Kinky's Carnival 3. Kitap
Yazar
M. L. Smith
Okur
617K
Bölüm
20
Cleo'nun hayatı, onu kötücül eğlenceler ve erotik karşılaşmalarla dolu şeytani bir diyar olan Kinky's Carnival'a götüren altın bir kartvizit bulmasıyla karanlık ve heyecan verici bir dönemece girer. Bu gizemli dünyanın derinliklerine indikçe Cleo, kendi kimliği ve karnavalı mesken edinen güçlü varlıklar hakkında şok edici gerçekleri ortaya çıkarır. Yanında arkadaşı Sara ile birlikte Cleo, gerçek kaderini keşfetmek için şehvet, tehlike ve doğaüstü sırlarla dolu bir labirentte yolunu bulmak zorundadır.
1. Bölüm
Kitap 3: Cleo Eve Dönüyor
Cleo yerdeki altın rengi kartvizite hem şok içinde hem de inanamayarak baktı, tamamen delirdiğini mi yoksa gördüklerinin gerçek mi olduğunu merak ediyordu. Kart aniden havadan belirivermiş, o ağlayıp Kinky'ye, karnavala dönmeyi dilerken fayans kaplı girişine tıkırtıyla düşmüştü.
Ev gibi hissettiren o yere gitmeyi diliyordu.
Gözlerindeki yaşları silerken, “Neler oluyor amına koyayım?” diye sordu usulca. Kartın önündeki işlemeli “K” harfi parlıyor gibiydi; siyah kıvrımlar onu daha yakına gelmeye, o kartı alıp hep istediği her şeyin gerçeğe dönüşmesine izin vermeye çağırıyordu.
Cleo o parlayan karta uzandı ama duraksadı, heyecanı onu olduğu yerde dondurmuştu.
Ona son dokunduğunda, ki daha birkaç saat bile olmamıştı, kart onu gerçeğe döndürmüştü. Kendini sıradan bir karnavalın dışında, yerde bulduğunda en yakın arkadaşı Sara ona, karnaval alanına girer girmez bayıldığını ve başını çarptığını söylüyordu.
Ama Cleo aslında hiç bayılmamıştı; Sara onu o şeytani sirke götüren tuhaf, büyülü bir atlıkarıncadan geçirmişti.
Kinky’s Carnival gerçekten de gerçekti ve bunun kanıtı tam ayaklarının dibinde duruyordu.
Bunu bilmek onu huzursuz etmişti. Sara ona neden yalan söylemişti? Kinky’s hakkında hiçbir şey bilmiyormuş gibi davranmış, Cleo'nun eve gidip dinlenmesi için ısrar etmişti. Ama Cleo dinlenmek istemiyordu. Sanki bütün hayatı boyunca dinlenmiş, gözlerini etrafındaki dünyaya sımsıkı kapatmış gibi hissediyordu. Oysa şimdi tamamen uyanıktı.
Cevaplara ihtiyacı vardı ama hepsi bekleyebilirdi. İlk önce, ona gitmesi gerekiyordu.
Yerden kartviziti hızla kaptı, ayağa kalkıp omuzlarını dikleştirirken son gözyaşları da kuruyordu.
Çantasını ve anahtarlarını kaparken yeni dairesindeki taşıma kolilerine dönüp bakmadı bile; çıkmak için o kadar acele ediyordu ki kapıyı neredeyse kırarcasına açtı.
Geri dönme vakti gelmişti.
***
Cleo karnavala döndüğünde akşam epey ilerlemişti; karnavalın kapanma saati çok yaklaşmış olsa da ışıkların hâlâ gece gökyüzünü aydınlattığını görünce rahatladı.
Otopark neredeyse boştu, sadece birkaç kişi çakılların üzerinde yürüyüp arabalarına doğru gidiyordu. Karnaval kapanmadan yetişmek için o kadar telaşlıydı ki tüm dikkatini o altın kartı yanına aldığından emin olmaya vermiş, arabasını stop ettirmeyi, hatta anahtarı kontaktan çekmeyi bile neredeyse unutmuştu.
