De badboy wil mij
Hoofdstuk 3.
Terwijl ze haar boeken opborg, waren de andere leerlingen al vertrokken. Ze hadden niet veel uitgespookt in de les. Met zo'n leraar snapte ze wel waarom.
Ze zou thuis meer moeten blokken om bij te blijven. Lola wachtte buiten op haar. Samen slenterden ze naar de kantine.
Nu ze niet meer zo zenuwachtig was, merkte ze dat ze een rammelende maag had. Ze pakte een broodje kip en een drankje.
Ze ploften neer achterin de kantine. Skylar zag dat het alleen zij tweeën waren, maar dat vond ze niet erg. Ze voelde zich beter. Het broodje smaakte verrukkelijk en ze at het in een mum van tijd op.
Lola vroeg haar: 'Hoe was de Engelse les?'
'Het ging wel, denk ik. De leraar is niet om over naar huis te schrijven en ik zat naast een stel dat elkaar de oren van het hoofd zat te zoenen.'
Lola schoot in de lach. 'Dat klinkt niet best. Ben je dikke maatjes geworden met dat knuffelende stel?'
Ze haalde haar schouders op. 'Ik denk het niet. Ik heb wel hun namen geleerd. Reign en Karly.'
'Reign en Karly!' zei Lola.
'Ja.'
'Was Karly niet gemeen tegen je?'
'Een beetje. Ze stond op het punt, maar Reign hield haar tegen en ze zei dat ik haar naam niet moest vergeten. Waarom?'
'Dat is vreemd. Reign houdt Karly meestal niet tegen als ze gemeen doet. Ze is het populairste meisje van deze school, samen met haar twee vriendinnen, Vivian en Beth.'
Skylar hoopte dat ze hen niet veel zou tegenkomen. 'Kun je me laten zien waar mijn kluisje is? Ik wil er mijn gymspullen in doen.'
'Tuurlijk.' Lola bracht haar naar de kluisjes. 'Die van jou is recht tegenover de mijne.'
Skylar opende het kluisje en legde er wat spullen van thuis in. Ze zou haar kluisje binnenkort een persoonlijk tintje geven. De bel ging en het was tijd voor wiskundeles.
Lola liep voorop en Skylar ging naast haar zitten. De leraar was in ieder geval oké, ook al was de klas maar half vol.
Nu was het tijd voor Skylar om zich om te kleden voor gym. Ze ging met Lola mee om haar kleren te halen en ging toen naar de kleedkamer. Het wc-hokje was leeg en ze trok haar zwarte korte broek, hemd, sokken en gymschoenen aan.
Ze kwam uit het wc-hokje. Lola was al klaar. 'Wow Skylar, je ziet er echt goed uit.'
Wanneer was de laatste keer dat haar gezicht zo rood werd als een biet? 'Hou op, Lola.' Ze ging naar de spiegel in de badkamer en haar haar zat nog steeds netjes vast. Ze trok het strakker.
'Klaar?' vroeg Lola.
'Zo klaar als ik ooit zal zijn.'
Lola nam Skylar mee naar buiten. 'Ik dacht dat er een sportgebouw was?'
'Dat is er ook, maar vandaag gaan we hardlopen op het veld.' Het veld was enorm. De atletiekbaan was heel groot. Er waren lijnen die de banen markeerden.
Ze kwamen bij het veld en de coach was er al om instructies te geven. 'Op een rij, meiden.' Ze deden wat hij zei.
De jongens zaten op de tribune. 'Zoals ik al zei, de meisjes rennen eerst. Jullie gaan twee rondjes om dit veld.' De jongens juichten luid.
'Stilte!' riep de coach. Skylar stond achteraan omdat er veel meisjes waren. Ze stonden klaar als hardlopers aan de start van een race.
'Klaar voor de start, af!' De fluit klonk. Ze begonnen te rennen en Skylar haalde veel meisjes in. Lola begon langzamer te lopen. Skylar bleef doorgaan. Ze hield van competitie en wilde het goed doen.
