De erfgenaam van de alfa: Nieuw tijdperk
Auteur
B. E. Harmel
Lezers
351K
Hoofdstukken
20
Na 21 jaar, in het betoverende rijk van de weerwolven, ondergaat Anthony, nu opgegroeid en een veelbelovende jonge alpha, een zware training om zijn voorbestemde rol op zich te nemen. Zijn wereld staat echter op zijn kop wanneer hij ontdekt dat zijn voorbestemde mate iemand is met een mysterieuze connectie met het verleden van zijn moeder, gehuld in geheimen en intriges.
Wanneer alle erfgenamen van de machtige roedels op mysterieuze wijze worden ontvoerd, wordt de bovennatuurlijke wereld in chaos en onzekerheid gestort. Nu de toekomst van hun soort op het spel staat, moet Anthony het voortouw nemen om de waarheid achter de ontvoeringen te ontrafelen en de veiligheid van hun erfgenamen te waarborgen.
De Stilte voor het Bal
Boek 3: Een nieuw tijdperk voor de Alpha
SCARLETT
Er waren eenentwintig jaar verstreken sinds de geboorte van Anthony. Die dag veranderde ons leven voor altijd. Hij had zijn eerste Moon Ball al meegemaakt zonder zijn mate te vinden. Het tweede bal kwam snel dichterbij. De tijd leek voorbij te vliegen. Toch herinnerde ik me de dag waarop Caroline zijn leven redde nog heel goed. Het leek alsof het gisteren was gebeurd.
Ik was ontzettend dankbaar voor haar, mijn lieve dochter. Anthony was opgegroeid tot een sterke en slimme jonge man. Hij stelde altijd vragen. Hij zocht steeds de grenzen op met dezelfde koppigheid die hij van mij had geërfd.
Als hij een plan had, kon niemand hem op andere gedachten brengen. Alleen Caroline kon dat. Zij hield hem rustig. Zij was zijn veilige haven en ze waren altijd samen. Caroline was inmiddels zesentwintig. Ze was uitgegroeid tot een vrouw op wie ik niet trotser kon zijn.
Ze had hetzelfde pad gekozen als ik en was dokter geworden. Haar in die ziekenhuiskleding zien, gaf me een vreugde die ik niet in woorden kon uitdrukken. Mijn prinses. Het geschenk dat de Godin mij had gegeven.
Christopher en ik hadden onze handen vol. We moesten hen opvoeden en de roedel leiden. Ons leven draaide om hen. Zij waren onze enige kinderen. De nieuwe generatie om ons heen deed het fantastisch. Kevin, de zoon van Karen en Thomas, was de beste vriend van Anthony en ze waren altijd samen.
Hun jongste, Emily, was net twaalf geworden. De drieling van Bob en Tiffany, Andrew, Adrian en Aria, was nu vijftien en zat vol energie. Langzaamaan veranderde de leiding van de roedel.
Mijn vader was vijf jaar geleden met pensioen gegaan. Hij had de leiding overgedragen aan Bob. Mijn moeder had nog steeds de leiding over het ziekenhuis. Ik was echter gestopt met werken na de geboorte van Anthony. Karen was ook gestopt toen Kevin werd geboren. Nu had Caroline haar rol in het ziekenhuis op zich genomen. Zij was de volgende schakel in onze familie.
We bereidden Anthony voor om de rol van alpha over te nemen. Toch had ik het gevoel dat hij er nog niet klaar voor was. Nog niet. Het was nog maar twee dagen tot het Moon Ball. Ik hield me bezig met de laatste voorbereidingen. Maar hoeveel ik ook plande, er waren altijd details die pas op het laatste moment geregeld konden worden.
Toen ik de wekker uitzette, voelde ik de arm van Christopher. Hij trok me terug in bed. Zijn warmte nam mijn zorgen weg. Voor nu besloot ik om van dit moment te genieten. Ik had mijn wekker vroeger gezet. Nadat ik hem had uitgezet, trok een sterke hand me weer het bed in. Hij trok me tegen zich aan tot ik perfect in zijn armen lag.
