Fantasy – Antologia 4
Autorzy
Chelsie Hance
Lektury
17.1K
Rozdziały
41
Antologia erotycznych opowiadań, które nakarmią Twoje najśmielsze fantazje. Różnorodne scenariusze rozgrywające się na przestrzeni jednego rozdziału, a każdy z nich zwieńczony finałem przyprawiającym o dreszcze i skurcze palców u stóp.
Pozycja nie dla wrażliwych, ale zdecydowanie obowiązkowa dla miłośników pikantnej literatury, którzy nie mają ochoty na czytanie całej powieści.
Rozdział 1: Sekretny pamiętnik wnuczki (Część 1) (FXFXM)
Kiedy nasz syn zapytał, czy jego córka mogłaby u nas zostać na tydzień, nie było we mnie ani odrobiny chęci, żeby odmówić. Nasz syn i jego żona muszą jechać w sprawach służbowych, a ich córka, Lottie, zapytała, czy mogłaby po prostu zostać z nami.
Lottie to taka grzeczna dziewczyna, zawsze spokojna, zawsze pełna szacunku. Ciągle siedzi z nosem w swoim pamiętniku — jej ucieczka od świata zewnętrznego.
Czasem zastanawiam się, co ona tam godzinami pisze. Pewnego dnia zapytałam ją o to i od razu się zamknęła w sobie. Policzki zrobiły jej się ciemnoczerwone i pobiegła do swojego pokoju, ściskając pamiętnik przy piersi.
Nie odważę się pytać ponownie.
Jest też naprawdę piękną dziewczyną. Długie, rozpuszczone blond włosy i idealne niebieskie oczy, jak ocean.
Ma uroczą, drobną figurę, ale to, co nadrabia urodą, traci na pewności siebie. Zawsze taka była — nieśmiała dziewczyna. Było jeszcze gorzej, kiedy nasz syn z żoną ją przygarnęli.
Trochę się otworzyła, ale wciąż jest przed nią długa droga. Zawsze staram się jej mówić, jaka jest piękna, licząc, że pewnego dnia sama to zrozumie.
Czasem rozświetla się od moich słów. Czasem marszczy brwi, jakby nie wierzyła w to, co mówię. Ale i tak jej to powtarzam.
Nigdy nie przestanę jej tego mówić.
Macham na pożegnanie synowi i jego żonie, gdy odjeżdżają po podwiezieniu Lottie. Mój mąż, Frank, wnosi jej torby do domu i zanosi je do pokoju, mimo że ona upiera się, że może je zanieść sama.
„Dobra, zostawię cię, żebyś się rozpakowała. Kolacja będzie za parę godzin, dobrze, mała?”
„Dzięki, Pops,” mówi swoim cichym głosem.
Resztę dnia i większość wieczoru spędza w swoim pokoju, schodząc na dół tylko po coś do jedzenia. Nie podoba mi się to, że czuje potrzebę trzymania się na uboczu.
Chciałabym, żeby czuła, że może zejść i pooglądać z nami telewizję albo zagrać w grę planszową. Po prostu nie lubię myśleć o niej tam na górze samej, i wiem, że Frank czuje to samo.
„Może powinniśmy do niej zajrzeć?” pyta mnie.
„Myślisz, że powinniśmy?”
„Jest tam za cicho. Może powiemy jej, że chcemy sprawdzić, czy czegoś nie potrzebuje. Zostaniemy na chwilę pogadać?”
„Tak, masz rację. Chodźmy.”
Idę za Frankiem na górę, do pokoju gościnnego, w którym zatrzymała się Lottie. Puka lekko w drzwi, ale nie ma odpowiedzi.
„Myślisz, że śpi?” pytam go.
„Nie ma nawet ósmej, Em.”
„No to co, może powinniśmy po prostu wejść?”
Frank nie odpowiada mi ani nie daje mi czasu na zastanowienie, zanim naciska klamkę i otwiera drzwi.
