Tweede Indrukken Boek 3: Tweede Kansen
Auteur
M. C. Capocci
Lezers
365K
Hoofdstukken
36
Olivia zwoer dat ze klaar was met Darius. Het liefdesverdriet sneed te diep, de herinneringen waren te zwaar. Maar een bruiloft op Hawaï heeft zo zijn eigen manier om de regels te herschrijven, en ineens zit ze vast op een eiland met de man die ze maar niet uit haar gedachten kan wissen. Hij is vuur—gevaarlijk, verleidelijk, onvergetelijk. En dan is er de man die veilig en stabiel is, en haar de toekomst biedt waar iedereen van droomt. Olivia houdt zichzelf voor dat ze sterk genoeg is om oude fouten te weerstaan. Darius houdt zichzelf voor dat hij sterk genoeg is om haar terug te winnen. Maar hoe meer ze om elkaar heen draaien, hoe vuriger de aantrekkingskracht wordt. Kan de liefde die haar ooit brak de waarheid overleven die op het punt staat onthuld te worden — of zal deze reünie slechts littekens openhalen die te diep zijn om te helen?
Laat Het Gaan
Boek 3: Tweede Kansen
OLLIE
„Heb je aan je toespraak gewerkt?“ Thomas trok zijn wenkbrauwen op.
Ik negeerde hem, net zoals ik mijn plichten als bruidsmeisje had genegeerd. Ik deed het zonnescherm omhoog en keek door het raampje: zee en nog eens zee.
„Nog twee uur,“ zei ik, terwijl ik op mijn horloge keek. Deze bruiloft op een eiland klonk voor mij meer als een hel op een eiland. „Nog twee uur en we landen op Hawaï.“
Mijn hart klopte sneller als ik alleen al aan die zilveren ogen dacht.
Omdat ik bang was, en niet voor het vliegen.
Ik was bang om in de buurt van Darius Rothschild te zijn.
Een hele week bij hem in de buurt, na alles wat er tussen ons was gebeurd. Bovendien was ik nu met Archer.
Ja, ik was nu samen met Archibald Price.
Verpest zoiets goeds niet, Ollie.
„Zeg dat maar tegen mijn platte kont. Ik ben niet gemaakt om economy te vliegen,“ gromde Thomas.
„Weet je, voor iemand die zo spiritueel is, ben je behoorlijk veeleisend. Nog niet zo lang geleden at je nog met plezier Pop-Tarts op het oude tapijt van mijn vorige waardeloze appartement.“
„Je nieuwe appartement is nog steeds waardeloos.“
Ik hapte naar adem. Wat een lef.
„Ik zal Sarah de memo wel sturen.“ Ik kruiste mijn armen en gaf hem een scheve blik.
„Negen uur opgesloten zitten in een blikje tonijn verandert een mens,“ legde hij uit. Hij kon zijn benen niet verplaatsen zonder het omaatje aan zijn rechterkant wakker te maken.
Even had ik medelijden met hem. Hij was te lang om er net als een normaal mens in te passen.
„Herinner me er nog eens aan waarom je de privéjet van Sarah hebt geweigerd. Je hebt me erin geluisd.“
„Omdat het een jet van de Rothschilds is.“ Ik rolde met mijn ogen.
Ik ging nog liever dood dan de kans te lopen om met Anna of een van de andere Rothschilds te vliegen, op weg naar de bruiloft van Alexander en Sarah.
„En bovendien, nu ik geld verdien, kan ik jou uitnodigen.“ Ik tikte zachtjes op de hand van mijn vriend en lachte naar hem. Ik wist dat hij geen kant op kon.
Wie zou een vlucht in een privéjet inruilen voor een vlucht in de economyclass? Nou, niemand.
Ik was egoïstisch en had zijn steun nodig om te voorkomen dat ik instortte, ook al had hij dat niet door.