Als onze lichamen elkaar raakten, voelde ik altijd een enorme opwinding. Zijn gezicht rustte tussen mijn schouder en nek. Zijn lippen kusten de zachte huid onder mijn oor. Het bezorgde me rillingen over mijn rug. Toen fluisterde hij in mijn oor.
„Goedemorgen.“
De schorre stem van Christopher deed me rillen.
„Goedemorgen,“ antwoordde ik. Mijn stem klonk nog zwaar van de slaap.
„Je was toch niet van plan om nu al op te staan?“ vroeg hij. Zijn handen gleden over mijn lichaam. Zijn vingers streelden mijn markering en mijn tepel. Daarna bewoog hij naar mijn kutje. Zelfs door de stof van mijn nachtjapon heen, maakte zijn aanraking me bloedheet. Mijn hele lichaam raakte in een roes. Hij plaagde me, waardoor ik onmogelijk het bed uit kon komen.
„Nu niet meer…,“ antwoordde ik. Ik draaide me naar hem toe en kuste hem vol op zijn mond. Ik gleed met mijn hand over zijn harde lul, dwars door zijn joggingbroek heen. Het liet hem kreunen in mijn mond. Het was geweldig dat we elkaar na al die jaren nog steeds zo goed konden opwinden. Door al die oefening werd de seks alleen maar beter.
Met snelle handen trokken we elkaars kleren uit. Hij trok mijn nachtjapon over mijn hoofd. Tegelijkertijd vonden zijn lippen mijn tepel. Ik schreeuwde het uit van genot toen ik al het bloed naar mijn kruis voelde stromen.
Zijn handen stopten niet. Ze gleden langzaam naar beneden tot hij mijn slipje vastpakte en het rustig uittrok. Zijn kussen lieten een spoor achter over mijn buik, helemaal naar mijn kutje. Toen zijn tong mijn clitoris raakte, hapte ik naar adem en riep ik zijn naam.
„Christopher…“
Het woord kwam er stotterend uit. Mijn gezonde verstand verdween door het genot dat hij me gaf. Ik verloor bijna mijn bewustzijn. Hij wisselde zachte en stevige bewegingen vakkundig met elkaar af. Hij wist precies waar mijn meest gevoelige plekjes zaten.
Zijn hand reikte naar boven om mijn tepel te strelen. Hierdoor bereikte ik mijn hoogtepunt. Ik kon mezelf niet meer inhouden. Het orgasme overspoelde me, waardoor ik kronkelde en luid begon te kreunen.
De tevreden glimlach van Christopher, nadat hij me zo had laten voelen, was mijn favoriet. Mijn handen trokken zijn onderbroek uit. Ik nam zijn harde lul snel in mijn mond, wat hem deed grommen.
Verdomme, wat hield ik daarvan.
Ik bewoog mijn hoofd op en neer en voelde dat hij de controle verloor. Door onze band voelde ik zijn golven van genot samensmelten met die van mij.
Daarna wreef Christopher met zijn vingers zachtjes over mijn markering. Alle spanning die net was verdwenen, kwam nu nog sterker terug. Het werd zo intens dat ik mijn kreunen niet meer kon inhouden, terwijl ik zijn lul nog steeds in mijn mond had.
Christopher kon het niet meer aan. Hij trok me omhoog en legde me op mijn rug op het bed. Hij bedekte mijn lichaam met dat van hem. Hij klemde mijn handen boven mijn hoofd vast en stootte diep bij me naar binnen. Hij gleed naar binnen door mijn vocht gemengd met zijn speeksel. Ik voelde hoe mijn lichaam hem opnam. We pasten perfect in elkaar.
Het was fucking perfect. Ik kon er geen genoeg van krijgen. Hij begon sneller te stoten en hield zijn blik strak op de mijne gericht. Kreunen van genot vulden de kamer. Toen beet hij in mijn markering en liet hij de zijne zien. Dat zorgde ervoor dat ik ook in zijn markering beet. Samen bereikten we ons hoogtepunt. Er bleef maar één gedachte over in mijn hoofd.
Ik hou van deze man.
