Güzel Hata Kitap 3
Yazar
Mel Ryle
Okur
375K
Bölüm
30
Kyla, Grand Hotel'deki Pazarlama Direktörlüğü görevine geri döner ve kariyeriyle anneliğin gereksinimlerini bir arada yürütmeye çalışır. Ofis politikaları, rekabetçi ebeveynlik ve peş peşe gelen iş zorluklarının arasında, intikam peşindeki bir rakibin yürüttüğü kurumsal sabotaj ağının içinde bulur kendini. Kocası Jensen yanı başındayken Kyla, gerçeği ortaya çıkarmak ve ailesini korumak zorundadır; bir yandan da geleceğini yeniden şekillendirebilecek büyük bir kariyer değişikliğini düşünmektedir.
Dünyanın Zirvesi
SEZON 3
Yapımcı: Adam Sharp
Yazan: Hannah Robinson & Ashley Schlueter
Ses: Fionn McNeill
✨Keyifli okumalar!✨
KYLA
Tak.
Tak.
Tak.
Marc Jacobs topuklu ayakkabılarım Grand Hotel lobisinde yankılanıyordu.
Geri dönmüştüm.
En sevdiğim ayakkabılarımla.
Pazarlama müdürü olarak işimi tam zamanlı geri dönmüştüm.
Yılların sıkı çalışması ve özverisi sonucu elde ettiğim pozisyonum.
Tabi ki uzak kaldığım altı ay içinde birkaç değişiklik olmadı değildi.
En iyi arkadaşım Coleen'in resepsiyon masası şimdi Laura adında uzun boylu, kıvırcık saçlı bir kadın resepsiyon masasıydı.
Her zamanki tasarımcı çantam yerine omzumda hantal bir bebek çantası vardı.
Ama en büyük değişiklik şu anda saçımı tutup çeken tombul bir eldi.
Gövdeme bağlı taşıma şalında olan kızıma, “Ama Charlie, annenin saçını bırak, lütfen,” dedim.
Charlie son numarasına zevkle agulayıp daha sert çekti.
“Charlene Eleanor, bugün çok mu enerjiksin acaba?” diyerek sataştım. Saçlarımı elinden almak için durakladım. Şaşırtıcı derecede güçlü bir tutuşu vardı.
Kahkaha attı. Her zaman kalbime dokunan parlak bir ses.
Yenidoğanlarda yaygın olan standart koyu mavi renk gözlerinden kaybolmaya başlamıştı ve babasınınkiyle aynı masmavi tona dönüşeceğini biliyordum.
Bu küçük kız, dokuz uzun ay boyunca karnımda büyümüş ve ancak on altı saat süren dayanılmaz sancıların ardından dünyaya gelmişti.
Ve hık demiş babasının burnundan düşmüştü.
Jensen'ın kum kahverengi saçlarını, yontulmuş elmacık kemiklerini ve kalp eriten gülümsemesini hayal ederek, “Bu, kötü bir şey değil.” diye düşündüm.
Bebek çantasına en sevdiği oyuncağı bulmak için uzanırken, “Al bunu parçala,” dedim. Bir gözü eksik, çiğnenmiş bir papağan.
Charlie ciyaklayarak saçımı bıraktı ve zavallı kuşun kafasını ağzına tıktı.
Üzgünüm Tüylü Bey; ya siz ya da ben.
“Ayyyy bebeği getirmişsin!” diyen yüksek bir ses lobiye doldu.
Gergin bir gülümsemeyle, kafamı bebekten yukarı kaldırdım ve otelin resepsiyon yöneticisi Naomi Wildman'ın bana doğru geldiğini gördüm.
Naomi, “Merhaba Charlie!” diyerek kızıma doğru eğildi. Charlie de tamamen Tüylü Bey’in gagasını kemirmeye odaklanmıştı.
“Günaydın Naomi.”
Sonunda gözlerini bebekten ayırıp bana bakabildi. “O iğrenç şeyi ağzına sokmasına izin verdiğine inanamıyorum.”
