De geheime engel
Auteur
Melanie Gomez
Lezers
1.9M
Hoofdstukken
22
"Cami, als je eruit wilt, kan ik je eruit halen!"
Ze wordt mishandeld door alcoholistische, drugsgebruikende ouders. Ze kijkt me alleen maar aan en probeert te achterhalen wat ik eraan heb. Maar uiteindelijk pakt ze haar telefoon en laat me mijn nummer opslaan.
Ik ben Jace. Ik heb een machtige mafiafamilie achter me staan. En ik denk dat Cami mijn godin is. Ik moet haar redden.
Hoofdstuk 1: Het Eenzame Leven
CADEN
Wat een leven heb je als je rijk bent maar geen goede vrouw kunt vinden? Een eenzaam leven, denk ik. Ik ben lang en sterk, en meisjes proberen altijd mijn aandacht te trekken als ik uitga. Maar het zijn geen goede meisjes. Ze kleden zich opzichtig en zien me alleen als een rijke vent. Ik heb een gebruinde huid, zwart haar, blauwe ogen, een sterke kaaklijn, en geen vriendin.
Ik had een vriendin, of dat dacht ik tenminste. Laat me je vertellen wat er gebeurde. Ik nam mijn vriendin Natalia, met wie ik vijf maanden aan het daten was, mee uit eten. Ze leek een fatsoenlijk meisje en zorgde nooit voor problemen.
We gingen uit eten en daarna terug naar mijn huis. We hebben dit al vaak gedaan zonder gedoe... tot gisteravond.
Gisteravond werden de dingen snel verhit, en voor ik het wist, hadden we heftige seks. Ze maakte luide geluiden en genoot ervan. Ik liet me helemaal gaan totdat... ze de naam van een andere man riep.
Ja, je hoort het goed. Ze riep 'Rick'. Ik stopte op slag. Ze keek me verbijsterd aan. Ik trok vliegensvlug mijn kleren aan en smeet haar kleren naar haar toe.
Terwijl ze zich aankleedde, griste ik haar telefoon en zocht in haar contacten. Er stond een 'Rick' in. Dus ik belde hem.
Hij nam op en vroeg of ze zijn lichaam miste. Ze gilt dat ik moet ophangen, terwijl hij wil weten wat er aan de hand is. Ik zei het netste wat ik kon bedenken...
'Je ontrouwe vriendin komt eraan op Fifth Avenue. Je mag haar houden!'
Ik hing op en gooide de telefoon naar haar. Ik zei dat ze moest ophoepelen en nooit meer tegen me moest praten. Ze probeerde het uit te leggen, zei dat ze bij mij wilde zijn en niet bij hem, maar ik had er geen oren naar.
'Hoe lang heb je al iets met Rick?'
Ze keek me aan en zweeg.
'Hoe lang heb je al iets met hem?'
'Een jaar.'
'Wat? Je had al een relatie? Waarom ging je dan met mij uit?'
'Nou, hij heeft geen rooie cent, maar jij wel, dus ik zal hem niet meer zien, dat beloof ik!'
'Denk je dat dat de boel zou oplossen? Geen denken aan... Je moet nu vertrekken... NU!'
Dus ik zette haar de deur uit, en Rick haalde haar op. Nu zit ik in mijn kantoor, dat onder mijn appartement ligt. Ik ben eigenaar van en woon in het Maxwell Industries-gebouw aan Fifth Avenue.
Ons gebouw heeft maar dertig verdiepingen, maar ik woon op de bovenste twee verdiepingen. Het heeft zes slaapkamers, zeven badkamers, een speelkamer, een entertainmentruimte en een fitnessruimte.
Ik heb hier altijd veel bewakers. De meesten verblijven in het grote huis buiten de stad. Ik ga daar meestal alleen in de weekenden heen als ik even weg wil van het werk.
Ik zit hier uit het raam te staren, denkend aan hoe ik nu achtentwintig jaar oud ben en weer vrijgezel. Ik overweeg wat ik nu moet doen als mijn secretaresse, Connie, me onderbreekt.
'Meneer Maxwell, er is een meneer Canton aan de telefoon.'
'Oké, bedankt, Connie.'
'Jack, ouwe reus, wat is er aan de hand? Ik heb je in geen eeuwen gesproken! Hoe gaat het met je?'
'Prima, man. Met jou?'
'Oh, je weet wel. Oude wijn in nieuwe zakken.'
'Nog steeds aan het daten met die Natalia?'
'Geen sprake van, man, dat is verleden tijd!'
'Man, dat spijt me! Waarom kom je niet later vandaag langs, dan kunnen we ontspannen met wat biertjes op mijn veranda? Net als vroeger!'
'Tuurlijk, man! Je weet dat ik er zal zijn!'
'Mooi! Tot later!'
Ik hing op en kan niet wachten om Jack te zien! We kletsen altijd uren aan een stuk. We eindigen altijd binnen om naar de voetbalwedstrijd te kijken. Ik probeer me op het werk te concentreren als ik naar Connie's bureau ga.
'Is alles in orde, meneer? Werken de telefoons weer niet?'
'Nee, nee, het is prima. Hebben we nog blanco visitekaartjes?'
Ze kijkt even rond. 'Ja, hier zijn er een paar, maar wilt u ze blanco?'
'Ja, gewoon blanco.'
Terwijl ze me de kaartjes geeft, hoor ik Natalie's stem achter me. Ik draai me langzaam om en voel me misselijk worden.
