Kenzo Kitap 3
Yazar
Ivy White
Okur
232K
Bölüm
68
Gücün ve kontrolün her şey olduğu bir dünyada, Kenzo Robernero demir yumrukla hüküm sürüyor ve manipülasyon ve arzu ağının içine düşmüş bir kadın olan Rebecca üzerinde egemenlik kuruyor. Rebecca, Kenzo'nun sadist dünyasının tehlikeli sularında yol alırken, onun iradesine boyun eğmek mi yoksa özgürlüğü için savaşmak mı gerektiğine karar vermek zorunda kalıyor. Çarpık ilişkileri, her hamlelerinin sonları olabileceği tehlikeli bir güç, şehvet ve hayatta kalma oyunudur.
Bölüm 1: Aptal
Üçüncü Kitap: Çatışan Zihinler
KENZO
“Sanırım o bana ait,” diye çıkıştım ve kıçını kavrayıp onu kendime çektim. O benim malımdı. Okşamak, kırbaçlamak, becermek ve mahvetmek için benimdi. Başkasının değil, benimdi.
Eğer başka bir erkeği ona dokunurken yakalarsam, ona aylarca işkence ederdim çünkü adamı öldürmek bu işten kurtulmasının en kolay yolu olurdu. Kimse benim olana dokunamazdı; hiçbir açıklamaya da gerek yoktu.
Kapının yanında duran Trish’e baktım. Onu ne yapacaktım? Beni ve hayatımı bilmemesi gerekirdi ama Rebecca ona gerekenden fazlasını çoktan açıklamıştı.
Bence Rex için harika bir itaatkâr olabilirdi ama onu henüz yaşamıma sürüklemeyecektim. “Henüz”, örgüt ve hayatım söz konusu olduğunda büyük bir kelimeydi.
Rebecca’nın tepesinde durarak gözlerimi kıstım ve başını kaldırıp bana bakması için onu yönlendirdim.
“Beni dinlemeliydin Rebecca,” dedim sertçe. Dinlemeliydi, buna hiç şüphe yoktu. Bunu yaptığı için aptal bir sürtüktü.
Ailesi değerli kızlarına yardım etmek için asla kendi yollarından çıkmazlardı. Babası benden daha yozlaşmıştı, bu da bir şey ifade ediyordu çünkü ben her yönden sapkındım.
Gözlerinden masumiyet, endişe ve tam teslimiyet okunuyordu. Bir gözyaşı oluşurken penisim onu serbest bırakmam için yükseldi. Dokunuşum altında çok becerilebilir ve kırılgandı.
Onu omuzlarından tutup dizlerinin üzerine ittim, sonra başını geriye eğip tekrar bana bakmasını sağladım. Kız gibi diyebileceğim şeyler giyiyordu. Pembe bir kot pantolon, pembe bir üst ve pembe deri ceket.
Onları vücudundan söküp siyah mürekkeple boyamak istedim. Yine de bunu yapmaktan kendimi alıkoydum.
Avım olduğu için etrafında dönerek onu izledim, gözlerini sürekli benden ayırmadığından emin oldum.
“Gidiyoruz. Az önce siyah bankta bir kırbaç seansı kazandın.”
Arkamı dönüp Rex’e başımla işaret verdim. Leo’yu aradı, bizi havaalanına o götürecekti. Yüzüme yayılan kocaman sırıtışla Rebecca’ya baktım. Artık tamamen benimdi.
Kıçını ikinci kez kurtarmış oluyordum. Bana borçluydu. Onu buraya kadar takip etmek zorunda kaldığım için bugün binlerce dolar kaybetmiştim.
“Siyah ne…” diye sormaya çalışınca onu susturdum.
“Kapa çeneni!” Sesim havayı yardı.
Kolundan tutup yanıma çekerek, “Tebrikler. Terfi ettin güzelim,” dedim, onu odasından çıkardım ve Rex arkamızdan kapıyı kapattı.
Onu işe yaramaz anne ve babasının kahve içip takıldıkları mutfağa götürdüm. Rex Rebecca’yı benden aldı.
Temiz bir fincan alarak bir fincan çay hazırladım ve yanlarına oturdum. Şaşkın bir ifadeyle bana bakıyorlardı.
Tek kelime etmediler, bu yüzden onlarla bir sohbet başlatmaya karar verdim. Hoşlarına gitmeyecekti ama kibar davranıyordum. Sonuçta onların evindeydim ve en azından bir merhaba diyebilirdim.
“Rebecca benimle geliyor. Doğum belgesini istiyorum,” deyip dirseklerimi masaya dayadım. Bana baktılar ve Sarah konuştu.
“Onu sana vermeyeceğim. Ne cüretle evime girip, bir fincan çayla rahatına bakıp Rebecca’nın doğum belgesini istersin? Bu özel bir belgedir.”