“Haftada iki kez yıkıyoruz.” Harap olmuş papağana gülümseyerek baktım. “Ve Charlie bu oyuncağı seviyor.”
“Benim Henry'm sadece organik, doğal malzemelerden yapılmış oyuncaklarla oynuyor.”
Sesimin iğneleyici çıkmaması için uğraşarak, “Aferin ona,” diye cevap verdim.
Grand Hotel'de birlikte çalıştığımız tüm zaman boyunca Naomi Wildman benimle iki kelimeden fazla konuşmamıştı.
Ta ki bebeğim olana kadar.
Şimdi ise ne zaman otele gelsem beni sıkıştırıyordu. Charlie'den birkaç ay daha büyük bir oğlu varmış.
Naomi bizim “anne arkadaş” olmamızı istediğini söylemişti. Ki bunun anlamı da onun için belli ki bana, beni rahatsız edecek sorular sormasıymış.
Naomi, “Kendi başına oturmaya başladı mı?” diye sordu.
“Tam değil ama neredeyse oturuyor.”
“Henry daha beş buçuk ayllıkken yardım almadan kendi başına oturmaya başlamıştı. Söylemiş miydim?”
“Ne kadar harika.” Gözlerim lobide bir kaçış arayışına kapıldı.
Bu kaçış da bir tepsi kahveyle kapıdan içeri giren sekreterim Rhea şeklinde ortaya çıktı.
“Aslında Naomi, benim gidip Rhea'ya yetişmem lazım. İyi günler.”
O daha cevap veremeden ben bir buçuk metre uzaktaydım.
“Rhea!” diye seslendim.
“Kyla! Tekrar hoş geldin,” dedi ve tek koluyla beni kucakladı.
“Tam da gitmişsayılmam.”
Biz merdivenlerden çıkarken Rhea, “Haftada on beş saat çalışmak, senin için işsizlik demek,” dedi ve kahkaha attı.
Charlie üç aylıkken, ara sıra ıvır zıvırı kontrol etmek için ofise uğramaya başlamıştım.
Sonunda Jensen ve ben birkaç hafta yarı zamanlı çalışmanın benim için daha iyi olacağı konusunda anlaşmıştık.
Ama şimdi dinlenmiş, neredeyse hazırdım ve tam zamanlı olarak geri dönmek için heyecanlıydım.
Ofisime girince ağır bebek çantasını bıraktım.
Charlie elindeki ıslak papağanı sallayarak sesler çıkarıyordu.
Benim güzel, çekici, salyalı kızım.
Hayatımı birçok yönden değiştirdin. Daha iyi yaptın.
Şimdi işe dönme zamanı.
Rhea, “Kyla, istersen sana da kahve getirdim!” diye seslendi.
“Evet, lütfen!”
Telefonum çantamda vızıldıyordu ve ekranı gördüğümde gülümsedim.
Jensen
İşe tekrar hoş geldiniz, Bayan Hawksley
Kyla
Teşekkür ederim, Bay Hawksley
Kyla
Geri dönmek güzel.
Jensen
Evet. Konuşmamız gereken önemli şeyler var.
Jensen
Bence bir kapalı kapı toplantısı ayarlamamız gerekebilir
Jensen
Bu öğleden sonra, malum kişi uyurken
Kyla
Ne derseniz. Patron sizsiniz.
Kyla
😉
Jensen
😘
Jensen
İyi şanslar bugün canım
Jensen
İhtiyacın olduğundan değil ya.
Jensen
Öğleden sonra görüşürüz
Kyla
Seni seviyorum. Charlie de seviyor.
Kyla
Salya akıtarak. Bir sürü salya.
Rhea bana bir kahve getirdi ve deri ofis koltuğuma yaslandım. Hamile olmamanın en iyi yanı tekrar kafein alabilmekti.
Şu anda, karşıma çıkacak her şeyi fethetmeye hazır hissediyordum.
