Kerstvreugde
Auteur
Heather Teston
Lezers
226K
Hoofdstukken
22
Hoofdstuk 1
Een kort kerstverhaal: Scout maakte zich klaar voor haar werk. Ze was een van de secretaresses bij het kantoor van Carson, toevallig de plek waar Andrew advocaat was.
Ze had hem daar twee jaar geleden ontmoet toen ze werd aangenomen. Ze kregen een relatie en een jaar later vroeg hij haar ten huwelijk. Maar tot op de dag van vandaag hadden ze nog steeds geen datum geprikt.
Terwijl ze wachtte tot haar huisgenoot uit de badkamer kwam, keek ze naar de diamant op haar ringvinger. De steen was prinsesgeslepen, en ze vond het prachtig hoe hij schitterde.
„Oh man, zit je weer naar die verdomde ring te staren?“ vroeg Vicky toen ze de badkamer uit kwam.
„Ik kan er niets aan doen. Hij is zo mooi.“
„Hebben jullie dan al een datum geprikt?“
„Nee, maar onze reis wordt zo romantisch. We gaan een boom opzetten en skiën.“
„Ik snap niet waarom je met die man zo ver weg wilt gaan van je familie en vrienden,“ zei ze verbitterd.
„Ik begrijp nog steeds niet wat je tegen hem hebt. Wat heeft hij je ooit aangedaan dat je zo'n hekel aan hem hebt?“
„Ik haat de manier waarop hij je behandelt.“
„Wat bedoel je?“
„Voor een man die van je zou moeten houden, laat hij het in ieder geval niet zien. Ik haat de manier waarop hij alle vrouwen behandelt alsof ze tweederangsburgers zijn. Hij is onbeleefd en arrogant, en de laatste tijd zegt hij afspraken met jou op het laatste moment af. Het spijt me, Scout, maar je verdient beter. Je verdient iemand die je met liefde en respect behandelt.“
„Ik wil geen ruzie met je maken, en ik moet me klaarmaken voor mijn werk.“ Ze ging de badkamer in om zich verder klaar te maken.
Het stoorde haar enorm dat haar beste vriendin een hekel had aan Andrew. Vicky had in sommige opzichten gelijk. Hij had de gewoonte om haar te negeren als ze naar feestjes gingen. De laatste tijd belde hij op het laatste moment om hun afspraak af te zeggen. Hij zei dan dat hij een belangrijke cliënt moest zien.
Maar er waren ook momenten waarop hij heel lief was. Dan stuurde hij haar bloemen en kleine cadeautjes. Als ze alleen waren, was hij erg aandachtig.
Toen ze op haar werk aankwam, was Andrew nergens te bekennen. Er werd haar verteld dat hij even weg was en pas in de middag zou terugkomen.
De hele ochtend neuriede ze mee met de kerstmuziek. Ze hield van deze tijd van het jaar. Ze genoot van de versierde bomen, de heldere, fonkelende lichtjes en de zelfgemaakte kerstkoekjes.
Dit jaar zou nog specialer worden. Hij nam haar mee op reis, en het zou alleen voor hun tweeën zijn. Ze zouden eindelijk een datum voor de bruiloft prikken.
Het was tijd om naar huis te gaan. Ze ging naar het kantoor van Andrew om te kijken of hij uit eten wilde gaan.
Ze klopte één keer aan en liep naar binnen. „Ik zie dat je eindelijk op je werk bent,“ zei ze terwijl ze de deur achter zich sloot.
Hij keek naar haar op en streek zijn haar glad. „Ja, ik was druk met een cliënt.“
Ze liep naar hem toe en sloeg haar armen om zijn nek. Ze voelde zich een beetje gekwetst toen hij haar armen weghaalde en van haar wegliep.
Ze besloot het te laten rusten, want ze wilde geen ruzie voor hun reis. „Ik dacht dat we uit eten konden gaan om onze vakantie te vieren.“
„Niet vanavond, ik ben te moe,“ zei hij zonder haar aan te kijken.
„Oh, oké. Nou, ik denk dat ik maar moet beginnen met inpakken voor onze reis. Ik kijk ernaar uit, het wordt zo romantisch.“ Ze merkte hoe zenuwachtig hij was. Ze dacht dat er een probleem was met zijn cliënt. „Ging het niet goed met je cliënt?“ vroeg ze.
Hij keek haar eindelijk aan. „Scout, ga zitten. We moeten praten.“
„Andrew, je maakt me bang. Wat is er aan de hand?“
„Ik ga niet met je mee op reis.“
„Waarom niet?“ Nu was ze bezorgd.
