Wraak nemen op de miljardair

De lucht betrok toen er een storm opzette. Amy voelde kleine regendruppels op haar gezicht, dat nat was van het huilen. Ze stond bij het graf van haar vader.

In haar hand hield ze een verfrommelde brief van Rodriguez Investment Company. Deze brief was de oorzaak van de zware hartaanval die haar vader fataal was geworden.

De brief eiste de terugbetaling van het geld dat haar vader had geleend om zijn ranch in Texas draaiende te houden.

Haar vader kon het geld niet terugbetalen, waardoor hij de ranch kwijtraakte. Dit brak zijn hart en ontnam hem de wil om verder te leven.

Amy stond nu op straat en had weinig geld. Ze had geen andere familie. Haar vader was alles wat ze had.

De donder rolde en het begon pijpenstelen te regenen, waardoor Amy doorweekt raakte. Ze zakte op haar knieën en duwde haar vingers in de natte aarde.

Ze keek op naar de hemel terwijl de regen op haar gezicht viel. Ze schreeuwde het uit dat ze Rodriguez hoe dan ook zou laten boeten.

Amy was 23 jaar en werkte als juridisch secretaresse in haar geboorteplaats.

Ze zocht online naar alles wat ze kon vinden over Christian Rodriguez.

Uit wat ze las, bleek dat hij zichzelf zag als een echte playboy. Hij gebruikte vrouwen voor seks en dumpte ze daarna als oud vuil.

Hij noemde zichzelf een vrijgezel die niet in de liefde geloofde. Hij beweerde dat hij nooit bij één vrouw zou blijven.

"Mannen zijn niet gemaakt om hun hele leven één partner te hebben. We zijn gebouwd om van het vlees van vele vrouwen te genieten, niet slechts van één, wat onnatuurlijk is." Dit was nog iets wat hij zei waardoor Amy een nog grotere hekel aan hem kreeg.

Het artikel vermeldde ook dat hij meedogenloos was in zaken en zijn privéleven. Hij was geboren in Spanje maar verhuisde op zijn 21e naar Amerika.

Nadat hij zijn eerste paar miljard had verdiend, kocht hij een klein kasteel in Zuid-Frankrijk. Daar woonde hij als hij niet voor werk of plezier op reis was.

Ze kon nergens een foto of leeftijd van Rodriguez vinden. Men zei dat hij van zijn privacy hield en nooit toestond dat iemand hem fotografeerde.

Ze kon dus alleen maar gissen dat hij een oudere man was en waarschijnlijk niet aantrekkelijk.

Er was één artikel over een feest dat hij in zijn kasteel zou geven.

Het zou een zeer groot, extravagant feest worden. Alleen rijke en belangrijke mensen zouden er zijn. Mensen van over de hele wereld zouden komen.

"Nou, meneer Rodriguez, raad eens wie er komt dineren?" zei ze hardop terwijl ze een plan begon te smeden.

Ze zou vrij nemen van haar werk, het kleine bedrag gebruiken dat ze had geërfd toen haar moeder vijf jaar geleden overleed, en naar Frankrijk gaan.

Ze zou een manier vinden om zijn feest en zijn huis binnen te komen. Daar zou ze iets vinden wat ze kon gebruiken om hem en zijn reputatie te ruïneren.

Het was de enige manier om hem te laten boeten voor het ruïneren van haar vader.

Nadat ze haar vlucht naar Frankrijk had geboekt, pakte ze haar koffers. Ze besloot alles wat ze verder nodig had daar te kopen.

Tijdens de vlucht ging ze weer online. Het was belangrijk om alles te weten te komen wat ze kon over de man. Het kostte wat tijd, maar uiteindelijk vond ze een paar artikelen.

Zoals zijn favoriete restaurants en wat voor type vrouwen hij leuk vond. Hij leek een voorkeur te hebben voor blondines met grote borsten.

Kijkend naar haar eigen borsten moest ze lachen. Nou, ze was blond, maar haar borsten... niet bepaald indrukwekkend.

Toen ze het hotel vond waar hij vaak verbleef en at, wist ze dat ze daar moest verblijven als ze hem tegen het lijf wilde lopen.

Ze wist dat ze snel moest handelen als ze daar aankwam. Het hotel zou het meeste kosten. Het geld dat ze had moest lang meegaan, en ze hoopte dat ze hem eerder dan later zou tegenkomen.

Amy sliep toen het vliegtuig landde. Ze wreef in haar ogen en pakte haar tassen. Ze ging naar buiten en hield een passerende taxi aan.