Dünyanın zirvesindeydim.
***
Konferans masasının etrafında oturan ekibime, “O'Reilly hesabında neredeyiz?” diye sordum.
Sarah Barnes, “Genel olarak, ortak pazarlama çabamıza geçen çeyrekte iki yüz bin harcadılar,” dedi. Otelin en iyi hesaplarından sorumlu pazarlama asistanıydı.
Kaşlarım çattı. “İki yüz bin mi? Geçen yıl yarım milyondan fazla harcama yapmamışlar mıydı?”
Herkes rahatsız görünüyordu.
“Görünüşe göre Sean O'Reilly yakın zamanda Nathan Holmes ile bir sözleşme yapmış. Bu da gelirdeki keskin düşüşü açıklayabilir,” diye yanıtladı Sarah.
Biri araya girip, “Olympia hesabı da Holmes sayesinde yarıya indirildi,” dedi.
Nathan Holmes, ana rakibimiz Holmes Luxury Hotels'in CEO'suydu. Son birkaç aydır Hawksley Girişimcilik için gittikçe daha fazla sorun çıkarıyordu.
İç çektim ve kucağımda mışıl mışıl uyuyan Charlie'ye baktım.
Yakında uyan lütfen. Seni beslemem lazım.
Toplantıdan önce süt sağmaya fırsatım olmamıştı ve göğüslerim acı verici bir şekilde doluydu.
“Sahip olmadığımız şeylere odaklanmayalım,” dedim. “Bunun yerine, yeni gelir akışları getirecek yeni pazarlama stratejileri bulmaya çalışalım.”
Richard Morales, “Aslında, sanırım Sarah'nın geçen gün bununla ilgili bir fikri vardı,” dedi.
Sosyal medya analistim Richard, Charlie doğmadan önce birlikte çalışmaktan zevk aldığım utangaç bir gençti. Takımda hâlâ iyi iş çıkardığını gördüğüme sevindim.
Eski meslektaşı Bruce Parker'ı hiçbir yerde görememek beni aynı derecede sevindirmişti.
Doğum iznim başladıktan kısa bir süre sonra satış departmanına transfer olmuştu.
Gizemli geçişi, geçen yaz Büyükelçi Balosu’nu sabote etmeye çalışmasından şüphelenmemden kaynaklanıyor olabilirdi.
Sarah ilgiden utanmış görünüyordu.
“Sürdürülebilirlik ve diğer çevre dostu yaklaşımlara odaklanmamız gerektiğini düşünüyorum,” diye lafa girdi. “İnsanlar bugünlerde karbon ayak izleri konusunda çok daha endişeliler.”
Richard, “Bence bu harika bir fikir,” diye ekledi, Sarah’ya iş atıyordu.
Aylardır Sarah'ya karşı ilgisi vardı ama henüz hamle yapmamıştı.
Rhea ikisine de kızgın kızgın bakıyordu.
Ah ah… Ofis aşkının zorlukları.
Odaklanmaya çalışarak takımıma başımı salladım. “Sürdürülebilirlik şu anda çok büyük olay. Greenway Center ile yaşananlar da bunu gösteriyor.”
Hawksley Enterprises'ın yeni şirket ofislerinin bulunduğu Greenway Center yapım aşamasındaydı. Jensen'ın kardeşi Julian Hawksley sayesinde.
Ve karargaha toplum merkezli bir yaklaşım için dişe diş mücadele eden yeni kız arkadaşı Zoey Curtis sayesinde.
Tabii ki benden biraz yardım almıştı. Ama bu tamamen başka bir hikâyeydi.
Çevre dostu bir kampanya, Grand Hotel'in süper zenginler için bir kaçamak olmaktan daha fazlası olduğunu göstermenin harika bir yolu olabilirdi.
Aklım fikirlerle dolup taşmaya başladı.
“Pazar araştırması yapıp müşterilerimizin çevreye duyarlı oteller söz konusu olduğunda ne aradıklarını öğrenmemiz lazım.”