„Jej… Jej tu nie ma?”
„Co?” pytam, przepychając się obok niego do pokoju.
Wtedy słyszę szum prysznica z łazienki, co natychmiast uspokaja panikę, która nagle ogarnęła moje ciało.
„Jest w łazience,” szepczę.
„Czemu szepczesz, kobieto? Przecież cię nie słyszy,” żartuje.
Wzruszam ramionami i odwracam się w stronę drzwi.
„Powinniśmy iść,” mówię mu, ciągnąc go z pokoju. Rzucam jeszcze ostatnie spojrzenie, żeby upewnić się, że wszystko wygląda tak, jak kiedy weszliśmy. I wtedy mój wzrok zatrzymuje się na jej pamiętniku, wystającym spod poduszki.
Bez słowa Frank zauważa, na co patrzę. „Nie,” mówi mi.
„Daj spokój, ciągle w tym pisze. Nie mów mi, że nie jesteś choć trochę ciekawy.”
„Nie możesz czytać jej pamiętnika. To prywatna rzecz.”
„No weź, Frank. Chcę tylko zerknąć i zaraz go odłożę. Nigdy się nie dowie.”
Zanim zdąży mnie powstrzymać, szybko podchodzę do łóżka i wyciągam książkę z jej kryjówki. Siadam na brzegu łóżka i zaczynam kartkować strony.
Jej pismo ciągnie się po każdej stronie, a tylko kilka pustych kartek zostało na samym końcu. Niektóre strony wyglądają schludnie i czysto. Inne wyglądają na podniszczone i zużyte, jakby czytała je wielokrotnie.
Losowo wybieram jedną z tych podniszczonych, czytając zakreślony fragment.
Jej nogi są szeroko rozłożone, kiedy zbliżam się do łóżka, czołgając się w jej stronę na rękach i kolanach.
Zamykam książkę z trzaskiem, zszokowana tym, co właśnie przeczytałam.
„Co?” pyta Frank, wyraźnie zainteresowany.
„To…„
„To co?”
„To jest pikantna historia…„
„Naprawdę?” pyta, siadając obok mnie. „Daj mi zobaczyć.”
„Nie, nie możemy. To jest ewidentnie bardzo prywatne.”
„Mówiłem ci to, zanim zaczęłaś czytać, i to cię nie powstrzymało. Daj mi tę książkę.”
Niechętnie mu ją podaję, rzucając mu spojrzenie, które mówi, że nie powinien tego robić. Ale on mnie ignoruje i przewraca strony do tej samej, którą przed chwilą czytałam. Oczy Franka biegną po stronie i rozszerzają się, kiedy docierają do niego te słowa.
Wiem, że nie powinnam, ale nachylam się do niego i czytam przez jego ramię.
Jej cipka lśni od podniecenia, jej piżmowy zapach wypełnia moje zmysły. Jej oczy wpatrują się w moje, kiedy zbliżam usta do jej warg, jej siwe włoski ocierają mi się o nos. Jak na starszą kobietę jest taka seksowna.
Cichy jęk wyrywa się z jej ust, kiedy mój oddech dotyka jej wnętrza. Nie mogąc się już powstrzymać, wsuwam język między jej wargi, smakując ją po raz pierwszy. Wydaje z siebie cichy skowyt, gdy mój język przesuwa się w górę jej szparki, aż trafia na łechtaczkę. Jej ciało drży od tego dotyku, podsycając moją potrzebę, żeby zrobić to ponownie. Kiedy ją liżę, czuję parę dłoni na moich biodrach, ustawiających moje ciało na czworaka.
„Taka grzeczna dziewczynka,” mruczy mi do ucha, wciskając swojego kutasa w mój tyłek.
Ociera się o moją szczelinę, jego dłonie przesuwają się po moich pośladkach, a potem lekko mnie klepie. Jęczę i przesuwam się na łóżku, wywołując jej jęk, gdy mój język wciska się w nią mocniej — erotyczna reakcja łańcuchowa.
