Kraliyet Mirası 9. Kitap: Yalnız Haydut
Yazar
Emily Goulden
Okur
235K
Bölüm
55
June Cooper, dengesiz babası ve ağabeyinden olabildiğince hızlı bir şekilde kaçmış, 21 yaşında sürüsüz bir kurttur. İnsan en yakın arkadaşı Viv ile yaşayan ve onun ailesinin barında çalışan Junie, sıkıcı hayatına razı olmuştur.
Alfa Kral Caspian Storm; yüzyıllar sonraki ilk kraliyet ailesi olan ve kırk yılı aşkın bir süre önce yozlaşmış Konsey'in yıkılmasına öncülük eden ünlü kurt adamlar Austyn-Rose ve Leo Storm'un torunudur. Hamile eşi bir asi lider tarafından öldürüldükten sonra umutsuz, yalnız ve yenik düşmüştür.
Bir gün, ele avuca sığmaz Gamma'sı Cole'un peşinden bir bara girdiğinde, kıvırcık saçlı ve elâ gözlü güzel bir kıza rastlar. O, Caspian'ın ikinci şans eşidir; ancak Caspian, başka bir eşi hak etmediğine inanarak onu kendinden uzaklaştırmaya kararlıdır.
Her iki kurt da karanlığa gömülmüş ve yalnız kalmaya razı olmuştur. Peki, dünya bu beklenmedik ikiliyi bir araya getirmeye zorladığında ne olacaktır? Diyar bunun üstesinden gelebilecek midir?
Royal Legacy serisinin 9. kitabı
Bölüm 1: Kutlamak İçin Bir Neden
CASPIAN
“Bundan emin misin Caspian? Yapacak çok işin var,” diye iç geçirdi Sabrina, ona arabanın kapısını açarken.
“Kesinlikle hayatım. Kutlama yapmalıyız.” Arabaya binmeden önce onu kollarımda döndürdüm. Onu bedenime sıkıca bastırdım. “Baba olacağımı her gün öğrenmiyorum,” diye mırıldandım.
Dudaklarımı tutkuyla Sabrina'nınkilerle birleştirdim. Ellerimi karnına doğru indirdim. Daha dün gece eşim, karım ve kraliçe lunam bana sekiz haftalık hamile olduğunu söyledi.
Daha mutlu olamazdım. Eşim rahatlatıcı bir tatili hak ediyordu. İkimiz de hak ediyorduk. Geri çekilmeden önce elimi yüzüne götürdüm. “Seni çok seviyorum,” diye fısıldadım. Bütün yüzü aydınlandı.
“Ben de seni seviyorum.”
“Hadi, arabaya bin,” diye güldüm. Yolcu koltuğuna oturmasına yardım ettim. SUV'nin sürücü tarafına dolanıp motoru çalıştırdım.
“Nereye gidiyoruz?” diye sordu Sabrina. Yüzünde heyecanlı bir gülümseme vardı.
“Kulübeye,” diye yanıtladım kısaca.
Babam bu kulübeyi en büyük abim doğduktan sonra ailemiz için bir kaçış yeri olarak satın almıştı. O zamandan beri gitmeyi en sevdiğim yer olmuştu. Sabrina ile üç yıl önce tanışmıştık. O tam burada, bu diyarda doğup büyümüştü. Ancak tüm görevlerim, onu oraya götürecek kadar uzun süre uzaklaşmama engel olmuştu.
Şatodan arabayla yaklaşık bir saat uzaklıktaydı. Golden Woods'un derinliklerindeydi.
“Hiç koruma olmadan mı?” Şaşkınlıkla etrafına baktı.
“Bir kaçış planladım.” Ona göz kırptım ve o da kıkırdadı.
“Bu çok yaramazca, Majesteleri.” Elini dizime koyarak sırıttı.
Göğsümden derin bir hırlama koptu. Onu hemen oracıkta becermek için arabayı neredeyse kenara çekecektim. “Tehlikeli bir oyun oynuyorsun, kraliçem,” dedim. Elimle sarı saçlarını okşayabilmek için bir kolumu arkasından doladım.
“Oyunları sevdiğini sanıyordum, kralım?” Parlak yeşil gözleriyle bana baktı.
Gaza bastım ve o tekrar gülmeye başladı. Sesi kulaklarıma müzik gibi geliyordu. Çok geçmeden, kulübeye giden yolda ilerliyorduk.
Aniden, Sabrina tiz bir çığlık attı.
Bir kurt arabanın onun olduğu tarafına çarptı. Neredeyse bizi yoldan çıkaracaktı. Direksiyonu sertçe sağa kırdım. Frenlere asılmadan önce arabayı tekrar yola soktum.
“Arabada kal. Kapıları kilitle,” dedim ona, emniyet kemerimi çözerken.
