Infinity (Nederlands)
Het Plan
Zayla
Terwijl hij dichterbij komt, vang ik zijn geur op.
Het is een bedwelmende geur. Mannelijk en krachtig, maar ook zoet en verleidelijk.
Mijn mond begint te wateren.
Zonder erbij na te denken strek ik mijn hand uit om zijn gespierde borst aan te raken, die ik nauwelijks kan onderscheiden in het duister.
Maar voor ik hem kan aanraken, grijpt hij mijn pols om me tegen te houden.
Als hij me aanraakt, voel ik een rilling door mijn hele lichaam gaan en word ik vochtig tussen mijn benen.
Mijn lippen openen zich vanzelf en ik laat een zacht geluidje ontsnappen.
Hij houdt me steviger vast en trekt me naar zich toe.
'O, Soren,' fluister ik ademloos, vol verlangen. Ik ben zo dichtbij. Ik voel zijn warmte.
Ik wil hem zo graag aanraken...
Maar plotseling verdwijnt zijn gestalte uit het zicht. Zijn ogen verdwijnen in het duister en hij laat mijn pols los.
'Nee,' roep ik uit terwijl ik een stap naar voren zet. Mijn vingers raken iets hards voor me. Maar zodra ik het aanraak, is het weg.
Ik weet dat ik nu alleen ben.
***
Als ik de volgende ochtend wakker word, voel ik me kil en verdrietig.
Gisteravond was hij dichterbij dan ooit. Hij liet me meer van zichzelf zien dan ooit tevoren.
En nu is hij weer weg, en zie ik hem misschien vijftien jaar niet meer.
Ik ga rechtop in bed zitten en wrijf in mijn ogen. Ik wil niet naar beneden om met mijn familie te praten, maar het moet.
Ik sta op, rek me uit en trek een hemdje en korte broek aan.
Ik loop de trap af naar de keuken. Ik zie mijn oudere broers, Draxel en Drayden, zachtjes praten.
'Ik weet het niet Drax, maar ik zweer je, ik rook het!'
Ze stoppen met praten als ik binnenkom, wat me mijn ogen doet rollen. Ze zijn zo irritant, ze behandelen me altijd als een klein kind.
Ik ga naast Drax op het aanrecht zitten en kijk boos naar mijn broers. 'Wat rook je, Drayden?'
Drayden lacht om mijn nieuwsgierigheid, zoals altijd. Hij trekt zijn wenkbrauw op. Dit betekent dat het alfa-zaken zijn en dat ik me er niet mee moet bemoeien, zoals gewoonlijk.
'Wat maakt het uit, jullie weten dat hij net zozeer mijn vader is als die van jullie?' zeg ik, terwijl ik van het aanrecht spring. Ik ben nu al moe van hoe ze me negeren deze ochtend.
'Ik zou de roedel net zo makkelijk kunnen overnemen als jullie.'
O ja, ik ben vergeten te vertellen: Mijn vader, Zayn King, is de leider van onze roedel. Hij is getrouwd met onze geweldige moeder, Skyla.
Ik loop de keuken uit naar de woonkamer. Ik zie mijn vader praten met mijn nicht Paisley. Ik loop erheen en maak een luid geluid, wat altijd de aandacht van mijn vader trekt.
'Wat is er aan de hand, Zayla?'
Zijn hele lichaam verstijft als hij me aankijkt, om er zeker van te zijn dat ik alleen maar boos ben en niet gewond of in de problemen.
'De tweeling is verdomd irritant! Ze vergeten dat ik deze roedel net zo goed kan overnemen als zij. Ik ben het zat dat ze me er altijd buiten laten!' zeg ik, terwijl ik aan het eind als een kind met mijn voet stamp. Dit maakt Paisley aan het lachen en mijn vader rolt met zijn ogen.
Ze weten allebei dat het me eigenlijk niets kan schelen om de leiding over de roedel te hebben als mijn ouders en ooms aftreden.
Mijn moeder zegt dat mijn hoofd altijd in de wolken zit. Maar eigenlijk denk ik altijd aan Soren. Tenminste, de laatste tijd.
Niemand in dit huis weet hoe het voelt om een partner te hebben die niet bij je wil zijn.
Iedereen in deze familie gaat elke avond met hun partner naar bed behalve ik! Nee, ik moet me uitkleden bij de rivier om erachter te komen welke kleur zijn ogen hebben.
Dus nee, ik geef niet echt om roedelzaken, en mijn vader weet dat. Maar ik wil weten wat Drayden rook! En hoewel ik loog over betrokken willen zijn, lieg ik niet als ik zeg dat ik als het om Soren gaat, bijna alles zou doen om hem te leren kennen.
Zelfs ruzie maken met mijn broers over een geur.
'Dat is niet waar, Zay, het kan je niet eens schelen om leider te worden,' zegt Paisley terwijl ze haar lach probeert in te houden.
