Timing is alles
Auteur
Aimee Ginger
Lezers
566K
Hoofdstukken
53
Hoofdstuk 1.
EMMA
Ik kan het niet geloven! Ik ben bijna thuis! dacht ze bij zichzelf, terwijl ze opgewonden met haar been op en neer bewoog in haar stoel. Ze had zin om in haar handen te klappen als een klein kind.
Thuis, haar echte thuis, was in Zuid-Florida, waar ze geboren en getogen was. Niet in Maryland, waar ze de afgelopen achttien jaar had gewoond.
Het vliegtuig stond op het punt te landen, en daarna kon ze beginnen aan het volgende hoofdstuk van haar leven.
Trevor, haar pas afgestudeerde zoon, was een slimme en knappe jongen. Hij was op reis met zijn drie beste vrienden voordat ze allemaal naar de universiteit gingen.
Pops had haar gevraagd nu terug te komen, in plaats van eind augustus zoals ze eerst had gepland.
„Waarom nog bijna drie maanden wachten? Waar wacht je op? Trevor zal toch meestal weg zijn voor reizen en andere dingen. Kom nu en maak je klaar voor de zomer," had hij gezegd.
Pops wist altijd precies wat hij moest zeggen. Emma hield ontzettend veel van hem en kon zich het leven zonder hem niet voorstellen.
Pops was haar enige ouder. Nou ja, grootouder, aangezien haar eigen ouders en grootmoeder waren omgekomen bij een auto-ongeluk toen ze zes was.
Pops had voor haar gezorgd nadat hij zijn vrouw, zoon en schoondochter had verloren. Vanaf die dag waren het alleen zij en Pops, hun kleine familie.
Hij was de beste verzorger waar ze om had kunnen vragen. Hij leerde haar varen en zwemmen. Hij hielp haar met koken en zelfverdediging.
Hij hielp met huiswerk en nam elke jongen die haar mee uit wilde nemen flink onder de loep. Hij vroeg zelfs de buurvrouw, die een tweeling had van Emma's leeftijd, hoe hij haar haar moest doen.
Sylvia kwam die zomer elke dag langs om Pops allerlei kapsels te leren. Hij werd er eigenlijk heel handig in.
Emma moest lachen toen ze terugdacht aan de eerste dagen dat Sylvia langskwam met Lydia en Jenna voor de haarlessen.
Dat was toen Emma en de tweeling dikke vriendinnen werden en ze vanaf dat moment altijd samen waren.
Sylvia en Rich DeMarco, die al bevriend waren met Pops voor het ongeluk, werden als een tweede familie voor Emma.
Zelfs Jenna en Lydia's oudere broer Ben behandelde haar hetzelfde als zijn zussen. Ben's beste vriend was Lukas Reynolds.
Luke's familie woonde twee straten verderop, en ze werden allemaal erg close, alle vijf. De drie families waren constant samen en alle kinderen groeiden samen op.
Emma glimlachte toen ze dacht aan alle zwembadfeestjes, kampeertrips, logeerpartijtjes, barbecues en verjaardagen die ze samen hadden beleefd door de jaren heen.
Ze hadden de beste tijd samen, lachend, elkaar plagend, ontspannend en gewoon levend. Leven was moeilijk voor Emma dat eerste jaar, maar die mensen hadden haar leven de moeite waard gemaakt.
Haar nieuwe familie kwam meestal naar Pops' huis naarmate ze ouder werden. Zijn prachtige, grote huis lag aan het water en de drie families gebruikten zijn steiger om hun boten te water te laten.
Ze woonden allemaal in dezelfde chique wijk in Palm Beach, maar Pops had de speciale toegang tot het water. En wat hielden de families van varen!
De mannen waren altijd aan het vissen en de vrouwen waren altijd aan het zwemmen, onder water naar vissen aan het kijken of aan het zonnen. Ze hadden zoveel foto's en herinneringen aan die dagen.
Luke's grootvader John was erg close met Pops, zowel privé als zakelijk. Ze verzamelden allebei oorlogsvoorwerpen en deelden dat met Luke.
Ben was er niet in geïnteresseerd, maar Luke kon urenlang zitten luisteren naar de twee mannen. Dus niemand was verbaasd toen Luke, direct na zijn afstuderen, bij de mariniers ging.
Niemand was ook verbaasd toen hij een paar jaar later bij de Special Forces ging.
Pops, John en Rich gingen met Luke's ouders en zussen mee naar de speciale ceremonie toen hij bij de Raiders/MARSOC ging in Californië.
Emma werd teruggebracht naar het heden toen de piloot aankondigde dat ze gingen landen.
Haar maag voelde nerveus en opgewonden over de landing en het weerzien met Pops. Hij had haar geholpen haar kunststudio in te pakken en op te sturen toen hij was overgekomen voor Trevor's afstuderen.
Ze had de rest van haar kleren, persoonlijke spullen en andere dingen die ze wilde houden ingepakt, en de rest verkocht.
Ze had overwogen het appartement dat ze na haar scheiding had gekocht te houden, maar ze zou toch niet meer terugkomen naar Maryland en had het voor een goede prijs verkocht.
Hoewel het een fijn appartement was geweest dat goed was voor haar en Trevor, had het nooit als thuis gevoeld. Thuis was in Palm Beach en ze was nog maar seconden verwijderd van de landing. Gelukkig maar!
