Hata
Yazar
Linzvonc
Okur
801K
Bölüm
27
Bölüm 1
JENNA
Zara'nın seçtiği otel tıpkı onun gibiydi, zarif ve şık. Tüm tatili Zara karşılamıştı, bu yüzden ben ona sadece eşlik ediyordum.
Johnny’yle ben genelde bir otelde kaldığımız zaman en iyi ihtimalle üç yıldızlı olurdu. Bu kadar gösterişli bir şey olmazdı.
Saçlarımı gözümün önünden çekerek bir check-in masası bulmak için lobiye bakındım ve yüzünde geniş bir gülümseme olan Zara’yla göz göze geldim.
“Selam Jenna! Nasıl gidiyor?”
Ayaklarımın dibine yığılmış çantayı işaret ederek sırıttım.
“Check-in yapacaktım.”
“Ah.” Zara güdü, gözleri keyifle parlıyordu. “Ben çoktan hallettim. Online olarak.”
Elbette.
Başımı salladım, etrafımıza bakınırken dudağımı ısırdım.
“Peki, benim odam hangisi?”
“Bethany'yle aynı odadasın. Çok tatlı biridir.”
Bir yabancıyla mı aynı odadayım?
Huzursuzluğumu hisseden Zara öne doğru eğildi ve koluma girdi.
“Harika biridir ve çok tatlıdır. Onu seveceksin.”
Zara'nın sınırsız şampanya sipariş ettiği ve hepsini kendi hesabına yazdırdığı bara doğru yöneldik.
Zengin olmanın avantajları.
Asitli içeceği yudumlarken süper model gibi görünen birinin bize doğru yürüdüğünü gördüm, uzun koyu renk saçları omuzlarından dökülüyordu.
Badem şeklindeki kahverengi gözleri benimkilerle buluştu ve iç ısıtan gülümsemesi keşke ben de bunu karşılayabiliyor olsaydım dedirten estetikli dudaklarını yukarı kıvırdı.
“Selam!” diye seslendi kız neşeyle, Zara onu kucaklarken. “Ben Bethany.”
İçimi bir sıkıntı bastı.
Bu varlığın ne sarkık etlerimi ne de çatlaklarımı görmesine imkân yoktu. Şampanyayı tekte yuvarladım, fırfırlı elbisemin ve külotlu çorabımın içinde kendimi özensiz ve gösterişsiz hissediyordum.
En iyi elbisem.
“Bu Jenna.” Zara eliyle beni işaret etti ve gülümsedi. “Çok şirin, değil mi? Eski bir arkadaşım.”
Şirin?
Eski?
Utanıp sıkılarak gülümsedim.
“Ah, Hannah ve Grace geldi! Hemen geri dönerim kızlar!” Zara şarkı söyleyerek lobiye doğru ilerledi.
Bethany bana gülümseyerek üzeri minderlerle dolu büyük bir koltuğa çöktü.
“Elbiseni beğendim.”
Onun giydiklerine bakarken yanaklarım kızardı. Dar, deri bir pantolon ve kıvrımlarının tam doğru yerlerine oturan buz rengi bir gömlek giymişti. Hareket ettikçe kolları dışarı çıkıyordu.
Ten rengi Karayipler’de güneşlenmiş gibi görünüyordu ve dişleri o kadar beyazdı ki kör ediciydi.
“Teşekkürler,” diye mırıldandım.
“Eğlenceli olacak gibi. Çok uzun zamandır kız kıza bir hafta sonu geçirmemiştim,” dedi Bethany, dudaklarını hafifçe büzerek.
“Evet, ben de öyle.”
Bethany başıyla alyansımı işaret etti.
“Evli misin?” İçkisini yudumladı, dikkatle boş bardağıma baktı.
“Evet, on dört yıldır.” Tekrar doldurmam gerekip gerekmediğini merak ederek bardağımı ileri ittim.
Bethany'nin gözleri büyüdü.
“Hadi be! Benim yaşımın yarısı!”
Şahane.
“Gençken tanıştık.”
Kalbim, Johnny'nin bir barda bana doğru yürüyüp, bir gün benimle evleneceğini söylediği anı hatırlayınca hızlandı.
“Çocuğunuz var mı?”
“Bir tane, Jodie. On iki yaşında.” Kızımızdan bahsedince gülümsedim. “İnanılmaz biri. Sanatı çok seviyor...”
“Ve Bethany'yi tanıyorsun, değil mi?” Zara'nın sesi odayı ele geçirdi ve Bethany ciyaklayarak kafasını kaldırdı.
Karşımızda iki kadın dikiliyordu. Bir tanesi bütün gün votka içmiş gibi görünüyordu, diğeri ise Bethany kadar güzel biriydi.
