De afgewezen krijger
Antwoorden Nodig
TRICORA
We praten lang over onszelf. Dan hoor ik iets heel interessants. Hij is een reus van een vent, bijna 2 meter 10. Zijn haar is zo zwart als de nacht en zijn ogen zijn zo donker dat ze bijna zwart lijken. Hij heeft schouders als een beer en spieren die doorlopen tot zijn buik. Ik stel me voor dat hij heerlijk ruikt. Hij wil me nu markeren omdat ik mens ben en niet in een wolf kan veranderen zoals de anderen. Dit zou Alpha Stern ervan kunnen weerhouden me lastig te vallen.
Als hij me markeert, staat Theo buitenspel. Hij zou moeten vertrekken. Hoewel ik graag voor mijn partner zou willen vluchten zodat hij me kan achtervolgen, snap ik waarom hij zich zorgen maakt. Dat zou ik ook niet willen.
We besluiten naar een rustig plekje buiten te gaan, met zijn mannen die de wacht houden voor het geval er iets misgaat. We kunnen de markering later afmaken, maar voor nu zal hij me alleen markeren. Ze denken dat dit mijn wolf tevoorschijn kan brengen omdat hij de Alpha King is, maar ik ben bang. Wat als het niet lukt? Wat als ik mens blijf?
'Het maakt me geen bal uit of je een wolf bent of niet! Je bent mijn partner, dat is het enige wat telt!'
Ik kijk hem alleen maar aan terwijl de tranen over mijn wangen beginnen te rollen. Hij legt zijn handen op mijn gezicht en laat me naar hem opkijken. Dan kust hij me op mijn lippen. Ik voel al zijn emoties in die kus en weet dat hij meent wat hij zegt.
We lopen zijn kamer uit en gaan het hotel uit, de bossen in. Zijn mannen volgen ons en we vinden een rustig plekje weg van alle drukte. Ik zie hem op de grond gaan zitten met zijn rug tegen een boom. Hij houdt zijn armen open zodat ik voor hem kan gaan zitten.
Hoewel ik zenuwachtig ben, ben ik nog nooit zo zeker geweest van iets. Deze man neemt me zoals ik ben. Hij moet hebben gemerkt dat ik nerveus was, want hij begint in mijn oor te fluisteren over alles wat hij in mij waardeert om me te laten glimlachen.
Ik voel iets in me bewegen, alsof het eruit wil komen, maar iets houdt het tegen. Ik voel Theo's armen me steviger vasthouden terwijl hij zijn gezicht in mijn nek legt en naar beneden kust tot hij de juiste plek vindt.
Ik voel hem de plek in mijn nek likken, wat me diep doet kreunen. Ik voel hem glimlachen tegen die plek. Ik voel zijn scherpe tanden eroverheen gaan terwijl ik probeer achterover te leunen. Het enige wat ik in mijn oor hoor is: 'Onthoud dat ik altijd van je zal houden, wat er ook gebeurt.'
Net als hij hard toebijt met zijn scherpe tanden, begin ik het uit te schreeuwen.
***
ALPHA STERN
Ik zag ze het hotel verlaten en het bos in verdwijnen. Ik deed mijn uiterste best om zo stil als een muis te zijn en mijn geur te maskeren. Ik moest alleen dicht genoeg bij haar komen om haar te markeren.
Toen ik zag hoe hij haar in de nek beet en haar kreet hoorde, besefte ik dat ik te laat was. Hoe kon ik haar nu nog terugwinnen? Ik stormde op hen af, maar zijn mannen grepen me vast.
'Nee!'
Ik zakte op mijn knieën terwijl ik zag hoe ze naar hem opkeek. Haar gil veranderde langzaam in een grom. Ik hoorde botten kraken en wist dat ze in een wolf veranderde.
Nooit had ik kunnen vermoeden dat ze deels wolf was, totdat ik ontdekte wie ze werkelijk was. Ze moet Alpha- en Luna-bloed hebben gekregen toen de roedel haar als hun eigen kind aannam.
Ik boog mijn hoofd tot de grond tot het grommen en de transformatie ophielden. Toen ik opkeek, zag ik een prachtig dier voor me staan. Een grote witte wolf, groter dan elke vrouwelijke wolf die ik ooit had gezien, met lichtblauwe ogen die me aankeken.
Ze heeft markeringen op haar voorpoten en een teken in haar vacht.
Langzaam kom ik overeind, verbaasd dat ik bijna net zo groot ben als zij. Ze gromt boos naar me, en ik snap waarom. Ik was een echte klootzak, en nu zal ik daarvoor boeten.
Hoewel ze hem nog niet gemarkeerd heeft, is er tijd nodig voordat de markering verdwijnt. Ik sta daar terwijl Canton, Darren en Brianna komen aanrennen. In gedachten zeg ik tegen hen om tussen haar en de Alpha King te gaan staan. Ik ga haar markeren en mijn markering forceren zodra ze weer mens wordt.
Net als ze begint terug te veranderen, probeer ik haar te grijpen. Maar dan houden mijn eigen mannen me tegen. Wat bezielt hen?
Ik spartel terwijl ik zie hoe ze naar de Alpha King loopt. Ze trekt hem naar haar niveau, vindt de juiste plek op zijn nek en bijt hem. Ze gromt: 'Mijn!'
Ik sta daar met gebogen hoofd. Wat was ik toch een dwaas om haar niet eens een kans te geven? Wat heb ik mijn roedel aangedaan!
ALPHA KING THEO
Here's the edited version of the text, adapted to Dutch standards and conventions:
Toen ik haar zag veranderen, voelde ik een steek van verdriet, maar ik wist dat het snel voorbij zou gaan. Zodra ze klaar was en ik haar wolf zag, stond ik versteld. Ze is behoorlijk fors, dus ze moet voorouders hebben die alfa's waren, lang geleden.
