Hun kleine, vuile geheim
Auteur
Rowan Cody
Lezers
15,7K
Hoofdstukken
40
Tatum is er niet klaar voor wanneer haar vader aankondigt dat hij opnieuw gaat trouwen—tot het repetitiediner de échte schok brengt: Liam Hays loopt naar binnen met zijn twee beste vrienden en verstijft. Hij kent haar. Te goed. Weken geleden hadden ze een hook-up, en nu staat ze op het punt zijn stiefzus te worden. Hun vrienden weten ervan, hun omgeving kijkt toe en hun kleine, vuile geheim dreigt hen snel in te halen. Tussen geforceerde glimlachjes, gestolen blikken en stijgende spanning moeten Tatum en Liam de bruiloftschaos overleven zonder dat hun verboden vonk alles in de as legt.
Tatum
TATUM
Ik haalde diep adem toen ik de stoffige weg insloeg die naar een oude schuur ver weg van de bewoonde wereld leidde.
Zoals ik het stuur vasthield, zou je denken dat ik verdwaald was. Of misschien zelfs in een horrorfilm zat. Je zou nooit raden dat ik naar het proefdiner voor de bruiloft van mijn vader reed.
Ik kon het nog steeds niet geloven.
Het was niet omdat mijn vader opnieuw ging trouwen nadat hij nog maar een jaar van mijn moeder gescheiden was. Het was omdat hij ging trouwen met een vrouw die ik maar één keer even had ontmoet. Een vrouw uit zijn verleden die hij een paar maanden geleden in de supermarkt was tegengekomen.
En nu ging hij met haar trouwen?
Hij was verliefd. Of dat is in ieder geval wat hij me bleef vertellen. Papa was altijd heel nuchter geweest. Daarom bracht deze snelle stap naar een huwelijk me in de war.
Hij werkte al voor de overheid sinds ik een baby was. Hij was altijd op reis en werd altijd opgeroepen. Als hoofdinspecteur was hij altijd onderweg. Dus wanneer had hij in vredesnaam de tijd gevonden voor een vriendin, laat staan een vrouw?
„Waarom rijd je zo langzaam? Ik kan beter uitstappen en sneller lopen dan dit.“
Ik draaide mijn hoofd en trok een gezicht naar mijn beste vriendin, Bryland. „Omdat ik niet weet waar ik heen ga. En omdat ik twijfel of ik niet gewoon naar huis moet gaan.“
„Tatum, doe even normaal.“
Ik keek in mijn achteruitkijkspiegel en zag Claudia haar hoofd tussen de stoelen door steken. Ik haalde mijn schouders op en trok een gek gezicht. Maar ik was blij dat mijn twee beste vriendinnen vanavond met me mee wilden. Ik kon dit echt niet in mijn eentje doen. Ik had het ook absoluut niet gewild.
Ik wist niets over mijn toekomstige stiefmoeder. Niets behalve haar naam. Judith Hays.
Ik was voor het weekend aangekomen en zij was net op weg naar buiten. Judith was een verpleegster op de spoedeisende hulp en werkte diensten van twaalf uur. Ze leek me wel aardig. Maar hoe kon ik dat nou weten na maar één ontmoeting?
Het enige wat ik wist, was dat mijn wereld op zijn kop zou worden gezet. Sinds de scheiding van mijn ouders bracht ik steeds meer tijd bij mijn vader door. Zijn huis aan het meer was mijn rustige en veilige plek.
Nu zouden Judith en haar twee kinderen intrekken en mijn persoonlijke ruimte binnendringen. Ik was zo egoïstisch geweest om mijn vader te laten beloven dat mijn kamer van mij zou blijven. Ik had al zolang ik me kon herinneren dezelfde slaapkamer bij het meer. En ik was niet van plan om die op te geven.
Het huis had vier slaapkamers, maar papa had er lang geleden al een kantoor van gemaakt. Toen hij erover begon dat ik mijn kamer misschien moest delen, had ik hem een boze blik toegeworpen. Voor ik het wist, had hij zijn kantoor naar de zitkamer verplaatst.
Zelfs nu waren er nog bouwvakkers bezig om een kantoor aan het huis te bouwen. Ik zette mijn auto in de parkeerstand en leunde naar achteren. „Ik weet niet eens hoe haar kinderen heten.“
„Je vader ook niet,“ voegde Bryland er lachend aan toe. „Volgens mij heeft hij de zoon van Judith al alle namen van de wereld genoemd.“
Claudia stak haar hoofd weer naar voren. „Hij wist de naam van het kleine zusje wel. Ik lette toen toevallig even op. Tori. Dat is kort voor Victoria.“
Bryland en ik draaiden ons allebei om naar haar te kijken. „Hij kan dat allemaal wel onthouden, maar de naam van zijn aanstaande stiefzoon niet? Hij is toch iets van tweeëntwintig? Ik vraag me af of hij knap is.“
Ik rolde met mijn ogen en haalde mijn schouders op. „Joost mag het weten. Misschien gaat hij binnenkort wel op zichzelf wonen. Hij woonde zogenaamd alleen maar bij Judith om te helpen voor zijn zusje te zorgen. Dit was omdat zij lange dagen werkt.“
„Tori,“ voegde Claudia eraan toe.