“Evet! Aman Tanrım, geçen hafta birlikte New York'taydık,” dedi kadın coşkuyla. “Ne uzun bir gündü.”
“Değil mi?” diye sırıttı Bethany. “Tüm o topuklu ayakkabıları denedikten sonra ayaklarım çok kötü ağrıdı.”
“Bir de benim nasıl hissettiğimi düşün. O aptal korseyi bütün gün giymek zorundaydım!”
Bethany'nin, Jodie'nin keman derslerini duymak isteyip istemeyeceğini merak ederek sohbetten uzaklaştım.
Johnny, bir kedinin boğulma sesi gibi duyulduğunu söylemişti.
Kocamın düşüncesiyle dudaklarımda bir gülümseme belirdi ve Jodie ile kanepede kıvrılıp, Jodie’nin açtığı “boktan” bir diziyi izlemeye “katlanamadığını” hayal ettim. Çok iyi bir babaydı.
“Yeni Viktor and Rolf olan mı?” Bethany kaşlarını çattı. “Geri çevirdim. Şu ân çok yorgunum. Programım çok dolu. Cidden bu tatile ihtiyacım var.”
Bakışlarım parlak gözlerinde, ışıldayan teninde, olmayan göz altı torbaları ve göz kenarı kırışıklıklarında gezindi. Onun için kaz ayağı diye bir şey yok. Bu yorgun hali mi?
“Ve bu da Jenna, eski bir arkadaşım.”
Kusursuz kadının bakışları bana döndü ve ilgisizce gülümsedi.
“Merhaba.”
Kuaförde bir fön çektirmeliydim. Lanet olsun, dolabımı yenilemeli ve tırnaklarımı yaptırmalıydım.
Kahretsin ki etrafımızda süper modellerle dolaşacağımızı bilmiyordum.
“Merhaba.”
Zara, hızla uzaklaşmadan önce bana minnettar bir bakış attı.
“Tamara! Claire! Buradayız!”
Şampanya şişesini alıp, ağzına kadar doluncaya kadar bardağıma dökerken bir bardak benimkine çarptı.
“Şunu da benim için doldurur musun tatlım?”
Diğer kadındı.
Adı neydi?
“Ben Grace ama bana istediğin şekilde hitap edebilirsin. Zaten yirmi dakika sonra adını hatırlayamayacak kadar sarhoş olacağım.”
Bardağına şampanya doldurdum, biraz rahatlamıştım.
Her şey hesaba katıldığında Grace gayet normal görünüyordu,. Parlak, yuvarlak çerçeveli gözlüğü peri gibi yüzünü mükemmel bir şekilde çerçeveliyor, geniş yeşil gözleri içkisini her yudumladığında kapanıyordu.
“Biraz daha lütfen.”
Aynı şeyi yapmam gerekip gerekmediğini merak ediyordum.
“Lanet olası süper modeller, ha?” Grace beni dürterek göz kırptı. “Güzel sürtükler.”
Hannah ve Bethany derin bir sohbete dalmışlardı, bize katılan iki yeni kadın da en az onlar kadar harika görünüyordu.
“Sanırım ben onun tek çirkin arkadaşıyım,” dedim, omuzlarımı silkerek.
Grace homurdandı ve sırtımı sıvazladı.
“Sen çirkin değilsin. Sadece onlar fazla mükemmeller.”
Sonunda Zara oturdu ve diğer kadına göz gezdirdim.
Bu tür varlıklar nasıl var olabiliyordu? Bugüne kadar Zara'nın tanıdığım en güzel kadın olduğunu düşünüyordum.
Ama şimdi?
İnanamıyorum, Zara çok standart görünüyordu.
“Bak sana ne diyeceğim, bir tavsiyece verecek olursam,” Grace yanıma uzandı. “Asla bir kadınla çıkma.”
Yüzünü buruştururken gözlerini Bethany'nin üzerinde dolaştırdı.
“Ne kadar güzel olursa olsun.”
Bakışlarım ikisinin arasında gezindi ve kaşlarımı kaldırdım. “Sen ve Bethany?”
Grace başını sallayarak şampanya bardağımı ağzına kadar doldurdu.
“Hayır. Sadece o çok güzel, hepsi bu.”
Bir kadınla çıkmayı düşündüğümden değildi ama eğer düşünsem bile Bethany gibi biri benim klasmanımı aşabilirdi.
“Bu akşamki yemeğimizi bize Tamara ve Claire ısmarladı. Çok nazik, değil mi? Teşekkürler hanımlar!”
Kadınlar gülümsedi ama gözlerine pek yansımadı.
“Çok fazla müdahaleden,” diye mırıldandı Grace kulağıma, ben kıs kıs gülmemi bastırmaya çalışırken.