'Waar gaat dit over, Zayla? Sinds wanneer interesseer je je voor de geheimen van de tweeling?' zegt mijn vader. Ik kijk van mijn lachende nicht naar mijn vader. Hij ziet er bezorgd en achterdochtig uit.
Ik schraap mijn keel en verzin de grootste leugen die ik kan bedenken. Ik bedoel, ik werd al in een slechte bui wakker, dus ik kan net zo goed doorzetten, toch?
Ik probeer er zo ongemakkelijk mogelijk uit te zien.
'Drayden zei dat hij iets rook wat hij niet kende. Je weet hoe graag ik ren, pap. Wat als het iets gevaarlijks is en ik gewond raak omdat de tweeling denkt dat alleen alfa's het moeten weten?'
Als ik zijn gezicht zie, voel ik me een beetje gemeen. Hij kijkt bezorgd, dan onzeker, dan klaar om me te betrappen op mijn leugen, dan weer onzeker, allemaal binnen een paar seconden.
'Dat is niet nodig, Zay, ik rook alleen maar mensen,' zegt Drayden terwijl hij achter me komt staan en me tegen zijn borst trekt.
'Leugenaar, leugenaar,' fluistert hij in mijn oor.
Draxel leunt aan mijn andere kant en herhaalt Draydens gefluister om me te ontmaskeren, 'Broek in de brand.'
Dan beginnen ze heen en weer te praten, terwijl mijn vader ons achterdochtig bekijkt.
'Het is niet aardig om ons te verraden aan papa, Zay,' zegt Draxel.
'Niet dat we verbaasd zijn, je loopt altijd achter hem aan,' nu Drayden.
'We weten dat je niet geeft om veilig zijn tijdens het rennen, Zayla,' gaat hij verder. 'Dus waarom ben je zo nieuwsgierig?'
Ik rol met mijn ogen en stap weg, me omdraaiend om hen aan te kijken. 'Omdat ik het recht heb om het te weten!' Ik bedoel het niet zo fel te zeggen, maar het gebeurt toch. Mijn wolf is geïrriteerd door hun geplaag.
Paisley merkt de groeiende spanning die ik probeer te verbergen en grijpt mijn arm, me de kamer uit trekkend. Maar niet voordat ik zie hoe de tweeling met hun ogen rolt. Paisley trekt me een logeerkamer in en doet de deur op slot, dan kijkt ze me achterdochtig aan.
'Oké, vertel me de waarheid, want dat was veel te dramatisch!' zegt ze zachtjes.
'Ik wilde gewoon weten wat hij rook,' antwoord ik. Het is waar, maar het klinkt ongemakkelijk en nep.
'Waarom? Wat kan er zo belangrijk zijn dat je om zes uur 's ochtends ruzie maakt met de tweeling?'
Ik haal diep adem en probeer hard mijn geheim te bewaren. Maar eerlijk gezegd, het maakt me kapot! Niemand in de wereld hebben om mee te praten maakt dat mijn wolf en ik ons altijd gespannen voelen. We voelen ons de hele tijd eenzaam en verdrietig, en het is moeilijk te verbergen.
'Is het echt zo erg dat je het me niet kunt vertellen, Zayla? We vertellen elkaar alles,' zegt Paisley.
Ik zucht en laat mijn lichaam verslagen ontspannen. Ze heeft gelijk! Dat deed ik altijd! Tot ik Soren ontmoette.
Ik heb hem geheim gehouden sinds ik zes was. Een deel van mij wilde hem altijd beschermen, terwijl elk ander deel van mij trots wilde zijn dat ik hem had gevonden. Ik wilde met hem pronken, laten zien dat ik iemand had die voor altijd van me zou houden! Iemand die speciaal voor mij gemaakt was.
Maar hoe leg ik aan de mensen van wie ik hou uit dat mijn partner, mijn zielsverwant, de man die letterlijk gemaakt is om van mij te houden, mij niet wil zoals ik hem wil?
Hoe leg ik uit aan mensen wiens partners hen wilden en vochten om bij hen te zijn, dat mijn partner niet hetzelfde voelt, en dat hoewel hij me elke nacht bekijkt, kijken alles is wat hij doet?
'Je ziet eruit alsof je elk moment in tranen kunt uitbarsten, Zay. Wat is er aan de hand?' De blik op Paisley's gezicht zegt alles. Ze weet dat ik op het punt sta in te storten. Mijn emoties zijn vandaag alle kanten op, en ik geef de verdomde partnerband en mijn wolf de schuld!
Ze was gisteravond zo blij toen ze voor het eerst zijn verlangen rook, maar vanochtend is het als een slechte suikercrash. Ze is prikkelbaar en gefrustreerd, en eerlijk gezegd zo ontzettend moe.
Diep ademhalend besluit ik dat het tijd is om te praten. Om eindelijk mijn grootste geheim te delen! Om eindelijk gewoon open en eerlijk te zijn met iemand.
Dus, na een diepe zucht, zeg ik het eindelijk.
'Ik heb mijn partner gevonden.'
Continue to the next chapter of Infinity (Nederlands)