„Ja, Tori,“ mompelde ik. „Ik zeg het je, papa weet niet waar hij aan begint. Hij gaat hier veel te snel in mee. Het wordt een fucking ramp.“
„Je klinkt als je moeder,“ zei Claudia terwijl ze de deur opende. „Laat je vader gelukkig zijn.“
Ik opende mijn deur en stapte uit. Ik trok de lichtroze jurk strak die ik aan moest trekken. Ik vond de kleur vloeken bij mijn blonde haar. Claudia en Bryland hadden me ervan overtuigd dat ik bruin genoeg was om ermee weg te komen.
„Ik ben blij dat hij gelukkig is,“ zei ik terwijl ik naar mijn vers gelakte tenen keek. „Ik was er gewoon nog niet klaar voor dat een compleet nieuw gezin mijn leven zou overnemen.“
Ik wist dat ik als een verwend kind klonk. Ik was negentien en werd bijna twintig. Ik hoefde niet eens naar mijn vader te gaan, maar ik deed het toch.
Eigenlijk was ik vaker bij hem dan bij mijn moeder. We hadden een afspraak. Zolang ik op de universiteit zat, mocht ik bij hen wonen. Zo hoefde ik niet fulltime te werken naast het behalen van goede cijfers.
Het plotselinge huwelijk van papa had iedereen geschokt. Niemand meer dan ik. Ik was altijd enig kind geweest. Ik had altijd precies gekregen wat ik van mijn vader wilde.
Nu zijn jeugdliefde zomaar was verschenen, wist ik niet goed meer wat mijn plek in zijn leven was. Het was niet dat hij me anders behandelde. Het was gewoon dat ik hem nog nooit had hoeven delen.
Toen ik de locatie binnenliep, was ik blij dat de meiden er waren. Eén aan elke kant van me. Ze waren mijn emotionele steun. Ik voelde heel veel verschillende dingen tegelijk.
Ik kende Judith niet eens, maar toch stond ik op het punt om haar bruidsmeisje te zijn. Moest ik me vereerd voelen? Zag ze dit als een soort vredesoffer? Of deed ze dit alleen om mijn vader een plezier te doen?
Terwijl we naar binnen liepen, moest ik toegeven dat het er prachtig uitzag. De schuur was mooi versierd met kroonluchters, prachtige bloemstukken en zelfs meerdere fonteinen. Het was wat ik een landelijke stijl zou noemen. Toch was het ook heel erg elegant.
De binnenkant was totaal anders dan ik had verwacht. Ik was blij om wat bekende gezichten te zien. Maar ik was nog steeds heel erg zenuwachtig om mijn aanstaande stiefmoeder, stiefbroer en stiefzus te ontmoeten.
Ik herinnerde mezelf eraan dat ik volwassen was. Wat mijn vader deed, was niet echt mijn zaak. Ik liep verder de trap af en volgde de stem van mijn vader. Als ik het nieuwe gezin van papa niet leuk vond, hoefde ik niet met hen om te gaan. Ik kon altijd gewoon bij mijn moeder blijven.
Ik voelde me beter na mijn korte peptalk. Met nieuwe energie liep ik naar mijn vader toe. Ik was klaar voor wat de avond ook zou brengen.
„Daar is mijn meisje,“ zei mijn vader stralend. Hij keek onze kant op en zag ons aankomen. Hij keek naar Judith en knikte. „Ik weet dat het maar een korte ontmoeting was. Maar je herinnert je Tatum toch nog wel?“
Ik had geen tijd om na te denken over alles wat ik wilde zeggen over die korte ontmoeting. Judith richtte haar aandacht namelijk al op mij.
„Ja,“ zei ze lachend terwijl ze haar handen uitstak. Ze pakte mijn handen vast, waardoor ik schrok. „Ik weet dat het moet lijken alsof ik een volslagen vreemde voor je ben, Tatum. Maar ik kan niet wachten om je beter te leren kennen. Tori is super enthousiast om een grote zus te hebben.“
Hoe graag ik ook wilde dat ik haar meteen niet mocht, het lukte me niet. De glimlach van Judith leek oprecht. Het was ook duidelijk aan de manier waarop ze naar mijn vader bleef kijken dat ze van hem hield.
Misschien zou het allemaal wel meevallen.
„Ik kan niet wachten om haar te ontmoeten,“ zei ik terwijl ik haar aankeek.
