Mafya ve Aşk Kitap 3
Yazar
Meghann Crane
Okur
15.7K
Bölüm
19
Kyle'ın onu kurtarmasının üzerinden iki yıl geçti; Violet artık Volkov ailesinde bir yuvaya ve ona tapan bir adama, Anatoli'ye sahip. Ancak kâbusları bir türlü bitmez ve kaçtığı babası yeniden ortaya çıktığında Violet, onu seven adamların arkasına saklanmayı reddeder. Geçmişiyle kendi şartlarında yüzleşmeye kararlı olan Violet, doğrudan tehlikenin içine atılır ve ailesini Anatoli'nin en büyük kaybına bağlayan bir sırrı ortaya çıkarır.
Birinci Bölüm
Kitap 3: Mafya Beni Kurtardı
“Sorun yok, moya lyubov (aşkım). Bu, sadece bir rüya,” dedi Anatoli.
Kyle’ın Violet’ı kurtarmasının ve Violet’ın Volkov ailesine kabul edilmesinin üzerinden iki yıl geçmişti.
Geçen iki yıla rağmen kâbuslar hâlâ bitmemişti.
“Özür dilerim,” dedi Violet.
“Özür dileyecek bir şey yok. Keşke sana nasıl yardım edebileceğimi bilseydim.”
Violet, Anatoli’ye belli etmek istemese de utanıyordu. Bu kâbusları gördüğü için kendini zayıf hissediyordu. Anatoli’nin ona acımasını ya da farklı gözle bakmasını istemiyordu.
Bu kâbuslara ailesinin sebep olduğunu da kabul etmek istemiyordu. “Sana bir şey getirmemi ister misin?”
“Sadece sarılabilir misin?”
Anatoli Violet’ı kucaklayıp sıkıca sarılarak yatağa uzandı. Violet’ın saçları terden ıslanmıştı, kalbi göğsünden çıkacak gibi atıyordu.
“Birine anlatırsan belki kâbuslar biter,” dedi Anatoli.
Violet, “Bundan şüpheliyim,” diye fısıldadı.
Violet, uyuyamayacağını bilse de Anatoli’nin kollarında olmak hoşuna gidiyordu, yanında güvende olduğunu hissediyordu.
Öylece uzanmış, parmağıyla göğsünde daireler çizerken ilk tanıştıkları zamanı düşündü. Volkovların evine dönene kadar ona pek dikkat etmemişti.
Başlarda, onu biraz korkutucu bulsa da korkulacak biri olmadığını anlaması uzun sürmemişti. Ya da en azından kendisinin korkması gerekmediğini... Bir ilişki arayışında olmamasına, erkeklerden uzak durmak istemesine rağmen Anatoli’nin çekimine kapılarak onunla zaman geçirmeyi, sonra yanına taşınmayı kabul etmişti.
Bundan hiç pişmanlık duymamıştı. Anatoli onunla ilgilenmiş, o da ona âşık olmuştu.
Yine de geçmişi unutamıyordu. Rüyalarına musallat olan anıları geride bırakamıyordu çünkü yeniden gerçek olmalarından korkuyordu.
Elini aşağı kaydırıp Anatoli’nin şortunun beline dokunurken, “Anatoli?” diye fısıldadı. “Seni istiyorum.”
Korku dışında bir şey hissetmek istiyordu. Aklını dağıtmasının bir yolunu bulması gerekiyordu ve seks bunun için her zaman mükemmel bir çıkış noktası olmuştu.
Anatoli yuvarlanıp Violet’ın üstüne çıktı. Bedeni, Violet’ın arzuladığı rahatlatıcı ağırlığı sağlıyordu.
Violet kollarını Anatoli’nin boynuna dolayıp yüzünü kendine çekerek öptü.
Anatoli de elini ince gömleğinin altına sokarak memelerinden birini kavradı. Meme ucunu parmaklarının arasına alıp çekiştirmeye başladığında Violet ağzına doğru inledi.
Anatoli öpüşmeyi bırakıp Violet’ın gömleği ile iç çamaşırını çıkardıktan sonra kendisi de soyunup Violet’ın kalçasından bacaklarının arasına uzanan bölgeyi öpmeye başladı.
Violet, “Beni becermeni istiyorum, Anatoli,” diye inledi.
Anatoli hemen bacaklarının arasına yerleşip sert, hızlı bir şekilde içine girdi.
Bu, onlar için bir rutin gibiydi. Violet ne zaman kâbus görse sevişmek istiyordu. Anatoli de elinden başka bir şey gelmediği için kabul ediyordu.
Her hamlesi bir öncekinden daha sertti. Bir eliyle yatak başlığını kavrayıp diğer eliyle yataktan güç alarak hızlandı.
Her hareketinde yatak başlığı duvara çarpıyordu.
Anatoli kendini tutmuyordu. Altında inleyen Violet’ı sahipleniyor, bedenine hükmediyordu.
Sadece birkaç hamle sonra titreyerek orgazm olurken Violet’ın en derinlerine boşaldı.
O, yavaşça gevşerken Violet de tırnaklarını sırtından çekip bir dakikalığına gözlerini kapatarak kendini toplamaya çalıştı. Anatoli’yi kullandığını düşünerek suçlu hissediyordu.
“Özür dilerim,” diye fısıldadı.
Anatoli dudaklarından öpüp geri çekildi.
“Özür dileme. Elimden geldiğince yardım etmek istiyorum.”
