Harlowe eiland: Verliefd op de elektricien
Auteur
Lezers
988K
Hoofdstukken
58
Hoofdstuk 1
AUDREY
Boek 3: Verliefd op de Elektricien
Het boze rode oog van het universum keek me aan vanuit de spiegel. Een enorme, met pus gevulde puist zat precies midden op mijn voorhoofd.
Haar gemene lach klonk door mijn hoofd. Het veroorzaakte een nare hoofdpijn, terwijl ze in mijn lichaam greep en in mijn baarmoeder kneep.
Bridget.
Dat was de naam die ik had gegeven aan mijn baas in het universum. Ze was een gemene bitch die het tot haar missie had gemaakt om me te kwellen.
Ik pakte de rand van het aanrecht vast en braakte een stroom van vies maagzuur uit, gemengd met kleine stukjes snoek. We hadden de avond ervoor een feestmaal met verse vis gehad. Mijn broer, Levi, had zijn schoonfamilie uit Florida meegenomen op een vistrip.
Toen ze terugkwamen met twee snoeken van zes pond, maakten ze die klaar op een kampvuur. De snoek smaakte heerlijk toen ik hem opat. Maar toen hij weer omhoog kwam?
Niet bepaald.
De verleiding om terug in bed te kruipen was groot. Maar die keuze had ik niet. Niet vandaag. Het was de trouwdag van mijn broer.
Levi's schoonfamilie logeerde in mijn appartement boven het botenhuis. Ik sliep al een week in het hoofdhuis en de nacht ervoor moest ik een bed delen met mijn zus, Naomi. Onze jongere zus, Myra, had haar eigen bed weer opgeëist.
En ze had haar vriend meegenomen, dus ik kon niet echt bij haar slapen. Niet dat ik haar boven Naomi zou hebben gekozen. Myra was zes maanden zwanger. Ze zou het hele bed in beslag hebben genomen met haar dikke buik en verzameling kussens.
Mijn moeder weigerde een cateraar in te huren. Ze koos ervoor om al het eten voor vijftig gasten zelf te maken. Als ik niet snel naar de keuken ging, zou ze me komen zoeken.
Ik trok mijn pyjama uit en stapte met een diepe zucht onder de douche.
Harlowes verschijnen altijd op het werk, bij regen of zonneschijn, verdrietig of blij, ziek of gezond.
En ze blijven niet thuis vanwege vrouwenkwaaltjes.
Stop er een tampon in, neem een verdomde Midol, en kom met je reet in beweging!
Mijn vader was misschien dood, maar hij leefde nog steeds heel erg in mijn hoofd. Hij voedde mij en mijn vier broers en zussen op met veel strenge liefde. Vooral de meiden.
Zijn methodes waren misschien niet altijd de beste, maar hij wist wat vrouwen nodig hadden om succesvol te zijn in de huizenbouw. Ik sloot mijn ogen en dwaalde af naar mijn gelukkige plek, terwijl het hete water over mijn lichaam stroomde.
Misty Cay. Een verzonnen eiland in de Stille Zuidzee. De plek van mijn favoriete soapserie. Ik was mevrouw Wellington, de vrouw van miljardair Stewart Wellington.
Mijn zus bonsde op de deur en trok me uit mijn fantasie.
„Audrey! Schiet op! Je kunt niet al het warme water opmaken!“
„Ik kom er zo aan, Naomi! Rot op!“
Ik was net klaar met het uitspoelen van mijn haar toen ik de andere deur hoorde opengaan. Naomi deelde een badkamer met Myra. Ik had er speciaal voor gezorgd dat ik Myra's deur op slot had gedaan voordat ik onder de douche stapte.
Mijn kleine zusje had moeite met grenzen. Myra vergat vaak dat we volwassen vrouwen waren. We waren niet allemaal even comfortabel met naaktheid. Als ik haar lichaam had, zou ik misschien ook zonder schaamte naakt rondlopen. Maar dat was niet het lot dat Bridget me had gegeven.
Ik gluurde om het douchegordijn heen en bad dat het niet de vriend van mijn zus was. „Ik weet zeker dat ik de deur op slot heb gedaan, Myra,“ zuchtte ik toen ik haar op de wc zag zitten.