'Schat, het spijt me zo. Kunnen we hier alsjeblieft over praten? Ik bedoelde het niet!'
'Er valt niets te bespreken. Ik zei dat je geen contact meer met me moest opnemen. Nu kun je of zelf vertrekken, of de beveiliging zal je de deur wijzen.'
'Weet je wat, het was...'
'Dan maar de beveiliging! Connie, bel alsjeblieft de beveiliging om haar te verwijderen.'
'Graag, meneer!'
Al snel arriveert de beveiliging en loopt naar haar toe.
'Dit kun je niet maken, Caden!'
'Ik heb het net gedaan!'
Ik loop terug naar mijn kantoor en sla de deur hard dicht. Die vrouw heeft lef om hier te komen. Waar denkt ze aan? Denkt ze echt dat ik haar terug ga nemen? Man, ik heb dat biertje nodig.
Ik kom langzaam de rest van de dag door zonder meer problemen. Net voordat ik vertrek, ga ik naar mijn badkamer en verkleed me in een spijkerbroek en T-shirt.
Ik doe mijn pistolen in holsters op mijn heupen en vertrek. Mijn shirt bedekt ze zodat mensen ze niet opmerken.
Ik pak mijn telefoon, sleutels en de blanco visitekaartjes. Ik kan me niet herinneren waarom ik erom vroeg, maar misschien schiet het me te binnen na een paar biertjes.
Ik verlaat mijn kantoor en ga naar de lift om naar beneden te gaan naar de auto. Mijn vrienden, Tank en Frankie, zijn al mijn beste vrienden sinds we kinderen waren. Ze zijn mijn assistenten en gaan overal met me mee.
Ze zijn getrainde moordenaars en dragen altijd wapens. Ik heb altijd een of twee wapens bij me omdat veel mensen me willen kwetsen. Daarom heb ik beveiliging.
We gaan naar mijn SUV, en ik stap achterin terwijl Tank rijdt. Hij doet zijn naam eer aan. Ik ben groot maar Tank is een beer van een vent.
Frankie doet niet veel onder en ziet er angstaanjagend uit met zijn litteken op zijn gezicht. Hij zit voorin.
We verlaten mijn gebouw om naar Jack's huis buiten de stad te gaan. Het duurt ongeveer dertig minuten om daar te komen, en als we aankomen, stappen Tank en Frankie uit om de omgeving te controleren. Ze nemen hun werk zeer serieus en worden riant betaald.
Ik zorg voor hen en hun families die in mijn grote huis wonen. Ik heb zelfs hun ouders naar het terrein verhuisd en kleine huisjes speciaal voor hen laten bouwen. Ze krijgen de hele dag zorg van mijn personeel en zijn dol op hun huisjes.
Tank komt naar me toe en opent de deur, wat betekent dat het veilig is om uit te stappen. Als ik uit de SUV stap, zie ik Jack op zijn veranda staan met de biertjes. Ik loop naar hem toe en geef hem een stevige knuffel. Ik neem een biertje van hem aan en ga op de veranda zitten. Hij geeft Frankie en Tank ook biertjes, en zij staan op de trappen de straat in de gaten te houden.
'Wow, man, het is lang geleden!'
'Ik weet het, man, te lang! Hoe gaat alles?'
'Goed, goed, gewoon het leven leven.'
'Man, wat is er gebeurd met Natalia? Ik moet het vragen, man.'
'Man, ze riep de naam van een andere vent terwijl we seks hadden.'
Tank en Frankie spugen allebei tegelijk hun bier uit en staren me geschokt aan.
'Ja, dat is haar vriend met wie ze al meer dan een jaar samen is.'
'Wow, gast, dat is balen. Dus wat ga je nu doen?'
'Ik weet het niet? Ik moet gewoon het juiste meisje vinden, weet je. Hé, wat is er gebeurd met mevrouw Roberts, je buurvrouw? Is ze er nog steeds? Ik zie haar auto nergens. Ze maakt de beste koekjes!'
'Nee, man, ze is een tijd geleden overleden. Haar kinderen hebben het huis verhuurd. Er woont nu een stel. Ze heeft een zoontje van vijf, maar het is niet van hem. Eerlijk gezegd is er iets niet pluis daar.'
'Wat bedoel je?'
'In het begin waren ze aardig, zeiden altijd hallo... leek alsof alles koek en ei was. Ze heeft geen familie en hij ook niet. Het zijn alleen zij en het kind. Maar al maanden schreeuwt hij tegen haar. Niet zozeer tegen het kind, trouwens.
'De laatste tijd denk ik dat hij haar slaat. Ik blijf de politie bellen, maar zij blijft liegen om ze weg te sturen. Ik weet het niet, man, er klopt iets niet.'
Ik drink wat bier en kijk gewoon uit naar de straat, denkend man, dat is triest. Ik begrijp niet hoe iemand een vrouw pijn kan doen.
Er gaan minuten voorbij en plotseling tikt Jack me op mijn arm.
'Man, daar is ze. Ik wou dat ze een manier had om bij die slechte man weg te komen.'
'Ik denk dat ik weet wat ik kan doen... Tank, geef me een pen!'
Ik pak de blanco visitekaartjes en schrijf snel mijn telefoonnummer op.
'Man, wat ben je aan het doen?'
'Ze gaat vandaag haar helper ontmoeten.'