Anatoli söz konusu olduğunda Violet kendini hep suçlu hissediyordu. Anatoli her zaman onunla ilgileniyor, önceliğini hep ona veriyordu.
Üstünü giyinirken, “Aç mısın?” diye sordu.
“Evet.”
“Kalkmak için acele etme. Kahvaltın aşağıda bekliyor olacak.”
“Hiç olmazsa yemeği ben hazırlasaydım. Yemek yapmama izin vermeyeli uzun zaman oldu.”
“Pekâlâ, bittiğinde haber ver. Ben ofiste Max ve Dimitri ile konuşuyor olacağım.”
Max, Dimitri ve Kyle ile aynı mülkte yaşıyorlardı. Arkadaki misafirhane işleri için uygundu.
Anatoli ana evde olacağından Violet herkes için kahvaltı hazırlamaya karar verip arka bahçeden ana mutfağa yürüdü.
Bu, onu meşgul edecekti. Ayrıca Kyle’ın çocuklarını görmekten her zaman mutluluk duyuyordu.
Kyle, Anton’ı kucağından alırken, “Erkencisin,” dedi.
“Uyuyamadım. Anatoli de işe gitmek için erken kalktı.”
“Güne bu kadar erken başlamalarından nefret ediyorum. Hem de örgütü onların yerine yönetebilecek onca insan varken...”
“Onlar bunun bir parçası olmayı tercih ediyorlar. En azından Anatoli öyle. Bence bu, bir kontrol meselesi.”
Violet mutfakta dolaşıp kahvaltı hazırlamak için ihtiyaç duyduğu malzemeleri toplarken Kyle’a bakmamaya çalışıyordu çünkü bir sorun olduğunu bilmesini istemiyordu.
Anton’a bakarak, “Hâlâ karnı ağrıyor mu?” diye sordu.
“Süt ürünleri yemeyi bıraktığımdan beri hayır. Süt ürünlerine karşı hassasiyeti var ve emzirmeye devam etmek istiyorsam öyle şeyler tüketmeyi bırakmam gerekiyordu.”
“Süt ürünleri yemediğini fark etmemiştim. Yumurtanı peynirsiz yapacağım.”
“Her şey yolunda mı, Violet?”
“Her şey yolunda,” diye yanıtladı Violet.
“Emin misin? Dalgın görünüyorsun,” diye üsteledi Kyle.
“Dün gece iyi uyuyamadım.”
“Yine kâbus mu gördün?”
Violet Kyle’ın, sorunları olduğunu bilmesinden nefret ederek iç çekti. Anatoli muhtemelen Max ile Dimitri’ye anlatmış, onlar da Kyle’a anlatmıştı.
“Utanılacak bir şey yok. Cannin ile olanlardan sonra ben de bir süre kâbuslar gördüm, özellikle de karnımdaki bebeğin ondan olduğunu düşündüğümde.”
“Bebeğin ondan olması durumunda doğurup doğuramayacağımdan bile emin değildim,” dedi Kyle.
Violet, “Aynı şey değil,” diye cevap verdi.
“Sana ne olduğunu ya da neden hâlâ huzursuz olduğunu bilmiyorum. Ben sadece bunun normal olduğunu söylüyorum. Utanılacak bir şey yok.”
Violet, Kyle’a yanıt vermek yerine sessizce yemek hazırlamaya devam etti. Kyle, en iyi arkadaşıydı ve ona açılamadığı için kendini kötü hissediyordu.
Yine de hem geçmişini hem de ne kadar korkunç bir ailesi olduğunu bilmesini istemiyordu. Açık artırmaya çıkarılmış olmak, ailesi ile yaşadıklarının yanında buz dağının sadece görünen kısmıydı.
Kahvaltıyı hazırlamayı bitirdiğinde Volkovları çağırmak için ofislerine gitti. Kapıyı çalmadan önce, duraklamasına neden olan bir konuşmanın bir kısmına kulak misafiri oldu.
“Yine kâbus gördü ama hâlâ bu konuda konuşmak istemiyor. Uyurken sayıkladıklarından tek tük bir şeyler öğrendim,” dedi Anatoli.
“Babasının yaptıkları yüzünden olduğunu biliyorum ama başka bir bilgim yok.”
“Yine seks yapmak istedi mi?” diye sordu Max.
“Evet, onunla birlikte olmayı seviyorum ancak sadece kafasını dağıtmak istediği zaman o, başlatıyor. Ona istediğini vermeye devam edeceğim ama kullanıldığımı hissetmeden de edemiyorum,” diye yanıtladı Anatoli.
“Belki de karşısına geçip bunun seni nasıl etkilediğini anlatmalısın. Buna alışamadığını anlayınca belki açılabilir,” diye önerdi Dimitri.
“Onu anlamama yardımcı olacağını umduğum bir şey üzerinde çalışıyorum,” diye cevapladı Anatoli.
“Bize sorduğun şeyle bir ilgisi var mı?”
“Evet, geçmişini unutup hayatına devam edebilmesi için yardım etmenin bir yolunu bulmama yardımcı olacağını umuyorum.”
Violet derin bir nefes alıp gülümseyerek kapıyı çaldı. “Kahvaltı hazır. Kyle ve çocuklar mutfakta bekliyorlar.”
Anatoli kalkıp Violet’ı öptükten sonra teşekkür edip elini tuttu.
Ancak Violet bu dokunuşların tadını çıkaramadı çünkü tek düşünebildiği, Anatoli’nin ne planladığı ve onu sadece unutmak istediği geçmişi ile yüzleşmeye zorlayıp zorlamayacağıydı.