„O rany,” mówi Frank obok mnie. „To jest… gorące. Myślisz, że to prawda? Myślisz, że to się naprawdę wydarzyło?”
„Nie wiem,” przyznaję.
„Myślisz, że powinniśmy coś powiedzieć?”
„Niby co?” pytam go. „Przeczytaliśmy twój pamiętnik i zastanawiamy się, czy robisz to, o czym piszesz?”
„No…„
„Nie, nie będziemy tego robić. Chodź, musimy odłożyć pamiętnik i wyjść.”
„Poczekaj, chcę jeszcze trochę poczytać,” mówi mi.
W skrytości ducha ja też chcę. Chcę wiedzieć, co się wydarzy dalej w jej historii. Chcę wiedzieć, o kim pisze i czy to coś, co kiedyś robiła.
Nie mogę sobie wyobrazić, żeby nasza cicha mała dziewczynka robiła coś takiego. Ale ludzie mówią, że to właśnie tych cichych trzeba się wystrzegać.
Cofam się na niego, ocierając się o jego gruby, twardy trzon, czując jego żyły i zmarszczki.
„O mój Boże. Myślisz, że sypia ze starszymi mężczyznami?” odwracam się do męża.
„Skąd mam wiedzieć? Zresztą, nie wspomniała tylko o mężczyznach. Jest tam też kobieta?”
„Czyli co? Sypia ze starszą parą?”
„Hm, już ci mówiłem, że nie wiem. Czytam to samo co ty. Może jakbyś się na chwilę zamknęła, moglibyśmy przeczytać całą historię i się dowiedzieć?”
Prycham pod nosem, przewracając oczami. Potem wracamy do pamiętnika. Strony są pełne wyraźnych opisów scen seksu. Niektórych rzeczy nawet ja nigdy nie próbowałam z Frankiem.
To na pewno otwiera oczy i już nigdy nie będę mogła patrzeć na Lottie jak na małą dziewczynkę, którą kiedyś była.
Kiedy to się stało? Kiedy wyrosła na tę seksualnie agresywną kobietę?
Wbija swojego kutasa w moje mokre wejście, pieprzząc mnie mocno, kiedy całuję jego żonę. Opieram się na rękach i kolanach, a on pieprzy mnie od tyłu. Potem wyciąga go, a ja słyszę jej cichy jęk, gdy zaczyna przesuwać się w górę i w dół łóżka pode mną.
Patrzę na nią, przygryzając wargę, jak on teraz ją pieprzy. Czuję pustkę w swojej cipce, ale patrzenie na nich razem tak bardzo mnie podnieca.
„Podoba ci się?” pytam ją. „Podoba ci się, kiedy pieprzy cię z moimi sokami na swoim kutasie?”
Jej oczy są wpatrzone w moje, a usta otwarte, kiedy ją pieprzy. A potem znowu jest we mnie, przerzucając się między nami dwiema, rozpaczliwie chcąc zadowolić nas obie.
Wsuwam palce między jej nogi, bawiąc się jej cipką, kiedy on pieprzy mnie od tyłu. Jest na krawędzi orgazmu. Widzę to po tym, jak otwierają się jej usta i po krótkich, urywanych oddechach.
Wciskam palce mocniej, a wtedy dochodzi, krzycząc na cały pokój. Pochylam się do przodu, łapiąc jej krzyk w swoich ustach, kiedy ją całuję.
Jego ruchy przyspieszają, kiedy patrzy na nas, a potem nagle moje ciało się rozpala i dochodzę zaraz po niej, pokrywając jego kutasa swoimi sokami. Jeszcze kilka pchnięć i on też dochodzi, spuszczając się w moją spragioną cipkę.
„Uwielbiam, kiedy dochodzisz we mnie,” mówię do niego przez ramię, czując, jak jego sperma spływa mi po nodze.
