Het Gevaarlijke Verleden
Auteur
Lezers
99,6K
Hoofdstukken
28
Hoofdstuk 1
ANGELA
Ik haalde diep adem en keek hoe de zon onderging. Een kleine glimlach verscheen op mijn lippen. Ik keek omhoog naar de helderblauwe lucht en genoot van de zomerwind.
Mijn huid tintelde door de lichte kou. Er verscheen kippenvel op mijn blote schouders. Sterke armen sloegen zich om mijn middel. Ik sloot mijn ogen en genoot van de rust.
„Ik miste je in bed,“ fluisterde Xavier in mijn oor. Hij hield me van achteren steviger vast. Ik leunde met mijn hoofd tegen zijn borst. Ik strengelde mijn vingers in de zijne.
„Het is bijna tijd voor het avondeten,“ antwoordde ik. Ik drukte mijn lichaam tegen hem aan. Ik voelde de warmte van zijn lichaam.
„Jij bent mijn favoriete toetje.“ Hij beet zachtjes in mijn oorlel. De herinneringen aan onze laatste vrijpartij kwamen terug. Een golf van opwinding trok door mijn lichaam.
„We hebben gereserveerd.“ Ik beet op mijn lip toen hij mijn nek begon te kussen. Mijn zwakke protesten leken hem niets te kunnen schelen.
Zijn hand pakte mijn borst vast en hij masseerde mijn tepel. Zijn mond bewoog zachtjes naar mijn schouder. Hij likte alle gevoelige plekjes waarvan hij wist dat ze me gek zouden maken.
„Xavier,“ kreunde ik. Ik reikte met mijn arm naar achteren en kneep in zijn dijbeen. Ik voelde zijn harde pik door de dunne stof van zijn T-shirt, dat ik aanhad, tegen me aan drukken. Ik besefte toen dat hij helemaal naakt achter me stond.
Hij verspilde geen tijd met kletspraatjes. Hij legde zijn hand in mijn nek en boog me ruw over de reling. Hij drong van achteren bij me naar binnen. Ik hapte naar adem en trok mijn rug hol.
Ik keek naar de mensen op straat onder het balkon. We zaten op de zevende verdieping. Maar als ik zou gillen, zouden ze me makkelijk kunnen horen.
Ik kreunde zachtjes en hield een luide kreet in. Xavier pakte mijn heupen vast en begon in me te stoten. Ik kneep mijn ogen stijf dicht. Ik ademde zwaar terwijl het genot zich vanuit mijn buik door mijn hele lichaam verspreidde.
De druk in mijn onderbuik nam toe. Toen mijn man zijn hand tussen mijn benen liet glijden en over mijn clitoris begon te wrijven, vergat ik alles om me heen.
Er ontsnapten een paar luide kreuntjes aan mijn lippen. Xavier pakte een handvol van mijn haar vast. Hij trok me omhoog terwijl hij zichzelf nog steeds bij me naar binnen stootte.
„Zachtjes, lieverd,“ mompelde hij in mijn oor, terwijl hij aan mijn haar trok. „We hebben toch geen toeschouwers nodig?“
Ik perste mijn lippen op elkaar. Ik kreunde toen hij harder in me stootte. Mijn hele lichaam trilde. Mijn knikkende benen konden mijn gewicht amper dragen, terwijl hij ons naar ons hoogtepunt bracht.
Ik kwam klaar. Ik onderdrukte een schreeuw en zag sterretjes voor mijn ogen. Hij kwam na nog een paar stoten ook klaar. Hij liet zijn voorhoofd tussen mijn schouderbladen rusten.
„Nu kunnen we uit eten, lieverd.“ Hij kuste mijn schouder en hield mijn trillende lichaam overeind.
Ik zat nog steeds in de heerlijke roes van mijn orgasme. Ik kon niet echt helder nadenken. Gelukkig had hij geen haast, integendeel zelfs. Hij nam me in zijn armen en droeg me terug naar bed.
Hij ging naast me liggen. Hij gaf zachte kusjes op mijn rug, schouders en armen. Ik genoot van de fijne tinteling van zijn zachte lippen op mijn huid.
