De baby van een vreemde
Auteur
Lezers
978K
Hoofdstukken
23
Hoofdstuk 1
BRAD
Brad Damon stond in een groepje mannen. Hij dronk de duurste champagne die er te koop was. Hij deed alsof de gesprekken om hem heen hem interesseerden.
Zelfs in deze grote groep mensen viel hij direct op.
Hij was lang en had donker haar. Zijn strakke, gespierde lichaam was zelfs onder zijn dure smoking goed zichtbaar.
Zijn doordringende groene ogen hadden die avond al heel wat mooie vrouwen een opgewonden rilling bezorgd.
Verveeld keek Brad op zijn Rolex en fronste. Hij was liever ergens anders geweest.
God, wat had hij een hekel aan dit soort benefietavonden. Het was echt een ding voor zijn oma, niets voor hem. Maar zij zat helaas met griep thuis. Ze had hem overgehaald om in haar plaats naar New York te gaan.
Hij zuchtte. Hoe kon hij nou nee zeggen tegen de vrouw die hem had opgevoed? De vrouw die zijn wilde streken al zo lang geduldig had verdragen?
De vrouw die had gewacht tot hij oud en wijs genoeg was. Daarna had ze hem het bedrijf van zijn opa gegeven om te leiden. Dat had hem een schatrijke man gemaakt.
Hij had keihard gewerkt. Al snel werd hij de meest gewilde beleggingsmakelaar in de omgeving. Hij maakte zijn klanten steenrijk.
Nu was hij nog maar dertig jaar oud. Zijn eigen investeringen waren flink gegroeid. Hij kon het inmiddels rustiger aan doen en van het leven genieten.
Hij had een ranch in Texas gekocht. Daar had hij een fantastisch huis op laten bouwen. Hij had personeel ingehuurd om hem op zijn wenken te bedienen.
Zijn oma was bij hem ingetrokken. Hij had zelfs een inwonende verpleegkundige ingehuurd om voor haar te zorgen. Toch leek zijn oma meestal fitter dan wie dan ook.
Ik zou er alles voor geven om nu op de ranch te zijn, dacht hij. Ondertussen trok hij zijn stropdas wat losser.
Hij wierp nog een blik op zijn Rolex. Hij besloot dat hij er voor vanavond wel klaar mee was. De volgende dag zou hij weer naar huis gaan. Maar tot die tijd kon hij best nog een beetje plezier maken…
Hij keek de zaal rond en nam alle vrouwen in zich op. De hele avond had hij hun blikken al op zich gevoeld. Hij wist dat ze allemaal zijn aandacht wilden trekken. Stuk voor stuk wilden ze de gelukkige zijn die hij mee zou nemen naar zijn hotel.
Hij stond bekend als een playboy, een arrogante klootzak. Maar de roddels over hoe hij met vrouwen omging, leken zijn kansen absoluut niet te verpesten.
Ze zwermden om hem heen, op zoek naar alles wat hij ze wilde geven. Ze wilden met hem neuken, zelfs al wisten ze dat het maar voor één nachtje was.
Zijn blik gleed over de menigte. Precies op dat moment zag hij haar.
Cassie Green.
Zijn hart begon als een gek te bonzen. Zijn handpalmen werden klam terwijl hij haar bekeek. Ze liep rond met een dienblad vol drankjes.
Zijn gedachten dwaalden af naar de nacht die ze samen in zijn hotelkamer hadden doorgebracht. Was dat echt alweer vier jaar geleden?
Hij had haar ontmoet in New York. Ze werkte toen bij een advocatenkantoor waar hij zaken mee deed.
Ze droeg een bril met een donker montuur die haar grote, hazelnootbruine ogen extra opvallend maakte. Haar haar droeg ze strak in een knotje op haar hoofd.
Haar kleding was erg degelijk. Maar hij wist zeker dat er onder die kleding en die bril een ontzettend sexy en sensuele vrouw verborgen zat.
Hoewel hij al zijn charmes in de strijd had gegooid, was ze stil en verlegen. Ze moest helemaal niets hebben van zijn geflirt.
Dat hield hem echter niet tegen. Hij had er zijn missie van gemaakt om haar over de streep te trekken. Hij stelde zichzelf als doel om de keurige Cassie in bed te krijgen.