Ze was gewend om lang te rennen. Ze pushte zichzelf vaak en ze rende sneller.
In de tweede ronde zag ze dat meer meisjes achterop raakten. Ze zette nog een tandje bij om ver voor de rest uit te lopen. Ze finishte met een flinke voorsprong.
De coach riep haar. 'Kom eens hier.'
Ze ging naar hem toe. 'Hoe heet je?'
'Skylar Gray.' Ze hoorde de jongens praten op de tribune, maar ze trok zich er niets van aan. 'Dat was erg goed.'
'Dank u, meneer.'
De rest van de meisjes kwam na haar binnen. Ze rustten uit op de tribune, hijgend als een postpaard. Toen Lola weer op adem was gekomen, ging ze rechtop zitten. 'Wow Skylar, je rent echt snel.'
'Dank je.' Skylar glimlachte naar haar.
'Sommige jongens zijn niet gekleed voor gym. Dus jullie rennen volgende week allemaal tien ronden.' De jongens klaagden en gaven de coach de schuld.
De coach praatte door. 'Bedank mij maar niet. Bedank je vrienden.'
Ze mochten eerder weg en Skylar was in de zevende hemel. Ze wilde naar huis en slapen. Ze ging naar haar kluisje en pakte haar rugzak.
'Waar woon je?' vroeg Lola.
'Ilkey Road 23.'
'We wonen dezelfde kant op. Alleen woon jij wat verderop.'
Ze pakten hun tassen en begonnen naar huis te lopen. 'Doei,' zei Lola terwijl ze haar omhelsde. Ze waren bij haar huis aangekomen.
Skylar moest nog ongeveer tien minuten lopen voor ze thuis was. Ze liep sneller om eerder thuis te zijn.
Toen ze thuiskwam, trok ze haar kleren uit en ging meteen onder de douche. Ze waste zich snel en liet het water over zich heen stromen.
Na het douchen voelde ze zich beter. Hoewel het middag was, trok ze haar pyjama aan. Die voelde erg comfortabel.
In plaats van een dutje te doen, besloot ze haar huiswerk te maken. Ze opende haar boeken, maar voelde zich slaperig.
Toen ze klaar was met studeren, riep haar moeder haar naar beneden. Het was donker buiten en ze realiseerde zich dat ze lang had zitten lezen.
Haar moeder zat aan tafel en Skylar ging tegenover haar zitten. Er stond een pizzadoos en twee blikjes cola op tafel.
Voor ze iets kon zeggen, begon haar moeder te praten: 'Vertel eens over je dag, Sky.' Ze at al een stuk pizza.
Skylar deed de doos ook open en pakte een stuk. De pizza smaakte hemels. Ze had een beer van een honger.
'Het ging wel, denk ik.' Ze vertelde haar moeder over Lola en hoe ze elkaar hadden ontmoet. Maar Skylar vertelde niets over Reign en Karly. Ze wilde niet dat haar moeder boos zou worden.
Toen ze vol zat, stond ze op. 'Bedankt voor de pizza, mam. Ik ben moe, dus ik ga naar bed.'
'Graag gedaan, lieverd. Slaap lekker.'
Ze ging terug naar haar kamer, deed het licht uit en kroop onder de dekens. Ze voelde zich doodmoe. Het was een lange dag geweest en ze was blij dat de eerste schooldag voorbij was.
Haar telefoon maakte een geluid en ze zag een bericht van Lola.
Lola
Ben je wakker?
Skylar
Ja maar ik ga slapen.
Ze had de nacht ervoor nauwelijks een oog dichtgedaan omdat ze zich zorgen maakte over nieuw zijn. Maar nu dat voorbij was, voelde ze alle vermoeidheid die zich sinds gisteren had opgebouwd.
Ze kon haar ogen nauwelijks openhouden. Haar telefoon maakte weer een geluid.
Lola
Oké welterusten
Skylar
Welterusten, slaap lekker.
Ze zette haar telefoon uit, sloot haar ogen en viel als een blok in slaap.
Continue to the next chapter of De badboy wil mij