Familiezaken Boek 3
Auteur
C.B. Rose
Lezers
77,2K
Hoofdstukken
46
Hoofdstuk 1
Book Three: Matters of the Heart
Kyle Montero heeft zijn hele leven gevochten tegen zijn innerlijke demonen en onzekerheid. Sinds hij zijn duistere verleden achter zich heeft gelaten, probeert hij alles goed te maken en zijn leven opnieuw op te bouwen. Jana Lynn Davis, een alleenstaande moeder, probeert haar leven weer op de rit te krijgen na de scheiding van haar gewelddadige, controlerende man.
Zal Kyle opnieuw liefde vinden bij Jana, of zal zijn verleden weer de kop opsteken? Kan Jana verdergaan met haar nieuwe leven en haar hart openstellen voor Kyle, of heeft haar ex-man andere plannen voor haar?
Kyle
Ik had nooit gedacht dat mijn leven zo zou lopen. Hier ben ik dan, een 27-jarige veroordeelde crimineel en herstellende verslaafde, die helpt bij het runnen van het nieuwste casino van mijn neef in Reno, Nevada.
Ik ben niet trots op mijn verleden. Wie zou dat wel zijn, na alles wat ik heb gedaan? Ik had een geweldige vriendin, maar raakte verstrikt in mijn onzekerheden, ging om met de verkeerde mensen en deed uiteindelijk de persoon van wie ik het meest hield veel pijn.
Toen ik ontdekte dat ze opnieuw liefde had gevonden bij mijn neef, die als een broer voor me was, gleed ik nog verder af in mijn duisternis en ging ik zelfs samenwerken met echt slechte mensen om haar nog meer pijn te doen.
Inmiddels ben ik vrij en heb ik afkicken en therapie achter de rug. Zij en mijn familie hebben me mijn fouten vergeven, en we zijn begonnen onze beschadigde relatie te herstellen.
Maar ik heb mezelf nog niet vergeven. Ik vind nog steeds niet dat ik geluk verdien. Ik heb namelijk te veel pijn en verdriet veroorzaakt.
Mijn neef Xavier vond dat ik een nieuwe omgeving nodig had om mijn leven weer op de rit te krijgen, en eerlijk gezegd was ik het daar helemaal mee eens. Ik hou van mijn neef en ben blij dat mijn ex, Cassie, opnieuw de liefde bij hem heeft gevonden.
Hun relatie is bijzonder, en ik kan zien dat hij de betere man voor haar is.
Als ze samen zijn, kijken ze stiekem naar elkaar wanneer ze denken dat niemand het ziet, en ze kunnen elkaar kalmeren met slechts een aanraking of een blik. Dat is iets waar ik altijd al naar heb verlangd.
Ik dacht dat ik dat met Cassie had. Maar nu besef ik dat onze relatie niets meer moest zijn dan een hechte vriendschap.
Ik stemde ermee in om te helpen met het toezicht op de bouw van hun nieuwe casino hier in Reno, samen met mijn neef Austin, de jongere broer van Xavier. Ik was heel enthousiast om hier te zijn.
Het was een nieuwe stad waar niemand me kende en waar ik niet de hele tijd aan mijn verleden werd herinnerd.
Ik kon hier opnieuw beginnen en me eindelijk geluk waardig voelen, of in ieder geval ontdekken wie ik echt ben en mezelf vergeven voor wat ik mijn familie heb aangedaan.
Eén ding wist ik zeker: ik moest eerst aan mezelf werken voordat ik een relatie met iemand anders kon beginnen. Hoe kan ik goed zijn voor een ander als ik me niet goed voel over mezelf?
Dat was tenminste mijn plan toen ik het aanbod van Xavier aannam.
Maar toen, tijdens de sollicitatiegesprekken voor nieuw personeel, stapte een kleine, donkerharige schoonheid met de mooiste blauwe ogen die ik ooit had gezien mijn leven binnen en begon ik te twijfelen aan mijn doelen.
Zij en haar vierjarige evenbeeld, die net zo mooi was. Op het moment dat ik ze zag en ze me aankeken met hun grote blauwe ogen, maakte het gevoelens wakker waarvan ik dacht dat ze allang verdwenen waren.
Jana Lynn Davis, een kleine, lieve vrouw die door een zware scheiding ging, stapte mijn leven binnen en zette mijn hele wereld op zijn kop.
Haar dochter Athena stal meteen mijn hart toen ze naar me lachte. Jana solliciteerde voor een van de functies als hoofdserveerster in ons casino.