Sanki bir yarış gibiydi. Bu yüzden akşam yemeğini ısmarlamışlardı. Zara da şampanya ısmarlamıştı...
Umarım herkesten bir şey ısmarlamasını beklemiyorlardır. Öyleyse yerli şişe bir şaraptan fazlasını yapamazdım.
Zara ellerini çırptı ve odalarımıza servis edilecek şampanya kahvaltısının ardından yarın sabah 10 için masaj rezervasyonu yaptırdığını duyurdu.
“Sonra havuz kenarında tembellik ederiz ve isteyenlerle cilt bakımı yaptırırız. Akşam yemeği için de rezervasyon yaptırdım.”
Bethany kaşlarını çatarak telefonuna bakarken ona yer vermek için kaydım.
“Affedersin. Menajerim arıyor.”
Menajeri.
Vay canına.
Zara oda anahtarlarına uzandı. Alışkın olduğum plastik kapı kartlarına hiç benzemiyordu. Yeşil deri anahtarlıklara altınla basılmış oda numaralarımızın yanından oniks taşları sarkıyordu.
301.
“Bethany'ye oda numaramızı söyler misin?” dedim Zara’ya, ellerini birbirine vururken.
“Ah, özür dilerim. Bethany kendine ayrı bir oda tuttu. Bir türlü uyuyamadığını söyledi. Bu yüzden bütün gece ışığı açık bırakıyormuş. Tek başına kalabilecek misin?”
Olur? Çok memnun olurum.
“Ah, tabii. Saat kaçta tekrardan burada buluşuyoruz?”
Zara kaşlarını çatarak telefonuna baktı.
“İki saat içinde olur mu? Hazırlanmak için bu kadar zaman sana yeter mi?”
Gülmemi bastırdım. İki saat bana duş almak, tüm yüzüme makyaj yapmak ve biraz kestirmek için hayli hayli yeterdi
İki saat.
“Sonra görüşürüz,” dedim gülümseyerek, kimse beni lafa tutmasın diye oradan kaçarak uzaklaştım.
Grace iyi birine benziyordu. Şu ân barmenle sohbet ediyordu ve sanırım iki saat sonra da hala orada olacaktı.
Asansöre yönelmeden önce tuvaleti kullandım, kafam şampanyadan dolayı biraz bulanıktı.
Johnny'yi arıyordum ve sürekli sesli mesaja yönlendiriyordu.
Tam asansör kapıları kapanmak üzereyken biri eliyle durdurdu ve asansöre iki adam bindi.
Bir tanesi düğmeye basarken göz ucuyla bana baktı ama diğerinin beni izlediğini hissedebiliyordum.
“Alo,” dedim telefona, arkamı dönerek. “Akşam yemeğinden önce seni yakalamayı umuyordum. Kızlarla tekrar buluşmamıza iki saat var, bu yüzden mümkünse beni ara. Seni seviyorum.”
Telefonu kapattığımda asansör durdu.
“Benim katım,” dedi öndeki adam dışarı çıkarak ve beni asansörde diğer adamla yalnız bıraktı.
“Üçüncü kat mı?” Yanımdan ipeksi bir ses yükseldi ve şaşkınlıkla döndüğümde asansör kapılarının hala açık olduğunu gördüm.
“Ah, evet. Sen?”
Öne doğru eğilerek altın rengi cam kafesinin içinden bana doğru parıldayan üç rakamına bastım.
Adam başını salladı.
“Beş.”
Öne doğru eğildi. Ben, küllü kumral saçlarının bittiği boynunun arkasına bakmamaya çalışırken kokusu etrafımı sardı.
Takım elbise giyiyordu, görünüşe göre pahalı bir takım elbiseydi ve hareket ettikçe içindeki geniş kasları belirginleşiyordu.
Taktığı kol düğmeleri dikkatimi çekti ve keşke Johnny için de bu kadar güzel olanları karşılayabiliyor olsaydım.
Adam geri çekildi, gözleri benimkilere kaydı ve bakışlarımı üzerinde tuttu.
Asansör hareket ederken garip bir şekilde yutkundum.
“Edward.”
Bana elini uzattı ve tokalaştık, hoş gülümsemesine bakmamaya çalışıyordum.
“Jenna,” deyip nefes aldım, dikkatimi bu genç yavrudan uzaklaştırmaya çalışarak.
Yirmi beş yaşından büyük değildi.
Bethany'yi görene kadar bekle. Aniden içime bir hüzün dalgası yayıldı.
Asansör kapıları açıldı ve tüm kocaları kıskandıracak bu adamdan uzaklaşmak için umutsuzca dışarı çıktım.
Bu uzun bir hafta sonu olacak.