„Wiem, kochanie.” Uśmiecha się przy moim uchu, pochylając się nade mną, próbując złapać oddech.
Leżymy tak we trójkę przez chwilę, przyciśnięci do siebie w zmysłowej kanapce, jego kutas wciąż jest we mnie. To moje szczęśliwe miejsce — w łóżku z nimi obojgiem. Nienawidzę stamtąd wychodzić, nienawidzę wracać do domu, wiedząc, że minie trochę czasu, zanim znów ich będę miała. Oboje muszą wyczuć napięcie, które teraz przepływa przez moje ciało.
„Co się stało, słoneczko?” pyta.
„Nic,” kłamię.
„Wiesz, że możesz nam powiedzieć wszystko, prawda, kochanie? Kochamy cię,” mówi ona.
Uśmiecham się, napięcie opuszcza moje ciało. „Wiem,” mówię im. „Ja was też kocham, Nana i Pops.”
„Co tam jest napisane?” pytam z niedowierzaniem.
„Ja… To nie może być, prawda? Nie może pisać o nas?”
„Napisała Nana i Pops. To my.” Podnoszę głos.
„Cicho,” warczy przez zęby, patrząc na drzwi łazienki.
„Musimy odłożyć ten pamiętnik tam, gdzie go znaleźliśmy, i wyjść,” mówię mu, wyrywając książkę z powrotem.
Oczy mi się rozszerzają, kiedy zabieram książkę z jego kolan i dostrzegam wybrzuszenie w jego spodniach. „Frank!” besztam go, patrząc na widoczne oznaki podniecenia.
„Co? Nie mów mi, że to w ogóle na ciebie nie podziałało?” pyta, a jego oczy przesuwają się po moim ciele.
Przygryzam dolną wargę, doskonale świadoma, że jego wzrok przebiega po każdym centymetrze mojego ciała. Potem otrząsam się z tego uczucia, przypominając sobie, gdzie jesteśmy i co właśnie przeczytaliśmy.
„No dalej, Em. Musisz przyznać, że choć trochę cię to podniosło.”
„Nie, Frank. To jest złe.”
„To nie jest złe, Em. Lottie nie jest nawet z nami spokrewniona.”
„To nie robi żadnej różnicy.”
„Oczywiście, że robi. Przeczytałaś to samo co ja. Ona tak o nas myśli. Pisze o nas wszystkich… razem.”
„I co z tego?”
„Więc ona tego chce. Nie ma w tobie nawet odrobiny ciekawości, żeby zobaczyć, dokąd to może zaprowadzić?”
„Frank…” robię pauzę. „…Nie robiliśmy czegoś takiego od bardzo dawna. A co, jeśli ona tego nie chce? Pisanie o czymś a rzeczywiste zrobienie tego — to dwie zupełnie różne rzeczy.”
„Może porozmawiajmy z nią? Może po prostu powiedzmy jej, że przeczytaliśmy jej pamiętnik, i zobaczmy, jak zareaguje. Nie musimy niczego więcej robić. Jeśli nie będzie zainteresowana, to po prostu damy spokój.”
Zastanawiam się przez chwilę. Może ma rację. Ale trudno się skupić, kiedy historia Lottie kręci mi się w głowie w kółko.
Wtedy prysznic się wyłącza i muszę podjąć decyzję w jednej chwili, bo drzwi łazienki się otwierają i Lottie wchodzi do sypialni, patrząc na nas zaciekawionymi oczami.
„Hej, kochanie,” mówię.
„Hej?” odpowiada, nie rozumiejąc, dlaczego jesteśmy w jej pokoju.
Wtedy jej wzrok opada na pamiętnik leżący na moich kolanach.
„Przeczytaliśmy twoje opowiadania,” przyznaję, obserwując, jak jej oczy rozszerzają się ze zrozumieniem.