We hadden allemaal al besloten om haar aan te nemen, alleen al op basis van haar sollicitatie, nog voordat we haar hadden ontmoet.
Toen brak de dag van haar gesprek aan en zagen we haar ruziemaken met haar klootzak van een man op de parkeerplaats, terwijl haar dochter zich achter haar verstopte. We schakelden allemaal direct over in beschermmodus, vooral ik.
Na een week vol gesprekken gingen Austin en ik samen met Xavier en Ethan terug naar Las Vegas om onze spullen te pakken.
We zouden terugkomen naar Reno en daar blijven. Zo konden we ervoor zorgen dat het casino klaar was voor de grote opening.
Austin was van plan om doordeweeks te blijven en in de weekenden terug te gaan naar zijn zwangere vrouw, Chelsea.
Wat mij betreft wist ik nog niet of deze verhuizing voor altijd zou zijn, maar voor de zekerheid pakte ik toch al mijn spullen in.
Mijn zus Ashlie en haar zoon Lucas kwamen ook naar Reno om ons te helpen. Ze heeft financiën gestudeerd en Xavier had haar aangenomen om de boekhouding van het casino te doen.
Ik denk dat deze stap voor haar net zo nodig was als voor mij. De vader van Lucas was kort na zijn geboorte tragisch om het leven gekomen bij een aanrijding waarbij de dader was doorgereden.
Ze had hem alleen opgevoed, met de steun van onze vader en de grootouders van Lucas aan zijn vaders kant.
Haar liefdesleven was lange tijd niet erg succesvol geweest, totdat ze onlangs Rodney Hutchinson ontmoette, een agent bij de politie van Reno.
Ze hadden elkaar een jaar geleden ontmoet toen ze hier op zakenreis was. Toen Xavier haar deze baan aanbood, greep ze de kans met beide handen aan, en eerlijk gezegd heb ik mijn oudere zus in tijden niet zo blij gezien.
Haar zoon Lucas is een geweldig kind. Hij is pas 12 jaar oud, maar al veel volwassener dan de meeste jongens van mijn leeftijd. Mijn zus heeft hem fantastisch opgevoed tot een beleefde, respectvolle en verantwoordelijke jonge man.
Hij heeft zijn vader nooit persoonlijk gekend, maar mijn zus en zijn grootouders zorgden ervoor dat hij hem toch leerde kennen door de verhalen die ze deelden. Ik vind het heerlijk om ze in de buurt te hebben.
Sinds ik uit de gevangenis kwam en begon met afkicken, is Ashlie mijn steun en toeverlaat geweest.
Ik denk niet dat ik zonder haar zo ver was gekomen. Afhankelijk van hoe het loopt met Rodney, vermoed ik dat haar verhuizing naar Reno wel eens permanent zou kunnen worden.
Als ik besluit om hier voorgoed te blijven, heb ik in ieder geval wat familie dichtbij.
Chelsea is al een paar keer met Austin naar Reno gekomen. Ze werkt in de marketing en helpt ons met de reclame voor het casino. Zij en Ashlie hebben veel tijd doorgebracht met Jana.
Lucas en Athena hebben ook een sterke band gekregen. Hij let op haar als een grote broer, net zoals Damien, de oudste zoon van Xavier, doet met zijn jongere broertjes en zusjes.
Ik ben ze dankbaar dat ze Jana en Athena met open armen hebben ontvangen. De scheiding is zwaar voor hen geweest, en het lijkt erop dat Jana hier geen familie heeft om haar door deze moeilijke tijd heen te helpen.
Vanaf de dag dat Jana en ik elkaar ontmoetten, zijn we bijna onafscheidelijk geweest. Als ik in Las Vegas ben, sturen we elkaar elke dag berichtjes en videobellen we.
Als ik in Reno ben, werken we samen in het casino of hangen we thuis rond met Austin, mijn zus Ashlie, haar zoon Lucas, en Chelsea als ze in de stad is.
Ik had besloten dat ik, ondanks mijn sterke gevoelens voor haar, voorlopig niet meer dan vriendschap wilde nastreven.
Gezien haar situatie met haar ex-man en mijn eigen innerlijke demonen, wilde ik niets overhaasten en niet kapotmaken wat we hadden nog voordat het echt begonnen was.
Daarnaast moest ik ook aan de gevoelens van Athena denken. Ze maakte al zo veel mee door de scheiding van haar ouders. Ik wilde niet voor nog meer stress of verdriet zorgen.