“Sence umurumda mı?” diye sorup yüzümü gösterdim ve Sarah kollarını kavuşturarak ayağa kalktı. Eğer dürüstçe fikrimi soracak olursanız, ondan hiç ama hiç hoşlanmıyordum.
“Alamayacaksın!” Bu şekilde konuşmasını bekliyordum. Neyse ki ben doğaçlama yapmayı seven bir adamım. Sarah bağırmıştı. Bu bir şeyi değiştirmeyecek, tatlım. ~Annesine bak kızını al.
“Alıyorum. Bu kadar basit,” dedim sakince.
“Hayır, almayacaksın!” diyen Sarah beni tehdit etmeye hazır bir duruşla masanın etrafında yürüdü. Ayağa kalkıp üzerinde dikildim ve kafamı onunkine yaslayarak yana çevirdim. “Bu teoriyi test edelim mi, ne dersin?”
Carl Sarah’nın elini tuttu ve o da omzunun üzerinden Carl’a baktı. Carl “Yapma,” anlamında başını sallayınca Sarah benden uzaklaştı.
Sonra, “Ne istiyorsan onu yap,” diyerek gözlerini devirdi. Yolundan çekilerek sandalyeyi masaya ittim. Oturmak için masanın etrafında dolanırken iç geçirdi ve Carl bana Rebecca’nın doğum sertifikasının nerede olduğunu söyledi.
Rebecca tuhafça Rex’in yanında durupçenesini kapalı tutuyordu. Aferin kızıma. Sonunda uslu duruyordu.
Doğum belgesini almak için koridorda yürürken Rex’e, “Hadi, gidelim,” dedim. Rex bana bakıyor, Rebecca da kollarının üst kısmını ovuşturuyordu.
Belgeyi misafir odasındaki dolaptan çıkarıp katladım ve ceketimin cebine koydum.
Merdivenlerden inerken elimi Rebecca’nın beline koyarak onu ileri ittim. Rex’in arkasından yürüdük ve bize arabaya kadar eşlik ettikten sonra Rebecca’nın kapısını açtı.
Otururken tavana çarpmaması için elimi Rebecca’nın başının üzerine koydum. Yanına geçip kapıyı çarptım ve yola çıktık. Sarah’yla Carl ortaya çıkmadılar.
Sonunda Prentonville’e vardığımızda Rebecca’yı camdan dışarı bakarken izliyordum. VIP odasındaydık ve uçuş boyunca film izledik. Rebecca bir kadeh şampanya içti.
Şişeyi almaya çalıştı ama elini sürmemesi için onu kasama koyup kilitledim.
İyi denemeydi, bebeğim. Ama bu gece sağlam kırbaç yiyeceksin ve ayık olman gerekiyor.
“Rebecca.” Kapıda durup parmağımla yanıma gelmesini işaret ettim. Dediğimi yaptı ve kayıp bir köpek yavrusu gibi yanımda durdu. Elini tuttum ve onu jetimden aşağı sürükledim.
Eve döndüğümüzde, Rebecca’ya ben gelip kurulanmasına yardım edene kadar sıcak bir banyo yapmasını söyledim. Herhangi bir sorun yaşamamasını umuyordum çünkü o banyo inanılmazdı.
Tüm kaslarınıza masaj yapan bir jakuzi banyosuydu. Yanlış nedenlerle kullanmasa iyi ederdi. Yoksa, daha sonra azarı yerdi.
REBECCA
Ellerimin arasındaki baloncuklarla oynarken, pencereden dışarı bakıp, uzaktaki ışıkların açılıp kapanmasını izliyordum.
Bu banyodan çok uzaklardaki şehri görebiliyordunuz ve manzara muhteşemdi.
Kenzo içeri girip ayağa kalkmama yardım etti ve beni küvetten çıkarmadan önce vücuduma bir havlu sardı. Sular yere damladığında korkudan rengim attı ama bana bunun bir sorun olmadığını garanti etti.
Elinde ipek bir şort tutuyordu ve içine girmeme yardım etti. Siyahtı. Bu adam siyah rengi gerçekten seviyordu.
“Kollar yukarı.”
Bu sıcak banyoda takım elbiseyle nasıl durabiliyordu? Terden sırılsıklam olması gerekirdi! Su çok sıcak olduğu için oda buharla dolmuştu.
Terliyordum ama neredeyse çıplak olduğum için aldırış etmiyordum.
Kollarımı başımın üzerine kaldırdığımda, üstümü giymeme yardım etti ve ipek sırtımla karnımdan rahatça aşağı aktı.
Sonra beni kaldırıp kucaklayan Kenzo, banyodan yatak odasına taşıdı.
