Running from the Bad Boys (Nederlands)
Auteur
Lisa Rhead
Lezers
2,2M
Hoofdstukken
46
Hoofdstuk 1.
Boek 2:Op de vlucht voor de Bad Boys
WALKER
Vijf dagen waren voorbij en we konden haar nergens vinden. We zochten de hele stad af, maar vonden geen spoor.
Waar kon ze toch zijn?
Hayden kwam de keuken binnen. Hij wierp me een boze blik toe voordat hij een biertje uit de koelkast griste en naar zijn kamer beende. Hij was echt woest!
Ten eerste had ik hem tegengehouden om Dominic een pak rammel te geven. Ten tweede was hij boos omdat hij haar miste.
Toen Dominic ons vertelde wat er was gebeurd, wilde Hayden hem meteen te grazen nemen. Ik moest Hayden in bedwang houden zodat hij geen domme dingen zou doen.
We waren niet boos dat Dominic met haar naar bed was gegaan om haar te redden van een kogel. We waren boos omdat ze weg was en we geen idee hadden waar ze uithing.
Dominic kwam uit de logeerkamer en plofte naast me neer in de keuken. Hij had elke nacht naar Tayla gezocht, maar kon haar niet vinden.
'Ik denk dat ik moet proberen Jess aan de praat te krijgen voor informatie,' zei hij vermoeid.
'Hayden heeft dat al geprobeerd en ze wilde niet met hem praten.'
'Misschien lukt het mij wel om haar aan het zingen te krijgen?'
Ik schudde mijn hoofd. Ik had er geen moeite mee om mensen pijn te doen, maar ik hield er niet van vrouwen te mishandelen tenzij het echt niet anders kon.
Hayden kwam terug uit zijn kamer. Hij propte zijn pistool achter in zijn broek terwijl hij naar de voordeur liep.
'Waar ga je heen?' vroeg ik.
'Weg!' snauwde hij.
'Waarheen?'
Hij bleef staan en keek me ijskoud aan. 'Je bent mijn vader niet, dus ik hoef je niks te vertellen!'
Ik trok een zuur gezicht toen de voordeur met een klap achter hem dichtsloeg.
Verdomme! Het ging niet goed met Hayden.
'Denk je dat het goed komt met hem?' vroeg Dominic.
Ik knikte, hopend dat het zo zou zijn.
'Ik weet dat je me nu niet mag, maar ik beloof dat ik haar terug zal brengen,' zei hij, terwijl hij naar de grond staarde.
'Als ik je haatte, was je al dood,' antwoordde ik.
Hij stond op en ging naar de kamer waar hij verbleef. 'Ik ga weer naar haar zoeken,' zei hij.
Ik liep naar buiten op het terras en zag dat het een stralende dag was. Het kon me niks schelen. Ik wilde haar gewoon terug.
Waar was ze? Waarom was ze er vandoor gegaan? Was ze bang? Dacht ze dat we haar iets zouden aandoen?
Ik moest haar terugbrengen en met haar praten. Haar laten begrijpen dat we niet boos op haar waren.
Ik keek uit over het strand en zag wat mensen genieten van de zon en het zand. Verderop zag ik het huis van haar nicht, waar Jess woonde.
Ik was er zeker van dat Jess iets wist. Ze had niet eens naar Tayla geïnformeerd, wat betekende dat ze waarschijnlijk wist waar ze uithing. Vriendinnen checken altijd of de ander veilig is.
Ik staarde naar het huis en leunde op de reling, trommelend met mijn vingers op het hout. Jess wilde niet met Hayden praten en had zelfs gedreigd de politie te bellen als hij weer langs zou komen.
Misschien was het tijd dat Jess mijn gemene kant zou zien? Eens kijken hoe ze reageert op wat enge dreigementen.
Als zij wist waar het meisje was van wie ik hield, dan zou ik dat doen. Hayden was niet de enige die gemeen kon zijn!
Ik keek omhoog naar de lucht, wetend dat ik tot de nacht moest wachten. Dat is oké.
Ik klom via de regenpijp omhoog, haalde mijn mes uit mijn achterzak en opende het raam. Ik stak mijn vingers eronder, duwde het omhoog en klauterde de kamer in.
Tayla's oude slaapkamer! Dit was haar kamer toen ze hier woonde bij haar gemene neef, Logan.
Ik liep naar het bed, stopte mijn mes terug in mijn broek en raakte het kussen aan waar ze op sliep. Ik pakte het kussen op en rook eraan, mijn ogen sluitend.
Verdomme, ik miste haar. Mijn ogen begonnen te prikken en ik probeerde niet te huilen. Ik huilde nooit om vrouwen.