Judith lachte en streek haar bruine haar achter haar oor. „Ja, je zult haar geweldig vinden. Mijn zoon kan daarentegen behoorlijk bijdehand zijn.“
Toen mijn vader lachte, haalde ik mijn schouders op. „Zijn we dat niet allemaal wel eens?“
Precies op dat moment kwam er een jong meisje aanlopen. Ze kruiste haar armen. „Mam…“
Judith hief haar armen op en sloeg ze om het meisje heen. Het was duidelijk haar dochter. Ze hadden allebei hetzelfde donkerbruine haar met een gouden gloed erin.
Het deed me afvragen hoe de broer eruitzag. Mijn gedachten werden echter onderbroken door Judith.
„Tori, dit is Tatum.“
Het hele gezicht van Tori lichtte op. „Word jij mijn grote zus?“
Ik knikte. „Ik ben bang van wel, kleintje.“
Tori trok een vies gezicht. „Ik ben geen kleintje. Ik ben tien. Kun je invlechten? Blijf je bij ons slapen?“
„Gaan we in het huis aan het meer wonen? Kun je zwemmen? Is er een duikplank? Is mijn…“
„Tori,“ zei Judith en ze onderbrak haar. „Je jaagt Tatum nog weg voordat ze de kans krijgt om je eerste vraag te beantwoorden.“
Ik lachte. „Maak je geen zorgen, ze klinkt als deze twee.“ Ik wees met beide handen naar Bryland en Claudia. Ze deden alsof ze beledigd waren.
„Nou ja zeg, dat heb ik nog nooit meegemaakt,“ zei Bryland met een zwaar aangedikt accent.
Iedereen was aan het giechelen toen Judith rechtop ging staan. „Daar zijn Liam en zijn vrienden.“
Ik draaide me een beetje om en volgde de blik van Judith. Op dat moment schrok ik heel erg.
Hij was het.
Liam.
Hij was aan het lachen. Zijn hoofd was weggedraaid en hij zei iets tegen een van zijn vrienden. Toen keek hij op en stopte plotseling met lopen.
Onze ogen ontmoetten elkaar. We keken allebei volkomen in de war.
Liam leek zich sneller te herstellen dan ik en liep verder onze kant op.
„Dit is een fucking grapje zeker,“ fluisterde Bryland. Het was hard genoeg voor mij om te horen.
Ik keek op en zag de jongens voor ons stoppen. Ze vonden het duidelijk allemaal erg grappig.
„Hé, Tatum, Bryland en Claudia,“ zei Evan, een van de vrienden van Liam, lachend.
Liam draaide zich om en keek hem scherp aan. Judith keek in de war. „Kennen jullie elkaar al?“
Liam schudde zijn hoofd. „Evan en Bryland hebben vroeger gedatet.“
Judith knikte. „Kleine wereld, hè. Nou, Liam, ik heb geen idee of je haar al hebt ontmoet, maar dit is Tatum.“ Ze glimlachte. „Binnenkort je nieuwe stiefzus.“
Ik kon de donkere blik van Liam nauwelijks aankijken. Ik vroeg me af of mijn gezicht zo rood was als het voelde.
Geschrokken wist ik niet of ik hoi moest zeggen of moest wegrennen. Het was Liam die de stilte verbrak.
„Leuk je te ontmoeten, Tatum.“
Toen hij mijn naam uitsprak, keek ik op. „Hé,“ wist ik te mompelen.
Mijn woorden waren nauwelijks een fluistering. Maar geen van onze ouders leek te merken hoe ongemakkelijk onze ontmoeting was.
Een stelletje dat naar hen toe liep, leidde hen af. Het was nu Liam, zijn vrienden, ik en de mijne.
Ik kon de gezichten van Bryland en Claudia niet zien. Maar ik zag de gezichten van de vrienden van Liam. Het was absoluut een 'oh shit'-moment.
Ik kende Evan, maar de andere jongen bij hen niet. Aan zijn gezicht kon ik echter zien dat hij ons kleine geheimpje wist.
„Kleine wereld, hè?“ zei Evan ineens lachend.
Ik schudde mijn hoofd en draaide me snel om. Mijn twee vriendinnen stonden naast me. Ik kon voelen dat er naar me werd gekeken.
De ogen van Liam. Deze snelle bruiloft zou een stuk chaotischer worden dan ik eerst had gedacht.
LIAM
Ik stond te kijken hoe Tatum bijna voor me wegrende. Ze nam plaats aan een tafel helemaal aan de andere kant van de kamer. Ik kon het niet helpen dat ik moest lachen.
„Ik hoef me dus geen zorgen te maken over het leren kennen van haar, hè?“
„Aangezien je je aanstaande stiefzus hebt geneukt, denk ik dat je haar juist minder goed moet leren kennen.“
Ik leunde achterover in mijn stoel. Ik keek naar de plek waar Tatum met haar vriendinnen zat. Ik kon zien dat ze zenuwachtig was.
Er verscheen een glimlach op mijn lippen. Ik haalde mijn mobiele telefoon uit mijn zak en stuurde een berichtje.