„Janet is zwanger.“
Ze fronste haar wenkbrauwen. Ze vroeg zich af wat de slet van het kantoor met hun reis te maken had. „Het verbaast me niet dat ze zwanger is geworden. Ze slaapt met elke man die ze tegenkomt. Maar wat heeft dat met ons te maken?“
„De baby is van mij.“
Ze voelde de kamer draaien en moest gaan zitten. Ze wist dat ze het niet goed had gehoord. „Sorry, ik geloof niet dat ik je goed heb verstaan.“
Hij ging op de rand van zijn bureau zitten en keek haar aan. „Het was niet mijn bedoeling dat ze zwanger zou raken. Het is gewoon gebeurd. Dus ik breng de feestdagen met haar door in Florida. Ik heb ook gezegd dat ik met haar ga trouwen, aangezien ze weigert om het weg te halen.“
Scout voelde zweet op haar voorhoofd ontstaan. Een scherpe pijn sneed door haar hart. „Hoe lang is dit al aan de gang?“
Hij stond op en liep naar het raam om naar buiten te kijken. „Ik weet het niet zeker. Misschien al een half jaar.“
„Ik dacht dat je van me hield en een leven samen wilde.“ Ze kon de tranen in haar ogen niet tegenhouden, maar ze weigerde ze te laten vallen.
Hij draaide zich weer naar haar toe. „De seks was zo geweldig, en ik was zwak.“
„Dus je zegt dat de seks met mij saai was?“ Haar stem sloeg over.
„Mm, nee, niet saai. Maar met haar was het anders. Het was meer erotisch.“ Hij liep naar haar toe en ging voor haar op zijn knieën zitten. „Alleen omdat ik met haar ga trouwen, betekent niet dat we elkaar niet meer kunnen zien,“ zei hij.
Ze voelde haar wangen branden terwijl ze hem aankeek. Ze probeerde te verbergen dat haar handen waren begonnen te trillen. „Dus nu wil je dat ik je minnares word?“
„Natuurlijk,“ antwoordde hij met een glimlach.
Ze sloeg hem zo hard in zijn gezicht dat haar hand pijn deed. „Je bent een vuile klootzak.“ Ze deed de ring af en gooide hem recht in zijn gezicht. „Ik hoop dat je gelukkig wordt met je kleine slet, maar ik wil je nooit meer zien of spreken.“
Ze stormde het kantoor uit en vocht om haar tranen in te houden. Ze nam een taxi en ging rechtstreeks naar huis.
Haar hart was gebroken, en haar hele leven lag in duigen.
***
Vicky zat aan de keukentafel en keek op toen Scout binnenkwam. Ze kon zien dat haar vriendin had gehuild.
„Scout, wat is er aan de hand?“
Ze gaf geen antwoord. Ze rende gewoon naar haar slaapkamer, viel op het bed en begon keihard te huilen.
Toen ze voelde hoe een hand zachtjes over haar rug wreef, keek ze op. „Ik haat hem zo erg.“
„Oh lieverd, het spijt me zo. Wil je erover praten?“ Het brak haar hart om haar vriendin met zo veel pijn te zien.
Ze ging rechtop zitten en veegde haar tranen weg. „Hij had het lef om voor te stellen dat we elkaar zouden blijven zien.“
Vicky omhelsde haar en liet haar nog even uithuilen. „Kom, we maken een fles wijn open en bedenken manieren om die lul te vermoorden.“
Natuurlijk meende ze het niet echt over het vermoorden, hoewel hij het wel had verdiend. Ze gingen zitten met de wijn en praatten.
„Zeg het maar gewoon,“ zei ze tegen Vicky.
„Wat moet ik zeggen?“
„Waarom zag ik niet wat er recht onder mijn neus gebeurde?“
„Weet hij wel zeker dat de baby van hem is?“ vroeg Vicky.
„Maakt dat uit? Hij gaf toe dat hij vreemd is gegaan. Hij zag er niet eens uit alsof het hem speet.“
Nadat de ene fles leeg was, maakte Vicky de andere open. „Neemt hij haar mee naar de Zwitserse Alpen?“
„Nee, ze gaan naar Florida om haar ouders te bezoeken.“ Haar ogen lichtten op toen ze een idee kreeg. „Weet je wat?“
„Wat?“
„Ik heb de vliegtickets. Het huisje is al geboekt en betaald, dus waarom zou ik niet gewoon zelf gaan?“
„Maar dan ben je helemaal alleen met Kerstmis.“
„Jij zou met me mee kunnen gaan. Ik heb zijn ticket hier bij me.“
„Oh schat, ik zou het heel graag willen, maar mijn ouders verwachten me. Jij zou met mij mee moeten komen. Mijn ouders zouden het geweldig vinden als je er bent.“
„Ik ben blij dat mijn ouders voor Kerstmis naar Parijs zijn gegaan. Ik vind de gedachte verschrikkelijk om hen te vertellen dat Andrew en ik uit elkaar zijn.“
„Maar ze zullen het wel willen weten.“
„Ik vertel het ze wel als ze terugkomen. Ik wil gewoon hun vakantie niet verpesten.“
„Maar je zult helemaal alleen zijn.“
„Ik moet nadenken over wat ik na de feestdagen ga doen.“
„Wat bedoel je daarmee?“
„Of ik bij hetzelfde bedrijf blijf werken als Andrew, of dat ik een andere baan ga zoeken. Ik weet niet zeker of ik hem elke dag onder ogen kan komen. Of haar.“
Ze brachten de rest van de avond door met dronken worden van de wijn. Ze pakten alle foto's waar Andrew op stond en staken ze in de brand.
Het gaf haar een goed gevoel om zijn gezicht te zien verdwijnen in de vlammen. Nu hoefde ze hem alleen nog maar te vergeten en haar gebroken hart te genezen.
