De Verstotelingen Boek 2
Auteur
Ruth Robinson
Lezers
119K
Hoofdstukken
52
Hoofdstuk 1
Boek 2: De Barman
STEVE THE PUNK
Ik ga jullie allemaal een klein geheimpje verklappen... Cocktail is mijn favoriete film aller tijden. Ja! Die film uit de jaren tachtig met de knappe, kleine acteur Tom Cruise.
Toen ik als kind opgroeide in een kutbuurt in Londen, zat ik urenlang met mijn snotneus tegen de televisie gedrukt om die shit steeds opnieuw te kijken.
Daarna werd ik ouder en ontdekte ik mijn liefde voor punk.
Muziek was altijd een belangrijk deel van mijn familie. Mijn grootvader kwam in 1948 als jonge tiener met de Windrush vanuit Jamaica. Hij speelde al in een reggae-band toen hij verhuisde, en daar ging hij in Engeland mee door.
Uiteindelijk ontmoette hij een meisje. Ze trouwden en kregen mijn vader.
Mijn vader groeide op in Londen in de jaren zeventig en tachtig. In die mix van culturen werd hij erg beïnvloed door de reggae die hij thuis hoorde en de punk die hij op straat hoorde. Het was dus best logisch dat hij in een ska-band belandde.
Daardoor was mijn huis altijd luidruchtig toen ik een kind was. Mijn grootvader zong en speelde op zijn gitaar, en mijn vader zong en speelde bas. Voeg daar nog zes kinderen aan toe... mijn moeder is echt een fucking heilige, dat zeg ik je!
Ik zal de dag nooit vergeten dat ik met mijn vieze handjes aan de punkverzameling van mijn vader zat. Mijn mond viel open.
Mijn leven was voor altijd veranderd.
Toen ik zestien was, bracht ik al mijn tijd door rond Camden Lock met de andere punks. Ik had veiligheidsspelden door mijn zachte huid gestoken en slechte ontwerpen van Oost-Indische inkt op mijn lichaam gekrast.
Rond die tijd begon ik voor het eerst te werken in onze plaatselijke kroeg. Ik verzamelde alleen lege glazen en dat soort shit. Werken voor een chagrijnige baas en het bedienen van de agressieve dronkaards uit de buurt was niet de snelle, spannende wereld van bartending die Cocktail me had laten zien. Maar het was genoeg om mijn interesse weer te wekken.
Zodra ik achttien werd, begon ik achter de bar te werken.
Toen ontmoette ik de liefde van mijn leven, Ramona. Ik dacht echt dat zij de ware was. We waren twee jaar samen. Toen besloot ze naar Amerika te verhuizen. Ik was zo verliefd dat ik gewoon mijn spullen pakte en haar volgde.
Een jaar lang liep ik als een fucking verdwaalde puppy achter haar aan. Toen was ze op een dag weg. Het bleek dat ik alleen maar werd gebruikt om haar rijke papa boos te maken.
Ik heb dus een paar maanden rondgezworven. Omdat ik inmiddels eenentwintig was, mocht ik hier in de bars werken. Ik viel terug op het enige waar ik goed in was.
Ik belandde in dit stadje en voelde me meteen thuis. Het is echt een studentenstad. Het zit vol met vreemde, alternatieve winkeltjes zoals in Camden. En er zijn veel meiden van mijn leeftijd die allemaal met de Engelse barman wilden aanpappen.
Dus ik bleef! Ik woon hier nu al bijna zeven jaar.
Drie jaar geleden wist ik genoeg geld bij elkaar te krijgen om die aftandse bar te kopen. Eindelijk had ik een plek die ik van mezelf kon noemen. Ik kon doen wat the fuck ik maar wilde.
Ik heb daarvoor enorme schulden gemaakt, maar fuck it. Dat is een probleem voor de toekomstige Steve.
De dag dat ik alle contracten tekende en de sleutels kreeg, was de dag dat ik officieel een kroegbaas, een bareigenaar en een zakenman werd. Dat was ook de dag dat ik de Gardener-tweeling ontmoette.
Als ze niet zulke verschillende kleren en kapsels hadden, zou je ze nooit uit elkaar kunnen houden. Oh, en het feit dat Christian in een rolstoel zit natuurlijk.