„Ik moest heel nodig plassen.“
„Dus heb je het slot opengepeuterd?“
„Ja.“
„Er zijn nog andere badkamers in dit huis.“
„Ik wilde geen kleren aantrekken of zo ver lopen.“
„Dan had je moeten wachten. Het is niet netjes om in te breken in de badkamer als iemand anders hem gebruikt.“
„Kun je wat zachter praten?“ siste ze. „Straks maak je Bart wakker.“
„Als je nu niet uit deze badkamer gaat, vertel ik mam dat je wakker bent en klaar bent om te helpen in de keuken.“
„Dat durf je niet.“
„Oh nee?“
Ze hees zichzelf van de wc en keek me in de spiegel aan terwijl ze haar handen waste. „Ik moet rusten,“ herinnerde ze me met een zelfvoldane grijns. „Doktersadvies. En technisch gezien ben ik een gast. Ik woon hier niet meer.“
„Wat jij wil,“ mompelde ik. „Kun je nu weggaan, zodat ik me verder kan klaarmaken?“
„Waarom is Myra al om vijf uur op?“ riep Naomi door de andere deur.
„Ik moest plassen.“ Myra snoof. „Was je vergeten dat ik zes maanden zwanger ben?“
„Zeker niet,“ mompelde Naomi.
„Ga terug naar bed, Myra,“ zuchtte ik. „Slaap uit tot tien uur en ga dan seks hebben met je vriend. We willen je perfecte leventje niet verstoren.“
Ze zette haar handen in haar zij en keek me boos aan met haar prachtige ogen. We maakten vaak de grap dat ons jongste zusje was geadopteerd. Myra was een bloedmooie meid met blond haar, blauwe ogen en dikke tieten.
Naomi en ik waren allebei smalle brunettes, zonder sexy rondingen of borsten om over te praten. Ik had net genoeg om een B-cup te vullen, maar Naomi kon amper een A-cup vullen.
„Wat is jouw probleem, Audrey?“
„Niets, Myra,“ zuchtte ik.
***
„Wat is er vanmorgen met je aan de hand?“ vroeg mam.
„Niets, moeder,“ mopperde ik.
„Ze is ongesteld,“ flapte Naomi eruit.
„Echt waar, Naomi?“ siste ik.
„Wat? We zijn toch maar met z'n drieën.“
Mam haalde een bal deeg uit de koelkast en liet die op het aanrecht vallen. „Audrey, je moet echt naar een gynaecoloog,“ zei ze. „Waar is mijn deegroller?“
„Hier,“ kondigde Naomi aan, terwijl ze hem in de lucht hield.
„Waarom heb je hem verplaatst?“
„Ik heb hem niet aangeraakt, mam. Je raakt helemaal de kluts kwijt.“
„Helemaal niet.“
„Je had een cateraar moeten inhuren.“ Ik zuchtte en schudde mijn hoofd terwijl ik een bosui in stukjes sneed.
„Audrey, deze vreselijke menstruaties verpesten je leven. Er moet toch iets zijn wat ze kunnen doen. Waarom maak je geen afspraak met de nieuwe, jonge gynaecoloog in het dorp?“
„Ik ben al naar een gynaecoloog geweest, moeder. Ik mag geen hormonale anticonceptie gebruiken. Dat weet je best.“
„Doris Graham heeft een ablatie gehad. Het is een prachtig alternatief voor een baarmoederverwijdering. Ze kunnen het als een poliklinische ingreep doen. De hersteltijd is minimaal.“
„Kunnen we alsjeblieft over iets anders praten?“ vroeg ik. „Laten we ons richten op de bruiloft van vandaag.“
„Silas Hardy neemt een date mee,“ vertelde ze me. Ze schoof een bakplaat in de oven voordat ze me een afkeurende blik toewierp. „Waarom heb je Drew niet uitgenodigd?“
Ik klemde mijn kaken op elkaar. Het mes in mijn hand miste net mijn duim voordat het door de wortel sneed waar ik mee bezig was.
„Audrey, pas op,“ waarschuwde ze.