Op dat moment kon ik niet gelukkiger zijn. Ons huwelijk had deze vakantie nodig. Zonder onze kinderen, ouders en vrienden.
Natuurlijk hielden we heel veel van onze familie. We waren dol op onze kinderen. Maar we misten ook de intimiteit en de verbinding met elkaar.
Toch waren we goed op weg om de balans in onze relatie te herstellen. Eén dag in dit paradijs, en we waren alweer helemaal onszelf.
„Ik heb honger.“ Ik kreunde in het matras toen mijn maag rammelde. We waren al in de hotelsuite sinds we van het vliegveld kwamen. Ik had alleen wat fruit op als ontbijt.
„Kleed je dan aan.“ Xavier gaf een speelse klap op mijn kont. Hij grinnikte omdat mijn billen wiebelden. Ik rolde op mijn rug en strekte mijn armen boven mijn hoofd uit. Ik voelde me geweldig. Ik kon niet wachten om het prachtige eiland Capri te zien.
„Is dit een uitnodiging voor nog een ronde?“ Mijn knappe man boog voorover en kuste mijn tepel. Ik zuchtte tevreden.
Het was een heel verleidelijk aanbod om de hele nacht in bed te blijven. Om de liefde te bedrijven en te knuffelen. Maar mijn maag dacht daar heel anders over.
„Eerst eten,“ zei ik. Ik legde mijn handen op Xaviers wangen en gaf hem een snelle kus. Daarna stapte ik uit het heerlijke bed. Hij pruilde en keek me fronsend aan. Ik haalde alleen maar mijn schouders op en haastte me naar de badkamer.
Mijn nieuwe jurk hing aan de deur. Ik had hem speciaal voor deze gelegenheid gekocht. Ik raakte de zachte zwarte stof aan en glimlachte blij.
Ik nam een douche. Ik nam de tijd om me te wassen en aan te kleden. Ik wilde er prachtig uitzien als ik de kamer uit zou stappen. En dat was me perfect gelukt.
De jurk zat als gegoten. Hij liet een mooi stuk van mijn decolleté zien. Hij viel tot net boven mijn knieën. Maar de hoge split aan de achterkant kon voor problemen zorgen als ik te ver voorover zou buigen.
Een foto van mijn zwarte ondergoed zou een geweldige vangst zijn voor de paparazzi.
Ik liet mijn bruine haar in grote golven over mijn rug vallen. Vanwege de hitte besloot ik geen make-up op te doen.
Ik had geen zin om de halve avond in het toilet te staan om te checken of alles nog goed zat. Een beetje mascara was het enige wat ik op wilde doen.
„Je ziet er beeldschoon uit, Angela,“ riep Xavier uit. Ik liep de woonkamer van onze suite in. Er verscheen een brede lach op mijn gezicht.
„Jij mag er ook best wezen,“ complimenteerde ik. Ik bekeek de man voor me. Mijn man was de knapste en meest sexy man ter wereld. Niets en niemand kon mijn mening daarover veranderen.
Ik staarde naar de bijna een meter negentig aan pure perfectie voor me. Ik dacht terug aan de eerste keer dat we elkaar ontmoetten. Dat was in Central Park, voor onze trouwshoot.
Zijn uiterlijk was sindsdien niet veel veranderd. Hij was nog steeds lang, donker en adembenemend knap. Naar hem kijken was alsof je in de zon keek. De enorme kracht van zijn aanwezigheid was soms te veel.
Hoewel we al jaren samen waren, kon ik maar niet wennen aan de sterke uitstraling om hem heen.
Het op maat gemaakte zwarte pak zat hem perfect. Het witte overhemd zonder stropdas spande om zijn gespierde borstkas. Even had ik er spijt van dat we onze veilige kamer gingen verlaten.
We waren ver van huis, maar journalisten zaten ons altijd op de hielen. Zodra we de deur van de hotelsuite uit stapten, konden we onszelf niet meer zijn.
„Klaar, lieverd?“ vroeg mijn grijnzende man. Hij stak zijn arm naar me uit. Ik pakte hem zonder aarzelen vast, knikte, en samen liepen we naar buiten.
