Een van ons
Hoofdstuk 6.
AVERY
Zondagochtend werd Avery wakker met zin in een lekker ontbijt dat door iemand anders was klaargemaakt. Ze koos een gezellig restaurantje uit dat eruitzag als een ouderwetse eetgelegenheid vlakbij haar huis.
Ze was blij dat het januari was en ze alleen een dun jasje nodig had om het warm te hebben in de zon. Ze nam haar boek mee en ging wentelteefjes met aardbeien eten.
Een kwartiertje later zat ze in haar verhaal verdiept en van haar wentelteefjes te smullen toen ze hoorde: 'Juffrouw Harper!'
Avery keek op en zag Alexis met een brede grijns naar haar tafel hollen. Haar knappe vader liep achter haar aan, ook glimlachend, maar zijn glimlach gaf Avery een ander gevoel.
'Hé Alexis! Hoe gaat het vandaag?' vroeg Avery, terwijl ze probeerde niet zenuwachtig te worden met Justin in de buurt.
'Hartstikke goed! Papa neemt me vandaag mee voor een ritje. Kijk, ik heb mijn cut aan!' Ze was door het dolle heen.
'Wat is een cut?' vroeg Avery.
'Zo noemen we mijn vest,' legde Alexis uit.
Avery voelde zich een beetje dom en kreeg een kleur. 'Waar gaan jullie naartoe met je vader?'
'Oh, dat weet ik nog niet. Papa zei dat we zien wel waar het schip strandt. Ik ben nog nooit zo lang mee geweest, alleen korte ritjes,' antwoordde Alexis.
'Ik ben nog klein en moet voor mijn papa zitten. Ik kan niet wachten tot ik achterop kan zitten zoals tante Kiki en alle andere grote dames!'
Grote dames? dacht Avery. Wat bedoelt ze daarmee?
JUSTIN
"Kom, Lex, laten we juffrouw Harper rustig haar ontbijt laten nuttigen," zei Justin. Hij wilde voorkomen dat zijn dochter de vrouw alles zou vertellen voordat hij zelf met haar kon spreken. Hij wilde haar geleidelijk laten wennen aan dit leven.
"Maar, papa! Mogen we alsjeblieft met juffrouw Harper mee-eten?" smeekte ze.
Avery slikte en knikte, terwijl ze naar de andere kant van de tafel gebaarde. "Als jullie willen aanschuiven-"
Voor ze haar zin kon afmaken, schoot Alexis al in de stoel naast haar en Justin moest aan de andere kant plaatsnemen.
Hij voelde een steek van jaloezie dat zijn dochter zo dicht bij de aantrekkelijke vrouw mocht zitten.
"Ben je wel eens op een motor geweest?" vroeg Alexis zodra de serveerster kwam om hun bestelling op te nemen.
Avery schudde haar hoofd. "Nee, ik heb nog nooit op een motor gezeten. Jij weet er dus meer van dan ik!"
"Wauw..." Hij zag Alexis met grote ogen proberen te bevatten dat de vrouw nog nooit iets had gedaan wat voor haar zo vanzelfsprekend was.
Justin veranderde vlug van onderwerp en ze praatten over plekken die ze ooit zouden willen bezoeken. Lex vertelde enthousiast over haar reis naar Engeland toen ze acht werd.
AVERY
Avery keek verbaasd op naar Justin. Hij glimlachte alleen maar.
Ze zag hoe Justin alles voor zijn dochter over had. Het deed haar denken aan haar eigen vader, en ze voelde een steek van verdriet omdat ze hem miste.
'Waar zou je graag naartoe willen, juffrouw Harper?' vroeg Alexis.
De serveerster bracht hun eten. Avery wachtte tot ze begonnen met eten. Ze schrok toen Justin opnieuw vroeg: 'Dus, juffrouw Harper, waar droom je ervan om heen te gaan?'
'Oh, nou,' ze likte nerveus haar lippen, 'er is een strand in de Bahama's met roze zand. Dat leek me altijd al een geweldige plek om te bezoeken.'
'ROZE ZAND?' vroeg Alexis terwijl ze haar bosbessenpannenkoeken naar binnen werkte.
'Ja. Het is prachtig en rustig. Mensen zeggen dat het heel romantisch is,' zei Avery een beetje verlegen.
'Dan moet je zeker een jongen meenemen?' vroeg Alexis, terwijl ze haar neus optrok.
Avery probeerde haar lach in te houden. 'Dat hoeft niet per se, maar het zou wel leuk zijn.'
'Als jij het zegt... Papa zegt dat ik pas met jongens uit mag als ik 30 ben, dus dat roze strand zit er voorlopig niet in voor mij.'