Ze gaf de chauffeur het adres en leunde toen achterover met gesloten ogen. Ze was doodmoe omdat ze de afgelopen dagen weinig had geslapen. Ze verlangde naar een lekker warm bed om in te slapen.

Ze moet in slaap zijn gevallen, want ze schrok wakker toen de taxi stopte voor het Grand Hotel. Ze betaalde de chauffeur, gaf hem wat ze hoopte dat een goede fooi was, en ging het hotel binnen.

Ze stond versteld toen ze om zich heen keek. Het was zo prachtig en chic, maar dat was natuurlijk logisch, aangezien alleen zeer rijke mensen hier konden verblijven.

Kristallen kroonluchters hingen aan het plafond en de vloer was van marmer. Overal stonden echte leren banken en stoelen.

Zelfs de medewerkers waren piekfijn gekleed, zonder kreukels in hun kleding en geen haar uit model.

"Hoe lang blijft u bij ons, mevrouw?" vroeg de vrouw achter de balie met een vriendelijke glimlach.

"Ik weet het nog niet precies. Een paar dagen, misschien korter," zei ze, glimlachend naar de vrouw. "Kunt u me vertellen of meneer Christian Rodriguez binnenkort hier komt eten?"

"Meneer Rodriguez eet hier elke maandag- en vrijdagavond. Bent u een vriendin van hem, mevrouw?" vroeg ze, Amy opnemend.

Amy zag dat de vrouw haar bekeek. Ze wist dat ze er niet uitzag alsof ze in zo'n chique plek thuishoorde, maar ze negeerde dat gevoel en keek de vrouw aan.

"Ja, op een bepaalde manier," antwoordde ze, en liep naar de lift.

Ze was nu zo blij dat haar ouders haar Frans als tweede taal hadden laten leren. Ze wist toen niet dat het ooit van pas zou komen.

Nadat ze naar haar kamer was gebracht, keek ze rond. Ze had nog nooit in zo'n mooie kamer verbleven.

Het tapijt was dik en zacht onder haar nu blote voeten. Een groot raam bood uitzicht op de straten beneden. Ze liep naar het bed en ging zitten. Het voelde alsof ze op een wolk zat.

Terwijl ze achterover lag, dacht ze haar ogen even te sluiten voordat ze zich klaarmaakte voor het diner, maar binnen enkele minuten was ze diep in slaap.

Ze schrok plotseling wakker toen ze besefte dat het donker was en ze te lang had geslapen. Ze deed het lampje naast het bed aan en zag dat het bijna 8 uur 's avonds was.

Ze sprong uit bed. Ze moest zich haasten om naar de eetzaal te gaan.

Het was vrijdag en Rodriguez zou er kunnen zijn. Ze wilde het risico niet lopen hem te missen, anders zou ze tot maandag moeten wachten.

Omdat rood zijn lievelingskleur was, had ze een dure rode jurk gekocht. Hij was kort en had een diepe halslijn die haar decolleté accentueerde.

Haar borsten waren misschien niet groot, maar ze waren stevig en pront, en de jurk paste haar als gegoten, waardoor haar lichaam op alle juiste plekken werd geaccentueerd.

Ze droeg haar haar los en gebruikte haar krultang om het volume te geven.

Glimlachend terwijl ze in de spiegel keek, moest ze toegeven dat ze er erg goed uitzag. Ze hoopte dat de oude man een hartaanval zou krijgen, dan hoefde ze niet met hem om te gaan.

Maar het zou haar veel voldoening geven om hem voor haar ogen te zien sterven.

Nadat ze was gaan zitten, keek ze rond naar een oudere man, maar toen ze niemand zag die ze voor meneer Rodriguez aanzag, vroeg ze de serveerster of hij al was gearriveerd.

"Ja, mevrouw, hij zit aan zijn gebruikelijke tafel bij het raam." Ze wees discreet in zijn richting.

Amy keek en was zeer verrast. Hij was niet wat ze had verwacht.

Deze man was lang, donker en erg knap, en ze kon zien dat hij fit en gespierd was onder zijn kleding. Hij was druk bezig met het lezen van wat papieren en zag er zeer serieus uit.

Ze glimlachte lichtjes. Het zou veel leuker zijn om hem voor zich te winnen en dan te ruïneren dan een enge oude man. "Oké, tijd om te acteren," zei ze tegen zichzelf terwijl ze naar zijn tafel liep.

Net toen ze bij zijn tafel aankwam, liet ze haar handtas op de grond vallen.

Nu ze zo dicht bij de man was, voelde ze zich plotseling nerveus en overwoog ze bijna om zich te bedenken, maar voordat ze dat kon doen, deed hij iets waardoor ze abrupt stopte.