. "W-welk deel?"
Hij klom van het bed en sloop naar me toe, en weer moest ik moeite doen om niet afgeleid te worden door zijn gebeeldhouwde lichaam.
Hij bewoog zich zo zelfverzekerd, helemaal niet bezorgd dat ik alles kon zien—en dan bedoel ik ook alles—doorhet dunne materiaal van zijn boxershort.
Niet dat het moeilijk te zien is. Hij is een grote man.
Overal groot.
En, god sta me bij, hij was ook hard, zijn opwinding duidelijk zichtbaar.
Het was niet de eerste keer dat ik hem met een ochtenderectie zag; het komt wel vaker voor als je elke nacht in hetzelfde bed slaapt als een tienerjongen.
Maar deze keer voelde het anders. Het was bijna alsof hij zich voor mij uitsloofde, om mij te laten weten dat hij net zo genoten had van wat er net tussen ons gebeurd was als ik.
Hij stopte centimeters van me vandaan. "Ik denk dat je weet welk deel, partnertje."
Mijn huid prikkelde van de intensiteit. Daar was dat woord weer. "Partner?" fluisterde ik.
Een grom verliet zijn borst terwijl hij zich voorover boog en een slepende kus op mijn voorhoofd drukte. "Binnenkort."
Hij stapte achteruit. "Ik kan maar beter gaan. Ik wil niet te laat op school komen. Ik ben over vijftien minuten terug om je op te halen."
Zonder verdere uitleg trok hij zijn broek en shirt van de vorige avond aan en vertrok door het raam van mijn slaapkamer.
Continue to the next chapter of Alfa's Hinde