Ateşi Öğret

Ofisimin kapısının üstündeki duvarda yüksek sesle tıklayan saat, bu öğleden sonra odaklanabildiğim tek şeydi. Ofis saatlerinden nefret ederdim.

Neden böyle bir şey vardı ki? Öğrencilerimin randevu almak zorunda kalmadan yardım alabilecekleri belirli bir zamandı, ama kimsenin müsaitliğimi kullanmadığı günler berbattı.

Son zamanlarda işime odaklanmakta güçlük çekmem de cabası. Öğrencileriniz hakkında fantezi kurmak hoş değildi elbette ama kendime engel olamıyordum.

Fantezilerimin ana karakteri her Salı sabahı verdiğim “Direnç Antrenmanının Temelleri” dersinde en önde oturuyordu.

Geçen dönemden beri, bu koyu saçlı üniversite öğrencisine olan uygunsuz düşüncelerimle mücadele ediyordum.

Bu güzel kız, muhtemelen sürekli ön sıraya bakmamın sebebinin kendisi olduğunun farkında bile değildi.

Her şey onu izleyebilmek içindi. Not alırken alt dudağını çiğneme şeklini inceleyebilmek için... Dar gömleğinin göğsüne nasıl yapıştığını, altında saklı olanın tam hatlarını bilmemi sağlayacak şekilde gözlemleyebilmek için…

Arkadaşım Jordan’ın sahibi olduğu spor salonunda onunla karşılaştığımda bedenini daha yakından görme fırsatım olmuştu.

Bunu bir tesadüf olarak değerlendirmek istiyordum ama ders sırasında diğer öğrenciler not almakla meşgulken onu sık sık dikkatle beni incelerken yakalıyordum.

Ya da belki de mücadele ettiğim çekimin bir kısmını hissettiğini düşünmek sadece hüsnükuruntudan ibaretti.

Kapıma hafifçe vurulduğunda düşüncelerimden sıyrılıp gerçekliğe geri döndüm. “İçeri gel. Kapı açık.” Karamel rengindeki kahverengi saçlarıyla tanıdık bir baş kapıdaki boşluktan görüntü. Geniş gülümsemesi sevgilimin dudaklarıma yayıldı.

“Burada ne işin var? İşim bittikten sonra yanına geleceğimi söylemiştim.”

“Belki de seni daha erken görmek istedim, olamaz mı yani?” Javi gülümsedi. Bu görüntüsü ofisime neden geldiğine dair hiçbir ipucu vermiyordu.

Buraya daha önce birkaç kez gelmişti ama şehrin öbür ucuna, ders verdiğim üniversiteye gitmeye pek meraklı değildi.

Akademik uğraşlardan fazla hoşlanmazdı. Ancak oldukça zekiydi.

Birbirimizin dairesinin her metre karesinde sevişirken, felsefeden sanat teorisine ve spor tıbbındaki modern gelişmelere kadar her şey hakkında derin sohbetler ederdik.

“Peki beni kendi halimde görmek için neden bu kadar heveslisin? Eski binalar seni aniden tahrik mi eder oldu?”

Javi’nin gözleri zorlukla dizginlenen bir sıcaklıkla tehlikeyle parladı.

Daha önce onlarca kez gördüğüm bir bakıştı bu. Bir tırmanış pistinde yatırımcıydı. Aynı zamanda orada dersler de veriyordu.

Başlangıçta kendi hayatıyla ilgili bir şeyler yapmak yerine boş işlerle uğraşmaktan zevk alan alelade bir adam olduğunu düşünmüştüm. Bu sadece insanların görmesini istediği yüzüydü.

“Binanın güzel kokusu oldukça eşsiz olsa da, eteğinin altında sakladığın minik külotunun kokusunu bu binadaki her şeye tercih ederim.”

“Ne kadar tatlı konuşuyorsun. Geceleri yatağını ısıtan kadınla vakit geçirmek yerine kasabanın öbür ucundan tüyler ürpertici bir külot koklayıcısı olmak için mi geldin?”

Kaşlarını kaldırdı, masamdaki sandalyenin önünde durdu ve ayağa kalkmama yardım etmek için elini uzattı.

Topuklu ayakkabılarımın içinde onunla neredeyse göz göze gelecek kadar yükseldiğimde aşağı eğildi. Yüzünü boynuma gömdü ve kulağımı emmeye başladı.

“Sana saçlarını toplamak hakkında ne demiştim, tatlım? Saçlarını avucumun içinde tutmayı sevdiğimi biliyorsun.”

Dudaklarını yavaşça boynumda gezdirirken ürperdim. İlişkimizin başlarında, tenime fısıldamasından hoşlandığımı fark etmişti. Bazen İspanyolca konuşuyordu.