„Nou, bedankt voor het goedkope vliegticket, lieverd.“
„Ach, wees niet zo'n huilebalk. Kijk, ik weet wat je kunt doen. Je mediteert urenlang in die cocon-houding, dus sluit gewoon je ogen en ontspan. Ontspan, Thomas,“ zei ik. Ondertussen negeerde ik de fitnessfanaat in de stoel voor ons, die een bakje vol gekookte eieren opende.
„Dat heb ik geprobeerd,“ zei Thomas langzaam, met een stem vol irritatie. „Maar jij blijft maar dat rare geluid met je keel maken.“
Ik raakte mijn nek aan en voelde mijn keel, die met de seconde droger werd.
„Nog twee uur en dan zijn we er.“ De huilende baby en de tiener die steeds tegen de achterkant van onze stoelen schopte, hielpen de situatie absoluut niet.
„Wat een hel, deze luchtvaartmaatschappij is echt een hel!“ Thomas stak zijn hand op en drukte op een knop om de stewardess te roepen. Al snel sprak hij haar aan.
„Wanneer wordt het eten geserveerd?“ vroeg hij.
„Dat ligt aan het pakket dat u heeft gekocht. Onze luchtvaartmaatschappij biedt geen gratis maaltijden, snacks of drankjes aan,“ antwoordde ze.
„Gezellig,“ riep Thomas uit. Door zijn ellendige gezichtsuitdrukking voelde ik me weer schuldig. „Welk pakket heb je gekocht, schat? Laat me raden. Is het de goedkoopste?“
„Oh, hou op. Dat heet slim besparen,“ antwoordde ik, terwijl ik onze bestelling en mijn nieuwe bedrijfskaart aan de stewardess gaf.
„Bovendien ben ik mijn schulden aan het afbetalen.“
Leugenaar.
Door Darius was ik schuldenvrij, maar dat deelde ik met niemand. Nooit.
„Alleen omdat ik er trots op ben dat je mijn ticket hebt betaald, en hoewel ik lichamelijke pijn heb… laat ik het erbij zitten,“ zei hij. Toen las hij de uitdrukking in mijn ogen.
„Maar ik vlieg wel met Sarah terug. Heb je ook een goedkoop hotel geboekt? Ik weet van de villa. Olivia Summer, we verblijven toch wel in de villa met je zus en de hele familie voor haar bruiloft, hè?“
„Ja, ja, we verblijven in de strandvilla met Sarah en alle Rothschilds.“ Ik blies luid mijn adem uit.
Fuck my life.
„Godzijdank,“ riep Thomas. „Heb je het alweer goedgemaakt met haar?“
Stilte. Ik krabde in mijn nek.
Sarah en ik hadden geen woord gewisseld over hoe we de dingen hadden achtergelaten. Ik wist dat het niet goed zat tussen ons.
Ik liep nu op eieren bij haar.
Ik onderbrak hem voordat hij me de les kon lezen. „Ze is druk bezig geweest met alle voorbereidingen voor de bruiloft.“
En ze had geen tijd om zich bezig te houden met haar knettergekke zus, oftewel ik.
„Ja, maar dat zei je ook over baby Sophie.“
Oh, alleen al de gedachte aan baby Sophie toverde een glimlach op mijn gezicht. De laatste keer dat ik de Rothschilds zag, was toen ik naar het ziekenhuis ging voor haar geboorte.
„Het gaat goed met haar, geloof me.“
„Je bedoelt dat ze het oké vindt dat de baby te vroeg kwam en al haar bruiloftsvoorbereidingen in het water liet vallen?“
„Ik verzeker je dat Alexander ervoor heeft gezorgd dat ze zich nergens zorgen over hoeft te maken. Ze is eigenlijk een levensechte prinses.“
„Juist,“ voegde Thomas eraan toe.
„Juist.“ Ik pufte en greep de rand van mijn stoel vast. Oh, we begonnen met dalen en mijn tijd raakte op.