„Mam, kun je me alsjeblieft even met rust laten?“
„Ik maak me zorgen om je, lieverd.“
„Waarom heb je Silas uitgenodigd?“
„Hij is een vriend van Levi.“
„Nee, mam. Hij is een klant.“
„Dat klopt, Audrey,“ snauwde ze. „Een belangrijke klant. Eentje die veel winst en bekendheid naar Harlowe Homes brengt.“
„Dit zou een besloten familiebruiloft zijn. Alleen met naaste familie en vrienden.“
„Levi heeft hem op de gastenlijst gezet, ik niet.“
„Ik geloof je niet, moeder.“
„Waarom heb je zo'n hekel aan die man?“
„Hij is een arrogante klootzak.“
„Je hebt mijn vraag niet beantwoord.“
„Welke vraag?“
„Waarom heb je Drew niet gevraagd als je date?“
„Drew heeft een vriendin,“ zei Naomi.
„Sinds wanneer?“
„Hij heeft sinds januari een relatie met haar,“ zei ik. „Ze is een collega.“
„Hij heeft een relatie met een collega-brandweerman?“
„Ja.“
„Wie dan?“
„Er werkt maar één vrouw bij de brandweer van Bristlecone Bay,“ zuchtte ik.
„Drew zou toch niet met haar daten.“
„Ik kan niet geloven dat je dat niet wist. Ben je uit je roddelclubje gegooid?“
„Als Drew met die rare vrouw aan het daten was, had ik dat wel gehoord.“
„Maja is niet raar,“ zei ik. „Alleen omdat iemand anders is dan jij, maakt dat diegene niet vreemd, mam.“
„Ze duwt een gigantische bal door haar buurt. Blythe zei dat ze bijna haar chihuahua's had geplet.“
„Ze moet fysiek in vorm blijven.“
„Die vrouw zit helemaal onder de tatoeages.“
„En dan?“
„En is ze niet een beetje te oud voor Drew?“
„Ze is vijfendertig.“
„En hij is achtentwintig.“
„En dan?“
„Audrey, ik wil gewoon dat je gelukkig bent, lieverd.“
„Ik ben gelukkig, mam.“
„Je gaat nooit meer op date.“
„Het is tijdverspilling!“ snauwde ik. „Hou erover op! Het is mijn leven!“
***
Ik was geen jaloers persoon. Meestal kon ik het leven dat ik had wel waarderen: een liefhebbende familie, mijn gezondheid, een baan die ik leuk vond, een dak boven mijn hoofd, eten in mijn maag en geld op de bank.
Maar niet op deze specifieke dag.
Nee hoor.
Daar had Bridget wel voor gezorgd.
Ik had te veel last van mijn hormonen om de bruiloft van mijn broer aan te kunnen met de volwassenheid en het gedrag dat van me werd verwacht. Audrey Harlowe gedroeg zich altijd professioneel als ze in het openbaar was.
Het maakte niet uit of het een zakelijke bijeenkomst of een besloten familiefeest was. Myra liep door het gangpad in al haar zwangere glorie en keek haar man diep in de ogen.
Dat wilde ik ook.
Bart keek naar mijn zus alsof ze een geschenk uit de hemel was. Het maakte hem niet uit dat ze dertig jaar jonger was dan hij. Of dat ze een koppige lastpak kon zijn. Hij hield van haar.
„Myra,“ siste ik toen ze helemaal stilstond.
Ze liep verder naar het einde van de roze loper en klom de trap op naar het prieel.
Daarna kwam de bruid, aan de arm van haar vader. Milly had twee dingen die ik nooit zou hebben.
Haar papa die haar naar het altaar bracht.
En een baby in haar buik.
***
Ik liep langs het buffet achter Myra en Bart, en pakte eten waar ik eigenlijk geen trek in had. Het bier en de shotjes tequila vielen niet zo goed samen in mijn lege maag.
Ik dronk bijna nooit. Maar zodra ik was ontsnapt aan de familiefoto's, liep ik rechtstreeks naar de bar.
„Je gaat de hele nacht wakker liggen met brandend maagzuur,“ waarschuwde Bart mijn zus.
„Daar maken ze maagzuurremmers voor, dokter,“ zei Myra.