Ze is zo'n lief meisje. Ik wil haar alleen maar beschermen tegen nog meer pijn dan wat haar vader al heeft aangericht.
Jana en ik hebben de afgelopen maanden een hechte vriendschap opgebouwd. Ze is zo makkelijk om mee te praten en zo leuk om bij te zijn, en we hebben heel veel gemeen.
We houden van dezelfde films en hebben dezelfde smaak in eten. We kijken allebei graag naar basketbal en American football. Ook blijven we allebei liever rustig thuis dan dat we gaan stappen.
Het vertrouwen tussen ons is enorm groot. Zo sterk zelfs, dat we open zijn geweest over ons verleden. Ik heb haar alles verteld over mijn verleden, en zij deelde alles over haar moeilijke huwelijk.
We waren het er allebei over eens dat we nog veel moeten verwerken. Pas daarna kunnen we nadenken over een romantische relatie met elkaar.
Maar dat betekent niet dat we de aantrekkingskracht tussen ons ontkennen. We maken ook wel eens grapjes en flirten af en toe speels met elkaar.
Ze is heel snel een van mijn beste vrienden geworden. Ik hoop dat ik dat ook voor haar ben.
De bouw van het casino verloopt goed en volgens schema. Het personeel dat we hebben aangenomen heeft hard gewerkt om alles binnen op te zetten, en we hebben een sterke band opgebouwd met dit team.
De grote opening van het casino is over twee weken. Xavier en de rest van de familie vliegen volgende week hierheen om te helpen met de laatste voorbereidingen, waaronder een personeelsfeest twee dagen voor de opening.
We hebben besloten dat onze ouders in de suite boven het casino logeren, terwijl de rest van ons in het huurhuis blijft.
Aangezien iedereen de kinderen meeneemt, is het logisch dat wij hier blijven — het heeft een achtertuin en een zwembad waar de kinderen lekker van kunnen genieten.
Jana en ik zijn druk bezig met het inrichten van de bar. Zij regelt de tafelkleden en versieringen terwijl ik de bar aanvul met drankjes.
Ik kan het niet laten om even te stoppen en naar haar te kijken terwijl ze door de kamer beweegt.
Ik ben geboeid door hoe haar paardenstaart wipt als ze loopt, de natuurlijke beweging van haar heupen, en de zorgvuldige manier waarop ze elk tafelkleed perfect over de tafels drapert.
Elke dag die we samen doorbrengen, word ik nog een beetje meer verliefd op haar. Ik kan er echt niets aan doen.
„De tafels zijn allemaal gedekt,“ kondigde ze aan terwijl ze naar de bar liep.
Ik was druk bezig met het vullen van de planken toen ze binnenkwam. Toen ik me omdraaide, zag ik hoe ze de servetten en schaaltjes met snacks zorgvuldig op de bar schikte.
„Ziet er goed uit.“ Ik bewonderde de prachtig gedekte tafels en gaf haar een warme glimlach. Ze stopte even en nam de tijd om haar eigen werk te bewonderen.
„Vind je ook niet?“ giechelde ze en ze draaide zich weer naar me toe. „Heb je hier achter de bar nog hulp nodig?“
„Nee hoor, ik ben bijna klaar.“ Ik ging door met het neerzetten van de flessen terwijl ze op een kruk ging zitten en naar me keek. Austin en Chelsea kwamen erbij en gingen op de barkrukken naast Jana zitten.
„Alles staat klaar,“ grijnsde Austin terwijl hij Chelsea op haar kruk hielp. „Ik denk dat we het personeel rust kunnen geven tot we volgende week opengaan.“
Ik keek rond in het mooie casino en voelde me heel erg tevreden.
„Dat klinkt goed.“ Ik leunde tegen de bar en glimlachte vrolijk naar hem terug.
„Geweldig, ik zal het ze laten weten,“ knikte hij. „Wat dachten jullie ervan om vanavond met z'n allen te gaan eten en dansen, samen met Ashlie en Rodney?“
„Ik doe mee.“ Ik grijnsde en we keken allemaal verwachtingsvol naar Jana.
„Natuurlijk, ik moet alleen even een oppas regelen,“ antwoordde ze met een zachte, verlegen stem.