„Ik vind zijn plan om met haar te trouwen voordat de baby kwam, nog steeds prachtig.“
„Ja, wat traditioneel.“
„Schat, de Rothschilds zijn traditioneel,“ zei hij, waarbij hij de nadruk legde op het laatste woord. „Met een traditionele privéjet.“ Hij raakte de plastic armleuning van onze economy-stoelen aan.
Ik rolde met mijn ogen, want ik wist dat hij daar een punt had. We moesten afzien vanwege mijn gekwetste ego.
„Wat zit je nou echt dwars?“ Hij fronste zijn wenkbrauwen.
„Alexander mag me niet, oké?“ Zo, ik had het hardop gezegd.
Kon je hem ongelijk geven? Dat ik met zijn broer neukte, terwijl hij op het punt stond om de liefde van zijn leven ten huwelijk te vragen.
Ik wilde mijn gezicht in mijn handen verbergen, maar stootte meteen mijn hoofd tegen de stoel voor me. Fucking goedkope economy-stoelen.
„Dat, precies dat, heet nou instant karma.“
Ik trok alleen maar een gek gezicht naar hem en wreef over mijn voorhoofd.
Uitgestelde karma kwam me halen na die dag op de boot, waar ik meer dan bereid was om de rol van Darius' slet te spelen.
Ik wilde graag denken dat hij mij neukte, maar we neukten elkaar.
Geen rollenspellen meer. Ik moest bij hem uit de buurt blijven. Ja. Uit de buurt.
„Ja, Olivia, haat me.“
Darius Rothschild wilde dat ik hem haatte, en dat was hem gelukt. Ik zuchtte diep.
Ja, ik haatte hem echt. Ik haatte Darius Rothschild zo, zo erg. Ik haatte hem omdat hij me pijn had gedaan en omdat hij mijn fouten openbaar had gemaakt.
Ik haatte de manier waarop hij me had veranderd en hoe hij me tot zijn slet had gemaakt.
Argh! Maar het allerergste vond ik dat ik erachter kwam dat hij wel om me gaf.
Waarom bood hij aan om Sarah en mij tegen zijn vader te beschermen? Waarom moest hij de armband van mijn moeder teruggeven?
Waarom had hij mijn medische rekeningen betaald? Waarom moest ik erachter komen dat hij me uit de schulden had gehaald?
Darius Rothschild was zo diep onder mijn huid gekropen op manieren die ik niet kon begrijpen. Dit was niet het moment om die man weer in mijn leven te laten sluipen.
„Dat was zes maanden geleden, en sindsdien ben ik bij elke Rothschild uit de buurt gebleven,“ zei ik kalm.
Precies. Ik was verdergegaan met mijn leven. Ik was nu in balans. Ik was aan het daten met Archibald Price.
Mijn leven liep nu op rolletjes.
„Nou, gefeliciteerd dat je in die tijd geen nieuwe aan de verzameling hebt toegevoegd. Hoera!“
Ik zuchtte en gaf Thomas een stootje met mijn elleboog. „Er is nog steeds één Rothschild die me niet haat.“
Vivian Rothschild mocht me echt.
„Hè, ik dacht dat je nieuwe vriendje slash zakenpartner een Rothschild was.“
„Hij is een Price,“ zei ik. „En hij is nog niet mijn vriendje. We zijn... Ik denk dat we aan het daten zijn.“
„Daten?“ Thomas klapte enthousiast in zijn handen. „Olivia Summer. Verpest dit alsjeblieft niet door weer met Darius Rothschild te neuken. Je hebt hem al geneukt tijdens het verrassingsaanzoek van je zus. Als je... Verdomme, Ollie, als je met deze gast neukt op haar bruiloft, verpest je het niet alleen met Archibald, maar ook de relatie met Sarah. En dan voorgoed.“
Mijn hart begon weer sneller te kloppen en ik ging oppervlakkiger ademhalen. Thomas sloeg me zachtjes in mijn gezicht. „Chill the fuck up.“
Chill the fuck up?