Er waren vroeger veel goths in Camden. Dat hielp om de felle kleuren van ons punks in balans te brengen. Dus Sam en ik konden het meteen goed met elkaar vinden. De gast ziet er misschien uit als een enge fucker. Maar onder al dat zwart is hij een toffe gozer.
En ondanks alle shit die hij heeft meegemaakt, is Christian nog steeds een sarcastische fucker. Hij is supergrappig. Ze zijn de afgelopen drie jaar goede vrienden van me geweest.
***
Ik loop fluitend over het pad naar de tuin van Sam. Ik geef hem een brede grijns als hij de deur opendoet.
Meteen worden mijn oren gemarteld door de emotionele klappen van zeurderige vrouwenstemmen. Niet dat ik een hekel heb aan vrouwenstemmen, Gwen Stefani kan fucking hard uithalen. Maar deze treurige shit doet pijn aan mijn ziel.
„Jesus fuck, wie heeft de cd's van Lisa Loeb uit de kast gehaald? Ik had nooit gedacht dat ik haar nog eens moest horen na de jaren negentig!“
„Ze is thuis, en dat zie ik als een overwinning.“
Sam en zijn nieuwe soort-van-vriendin hadden wat problemen. Als buitenstaander was het makkelijk om te zien dat ze allebei gevoelens voor elkaar kregen. Maar ze waren er allebei van overtuigd dat zij de enige waren met die gevoelens.
Jonge liefde! Wat een fucking onzin, als je het mij vraagt.
Ik ga naast Sam op zijn comfortabele, grote hoekbank zitten, en we trekken een biertje open. „Heeft ze al met je gesproken?“
„Nee.“ Hij zucht en neemt een grote slok uit zijn flesje.
Het voelt alsof we dagenlang naar die deprimerende shit zitten te luisteren. Zelfs de zware goth-muziek van Sam is niet zo deprimerend als die meiden uit de jaren negentig.
Iemand begint op zijn voordeur te bonken. We springen allebei op, blij met elke afleiding die aan de andere kant staat.
Ik had nooit gedacht dat er zo'n klein vuurvretertje aan de andere kant zou staan.
Een meisje dat amper tot mijn borst komt, staat ons vanaf de stoep van Sam boos aan te kijken. Haar haar is felrood geverfd. Ze draagt een kort broekje over supersexy visnetpanty's en heeft een T-shirt van Bad Religion aan. Shha-wiing!
„Wat the fuck heb je met haar gedaan, fucking klootzak!“
Ze duwt zich langs ons tweeën voordat Sam kan antwoorden. Ze stapt met grote stappen door de gang naar de kamer van Lizzy. Ze mag al snel naar binnen. Wij blijven achter bij de open voordeur, terwijl onze monden nog steeds openstaan van de schrik.
***
„Er zijn twee fucking uren voorbij.“ Ik leun naar achteren zodat ik weer door de gang naar de gesloten deur kan kijken. „Ik vraag me af wie dat meisje is.“
Sam brengt zijn flesje bier naar zijn mond en rolt met zijn ogen naar me.
„Hey! Emo-boy.“ De sexy kleine verleidster wandelt de woonkamer in. „Beth zei dat je een geheime voorraad Double Stuf Oreos hebt. We komen die in beslag nemen.“
Ze staat tegen de deuropening geleund en tikt met de neus van haar witte Doc Martens tegen de vloer. Ik kan het niet helpen dat mijn ogen over haar strakke kleine lichaam glijden. Ik voel het bloed vanuit mijn hoofd naar beneden stromen.
Ik lik over mijn lippen en verzamel de moed om tegen de pittige punk-fee voor me te praten. „Dus, wat is je naam, schoonheid?“
„Nope,“ antwoordt ze snel, waarbij ze de p nadrukkelijk uitspreekt.
„Wat?“ Ik voel mijn glimlach verdwijnen.
„Nee.“ Ze rolt met haar ogen terwijl ze haar volle lippen tuit rond het ene woord. „Mijn naam is niet schoonheid. Of schatje. Of prinses. Of enig ander banaal naampje dat jij geschikt vindt om me te noemen.“
Ik kijk een beetje boos als ik merk dat Sam zijn best doet om niet te lachen om onze woordenwisseling. Ondertussen overhandigt hij zijn koekjes.
