Anders
Auteur
Katie Hines
Lezers
5,7M
Hoofdstukken
23
Hoofdstuk 1.
Evelyn
In de meeste levens zijn heksen, vampiers en weerwolven slechts verzinsels. Maar in mijn wereld zijn ze echt. Ik ben half één van deze wezens.
Mijn vader was een weerwolf en mijn moeder was mens. Het is niet alledaags voor een weerwolf om een menselijke partner te hebben, maar bij mijn ouders was dat wel zo. Hun verhaal is wat bijzonder.
In de wereld van weerwolven is het ongewoon om op je vijfentwintigste nog geen partner te hebben.
Mijn vader was zesentwintig en nog steeds alleen. Dus koos hij een vrouwelijke wolf uit zijn roedel, Jen, en maakte haar zijn partner.
Ze kregen een dochter, Tessa. Maar kort na Tessa's geboorte vond mijn vader zijn ware partner - mijn moeder. Hij verliet Jen voor mijn moeder en ze kregen mij.
Een paar jaar ging het goed. Vader woonde bij mijn moeder maar zag Tessa nog steeds.
Maar toen liep het mis. Tessa's moeder, groen van jaloezie, vermoordde mijn moeder.
Woedend doodde mijn vader Jen. Maar niemand wist dat Jen haar ware partner had gevonden voordat dit gebeurde.
Ze was zo geobsedeerd door mijn vader dat ze haar partner negeerde, zonder hem de liefde te geven die hij verdiende.
Op de dag dat Jen stierf, was haar partner er. Hij zag haar sterven en om wraak te nemen op mijn vader, doodde hij hem.
Sommigen zeggen dat mijn vader zich niet verweerde. Anderen zeggen dat de wolf die hem doodde erg belangrijk was - misschien een alfa of bèta.
Na die dag namen mijn vaders broer, Raf, en zijn partner, Sam, zowel Tessa als mij in huis. Ze voedden ons op als hun eigen kinderen.
Omdat Raf de beste krijger was, woonden we in het roedelhuis met de familie van de bèta en de alfafamilie.
Raf en Sam hebben een zoon, Julian. De familie van de bèta heeft twee zonen, Parker en Wayne, waarbij Parker de volgende bèta wordt.
De alfafamilie heeft één zoon, Alex, die de afgelopen tien jaar weg is geweest voor speciale alfatraining.
Het is negentien jaar geleden dat mijn vader stierf. Tessa is bijna tweeëntwintig en ik ben net twintig geworden.
Tessa en ik kunnen niet goed met elkaar opschieten. Ze is extravert en houdt van cheerleaden, terwijl ik rustig ben en op mezelf blijf.
We hebben allebei donkerbruin haar, net als onze vader, maar daar houdt de gelijkenis op.
Ze is lang, ik ben kort.
Ze is slank, ik ben wat voller.
Ze heeft blauwe ogen van haar moeder, en ik heb bruine ogen.
We zijn allebei mooi, maar op heel verschillende manieren. Niemand zou raden dat we halfzussen zijn tenzij we het vertelden.
Omdat we zo verschillend zijn, zet Tessa haar vrienden vaak aan om mij te pesten.
Maar dit is geen verhaal waarin het gepeste meisje hard wordt. Het zijn alleen Tessa en haar vrienden die me plagen, en meestal kan het me niet schelen. Ik vecht liever niet met haar.
Tessa kan gemeen zijn en vergeet niet wanneer ze boos is. De meeste mensen denken dat ik ouder ben omdat ik volwassener handel.
Tessa gooit woedeaanvallen die haar doen lijken op een klein kind - stampvoetend en al.
Ik probeer te helpen met roedeltaken. Ik kook, maak schoon, en als ik dat niet doe, train ik met mijn oom en Julian.
Als half-mens heb ik heel hard moeten werken om bij te blijven met de andere wolven. Maar het is het waard. Ik hou ervan om deels wolf te zijn en de vrienden die ik heb gemaakt.
Julian is mijn beste vriend. Hij is de enige aan wie ik vertel over Tessa en haar vrienden die gemeen tegen me doen.
Ik denk dat dat is waarom hij me beschermt. Als Tessa en haar vrienden onbeleefd zijn als hij in de buurt is, wordt hij erg beschermend.
Tessa besteedt haar tijd aan winkelen en naar de mannelijke wolven kijken. Ze doet nooit mee aan de trainingen, maar ze vindt het leuk om naar de jongens zonder shirt te kijken.
Ze kan helemaal niet koken en ze doet geen van haar eigen klusjes. Ik kan me niet herinneren wanneer ze voor het laatst haar eigen kleren heeft gewassen.
Ze is een van de rodelkletskousen en probeert dicht bij de broers van de bèta te komen.
Je zou haar een aandachtzoeker kunnen noemen. Ze probeert alleen alfa's of bèta's aan te trekken als ze op bezoek zijn. Soms gaat ze voor omega's, maar dat is zo laag als ze zal gaan.
Ze besteedt geen aandacht aan iemand anders. Soms denk ik dat ze zal eindigen met een gemiddelde wolf als partner.
Ik heb een beetje medelijden met wie haar partner ook is, want ik weet vrij zeker dat ze zichzelf niet voor hem heeft bewaard. Wie houd ik voor de gek? Ik weet dat ze dat niet heeft gedaan.
Wat mij betreft, ik heb nog niet eens mijn eerste kus gehad. Ik hou van het idee van een ware partner en ik kan niet wachten om de mijne te ontmoeten.
Half mens en half weerwolf zijn is zeldzaam, dus ik moest een andere roedel bezoeken waar een andere halfbloed zoals ik woonde. Raf wilde dat ik zag dat ik net zo goed kon passen als een normale wolf.
Om mijn partner te vinden, moet ik hem fysiek aanraken. Het is een beetje jammer omdat normale wolven elkaar alleen maar hoeven aan te kijken om te weten of ze partners zijn.
Sinds ik dit weet, hebben Raf, Sam en Alfa Ben het een regel gemaakt dat ik handen moet schudden met elke vrijgezelle wolf in onze roedel en alle vrijgezelle bezoekers.
Maar ik heb mijn zielsverwant nog steeds niet ontmoet.
Ik zal niet opgeven zoals mijn vader deed. Ik zal wachten tot ik hem ontmoet. Ik weet dat hij ergens daarbuiten is.
Bovendien heb ik nog vijf jaar voordat het bijna onmogelijk wordt geacht om je partner te vinden. Dus ik weet zeker dat ik hem snel zal vinden. Ik voel het gewoon.