Het is bijzonder dat haar tatoeages en tekens zichtbaar bleven in haar vacht. We zullen haar familie moeten raadplegen voor meer informatie.
Ik kon mijn ogen niet van haar afhouden, alsof ze elk moment kon verdwijnen. Ik was zo in beslag genomen door haar aanwezigheid dat ik niet eens doorhad dat ze al weer was veranderd in een mens. Voor ik het wist, stond ze bij me en zette ze haar scherpe tanden in mijn nek.
Ik zakte door mijn knieën; het gevoel van haar tanden in mijn nek was overweldigend. Ik sloeg mijn armen stevig om haar heen, vastbesloten om haar niet los te laten.
Er is onmiskenbaar iets bijzonders aan haar. Ik weet nog niet precies wat, maar ik zal de rest van mijn leven wijden aan het ontrafelen van dit mysterie. Toen ze haar tanden terugtrok, viel ik uitgeput tegen de boom.
Ze wendde zich tot alfa Stern, grommend met ontblote tanden. Ik zag hoe ze zich vervolgens naar Brianna draaide en een stap in haar richting zette. Ik gaf mijn mannen opdracht haar in bedwang te houden voordat ze iemand zou verwonden, aangezien ze haar wolf nog niet onder controle had.
Met moeite kwam ik overeind en trok haar dicht tegen me aan. Langzaam legde ze haar gezicht tegen mijn borst, snikkend en mijn geur opsnuivend. Toen zag ik haar ogen veranderen van ijsblauw terug naar groen.
We halen een paar keer diep adem en besluiten dat we terug naar boven moeten om bij te komen. Net als we willen vertrekken, komt haar vriendin Tara aangerend met de mededeling dat ze Tricora's vader heeft gebeld om direct te komen.
We besluiten allemaal naar boven te gaan, omdat Tricora's wolf Jenna niet wil dat Tara nu weggaat.
Met hulp van mijn mannen gaan we naar mijn kamer, waar ik in een stoel plaatsneem met Tricora op mijn schoot. Haar wolf is angstig en begrijpt niet wat er gaande is, en ik kan me daar wel iets bij voorstellen.
Het moet moeilijk zijn om zo lang verborgen te zijn geweest en dan plotseling in deze chaos terecht te komen. Ik hoop dat haar ouders wat opheldering kunnen geven.
Tara gaat naast haar zitten terwijl mijn kleine katje haar hand uitsteekt om die van haar vriendin vast te pakken.
***
TARA
Ik hoorde een gil en wist meteen dat het Cora was. Mijn wolf Ava is behoorlijk ongerust omdat we niet weten wat er aan de hand is. Ik ren naar de plek waar ik de gil hoorde. Als ik daar aankom, zie ik een witte wolf staan. Ava herkent hem direct.
Ik stuur vlug een berichtje naar haar vader, met een foto van de wolf erbij. Hij laat weten dat ze eraan komen en verbreekt het contact. Ze zouden hier binnen een kwartiertje moeten zijn, aangezien het evenement dit jaar vlakbij onze roedel plaatsvindt.
Ik loop naar hen toe als ze overeind komen en terug naar het hotel gaan. We gaan allemaal naar boven en ik ga naast hen zitten, haar hand vasthoudend. Het valt me op dat haar wolf behoorlijk angstig is. Normaal gesproken veranderen mensen op hun 18e in wolven, en dat is een bijzonder moment. Bekenden zijn dan in de buurt op een vertrouwde plek. Maar Cora was bij een partner die ze net had ontmoet, op onbekend terrein, en verandert nu in een wolf terwijl ze bijna 24 is.
We zitten er ongeveer 20 minuten als de deur plotseling openvliegt en er luid gegrom klinkt.
'Rustig maar! Het zijn haar ouders en broers! Ik heb ze laten komen!'
Tricora ziet hen en springt op, rent naar haar vader en vliegt hem om de hals. De arme Theo probeert overeind te komen, maar zijn mannen moeten hem helpen omdat hij geen energie meer heeft. Alpha Cannon geeft haar aan haar broers en loopt naar de Alpha King.
'Wat is er aan de hand?' vraagt Cannon terwijl hij om zich heen kijkt.
'Ze heeft me gemarkeerd en nu ben ik compleet uitgeput!' zegt Theo. 'Ik snap er niks van. Ze is mijn partner en ik heb nog nooit gehoord dat zoiets gebeurde!'
'Ze is geen doorsnee wolf. Ze heeft Alpha-bloed en ijsblauwe ogen van ergens. Bovendien verschenen haar tatoeages in haar wolfsvacht. Weet jij hier iets van?'
'Nee, nee... het weeshuis vertelde ons niets, maar we voelden dat ze iets achter de hand hielden. Ga alsjeblieft zitten, want ik tast ook in het duister,' zegt hij.
'Het weeshuis drong erop aan dat wij haar zouden adopteren. We waren op zoek naar een dochter om te adopteren, maar zij wilden koste wat kost dat wij haar namen.'
Na haar moeder en broers te hebben omhelsd, loopt ze terug naar Theo en nestelt zich op zijn schoot, waar ze in slaap valt. Hij slaat zijn arm om haar heen en probeert ook wat te rusten om weer op krachten te komen.
Haar broers bellen om eten te bestellen voor iedereen, vooral omdat Theo moet aansterken.
Onze volgende halte wordt het weeshuis. Het wordt hoog tijd dat iemand daar eens verhaal gaat halen!
Continue to the next chapter of De afgewezen krijger