Richard, “Aslında, affınıza sığınarak söylüyorum Bayan Hawksley, Sarah geçen gün bazı fikirlerini özetliyordu ve bence gerçekten iyi bir şey buldu,” dedi.
“Ha! Tabii ki,” dedim; biraz tökezlemiştim. “Sarah, ne buldun?”
Sarah’nın gözleri Richard'a parlayarak bakıyordu ve planlarını açıklamaya başladı.
Rhea kalemini o kadar sıkı tutuyordu ki ikiye bölüneceğini düşündüm.
Charlie ağlamaya başladı. Şişmiş göğüslerim daha da ağrımaya başladı.
Onu burada herkesin önünde beslesem mi?
Dünden hazır feminist beslemek istiyordu. Sırf bunu yapabileceğimi kanıtlamak için.
Ama herkesin görmesi için tıkanmış meme uçlarımı ortaya çıkarmak fikri hoş değildi.
Charlie'nin kafasını nazikçe ovuşturarak, “İzin verir misiniz?” sordum.
“Tabii ki. Bundan sonrasını biz hâllederiz, Bayan Hawksley,” dedi Richard.
Charlie'yi ofisime götürdüm ve istediğini vermek için sütyenimin yan tarafını indirdim.
Ah! İlk dişi çıkıyordu ve tahriş olmuş etime testere gibi sürtünüyordu.
Telefonum çaldı. Ekran kilidini açarken neredeyse yere düşürüyordum.
Jensen
Kötü haber canım
Jensen
Babam bu öğleden sonra Julian ve benimle görüşmek istiyor.
Jensen
Kapalı kapı toplantımız beklemek zorunda kalacak
Kyla
😥
Kyla
Olsun.
Kyla
James'e Charlie ve benden selam söyle!
Telefonumu masaya bıraktım; önceki neşeli ruh halim gitmişti.
Ekibim konferans odasında yeni stratejimizi hazırlıyordu.
Onları seçerken iyi iş çıkarmıştım. Herkes sıkı çalışıyordu ve işlerinde harikaydılar.
Belki de fazla harikaydılar. Orada bana ihtiyaçları bile yok.
Aniden, görkemli dönüşüm pek heyecan verici gelmedi.
***
Parkta Charlie ile yürürken havada bir Aralık soğukluğu vardı.
Ayaklarım ağrıyordu ve topuklularımı çıkarıp Jensen ile kanepede rahatlamayı çok istiyordum.
Sadece birkaç blok daha, neredeyse uyudu.
İlk doğduğu zamanlarda sancılı kızım, biri onu taşımadığı sürece uyumayı reddediyordu.
Jensen ve ben saatlerce yorgun bir şekilde evimizde bir ileri bir geri gider gelirdik.
Sonunda bir akşam, daireden sıkılmış ve Charlie'yi yakındaki parka götürmüştüm.
Belki de cildine vuran temiz hava yüzündendi ama büyülenmiş gibi on beş dakika içinde uyumuştu.
Günlük yürüyüşler artık rutinimizdi ve bugünkü sessiz yürüyüş için şükrediyordum.
İşteki ilk günümdeki stresi atmanın harika bir yoluydu.
Kötü bir gün değildi. Ama... Farklıydı.
Üniversiteye gittikten sonra eve ilk döndüğüm zamanki gibiydi. Küçücük çocukluk yatağımda hiç uyuyamamıştım.
Hayatımın bu kadar büyük bir parçası olan şey artık hayatıma sığmıyordu.
Sadece ilk günün gerginliği. Tekrar alışırım.
Düşüncelerimde kaybolmuş olduğumdan kaldırımdaki derin çatlağı fark etmedim.
Ayakkabımın topuğu yarığa girdi ve çat diye kırıldı.
Kalbim sıçradı, kollarım fırıl fırıl döndü.
Ama artık çok geçti. Dengemi kaybetmiştim.
Göğsümde Charlie ile sert betona doğru düşmeye başladım.