Ze was zo opgewonden. Pops had al een tafel gereserveerd in hun favoriete restaurant voor vanavond en ze had plannen om uit te gaan met Lydia, Jenna, Ben en hun partners in Ben's strandclub.
Ze verheugde zich erop om weer zijde, linnen en andere zachte stoffen en felle kleuren te dragen. Geen winterjassen en laarzen meer!
Emma had het altijd koud, en grote winterstormen waren NIET leuk voor iemand die haar hele jeugd in de warmte was opgegroeid.
Ze snapte niet waarom haar lieve zoon voor Cornell University in New York had gekozen. Veel te koud, verdorie!
Ze voelde het vliegtuig landen en naar de gate taxiën. Ze wachtte ongeduldig tot ze bij de gate waren, pakte haar tas en handtas, en rende het vliegtuig uit.
Ze was een van de eersten die het vliegtuig verliet, omdat ze in first class zat, maar rende naar de aankomsthal om Pops te zien staan wachten.
Ze zag hem daar staan, rechtop en lang met zijn dikke zilveren haar, gebruinde huid en slanke lichaam in een marineblauwe korte broek en lichtblauw shirt.
Voor tweeëntachtig zag hij er geweldig uit en leek hij pas begin zestig. Bovendien was zijn geest nog steeds scherp, niets ontging hem ooit.
Ze rende in zijn armen terwijl hij breed glimlachte.
„Angel! Welkom thuis!"
„Oh Pops! Ik ben zo blij hier te zijn!"
Hij kuste haar voorhoofd terwijl hij haar een paar momenten vasthield. Ze ademde diep in om zijn vertrouwde aftershave en shampoo te ruiken.
Pops vroeg hoe Trevor tot nu toe van zijn reis met zijn vrienden genoot terwijl ze naar de bagageband liepen. Ze hadden een reis van twee weken door het Caribisch gebied geboekt en waren drie dagen geleden vertrokken.
Ze had alleen een paar sms'jes van hem gekregen dat hij was aangekomen en dat het hotel leuk was.
„Pops, ik heb hem gezegd voorzichtig te zijn en geen meisjes zwanger te maken! En eraan te denken niet te drinken omdat hij nog niet oud genoeg is."
Pops begon zo hard te lachen dat hij tranen in zijn ogen kreeg en hij trok hen opzij zodat mensen langs konden lopen.
„Wat?!"
„Oh, angel! Ik hou ervan dat je dat zei! Je kent achttienjarige jongens echt niet, hè? Niet drinken? Echt? Schat, ze zijn op eilanden waar rum overal is.
„Denk je echt dat ze cola en limonade gaan drinken als ze op het strand of in een club zijn?
„Ik hoop alleen dat hij geen ziekte oploopt, of veel medicijnen nodig heeft. Dat heb ik hem ook gezegd toen ik gisteren met hem sprak."
„Hij heeft met jou gesproken? Wanneer? Hij neemt mijn telefoontjes niet op!"
Lachend zei Pops, „Angel, natuurlijk nam hij mijn telefoontje aan, ik zeur niet over niet drinken. Ik zei hem bescherming te gebruiken en niet zo veel te drinken dat hij bewusteloos raakt.
„En ik vertelde hem dat ik wat geld op zijn rekening had gezet zodat ze wat avonturen konden beleven. Hij vertelde me bij zijn afstuderen over een paar dingen die ze wilden doen, dus ik zei dat ze plezier moesten maken."
„Oh Pops, is het gevaarlijk?"
„Emma Celine Stoltman! STOP! Hij is een achttienjarige man! Je hebt niets meer te zeggen, lieverd. Het komt wel goed met hem. Met hen allemaal."
Pops keek haar aan en zag dat ze zijn woorden niet helemaal geloofde.
„Bovendien heb ik een man ingehuurd om een oogje op ze te houden terwijl ze daar zijn."
Ze keek hem aan en glimlachte terwijl hij zijn schouders ophaalde. „Hij is mijn enige achterkleinzoon. Bovendien herinner ik me nog goed hoe het was om achttien te zijn! Ik ben mijn verstand niet kwijt."
Ze liepen verder arm in arm om haar bagage op te halen. Ze had maar twee koffers meegenomen en de rest opgestuurd. Emma pakte een bagagekarretje terwijl Pops haar tassen van de lopende band haalde.
Samen liepen ze naar waar hij eerder geparkeerd had. Emma keek overal rond op zoek naar zijn Cadillac SUV en was verrast toen hij stopte voor een zilveren Mercedes SUV.
Emma trok haar wenkbrauwen op terwijl hij de zeer dure auto ontgrendelde.
„Wat? Ik kan een nieuwe auto kopen wanneer ik wil." Hij keek zijn kleindochter aan, zijn ogen vol uitdaging en plezier.
„Ik zeg niet dat je dat niet kunt. Maar kost dit niet meer dan honderdduizend dollar? Ik ben vrij zeker dat ik Trevor over deze G-Wagon dingen heb horen praten."
„Jep! Ik besloot mezelf te trakteren."
Ze kuste zijn wang, schudde haar hoofd en hielp de tassen in de achterbak te zetten. Ze stapten in, zetten hun zonnebrillen op en reden naar huis.
