Hoe ik de eerste kus van een bad boy stal
Een Kus Stelen
ADDY
Kaylee zit achter me en vlecht mijn warrige haar, terwijl ik blijf mopperen zoals altijd als dit onderwerp ter sprake komt.
"Waarom moeten we eigenlijk naar dat feest?" klaag ik, terwijl ik probeer los te komen uit haar stevige greep.
"Omdat jij, lieve schat, me dit verschuldigd bent." Ze draait zich om, legt de krultang weg en pakt haar make-uptas, klaar om mijn gezicht onder handen te nemen.
Ik kijk haar chagrijnig aan.
"Echt niet. Je weet dat ik een hekel heb aan feestjes." Ik raak voorzichtig mijn nu golvende haar aan.
"Daar had je eerder aan moeten denken, voor je tegen me loog over Asher," zegt ze, zonder zich iets aan te trekken van mijn boze blik.
"Ik was echt over hem heen." Ik trek een zielig gezicht.
Kay kijkt me streng aan.
"Ik wás over hem heen, totdat ik hem vandaag in de pauze gitaar zag spelen. Zag je hoe zijn vingers over de snaren gleden?" Ik kijk dromerig voor me uit en ze tikt me zachtjes op mijn hoofd.
"Je bent echt hopeloos, Addy."
"Maar je houdt van me!" Ik kijk net op tijd op om een kleine glimlach op haar gezicht te zien. Ik spring overeind, geef haar een kus op haar wang en ren weg.
"Addy! Kom terug, gekkie!"
Ik lach voordat ik langzaam terugloop.
"Oké. Geef me één goede reden waarom ik vandaag met je mee zou moeten naar dat stomme feest." Ik glimlach, wetend dat ze geen goede redenen zal hebben.
"Ten eerste heeft Trevor ons allebei uitgenodigd."
Ik knik en ga op het bed zitten. Trevor is Jalina's broer.
"Niet goed genoeg." Ik glimlach.
Kay glimlacht terug. "Ik was nog niet klaar. Asher komt ook." Ze lacht om mijn reactie.
Dit was waar ze het eerder over hadden.
"Maak me mooi, vriendin. Hoe laat begint dat feest ook alweer?" vraag ik opgewonden.
"Ongelooflijk!" Kay schudt haar hoofd terwijl ze allerlei spullen op mijn gezicht smeert.
Ik zucht diep. "Waarom heb ik hier ook alweer ja op gezegd?"
Kay lacht alleen maar als antwoord.
***
"Ik weet wel waarom jij naar Trevor's feest wilde." Ik glimlach naar Kaylee, die de harde muziek uit de radio zachter zet.
"Hou je mond. Ik kwam erachter dat hij er zou zijn, en wat is er een beter moment om hem te laten zien wie de baas is? Toch? Ik ga hem eens laten zien wie Kaylee Heart is."
Ze parkeert de auto op een lege plek en stapt uit voordat ik kan antwoorden, waardoor ik alleen achterblijf.
Ik kreun luid.
Na even te hebben overwogen of ik Asher niet gewoon vanuit mijn raam zou moeten begluren, loop ik naar Trevor's huis.
Kaylee is in geen velden of wegen te bekennen.
Ik begroet wat bekenden voordat ik naar de bank loop, me een beetje ongemakkelijk voelend. Trevor's huis is enorm. Ik was hier al een paar keer geweest, maar nooit op een van zijn wilde feestjes.
Mijn keel voelt droog en ik zie sap op de tafel voor me staan. Precies wat ik nodig heb. Zonder na te denken drink ik het in één teug op voordat ik terugga naar de bank.
Wacht... was dat wel sap?
De vreemde smaak blijft in mijn mond hangen terwijl ik op de kussens plof.
Overal om me heen praten, dansen en zoenen mensen. Ik kijk nieuwsgierig rond voordat ik weer opsta.
"Addalynn, ik wist niet dat je zou komen," roept Maya, een meisje uit mijn scheikundeklas.
"Kom, laat zien hoe je danst," schreeuwt ze, terwijl ze naar mijn arm grijpt.
Ik volg haar door de menigte, verlangend om te dansen om mijn zenuwen te kalmeren.
Heb ik al gezegd dat ik een gekke danser ben? Nou, dat ben ik. Ik heb altijd van dansen gehouden. Het is het enige wat me alles om me heen doet vergeten.
Camila Cabello's "Havana" begint te spelen en ik lach. Mijn heupen bewegen vanzelf en al snel beweegt mijn hele lichaam op de maat. Mijn lippen vormen de woorden en de mensen om me heen moedigen me aan.
"JA, ADDY! Schud die billen, meid!" roept Casey, Maya's tweelingzus, en ik voel me plotseling zelfverzekerder. Mijn haar zwaait heen en weer en ik gooi mijn handen in de lucht. Mensen doen met me mee en ik voel me niet meer ongemakkelijk.
Feestjes zijn toch niet zo erg.
Een hand grijpt mijn heup en ik snak naar adem bij de aanraking. Plotseling word ik tegen een lichaam getrokken. Ik draai me snel om en kijk omhoog in prachtige grijze ogen.
"Addalynn, toch?" vraagt hij gladjes. "Hmm."
Ik strijk met mijn lippen langs zijn oren voordat ik wegbeweeg.