Na het douchen gingen we naar beneden. Ik was het ontbijt aan het klaarmaken. Christopher zat aan het hoofd van de tafel. Hij was al druk bezig met het lezen van wat documenten. Plotseling ging de deur van de kamer open. Caroline kwam binnen in haar ziekenhuiskleding. Ik kon er geen genoeg van krijgen om haar zo te zien.
„Goedemorgen, lieverd,“ zei ik. Ik zette de laatste potjes jam op tafel. Ze liet haar tas vallen en kwam naar me toe om me te knuffelen.
„Hoe was je dienst vandaag?“ vroeg ik. Op datzelfde moment stond Christopher op om haar ook een knuffel te geven.
„Het was geweldig, mam. Ik heb oma geholpen bij een bevalling. Verder zag ik een bewaker met brandwonden door zilver en vier patiënten met een virus,“ vertelde ze enthousiast. Ze ging aan de tafel zitten en pakte twee sneetjes brood.
Ik glimlachte. Ik hoorde haar verhalen over het ziekenhuis heel graag. Ik zag ook veel van mezelf in haar terug.
Voordat iemand nog iets kon zeggen, verscheen er een persoon bovenaan de trap. Het was een meisje met bruin haar. Ze hield haar schoenen stevig vast en liep stilletjes op haar tenen naar beneden. Haar gezicht werd vuurrood toen ze ons met grote ogen aankeek.
„Goedemorgen, Alpha's,“ zei ze.
Ze mompelde, waardoor haar stem amper te horen was. Ze haastte zich de laatste treden af. Haar hakken tikten over de houten vloer. Voordat iemand kon reageren, rende ze snel de deur uit.
Even later verscheen Anthony. Hij rekte zich rustig uit alsof hij alle tijd van de wereld had. Zijn blonde haar zat in de war. Hij had een ontspannen grijns op zijn gezicht waarmee hij iedereen kon inpakken. Behalve mij.
„Morgen allemaal,“ groette hij. Hij pakte snel een appel uit de schaal en zette vol zelfvertrouwen zijn tanden erin.
Ik kruiste mijn armen en keek hem strak aan. „Anthony, zij is al de derde deze week. Het bal is over precies twee dagen. Je moet het echt wat rustiger aan doen.“
Ik hield mijn stem zacht, maar mijn toon was scherp. Ik wilde er zeker van zijn dat het meisje me niet kon horen terwijl ze vertrok.
Anthony haalde zijn schouders op. Zijn glimlach verdween geen moment. „Het is niets bijzonders, mam. Ik heb gewoon een beetje plezier.“
„Breng haar op z'n minst even naar huis,“ stelde ik voor. Mijn geduld raakte langzaam op.
„Ze zei dat ik me daar niet druk om hoefde te maken. Ze pakt wel een taxi,“ antwoordde hij. Hij leunde nonchalant en uiterst onverschillig tegen het aanrecht.
„Anthony.“ De stem van Christopher sneed door de kamer. Hij klonk rustig maar streng. De autoriteit in zijn toon was overduidelijk.
Anthony stopte halverwege een hap. Hij zuchtte en pakte de autosleutels van het haakje bij de deur.
„Oké, ik ben weg,“ kondigde hij aan. Hij liep met dezelfde kalmte naar buiten. Het geluid van de sluitende deur galmde door de gang.
Ik liet me in mijn stoel aan de tafel vallen en schudde mijn hoofd. „Ik weet niet eens meer wie hij is,“ bekende ik. Mijn frustratie was duidelijk te horen in mijn woorden.
Christopher legde een troostende hand op mijn schouder. Hij ging tegenover me zitten. Zijn gezicht straalde warmte en begrip uit. „Maak je niet te druk, lieverd,“ adviseerde hij. Hij schonk een kop koffie voor zichzelf in. „Hij geniet er gewoon van. Hij heeft zijn mate nog niet gevonden, maar hij zal wel rustiger worden als dat gebeurt.“
Ik fronste mijn wenkbrauwen, want ik twijfelde hier enorm over. „Dat hoop ik echt,“ fluisterde ik. Mijn blik bleef op de deur gericht. Het was alsof ik hoopte dat Anthony opeens zou veranderen in een jongen om wie ik me veel minder zorgen hoefde te maken.