Ormandan çıkan düzinelerce asi kurt vardı.
“Caspian,” diye ağladı.
Yüzünü kendime doğru çektim ve onu bir kez öptüm. “Her şey yoluna girecek Sabrina, söz veriyorum,” diyerek onu rahatlattım. Sonra arabanın kapısını açıp kapattım.
Arkamdan kilitlerin tıkırtısını duydum. Asi kurtlara karşı pek bir işe yarayacağından değil ya, diye düşündüm karanlık bir hisle kendi kendime.
“Alfa Kral, bizzat tuzağımıza yürümeniz ne kadar da nazik bir hareket,” diye alay etti bir adam bana doğru yürürken.
“Sen de kimsin be?” diye hırladım.
“Beni tanımadın mı? Ne kadar da şiirsel,” diyerek kıkırdadı adam.
Onu nereden tanıdığımı bulmaya çalışarak gözlerimi kıstım. “Ne istiyorsun?” Kim olduğu umurumda bile değildi. Nasıl olsa yakında ölecekti.
“Eğer dilek listelerimizi paylaşıyorsak, benimki senin kellenin bir mızrağa geçirilmiş olması. Ama ne yazık ki, bugünkü planımızda bu yok. O yüzden bunun yerine gelininin kellesiyle yetineceğiz,” diye sırıttı.
Sabrina'yı arabadan sürükleyerek çıkaran birkaç adamı görmek için tam zamanında arkamı döndüm. Vahşi bir kükremeyle öne atıldım. Ama Jess'e dönüşemeden durduruldum.
Dört adam üzerime atladı. Ayak bileklerime, bileklerime ve boğazıma gümüş kelepçeler taktılar. Gümüş tasmaya bağlı olan zincir, benim üzerimde tam kontrol sahibi olmalarını sağlıyordu.
Adam beni sertçe dizlerimin üzerine çökertti. Onların Sabrina'yı hırpalamalarını çaresizce izledim.
“Onu bırakın! Ay Tanrıçası üzerine yemin ederim ki hepinizi geberteceğim!” diye kükredim.
“Bu pozisyondayken pek bir şey yapabileceğini sanmıyorum,” diye güldü adam. “Kendimi tanıtayım. Ben Cohen. Bu kurt adam diyarındaki asi kurtların lideriyim,” dedi adam.
“Kurt adam diyarında asi kurtlar bulunmaz,” diye sertçe karşılık verdim. Gözlerimi bir an bile Sabrina'dan ayırmamıştım.
Etrafını saran adamlar, dönüşememesi için bileklerine gümüş bilezikler takarak onu bağlamışlardı. Gerçi hamileliği yüzünden istese de dönüşemezdi.
Umutsuzca kaçmaya çalışarak adamların kollarında çırpınıyordu. Gözleri benimkilerle kilitlendi. Bakışları korku doluydu.
“Bu ne kadar az şey bildiğini gösteriyor, yüce Alfa Kral Caspian Storm. Sen ve o kraliyet bunaklarından oluşan ailen, burnunuzun dibinde olup bitenler hakkında hiçbir şey bilmiyorsunuz. Burada kontrol sende değil. Sadece henüz bunu bilmiyorsun. Ama bugünden sonra adımı asla unutmayacağını garanti ediyorum,” dedi Cohen.
“Onu bırak!” diye hırladım.
“Dur bakalım. Bunu neden yapayım ki?” Cohen omuz silkti. Sonra bir elini adamlarına doğru salladı. “Seni içeriden dışarıya mahvedeceğim.” Yüzü ciddileşti ve karardı, gözleri kapkaranlık bir boşluğa dönüştü.
Ben hiçbir şey söyleyemeden veya yapamadan, adamlardan biri eşimi boğazından yakaladı. Ayakları havada sallanıyordu. Onların ona eziyet etmesini izlerken zavallı ve işe yaramaz hissederek çığlık attım.
Boğazındaki ellere tırnaklarını geçirdi. Havaya kavuşmak için çabalarken boğazından sesler geliyordu. Adamlar onun etrafında gülüşüyordu.
Adamlarından biri beni gümüş zincirle kontrol altında tutarken, Cohen yüzümün hizasına çömeldi.
“Önce, adamlarımın onu paramparça etmeden önce eşini becermelerini izleteceğim. Sonra değerli küçük kız kardeşinden başlayarak aileni hedef alacağım,” diye fısıldadı Cohen.
Tam Sabrina'nın çığlıkları dikkatimi çekerken onun yüzüne tükürdüm. Hızla ona doğru döndüm. Adamların onun kıyafetlerini yırttığını ve onu bir ağaca doğru ittiklerini gördüm. “Ona dokunmayın!” diye bağırdım.