„Maar maagzuurremmers bevatten veel zout, en dat kan leiden tot een opgeblazen gevoel.“
„Dan laat ik wel een paar goede scheten.“
„Je vecht een verloren strijd, Bart.“ Ik lachte. „Mijn zus luistert nooit.“
„Ik ben heel bekend met haar koppigheid,“ zuchtte hij.
„En jij kiest nooit mijn kant, Audrey,“ klaagde Myra.
„Dat is niet waar, Myra. Ik let altijd op je en probeer je tegen jezelf te beschermen.“
„Je bent gewoon zuur omdat Silas een date heeft meegenomen.“
„Het kan me niet schelen,“ blies ik. „Ik weet niet eens waarom hij is uitgenodigd. Hij is een klant.“
„Een belangrijke klant,“ zei ze, terwijl ze haar best deed om onze vader na te doen. „Als je een bedrijf hebt, stopt het werk niet om vijf uur. Het is een 24/7-baan. We moeten nieuwe contacten leggen en bestaande zakelijke relaties versterken tijdens sociale evenementen.“
„Een besloten familiebruiloft is geen sociaal evenement.“
„Bespreek het maar met mam.“
„Zijn date ziet eruit als een plastic pop,“ mompelde ik, en ik pakte een van de beroemde macaroni-met-kaashapjes van mijn moeder.
„Let maar beter op je koolhydraten, grote zus,“ fluisterde Myra. „Je wilt die smalle taille niet kwijtraken.“
Ik keek haar boos aan voordat ik nog drie van die koolhydraatrijke hapjes pakte.
„Ik geloof dat er iemand een beetje jaloers is,“ zong ze.
„Kop dicht, Myra,“ siste ik toen Silas dichterbij kwam met zijn date.
„Goedenavond, dames,“ zei Silas. „Je ziet er prachtig uit zoals altijd, Myra.“
Bart sloeg zijn arm om Myra's middel. „Myra ziet er altijd mooi uit.“
„U bent een gelukkige man, dr. Beaverton.“
„Jullie lullen allebei uit je nek,“ lachte Myra. „Als jullie me willen excuseren, ik ga me nu volstoppen met al deze winderige, maagzuurveroorzakende heerlijkheid.“
„Hoe gaat het met jou, Audrey?“ vroeg Silas.
„Het gaat goed met me, meneer Hardy,“ kondigde ik aan. „Geweldig zelfs. Het is een prachtige zomerdag. Levi en Milly hadden een mooie ceremonie. Ik heb een geweldige baan en een fantastische familie. En het beste van vandaag is dat ik niet aan het werk ben. Dit is geen zakelijk evenement. Het is een besloten familiefeest, en ik hoef niet beleefd tegen u te doen.“
Ik kantelde mijn bierflesje naar achteren en nam een grote slok. Hij keek me aan met een geamuseerde grijns.
„Hoeveel heeft hij je betaald om zijn date te zijn?“ vroeg ik, starend naar de vieze neptieten van de plastic vrouw.
„Zou je ons heel even alleen kunnen laten, Gladys?“ vroeg Silas.
„Natuurlijk,“ zei ze, en haar lippen vol botox krulden in een stijve glimlach.
„Het kan niet zo zijn dat jouw Barbiepop Gladys heet,“ lachte ik.
„Hoeveel heb jij gedronken?“
„Nog lang niet genoeg.“
Hij hield zijn hoofd schuin en keek me doordringend aan met een magnetische blik. Zijn ogen leken op zwarte koffie. Technisch gezien niet zwart, maar het kwam verdomd dicht in de buurt. Donker gebrand, iets te lang getrokken.
„Zei je me net niet hoe geweldig je je voelde, Lammetje?“
„Mijn naam is Audrey.“
„Dat is een mooie naam, en het past bij je als je aan het werk bent. Maar zoals je al aangaf, ben je vandaag niet aan het werk. Daarom is een professionele aanspreekvorm niet nodig.“
„Je hebt gelijk, eikel,“ spuugde ik uit, voordat ik me omdraaide en boos wegliep.
„Dat kwetste mijn gevoelens, Lammetje,“ riep hij me na.
Ik stak mijn arm omhoog en gaf hem de middelvinger.
