Zmierzając donikąd

Scarlett Jackson latami doskonaliła sztukę znikania. Córka gwiazdy rocka i wpływowego agenta talentów, wie lepiej niż ktokolwiek inny, jak bardzo potrafią parzyć światła reflektorów. Po druzgocącej zdradzie w liceum wycofała się w zacisze spokojnego życia. Nauczycielka w przedszkolu. Dom na przedmieściach. Cztery koty. Żadnego chłopaka, żadnej muzyki, żadnego profilu publicznego. Bezpiecznie, przewidywalnie, niewidzialnie. Wtedy do domu wraca Xavier Smith.

Scarlett zawsze znała Xaviera jako humorzastego przyjaciela rodziny, który zamienił jej nastoletnie lata w piekło. Nie wiedziała jednak, że ostatnie pięć lat spędził jako Vax – ponury lider Going Nowhere, zespołu, którego muzyka była sekretną ścieżką dźwiękową jej starannie poukładanego, cichego życia. Gwiazdor rocka, którego plakat miała na ścianie, to chłopak, którym zawsze gardziła. Tyle że on nie jest już tym samym chłopakiem.

Xavier jest starszy, wytatuowany i dźwiga poczucie winy tak ciężkie, że ukształtowało każdą lekkomyślną decyzję, jaką podjął od czasu wyjazdu z miasta. Widzi na wskroś staranne przebranie Scarlett – dziewczyny, która udaje zwyczajną, która wzdryga się na widok aparatów i która przysięga, że nienawidzi muzyki. A Scarlett zaczyna dostrzegać pod jego pancerzem mężczyznę, który napisał o niej piosenkę miłosną lata przed tym, zanim w ogóle dowiedziała się o jego istnieniu.

Ale pragnąć siebie nawzajem, a być dla siebie dobrym, to dwie zupełnie różne rzeczy. Xavier jest przekonany, że sprowadza tylko kłopoty, i za każdym razem, gdy Scarlett zbliża się na tyle, by stać się dla niego ważną, on ucieka. Tymczasem Scarlett – która lata spędziła na chronieniu się przed wykorzystaniem i krzywdą – w końcu uczy się przestać ukrywać i zaczyna żyć. Sekretny talent. Ukryta przeszłość. Stalker z dwudziestotrzyletnią urazą. I ojciec, który ingeruje w jej życie z równą dawką miłości, co destrukcji.

Going Nowhere to romans typu slow-burn o dwojgu ludziach, którzy całe życie uciekali przed samymi sobą, i o chwili, w której w końcu się zatrzymują – by zamiast tego pobiec ku sobie.