Adamlardan biri arkasını dönüp bana sırıttı. İğrenç elleri eşimin çıplak vücudunda dolaşırken bana göz kırptı.
“Oh, o bir harika, değil mi?” dedi Cohen, Sabrina tamamen çırılçıplak orada dururken.
Ona saldırmaya çalıştım ama adamları beni geride tuttu. Gözlerim tekrar Sabrina'nınkilerle buluşana kadar gümüş prangalarla boğuştum.
Adamlar sırayla eşimi zorla becerirken, yüzündeki ifade silindi ve gözleri cansızlaştı. Olan bitenden tamamen koptu. Bana veya başka kimseye bakmayı reddetti. Bakışları yere sabitlenmişti. Bunu açıklayamıyordum ama onun yaşama isteği onu terk ettiği gibi benim de savaşma gücüm beni terk etti. Kendimden utanıyorum. Bu kadar kolay pes ettiğim için utanıyorum.
Onların eşime defalarca saldırmasını izlemek ruhumu bedenimden kopardı. İçimdeki son güç kırıntısını da alıp götürdü.
Başka yöne bakmaya çalıştım ama Cohen ve adamları buna izin vermedi. Cohen yüzümü yakaladı ve beni bakmaya zorladı. Bu sırada arkamdaki adamlar gümüş zinciri çekerek başımı yukarı kaldırdı.
“Bunu izleyeceksin. Kendi işe yaramazlığın içinde yaşayacak ve değerli eşini korumak için nasıl hiçbir şey yapamadığını anlayacaksın,” dedi Cohen. Son adam Sabrina ile işini o sırada bitirdi.
Sabrina dizlerinin üzerine çöktü. Bacaklarının arasından kan akarken bedeni yere yığıldı.
“Bunun bedelini ödeyeceksin,” dedim dişlerimi sıkarak.
“Henüz hiçbir şey... yapmadım.” Cohen’in sırıtışı geri döndü.
Yüzümü bıraktı. Avını takip eden bir yırtıcı gibi Sabrina'ya doğru yürüdü.
“Merhaba tatlım.” Sabrina'nın çenesini tuttu ve ona bakmaya zorladı. “Seni koruyamayan sevgili alfa kralına ne söylemek istersin?” diye onu kışkırttı.
Sabrina'nın gözleri bana doğru kaydı. Hiç beklemediğim bir şey yaptı ve gülümsedi. Gözleri çok kısa bir anlığına canlandı. “Onu affediyorum,” dedi. “Ve onu seviyorum.”
Cohen bu cevaptan hoşlanmadı. Geriye çekildi ve onun yüzüne bir tokat attı. Kafası yana düştü ve yüzü tekrar ifadesizleşti.
“HAYIR!” diye bağırdım içimde kalan tüm güçle. Tüm öfkemle zincire karşı çırpındım. Beni tutmaya yardım etmek için Cohen'in adamlarından daha fazlası yanıma koştu. Bir an için Cohen gerçekten korkmuş görünüyordu.
Sonra Sabrina'yı yerden kaldırdı ve kendi önünde tuttu. Kolunu arkadan onun boynuna doladı. Hissedebiliyordum, zincirleri kırmama saniyeler kalmıştı. Ben bunu yapamadan Cohen ellerini aniden çekti ve Sabrina'nın boynunu kırdı.
Sabrina cansız bir şekilde yere yığıldı.
Bedenim pes etti. Kurt adam gücüm tükenirken çığlık atarak yere düştüm. Hiç çekinmeden hıçkıra hıçkıra ağladım. Gözyaşlarım birikip gözlerimden döküldü.
“Artık biliyorsun. Sen bir hiçsin ve asla başka bir şey olmayacaksın. Buranın yöneticileri biziz,” diye alay etti Cohen. Yüzüme sadece birkaç santim uzaktan buz gibi bir ses tonuyla konuşmuştu. Sonra adamlarına gitmelerini işaret etti.
Asi kurtlar teker teker kurda dönüştü ve ormana doğru kaçtılar. Arkamdaki adamlardan biri gümüş zinciri bir ağaca doladı. Beni sıradan bir köpek gibi bağladı. En son dönüşen Cohen oldu. Bana son bir kez baktıktan sonra gülerek uzaklaştı.
Yüzümü çakıllı yola gömerek yere boylu boyunca uzandım. Bir daha kalkıp kalkamayacağım ya da birinin gelip beni çözüp çözmeyeceği umurumda değildi. Burada ölsem de bana uyardı.
Eşimin gözlerimin önünde tecavüze uğramasına ve öldürülmesine izin verdikten sonra yaşamayı hak etmiyordum. Bir daha asla bir erkek, bir eş ya da bir kral olmaya layık değildim.