Avery draaide haar hoofd weg om haar glimlach te verbergen.
'Nog andere plekken op je verlanglijstje, juffrouw Harper?' vroeg Justin.
Ze keek hem aan. 'Nou, er is een plek in Indonesië, eigenlijk Bora Bora, die Matira Beach heet. Je kunt er alleen met de boot komen.'
'Het ziet er adembenemend uit en ik zou er dolgraag rondneuzen. Maar met mijn lerarensalaris zit dat er voorlopig niet in.' Avery lachte.
Alexis ging naar het toilet, dat vlakbij hun tafel was, waardoor de twee volwassenen even alleen waren.
'Dus, een afgelegen, verborgen strand?' vroeg Justin, met een ondeugende ondertoon in zijn stem.
Avery slikte. 'Het stond op de lijst van meest romantische stranden ter wereld.'
'Ik heb zo'n vermoeden dat jij wel van romantiek houdt, Avery.'
Ze knikte, met een blos op haar wangen. 'Welke vrouw zou niet wat romantiek in haar leven willen?'
Justin glimlachte. 'Sommige vrouwen moeten er niets van hebben. Anderen zijn er dol op. Het zal interessant zijn om te ontdekken hoeveel romantiek jij in je leven wilt, Avery.'
'Oh ja? Je komt niet bepaald over als het romantische type,' zei Avery eerlijk.
'Dat hangt helemaal van de vrouw af. Ik heb vele talenten, Avery.' Hij glimlachte, waardoor ze opnieuw bloosde.
Ze likte nerveus haar lippen. 'Oh, ik heb wel het een en ander over je talenten gehoord.'
'Ah, dat zal wel via Will zijn geweest. Maar totdat je ze zelf ervaart, hoe kun je het ooit echt weten?' Hij grijnsde naar haar en streelde haar hand op een verleidelijke manier.
'Ik ben er weer, papa!' Lexi sprong terug op haar stoel.
'Oké, prinses, laten we afronden zodat we kunnen gaan. Ik wed dat juffrouw Harper thuis nog dingen te doen heeft,' zei hij.
Avery bloosde en voelde dat ze weer opgewonden raakte. Verdorie! Wat heeft die man toch?!
Tien minuten later was Avery in haar portemonnee aan het zoeken toen Justin beide rekeningen en contant geld aan de serveerster gaf toen ze langskwam.
'Hé, dat hoefde je niet te doen!' zei Avery.
'Maak je geen zorgen,' hield Justin vol.
'Maar ik zou kunnen—'
'Juffrouw Harper, mijn tante Kiki zegt dat heren horen te betalen voor dates. Papa neemt mij mee op een date, en jij bent erbij, dus hij moet betalen,' legde Alexis uit.
Avery kon niet op tegen de blik van het kleine meisje en gaf zich gewonnen. 'Oké, je hebt gelijk. Bedankt voor het ontbijt.'
Ze liepen naar buiten en Alexis omhelsde Avery stevig. 'Bedankt dat je met ons hebt ontbeten. Ik hou van je, juffrouw Harper!'
Avery's hart smolt. 'Nee, dank je wel dat je bij me kwam zitten, Alexis. Ik hou ook van jou. Ga nu maar lekker genieten van de rit met je vader.'
'Hé, misschien kun jij ook een keertje op mijn papa rijden!' zei ze onschuldig.
Avery verstijfde bijna terwijl ze vuurrood werd.
Haar benen voelden als pudding toen Justin zich vooroverboog en fluisterde: 'Oh, schatje, je mag zeker op papa rijden als je wilt. Ik maak zelfs ontbijt voor je.'
Avery stond als aan de grond genageld terwijl ze hen naar zijn grote motor zag lopen.
Ze keek toe hoe het kleine meisje haar helm opzette terwijl Justin zijn zonnebril opzette, waardoor hij er nog aantrekkelijker uitzag, en op de motor ging zitten. Hij startte hem en tilde zijn dochter moeiteloos op.
Hij zette haar tussen zijn benen, haar vasthoudend met zijn armen. Alexis zwaaide, en Justin glimlachte naar haar voordat hij langzaam wegreed en de weg op ging.
Avery kon niet anders dan zich afvragen hoe het zou voelen om in die sterke armen gehouden te worden en berispte zichzelf terwijl ze naar huis liep.
'Hou er nou eens mee op. Hij speelt gewoon een spelletje met je. Hij kan onmogelijk iets voor je voelen als je ziet wat voor vrouwen er allemaal achter hem aan zitten.'
Ze liep terug naar huis om uit te rusten en haar tante te bellen voor hun wekelijkse praatje.
Continue to the next chapter of Een van ons