De rit in de lift was stil. Xavier beantwoordde berichtjes die hij overdag had genegeerd. Ik bekeek mezelf in de spiegel en fatsoeneerde de laatste details van mijn jurk en haar.
„Laten we gaan.“ Xavier bood me zijn arm aan. Ik haakte mijn arm in de zijne. Hij leidde ons het grote hotelrestaurant in.
De grote, ronde zaal stond vol met tafels met witte kleden. Het zat er vol met mensen. Ze genoten van de chique sfeer en ongetwijfeld heerlijke maaltijden.
Onze tafel stond buiten op het terras. We hadden een prachtig uitzicht op de oceaan, de boten en de pier. Ik kon niet stoppen met staren naar het water. Het werkte betoverend op me.
„Vind je het mooi hier, schatje?“
Ik draaide me naar mijn man toe. Ik gaf hem een brede, oprechte glimlach. „Het is geweldig.“
Ik pakte zijn hand op tafel. Hij strengelde onze vingers ineen. Er verscheen een tevreden grijns op zijn gezicht. Hij had deze vakantie voor ons uitgekozen. En hij had een perfecte keuze gemaakt.
We hadden een fantastische avond samen. We aten en dronken, maakten grapjes en lachten. We haalden herinneringen op aan leuke en minder leuke tijden. We hadden zoveel bij te praten.
De afgelopen maanden waren we door Xaviers werk bijna de hele tijd uit elkaar geweest. Ik had niet eens doorgehad hoeveel ik hem had gemist. Ik vond het vreselijk dat ik bijna gewend was geraakt aan mijn leven als huisvrouw wanneer hij weg was.
Ik beloofde mezelf dat ik daar nooit mee in zou stemmen. Ik hield van mijn man. Ik wilde hoe dan ook bij hem zijn.
„Ik ga wel naar de bar om de rekening te betalen,“ stelde Xavier voor. De serveerster was ons duidelijk vergeten. Hij stond op.
„Oké.“ Ik wilde graag weg en wat uitrusten. Onze eerste dag hier was erg vermoeiend, ook al was dat op een heel leuke manier. Ik dronk een glas water om mijn mond te verfrissen en keek om me heen.
Het zat er bomvol. Het was dus geen verrassing dat het personeel het druk had. Ik was niet boos of geïrriteerd dat ze ons geen aandacht gaven. Ik was er eigenlijk wel blij mee.
Er gingen vijftien lange minuten voorbij. Mijn man kwam niet terug. Ik probeerde hem te zoeken in de menigte. Maar er waren te veel mensen, dus besloot ik naar hem toe te lopen.
Uiteindelijk vond ik hem bij de bar. Hij was enthousiast aan het praten met een andere man. Gezien de manier waarop ze praatten, nam ik aan dat het oude vrienden waren. Xavier had in Italië gewoond voordat we trouwden. Het was dus niet verrassend dat hij hier mensen kende.
„Goedenavond,“ zei ik beleefd. Ik ging rechts naast mijn man staan. Hij draaide zich lachend naar me toe. Hij zag er dolgelukkig uit. Dat kwam waarschijnlijk door de halflege fles die voor hem en de mysterieuze man stond.
„Hallo, lieverd,“ antwoordde hij. Hij boog zich naar me toe en kuste mijn wang. Ik rolde bijna met mijn ogen toen hij in mijn oor grinnikte. Hij was duidelijk dronken.
„Je hebt me daar zomaar achtergelaten,“ verweet ik hem met een frons. Zijn wenkbrauwen schoten omhoog.
„Het spijt me,“ mompelde hij. Hij keek me aan met zijn onweerstaanbare puppyogen. „Ik ben een oude vriend tegengekomen.“
Hij draaide zich om naar de onbekende man die naar ons keek. Toen ik in de koude, groene ogen van de vreemdeling keek, liepen de rillingen over mijn rug. En dat waren geen fijne rillingen.
Het leek alsof ik in dode ogen staarde. De man lachte, maar zijn blik was leeg. Er zat geen leven in, geen greintje vreugde.
Maar mijn man was zo blij om zijn oude vriend te zien. Ik wilde zijn goede humeur niet verpesten met mijn slechte voorgevoel over iemand die ik net voor het eerst had ontmoet.