Umarım arabası çalınmazdı ama çalınsa bile, Cleo geri dönmeyi planlamıyordu.
Bilet gişesine doğru yürürken kalbi hızla atıyor, kısa kuyrukta sabırsızca beklerken korkudan avuç içleri terliyordu. Çok geçmeden sıra ona geldi ve nabzı kulaklarında yankılanmaya başladı.
Gişeye yaklaşan Cleo, tıpkı Sara'nın daha önce yaptığı gibi altın rengi kartviziti küçük tezgahın üzerinden görevliye doğru kaydırdı.
Geçen seferin aksine, kurnazca bir bakış atıp onları içeri alarak kartı geri vermemişti. Aslında önceki görevli bile değildi ve liseyi yeni bitirmiş gibi bir hali vardı. Çenesinde biraz sivilce, yağlı kahverengi saçları ve içini henüz tam dolduramadığı ince uzun bir bedeni vardı.
Karta dönüp bakmayan görevli, “Giriş on dolar,” dedi.
Kartı çocuğun yüzüne doğru kaldıran Cleo biraz çaresizce, “Sanırım bu işe yarar,” dedi. Siktir, Sara diğer görevliye ne demişti? “Özel etkinlik için buradayım.” Sara o zaman bir avuç da nakit para vermişti ama altın bir kartın buna gerek bırakmaması lazımdı, değil mi?
Siktir.
Çocuk oflamadan önce gözlerini kısarak karta baktı. “Hanımefendi, bunun ne olduğunu veya hangi 'özel etkinlik'ten bahsettiğinizi bilmiyorum ama bana sihirbazlık yapıp onu on dolara çevirmeyecekseniz içeri giremezsiniz.”
Siktir.
Cleo tüm umutları suya düşmüş halde kartı çantasına koyarken, cüzdanını bulana kadar çantasının içindekileri hızla karıştırdı. Yanında neredeyse hiç nakit taşımazdı ve nitekim cüzdanı da boştu. Şimdi ne halt edecekti?
İçeri girmesi gerekiyordu!
Çantasından başını kaldıran Cleo, aniden koşup içeri dalıp dalamayacağını düşünerek usulca, “On dolarım yok,” dedi.
Girişte çantaları kontrol eden ve müşterileri metal dedektöründen geçiren sadece bir güvenlik görevlisi vardı ama adam işinden sıkılmış ve ilgisiz görünüyordu, gözlerini telefonundan ayırmıyordu. Cleo muhtemelen onu kolayca atlatabilirdi.
Böyle bir şeyi düşündüğü için bile kendini çok aptal hissetti ama ya aklını kaçırıyordu ya da tam da bu karnavalın içinde gizlenen, bedenini ateşe veren ve tüm ruhunun arzuladığı o adama ait şeytani bir dünya vardı.
Hayır, o bir adam değil, bir iblisti. Silüetinin nasıl değişip kafasında boynuzları ve kanatları olan daha uzun boylu bir erkeğe dönüştüğünü hatırladı. Bu aslında çok korkutucu olmalıydı ama onun bu hali Cleo'nun onu daha da çok arzulamasına neden olmuştu. Sonuçta onun ne olduğu önemli değildi, onu bulmak zorundaydı.
Nakit parası olmamasına gözlerini deviren görevli öne doğru eğilip gişenin önüne çivilenmiş küçük, dikdörtgen metal bir tabelaya vurarak Cleo'yu düşüncelerinden kopardı.
Tabelayı okuyunca rahatlamayla omuzları düşen Cleo, kredi kartını çıkarıp çocuğa uzattı.
Tanrım, içeri girmek için o kadar telaşlıydı ki başka bir ödeme yöntemi kullanabileceğini tamamen unutmuştu. Belki de gerçekten aklını kaçırıyordu.