Het had een paar dagen geduurd. Maar hij had haar toch weten over te halen om met hem uit eten te gaan.
Hij had een tafel gereserveerd in het restaurant van zijn hotel. Toen ze kwam aanlopen in een kort, zwart jurkje, met haar haren losjes over haar schouders, stond zijn hart bijna stil.
Ze was adembenemend mooi. Ze zette zijn lichaam in vuur en vlam. Hij wist dat hij haar moest en zou hebben.
Hij had champagne besteld en ze aten en dronken. Hij merkte dat Cassie steeds losser werd naarmate ze meer dronk. Daarom bestelde hij nog een tweede fles.
Ze waren in zijn hotelkamer beland. Hij kon zien dat ze een beetje bang was. Daarom had hij het rustig aan gedaan. Maar al snel bewees ze dat ze absoluut niet preuts was.
De uren daarna hadden ze in verschillende standjes de liefde bedreven. Ze was een gretige leerling. Ze gaf zich telkens opnieuw helemaal aan hem over.
Hij had ervan genoten hoe nat en strak ze vanbinnen was. En van de manier waarop ze luid kreunend haar rug kromde. Het was de beste seks die hij ooit had gehad.
Maar toen gebeurde het. Vlak nadat ze haar hevigste hoogtepunt van de nacht had bereikt, vertelde ze dat ze van hem hield.
Hij raakte compleet in paniek. Brad Damon deed niet aan de liefde. Dus toen ze de volgende ochtend nog sliep, pakte hij zijn koffer. Hij gooide wat geld op het nachtkastje en glipte stilletjes de kamer uit.
Hij vloog terug naar Texas en dacht dat hij de dans ontsprongen was. Toch kon hij maar niet stoppen met aan haar te denken. Cassie zat onuitwisbaar in zijn hoofd.
Een jaar later was hij teruggegaan naar New York, naar het kantoor waar ze elkaar hadden ontmoet. Daar kreeg hij te horen dat ze er niet meer werkte. Ze had geen nieuw adres achtergelaten.
Hij had wekenlang geprobeerd om haar te vinden, zonder succes. Uiteindelijk moest hij zijn zoektocht opgeven. Ze was simpelweg verdwenen.
En nu stond ze hier. Vier jaar later. Haar lange, blonde haren vielen soepel over haar rug. Ze droeg een zwarte rok en een witte blouse met knoopjes. Hier serveerde ze drankjes aan een stelletje stijve miljardairs.
Hij stond als aan de grond genageld. Hij zag hoe Cassie haar hoofd in zijn richting draaide. Toen hij zag dat haar gezicht lijkbleek wegtrok, wist hij zeker dat ze hem had herkend.
Ze draaide zich vliegensvlug om en rende de zaal uit. Hij wilde haar achternagaan. Maar een roodharige vrouw met een flinke boezem stapte voor hem en versperde hem de weg.
Zijn hoofd schoot alle kanten op. Hij probeerde wanhopig te ontdekken waar Cassie naartoe was gevlucht. De roodharige vrouw bleef maar doorpraten. Uiteindelijk duwde hij haar voorzichtig opzij. Hij worstelde zich door de menigte naar een klapdeur.
Hij stormde de keuken binnen. Daar vroeg hij aan al het personeel of ze wisten waar ze was gebleven. Niemand leek iets gemerkt te hebben. Daarom eiste hij om de manager te spreken.
„Ik heb het adres van Cassie Green nodig,“ eiste Brad.
„Sorry, meneer, maar ik mag die informatie niet delen,“ zei de kleine man. Hij schoof ongemakkelijk van zijn ene op zijn andere voet. Het was overduidelijk dat hij niet blij was met deze vraag.
Brad slaakte een zucht. Hij haalde zijn portemonnee tevoorschijn en gaf de man een dikke stapel bankbiljetten. „Ik gok dat dit wel helpt,“ zei hij droogjes. Hij zag meteen hoe het gezicht van de man opklaarde.
Het verbaasde hem helemaal niets. Mensen zeiden of deden werkelijk alles als je maar met genoeg geld onder hun neus wapperde.