Dil becerilerime onun ana dilinde cevap verecek kadar güvenmiyordum ama bazen bana söylediği edepsiz şeyleri yorumlayacak kadar anlıyordum.

“Biliyorsun, işteyken bunu giymem gerekiyor.” Nadiren saçlarımı açardım. Koyu renk saçlarım başımın etrafında yumuşak bir hale oluşturuyordu. Doğal buklelerim onun hayvani yönünü ortaya çıkarıyor gibiydi. “Böyle şekil vermek daha kolay.”

“Seni tüm vahşiliğinle tercih ettiğimi biliyorsun,” diye karşılık verdi. Çevik parmakları bluzumun önündeki düğmeleri açmakla meşguldü.

Beni soymakta oldukça ustaydı. Ancak bazen zahmet etmiyor, sadece parmaklarıyla, diliyle hareket edip penisini beni çıldırtmaya yetecek kadar çıkarıyordu.

Arkadaşım Parker beni uzun boylu, sıska erkekler ve genellikle pantolonlarında sakladıkları uzun penisleri konusunda uyarmıştı ama bir erkekle birlikte olmayalı yıllar olmuştu. Doğrusu önce karşılaştırabileceğim pek fazla erkek olmamıştı.

“Ne yaptığını sanıyorsun?” Güldüm, dişleri dantelli sütyenimin arasından göğüs ucumu ısırdığında nefesim kesildi.

İşe giderken bile fırfırlı, dantelli iç çamaşırları giymeyi tercih ederdim. Bu bana kendimi güçlü ve kadınsı hissettirirdi.

“Bence gayet açık Profesör Phillips. Seni bu masanın üzerine yatırıp adımı haykırmadan önce notumu yükseltmeye çalışıyorum.”

“Gelirken koridorlar bomboştu ama lobide ortak bir tanıdık gördüm.”

“Javi,” diye fısıldadım. Soğukkanlılığımı korumaya çalışırken ellerim arkamdaki kâğıtların üzerinde kayıyordu.

“Kimden bahsettiğimi biliyorsun, değil mi tatlım? Te he visto verla. Ella es muy hermosa (Ona baktığını gördüm, çok güzel bir kız).”

“Neden bahsettiğini bilmiyorum,” diye nefes nefese kaldım, parmakları eteğimin kenarını yavaşça yukarı doğru çekerken. Külotumu yana çekmek için eteğimin altına girdi.

“Yalancı,” diye homurdandı, parmaklarının uçlarıyla benimle alay ediyor, beni ıslatmak için neredeyse hiç çaba sarf etmiyordu.

Vücudum üzerinde bu kadar güçlü olmasından nefret ediyordum. Bir erkekten, özellikle de onun gibi birinden etkileneceğimi hiç düşünmemiştim ama çevik parmaklarıyla düğümlediği tek şey ip değildi.

“İkimiz de biliyoruz ki bedeninin sırlarını ona öğretmek nasıl bir şey olurdu diye düşünüyorsun…”

Haksız değildi. O da güzelliğinin farkındaydı.

Spor salonunda masanın arkasında ona yardım ederken nasıl flört ettiğini görmüştüm.

Dudaklarımı onun uzun, biçimli bacaklarının arasına sokmak için can atan tek kişi ben değildim.

“Acaba şu anda kapını çalsa cevabın ne olurdu?” diye fısıldadı beni döndürerek. Sandalyeme oturdu ve pantolonunun düğmelerini açmasını kolaylaştırmak için arkasına yaslandı.

Burada yaramazlık yapmamam ya da en azından kapımı kilitlemem gerektiğini biliyordum ama onun fantezilerindeki edepsiz profesör gibi davranmak hoşuma gidiyordu.

Profesyonel hayatımı özel hayatımdan tamamen ayrı tutuyor, cinsel yönelimim hakkında konuşmaktan kaçınıyordum. Zaten bu kimseyi ilgilendirmezdi.

Bi-seksüel olmak ve uzun süre kadınları tercih etmek, bazen insanların benimle ilgili algılarını gölgeliyordu.

Akademisyenler ikili normlardan kaçmaya inanmak istedikleri kadar açık değillerdi. Profesyonel itibarımın kiminle sevişmek istediğime değil, akademik katkılarıma dayanmasını istiyordum.

Javi fermuarını açıp penisini çıkardığında her şeyi unutmuştum.

Bu fanteziyi yaşayabilir ve o gittikten sonra belalı bir profesör olmaya geri dönebilirdim.

“Belki de kapıyı kilitlemeliyim,” dedim, kendine dokunuşundan büyülenmiştim. Hem onun hem de benim zevkimin peşinden koşma konusunda bu kadar utanmaz olması hiç eskimedi.

Bu anlaşmayı kabul etmemin nedenlerinden biri de buydu.