„Dit is Aston, lieverd. We zaten samen op de universiteit.“ Ik probeerde te glimlachen, maar mijn mond wilde niet meewerken. Mijn gezicht trok waarschijnlijk in een lelijke grimas toen ik naar Aston staarde. Hij stak zijn arm naar me uit.
„Hallo, ik ben Angela,“ wist ik uit te brengen. Ik legde mijn kleine hand in de zijne.
„Een genoegen u eindelijk te ontmoeten, mevrouw Knight.“ Tot mijn schrik kuste hij de rug van mijn hand. Hij bleef me de hele tijd recht in de ogen kijken.
Ik keek naar zijn gezicht. Ik probeerde niet bang voor hem te zijn. Hij was niet eng of zo, integendeel zelfs.
Hij was erg knap en goed gebouwd. En hij was overduidelijk steenrijk. Zijn merkkleding schreeuwde luxe. Het gouden horloge om zijn pols glinsterde. Zijn gezicht zou de aandacht van elke vrouw in de kamer kunnen trekken.
Toch klopte er iets niet aan hem. Ik kon er alleen niet precies de vinger op leggen.
„Ik probeerde je man net over te halen om te gaan pokeren met me.“ Aston knipoogde naar Xavier.
Ik keek naar mijn man. Hij schonk me een onschuldige glimlach, en ik klemde mijn kaken op elkaar.
Ik vond het geen prettig idee dat hij met die man ergens heen zou gaan.
„Hij zei dat hij toestemming van jou nodig had,“ ging Aston verder. Hij nam met zijn stomme opmerking overduidelijk ons huwelijk in de maling.
„Xavier hoeft nergens toestemming voor te vragen aan mij,“ zei ik stellig. Ik wierp Aston een boze blik toe.
Hij trok zijn wenkbrauwen op, maar bleef stil. Dus praatte ik verder. „Hij houdt gewoon van me en respecteert me genoeg om niet zomaar te verdwijnen zonder iets te zeggen.“
„Wat is daar nou leuk aan?“ vroeg Aston. Hij bracht zijn glas drank naar zijn lippen. Ik mocht hem nu al helemaal niet.
„Trek je niets van hem aan, schatje.“ Xavier boog zich naar me toe. Hij sloeg zijn arm om mijn middel. Zijn mond was vlakbij mijn oor toen hij verder praatte. „Eén potje, en dan ben ik weer terug.“
Ik zuchtte diep. Ik vond het vreselijk dat hij me alleen zou laten in het hotel. Ik was moe en zou waarschijnlijk toch gaan slapen. Dus het was niet zo'n ramp. Maar ik maakte me zorgen over zijn vriend. Ik had er een slecht gevoel bij.
„Dit is onze tweede huwelijksreis,“ merkte ik op. Ik probeerde hem tegen te houden. Mijn man was koppig, en ik was niet iemand die hem dingen verbood. We vertrouwden elkaar. Een voorgevoel was nooit een goede reden om hem te dwingen te blijven.
„Ik maak het goed met je, dat beloof ik.“ Hij kuste mijn wangen en keek in mijn ogen. „Ik ben de komende tien dagen helemaal van jou. Je gaat me nog haten.“ Hij grinnikte. Zijn bruine ogen stonden ondeugend.
„Ik zou je nooit kunnen haten,“ mompelde ik. Ik legde mijn handen op zijn borstkas. „Wil je echt zo graag gaan?“
Mijn stem klonk als die van een klein, zeurend meisje. Ik was me daar goed van bewust. Maar ik kon er niets aan doen. Ik wilde niet dat hij weg zou gaan.
„Ik heb hem en de andere jongens in jaren niet gezien. Het is gewoon een kleine reünie.“
„Oké.“ Ik zuchtte. Een droevig gevoel vulde mijn borst. Ik had ergere dingen overleefd dan een man die met zijn vrienden wegging. Maar dit keer was het anders.
Er hing iets in de lucht. Mijn zesde zintuig waarschuwde me. Ik hoopte alleen maar dat het niets met mijn raddraaier van een man te maken had.
