Alweer een serie Boek 3: Alweer een Kerst
Auteur
Vesper Nadine
Lezers
91,9K
Hoofdstukken
6
Hoofdstuk 1
Boek 3: Gewoon weer een kerst
ANA
Het was alweer een maand geleden dat Aron en Becky waren getrouwd. Vandaag kwamen ze eindelijk thuis van hun huwelijksreis. Ik kon bijna niet stilzitten. Ik had ze allebei zo erg gemist.
Eerlijk gezegd miste ik mijn broer wel, maar Becky misschien nog wel meer. Zij is mijn eerste echte vriendin. Voordat ik haar ontmoette, had ik nooit echt een klik met andere meiden.
Oké, dat is niet helemaal waar. Vicky en ik zijn al vriendinnen sinds we klein waren. Maar zij is altijd druk met haar eigen bedrijf. Ik val haar liever niet lastig met mijn problemen. Daarom krop ik alles meestal op.
Maar de laatste tijd wordt het steeds moeilijker om alles voor me te houden. Alle problemen die ik heb weggestopt, komen nu naar boven. Een paar maanden geleden heb ik Rachel en Becky eindelijk over mijn ex-vriend verteld.
Tenminste, ik denk dat ik hem zo moet noemen.
Laat me even een stukje teruggaan in de tijd.
Zijn naam is Will, kort voor William. Je zou denken dat de naam een hint was, toch? Maar nee, het kwartje viel niet bij mij.
We ontmoetten elkaar in ons eerste jaar op de universiteit en het klikte meteen. Ik schopte het helemaal tot mijn derde jaar. Ik hoefde nog maar een paar tentamens te doen voor mijn diploma bedrijfskunde.
Toen liep er op een dag een vrouw naar me toe op de campus, precies toen ik in de zevende hemel was. Ze zag eruit alsof ze op weg was naar een modeshow in plaats van de universiteit. Haar kleding was intimiderend, maar ik probeerde niet te oordelen. Becky was immers ook model en is nog steeds gek op mode. Maar zij doet nooit alsof ze beter is dan de rest.
Maar deze vrouw was de arrogantie zelve. Ze keek me aan alsof ik vuil onder haar schoen was.
En toen trok ze haar mond open en verpestte ze mijn hele dag.
Ze vertelde me dat William — míjn William — was uitgehuwelijkt. Ja, je raadt het al. Zij was de aanstaande bruid.
Toen ik haar niet geloofde, haalde ze hun trouwkaarten tevoorschijn. Ik moest alles op alles zetten om daar niet in huilen uit te barsten. Het was al erg genoeg om dit van haar te horen in plaats van mijn zogenaamde vriendje. Ik was absoluut niet van plan om haar mijn tranen te laten zien.
Dus ik glimlachte, wenste haar een fijn huwelijk toe en liep weg. Ik voelde dat ze me nakeek. Ze was waarschijnlijk in shock dat ik niet instortte.
Een paar dagen later pakte ik mijn spullen en verliet ik de universiteit. Godzijdank mochten mijn docenten me graag genoeg om me niet te laten stoppen. We bedachten een plan zodat ik mijn tentamens vanuit huis kon afmaken.
Vandaag heb ik mijn laatste examen gemaakt en de uitslag is al binnen. Honderd procent, net als bij de rest. Ik ben nu officieel klaar met school en klaar om mijn eigen bedrijf te starten.
Maar om dat te doen, heb ik de hulp nodig van mijn beste vriendin en schoonzus.
En zo belandde ik op het vliegveld, wachtend op Aron en Becky.
Ik begon me zorgen te maken toen alle andere passagiers van hun vlucht al naar buiten waren gekomen. Maar zij waren nergens te bekennen.
Toen kwamen ze ineens tevoorschijn. Ze liepen samen de toiletten uit. Becky's haar zat behoorlijk in de war. Ik hoefde geen genie te zijn om te raden wat ze daar hadden uitgespookt. Ik barstte in de lach uit.
Becky werd knalrood, maar Aron kreeg alleen maar een nog grotere grijns op zijn gezicht.
Ze zijn echt perfect voor elkaar.
Zodra ze dichtbij genoeg waren, trok ik ze allebei in een knuffel. „Ik heb jullie gemist, stelletje geile tieners.“
Becky's gezicht werd nog roder en ik kon een giechel niet inhouden.
„Hou op, Ana! Het is niet mijn schuld dat jouw broer mijn onschuld heeft verpest.“
Ze probeerde serieus te klinken. Maar zodra we elkaar aankeken, hielden we het niet meer en begonnen we hard te lachen.
„Het is zo fijn om jullie allebei weer terug te hebben. Vertel me nu alles over jullie reis. Daarna heb ik een zakelijk voorstel voor jullie.“
Arons ogen werden groot. „Wacht even. Je hebt een zakelijk voorstel voor mijn vrouw, maar je wilt je broer er niet bij betrekken?“
Ik glimlachte alleen maar naar hem. Ik weet dat hij het beste met me voor heeft. Maar ik wil mijn bedrijf helemaal zelf opbouwen, precies zoals hij dat ook heeft gedaan.
We hadden allebei dezelfde koppigheid in ons bloed zitten. Ik wist dus dat ik er wel zou komen, uiteindelijk.
„Aron, je weet dat ik het geweldig vind dat je wilt helpen,“ zei ik met een zachte stem. „Maar ik wil dit echt zelf doen. Ik moet voor mezelf weten dat ik het zelf heb opgebouwd.“
Hij slaakte een zucht en liet zijn schouders hangen. Het leek alsof ik hem net had verteld dat zijn favoriete voetbalteam had verloren. Maar ik zag in zijn ogen dat hij het begreep.
Becky daarentegen stuiterde bijna van enthousiasme. Ze leunde naar me toe met grote ogen. Ze zag eruit alsof ze zou ontploffen als ik niet snel alles zou vertellen.
„Oké, oké, rustig aan, vrouw!“ lachte ik, terwijl ik mijn handen in de lucht hield. „Dus, mijn bedrijf is een make-upwinkel. Alle producten worden gemaakt van bloemen, planten en hun extracten. Geen gekke toevoegingen. Het is helemaal natuurlijk. Je zou het bio kunnen noemen, denk ik. En nu zoek ik iemand voor mijn reclamecampagne. Ik hoopte eigenlijk dat jij mijn belangrijkste model wilde zijn.“
Haar glimlach was zo stralend dat het heel Londen van stroom kon voorzien. Voor ik het wist, gaf ze me zo'n stevige knuffel dat ik amper nog adem kon halen.
„Oh mijn God. Natuurlijk wil ik dat! Ik ben zo trots op je. Wij worden echt het allerbeste team ooit. Ik zal Rachel ook vragen om te helpen met telefoontjes en papierwerk!“
Ze was al helemaal plannen aan het smeden en praatte aan één stuk door. Eerlijk gezegd genoot ik er met volle teugen van.
Het voelde als pure magie om mijn beste vriendin aan mijn zijde te hebben bij de start van dit bedrijf.
Met hun hulp konden we onze eerste producten al voor de kerst lanceren. Het leek alsof alles eindelijk op zijn plek viel.
Wat kan een meid zich nog meer wensen voor kerst?
Nou, misschien nog één ding. Of om eerlijker te zijn, nog één persoon.
Want zelfs na bijna zes maanden zonder Will, miste ik hem nog steeds. Mijn hart deed pijn elke keer als ik aan hem dacht.
Dus ja, ik had eigenlijk nog één laatste wens.
Ik keek omhoog naar de bewolkte lucht in Londen en dacht: Het enige wat ik voor kerst wil, ben jij.