Maar Tayla? Ik deed de kussensloop af en vouwde hem op voordat ik hem in de zak van mijn hoodie stopte.
Ik keek rond in de kamer en zag dat ze alles had meegenomen toen ze een paar weken geleden bij ons introk. Dat was de beste dag van mijn leven geweest!
Haar de hele tijd bij ons hebben! Verdomme, daar hoorde ze thuis!
Ik opende voorzichtig de deur en sloop de gang in. Ik passeerde een badkamer en zag toen nog een deur.
Ik opende hem zachtjes en gluurde naar binnen. Zoals ik al dacht, lag Jess te slapen in haar grote bed.
Ik ging de kamer binnen, deed de deur op slot en haalde mijn pistool tevoorschijn. Ik ging hard op de rand van het bed zitten, hard genoeg om haar wakker te maken.
Jess schrok wakker en keek verward de donkere kamer rond. 'Logan?' riep ze.
'Probeer nog eens!' zei ik zachtjes.
'Walker? Waarom ben je in mijn kamer?'
Ik liet haar mijn pistool zien, wijzend naar de geluiddemper erop. 'Weet je wat dit is?' vroeg ik haar.
Haar ogen werden groot van angst terwijl ze haar hoofd schudde en de dekens tot haar kin optrok. 'Dit is een geluiddemper. Het maakt een schot stil,' legde ik uit.
'Je gaat me toch niet neerschieten, hè Walker?' vroeg ze met trillende stem.
Ik hief het pistool, richtte en schoot in de muur naast haar hoofd, waardoor ze opsprong. 'Wat de hel!' schreeuwde ze.
'Ik miste,' zei ik op gemene toon.
'Waarom doe je dit?' huilde ze.
Ik richtte opnieuw en ze begon snel te ademen. 'Normaal mis ik niet, maar ik lijk vandaag wat uit vorm. Misschien omdat er iets heel belangrijks in mijn leven ontbreekt?' zei ik kil.
Ik zag tranen over haar gezicht lopen terwijl ze zich klein maakte. Ik schoot weer in de muur en ze raakte in paniek.
'Alsjeblieft, schiet me niet neer!' smeekte ze.
'Waar is ze? Ik weet dat jij het weet,' zei ik boos.
'Ik weet het niet,' loog ze, terwijl ze me niet aankeek.
'Lieg niet tegen me!' schreeuwde ik, mijn pistool opheffend.
'Ik heb haar naar haar moeder gebracht, maar ik weet niet of ze daar nog is!'
Ik liet mijn pistool zakken en glimlachte. 'Dat was toch niet zo moeilijk, hè?'
Haar lip trilde toen ik opstond van het bed. 'Je gaat haar toch geen pijn doen, hè?' vroeg ze heel zachtjes.
'Waarom zou ik haar pijn doen?' zei ik terug.
'Ze is bang vanwege wat er is gebeurd,' legde ze uit.
'Ik weet het. Ik ben van plan haar naar huis te brengen en haar te vertellen dat er niets is om bang voor te zijn.'
Ik ontgrendelde de deur en stond op het punt te vertrekken toen ik Jess hoorde fluisteren: 'Waarom laat je haar niet gewoon met rust?'
'Omdat ze bij ons hoort,' zei ik.
'Je kunt niet zomaar zeggen dat iemand bij je hoort!' zei ze.
'Kijk maar eens hoe ik dat doe!'
Ik verliet haar kamer en deed de deur dicht. Een deur ging open en Logan kwam naar buiten, schijnend met een zaklamp op mij.
Zijn ogen werden groot toen hij mij daar zag staan met een pistool. Hij verroerde geen vin.
Ik glimlachte en liep de trap af, ontgrendelde de voordeur en ging naar buiten in de vroege ochtend. Ik sloot de deur en begon naar huis te lopen.
Tayla was in Vinehall, bij haar moeder. Ik pakte mijn telefoon en belde Dominic.
Hij nam snel op. 'Ik heb een klus voor je,' zei ik.
'Oké. Wat is het?'
'Ik wil dat je het huis van Tayla's moeder in de gaten houdt en naar Tayla zoekt. Als je ziet dat ze er is, bel je me en dan kom ik met haar praten,' vertelde ik hem.
'Wil je dat ik haar een dag of twee in de gaten houd en je dan belt?'
'Zorg gewoon dat je zeker weet dat ze er is zodat ik niet voor niks ga. Ik ben van plan haar mee naar huis te nemen.'
'Waar moet ik heen?'
'Vinewood. Zoek naar de naam Goodman.'
Ik beëindigde het gesprek toen ik thuiskwam en ging naar binnen door de voordeur. In de keuken zag ik Hayden bloed van zijn handen wassen in de gootsteen.