„Bedankt, Emo-boy.“
Ik kan niet voorkomen dat mijn ogen aan haar reet blijven plakken als ze terugloopt naar de slaapkamer van Lizzy. Het wiegen van haar heupen is bijna hypnotiserend. „Sam, vriend. Ik denk dat ik verliefd ben.“
***
„En toen besloot deze domme fucker dat het een fan-fucking-tastisch idee was om z'n potloodpiemeltje tevoorschijn te halen. Hij wilde de vrouwen in de bar—in zijn eigen woorden—laten zien wat ze allemaal misten. De wouten deden voor één keer echt hun werk en gooiden de lul in de cel.“
Ik grinnik als ik terugdenk aan de geschrokken blik op het gezicht van de eikel toen ze hem de handboeien omdeden.
Sam zit met een sigaret in zijn mond. Hij laat de peuk eigenlijk gewoon opbranden. Het is overduidelijk dat hij helemaal niet naar me luistert.
Ik buig voorover en pluk het ding tussen zijn lippen vandaan. Ik neem er zelf een diepe trek van. Hij trekt een wenkbrauw naar me op als ik uitblaas.
„Kijk, stop met je zorgen te maken over haar. Haar sexy kleine bodyguard is hier. En ze heeft in ieder geval Lizzy om die afschuwelijke muziek te stoppen. Ik hoorde ze zelfs lachen toen ik net ging pissen.“
„Ik wil gewoon dat ze naar buiten komen en ons vertellen wat the fuck er aan de hand is.“ Hij strijkt zijn haar naar achteren in een paardenstaart.
„Wat the fuck er aan de hand is, is dat we verhongeren. Wie wil me meenemen om Chinees te halen?“ De sexy nimf staat in de deuropening achter ons.
Dit is mijn fucking kans! Opgewonden begin ik met de rug van mijn hand op Sams harde buik te tikken om zijn aandacht te trekken.
„Au! Wat the fuck, Steve!“
„Geef me je sleutels,“ fluister ik zachtjes. Daarna geef ik de in het rood geklede dame voor me een van mijn meest sexy grijnzen. De grijns die meestal succes voor me garandeert. „Ik neem je met alle plezier mee, schatje.“
„Nog steeds niet mijn naam, eikel.“ Haar grijns druipt van het sarcasme, en mijn lul vindt het prachtig.
„Nou, we kunnen ons kleine uitstapje samen gebruiken om elkaar beter te leren kennen, boterbloempje.“ Ik steek mijn hand uit. Mijn grijns wordt breder als Sam zijn autosleutels in mijn hand laat vallen.
„Goh. Ik kan niet wachten.“ Ze rolt weer met haar ogen en draait zich om op de hakken van haar Docs. Ze laat geen ruimte over voor mij om iets anders te doen dan haar te volgen.
De auto van Sam is een sexy, zwarte muscle car. Ik had hem al een paar keer geleend om indruk te maken op de dames. Mijn nieuwe, pittige kennis leek niet erg onder de indruk. Ze ging gewoon in haar stoel zitten en begon op wat kauwgom te kauwen.
„Dus... ben jij, zeg maar, de beste vriendin van Lizzy?“ Ik probeer niet terug te deizen voor de woede in haar blik. Voor zo'n klein ding is ze één grote brok woede.
„Luister, meneer Ik-ben-zo-cool-omdat-ik-alternatief-en-buitenlands-ben...“
Ik grinnik, waardoor ze me nog bozer aankijkt.
„Ik ben niet geïnteresseerd om je te leren kennen. Ik ben niet geïnteresseerd om je vriend te zijn. Ik ben hier alleen voor mijn nichtje.“
„Oh, dus Lizzy is je nichtje! Ja, nu zie ik de gelijkenis wel een beetje.“
Ze zucht geërgerd als ze beseft dat haar stekelige persoonlijkheid me niet zal afschrikken.
„Dus, prinses, als je vaak in de buurt gaat zijn, dan worden we uiteindelijk toch wel vrienden.“
Ik grijns naar haar terwijl ze weer geërgerd zucht. Ze kruist haar armen strak voor haar borst. Hierdoor worden haar kleine tieten omhoog geduwd tegen de witte schedel-non op haar zwarte Bad Religion shirt. „Anna,“ spuugt ze uit.
„Leuk je te ontmoeten, Anna. Ik ben Steve the Punk...“ Ik probeer niet te breed te grijnzen. „Je toekomstige minnaar.“