Wow. Waar heb ik de moed vandaan gehaald om dat te doen?
Ik probeer weg te lopen, maar de jongen trekt me terug. Ik voel me duizelig en probeer weer uit zijn greep te komen.
"Waar ga je heen, schoonheid?" vraagt hij, terwijl hij me weer omdraait om hem aan te kijken.
"Dansen, zie je dat niet?" Ik geef hem geen tijd om te antwoorden voordat ik mezelf losruk en wegren.
Ik kan beter Kay zoeken.
Mijn voeten brengen me naar buiten in de tuin waar het feest in volle gang is. Het zwembad zit vol met mensen. Gekleurde lichten zijn het enige dat de plek verlicht.
Ik loop dichter naar het zwembad, me nu wat duizeliger voelend.
"Kaylee, waar ben je?" zeg ik zachtjes, terwijl ik op mijn tenen sta.
Net als ik de jongen voor me probeer te passeren, valt de stroom uit. Mensen om me heen praten verbaasd, sommigen gillen en schreeuwen. Ik ben echter doodsbang.
Ik heb altijd een hekel gehad aan het donker. De enige plek waar ik me ooit oké voel in het donker is mijn speciale plekje.
"Opzij, idioten, ik moet zien wat er gebeurd is!" hoor ik Trevor's stem schreeuwen. Ik zet nog een stap vooruit, niet in staat om te zien. Mijn hart bonst in mijn borst.
Waar is Kaylee als ik haar nodig heb?
Ik waag mijn kans en probeer weer te bewegen, maar besef al snel dat het de verkeerde keuze was. In plaats van op de grond te stappen, val ik voorover.
Ik weet dat ik gelijk heb als het enigszins koude water me bedekt.
Shit! Hoe is het me gelukt om in dat verdomde zwembad te vallen?
Mijn armen bewegen om me heen, hard proberend om me boven water te houden, maar mijn lichaam lijkt niet te willen meewerken.
"Mama... Papa...!" weet ik uit te brengen tussen het onder water gaan door. Ik kan helemaal niet zwemmen.
Zijn mensen blind?
Nee, sufferd, mensen zijn te druk bezig om uit te zoeken waarom de lichten uit zijn gegaan om te merken dat je aan het verdrinken bent.
Ik sta op het punt om "Help!" te schreeuwen als twee sterke armen zich om me heen wikkelen. Mijn voorkant raakt een gladde maar stevige borst, en ik snak luid naar adem bij de aanraking, ogen wijd open.
Mijn gebruinde benen wikkelen zich automatisch om de heupen van mijn redder, mijn armen gaan om zijn nek uit opluchting.
Als ik weet dat ik veilig ben, probeer ik hem te zien, maar het is te donker.
"Gaat het met je?"
Ik snak luid naar adem als ik zijn stem hoor.
Asher.
Ik adem hard uit, proberend over het feit heen te komen dat ik weer in Asher's armen lig.
Oh jee, ik hoop dat hij mijn gezicht niet kan zien. Ik zou ter plekke doodgaan van schaamte.
"Ik heb je," zegt hij vriendelijk.
Ik ben geschokt. Nooit heb ik Asher zo tegen iemand horen praten.
Om een of andere stomme reden beweeg ik mijn gezicht niet weg.
In plaats daarvan voel ik de neiging om van dit moment te profiteren. Ik trek mezelf dichter tegen hem aan, leg mijn gezicht in zijn nek en fluister een zacht dankjewel.
Hij verstijft even voordat hij ontspant, maar trekt zich niet terug.
De muziek speelt nog steeds luid door de speakers, en mensen lijken het feit te negeren dat het nu erg donker is. Ze zijn weer aan het dansen en praten.
Ik wil echter helemaal niet bewegen. Ik heb me nog nooit zo veilig gevoeld als in Asher's armen.
Seconden verstrijken, en ik beweeg mijn gezicht weg. Ik kan zijn sterke schouders tegen me aan voelen. Zijn muntachtige adem tegen mijn mond.
Kus hem!
Nee, je kunt niet zomaar mensen gaan kussen, Addalynn!
Maar dit is niet zomaar iemand, dit is Asher King, en hij heeft waarschijnlijk al veel meisjes gekust.
De gedachte maakt me misselijk van jaloezie, maar ik duw het snel weg.
Waarom kan ik mijn eerste kus niet geven aan de jongen die me toch nooit zou opmerken?
Eén kus.
Eén onschuldige kus.
Asher lijkt er ook geen probleem mee te hebben om me vast te houden. Hij had me los kunnen laten als hij dat wilde. Toch?
Ik ga hier zo spijt van krijgen, denk ik in mijn hoofd voordat ik mijn ogen sluit.
Mis niet, mis niet! herhaal ik tegen mezelf voordat ik dichterbij kom. Ik bedoel, hoe gênant zou het zijn als ik zijn neus zou kussen of zoiets?
Ik weet niet of Asher doorheeft wat ik van plan ben. Maar op dat moment kan het me plotseling niets meer schelen.
Drie...
Twee...
Eén...
Ik tel af voordat ik mijn droge lippen tegen zijn zachte en natte lippen druk.
Continue to the next chapter of Hoe ik de eerste kus van een bad boy stal