„Geen probleem,“ mengde Ashlie zich in het gesprek terwijl ze bij ons kwam staan. „De ouders van Rodney passen al op Lucas voor mij. Ze vinden het vast niet erg om ook op Athena te passen.“
„Weet je dat heel zeker?“ Jana keek Ashlie aan, met duidelijke twijfel in haar ogen.
„Absoluut. Ze verwachten haar eigenlijk al. Lucas is op dit moment al een fort in hun woonkamer aan het bouwen.“ Ashlie lachte vrolijk. „Waarom breng je haar niet rond zes uur langs? Dan kunnen we vanaf daar met z'n allen vertrekken.“
„Oké dan.“ Jana glimlachte naar haar, keek op haar horloge en draaide zich naar ons toe. „Ik moet haar ophalen van de kinderopvang. Tot vanavond!“
Ze zwaaide en liep naar het personeelsgedeelte. Zodra ze uit het zicht was, draaiden Chelsea en Ashlie zich naar mij toe met een brede, veelbetekenende grijns op hun gezicht.
„Waarom kijken jullie twee me zo raar aan?“
Ik zuchtte diep, want ik wist zeker dat ze iets van plan waren. Ze keken elkaar kort aan maar zeiden helemaal niets. Toen ze weer naar mij keken, moest ik lachen. „Zijn jullie soms ineens vergeten hoe je moet praten?“
„Vind je het wel goed om vanavond met ons uit te gaan?“ vroeg Ashlie. Ze kon een kleine giechel amper inhouden.
„Waarom zou ik dat niet vinden?“ reageerde ik direct en scherp.
„Gewoon even checken.“ Ze grijnsde breed. Ik staarde hen aan, volkomen in de war. Waarom zouden ze twijfelen of ik wel met hen, Rodney en Jana uit wilde gaan?
We hadden al wel vaker samen leuke dingen gedaan. Maar dit zou de eerste keer zijn dat we echt gingen dansen… na het eten… met zijn zessen… Austin en Chelsea… Ashlie en Rodney… ik en… OH SHIT!
Ineens besefte ik het me helemaal. Mijn ogen werden groot van schrik.
„Hij heeft het door!“ lachte Austin hardop, terwijl hij plagend naar me wees.
Chelsea en Ashlie deden mee en lachten me keihard uit. Ik kreunde toen ik besefte dat ze Jana en mij heel sluw in een date hadden geluisd.
Ze probeerden me al maandenlang zover te krijgen om haar mee uit te vragen. We hielden echter allebei vol dat we gewoon alleen maar vrienden wilden blijven.
Ik keek erg boos naar het drietal. Ik hoopte dat ze zouden stoppen met lachen. Maar daardoor gingen ze natuurlijk alleen nog maar harder lachen.
„Doe niet zo flauw, Kyle.“ Ashlie klopte zachtjes op mijn arm en glimlachte nog steeds lief. „Jullie twee hebben dit echt nodig.“
„En hoe kom je daar nou weer bij?“ Ik kruiste mijn armen en keek haar nog steeds nors aan.
„We weten dat jullie vrienden willen blijven, maar we weten ook dat jullie stapelgek op elkaar zijn,“ mengde Chelsea zich in het gesprek om hun actie te verdedigen.
„Op deze manier kunnen jullie veel tijd met elkaar doorbrengen. En dat allemaal zonder de zware druk van een echte date.“
„Drie koppels die gezellig uit eten gaan en gaan dansen. Dat klinkt voor mij toch echt als een driedubbele date,“ mopperde ik geïrriteerd.
„Niet als we het gewoon geen date noemen.“ Ashlie grijnsde ondeugend. „En we noemen het geen date, toch Chels?“ vroeg ze, terwijl ze zich snel naar Chelsea draaide.
„Oké dan,“ zegt Chelsea, terwijl ze een boks geeft aan Ashlie. Ze knikt stevig ter bevestiging. Ik kijk naar Austin, die alleen maar zijn hoofd schudt om hun streken.
„Serieus, het is gewoon een fucking date, toch?“ Ik laat een gefrustreerde kreun ontsnappen.
„Absoluut,“ grinnikt Austin. „En er is geen ontsnappen aan, tenzij je hun woede over je heen wilt krijgen.“ Hij wijst met zijn vinger heen en weer tussen Chelsea en Ashlie.
Chelsea en Ashlie grijnzen naar me, hun gezichten stralend van de triomf van een gewonnen weddenschap. Ik laat weer een kreun horen en strijk moe met mijn hand over mijn gezicht. Jana gaat hier echt zo kwaad over zijn.
