Milenyum Kurtları Kitap 2
Yazar
Sapir Englard
Okur
19,2K
Bölüm
30
Sienna'nın hayatı, sürü politikaları, aile baskıları ve kişisel keşiflerle dolu bir girdap gibidir. Alfa Aiden'ın eşi olarak, tartışmalı bir doğurganlık ritüeli de dahil olmak üzere sürü geleneklerinin zorlu beklentileriyle karşı karşıyadır. Uyum sağlama konusundaki isteksizliği, Aiden ve baskıcı ebeveynleriyle gerginliğe yol açar. Bu kaosun ortasında Sienna, gizli anılarını açığa çıkarmayı teklif eden gizemli bir vampir olan Konstantin ile tanışır. Geçmişine daldıkça, Sienna geleceğini tehdit eden karanlık sırları ortaya çıkarır ve en derin korkuları ve arzularıyla yüzleşmek zorunda kalır.
Gelenekler
SIENNA
Ilık yaz yağmurunda yüz yüze dururken su çıplak bedenlerimize çarpıyordu.
Parıldayan vücutlarımızı tüm çayırı bronza çeviren kehribar bir ışık çevreliyordu.
Gözleri utanmaz bir arzuyla kıvrımlarımın üzerinde dolaşıyordu.
Yüzüm kızardı, ilgiye alışık değildim.
Koşu saatler sürmüştü ve kendimizi tüm adaya bakan bir tepenin üzerinde bulduk. Uzakta, otelin parlayan kuleleri ufukta zar zor görünüyordu.
Tamamen yalnız olduğumuzdan emin olunca durduk.
”Buraya gel” diye çağırdı, elini uzattı.
Ona doğru adım atarken kalbim hızlandı, şişkin omuzlarından şehvet yükseliyordu.
Beni öpmek için kendine çekerken sert elini yanağımda hissettim.
Kısa süre sonra üstümdeydi, vücutlarımız sanki ateş yakmaya çalışıyormuşuz gibi yumuşak çimlerde birbirine sürtüyordu.
Organının ucu baştan çıkarıcı bir ritimle bacaklarımın arasında dans ediyordu, dudaklarımı açtı ama içime girmedi.
Dayanamadığım bir işkence gibiydi.
Onu içine çektim, zevk ve biraz da acıyla nefesim kesildi. Daha önce hiç hissetmediğim kadar derindeydi.
Zevkten inledim, adını söyledim. Yağmur üzerimize yağarken durmaması için yalvardım.
***
Suyu kapatıp son damlacıkların göğsümden akmasına izin verdim.
Kış gelmişti ve balayımız uzun zaman önce sona ermişti ama sıcak duşlar bana hala Aiden'la adadaki o günü hatırlatıyordu.
Duştan çıkarken buhar cildimi sıcak bir battaniye gibi kapladı.
Bir yıl önce, aynı banyoda durup, Aiden'la kalmak zorunda olduğum için öfkeliydim. Şu an bunu düşünmek komikti. Şimdi buradaydım, Doğu Yakası Sürüsü'nün alfasıyla eşleşmiştim ve sevdiğim adamla beraber yaşadığım bu evden başka bir yerde olmak istemiyordum.
“Yardıma ihtiyacın var mı?” diye sordu kapıdan, kalın hırıltılı sesiyle.
“Hayır, kendi kendime kurulanabiliyorum, çok teşekkür ederim,” diye cevapladım, gülümseyerek.
Son on iki ay içinde, daha eğlenceli hale gelmiş ve gardını indirmişti. Sürünün geri kalanına göstermesi gereken baskın alfa tavırlarını bana göstermiyordu.
“Yardım etmekten mutluluk duyarım,” diye devam etti. Büyüleyici ısrarı beni kıkırdattı. “Gerçekten sorun değil.”
“Aşağı, oğlum” dedim, kendimi bir havluya sarıp gülüyordum.
“Ama çok usluyum,” diye karşı çıktı.
“Her şeyin başı sabır,” diye cevapladım aynadaki buharı silip nemli saçlarımı karıştırarak.
Kapıyı açtım ve öne doğru bir adım attım. Islak vücudumu geniş göğsüne bastırdım, kollarımı ona doladım ve kaslı sırtını kavradım.
Beni öpmek için başını eğdi, ben de geri çekildim. “Sabırlı ol dedim... hiç de sabırlı değilsin.”
Onu uzaklaştırdım ve kalçamı sallayarak giyinme odama doğru yürüdüm. Köşeyi dönünce çıplak olduğumu anlaması için havlumu fırlattım ve kapıyı kapattım.
İç çamaşırımı giyerken kapı hızla açıldı ve kendimi Aiden'ın kollarına sarılmış halde buldum, dudakları ateşli bir tutku içindeydi.
Kucaklandığımı hissettim ve yastıklarla dolu yatağa atladık. Aiden'ın ağırlığı vücuduma güçlü bir özlemle bastırdı. Ne kadar sert olduğunu hissedebiliyordum ve beklenti içinde ıslandığını hissettim.
Gömleğini yırttı, yapılı gövdesini ve şişkin kollarını ortaya çıkardı. Göğsü arzuyla dolup taştı ve altın yeşili gözleri şehvetle titredi.
Eğildim ve alfamı öptüm. Dudakları yumuşak ve sıcaktı, her dokunduğumda sanki içlerinde eriyormuşum gibi hissettim.
“Seninle bir aile kurmak istiyorum, Sienna,” dedi aniden.
“Biliyorum” dedim. “Yapacağız.”
“Yani şu anda. Denemeye başlamak istiyorum.”
Aiden'ın sözleri beni hazırlıksız yakaladı. Eninde sonunda konuşmak zorunda kalacağımızı biliyordum ama son altı aydır bunu aklımdan çıkarmıştım.
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki en güçlü ikinci sürünün alfasının eşi olmaya alışmak yüklü bir işti. Artık eskisi gibi giyinemiyordum, korumalar olmadan toplum içine çıkamıyordum ve sürekli mercek altındaydım.
Artık kız arkadaşlarımla spontane bir şekilde buluşamıyorduk.
Artık parkta, eskiz defterimle ve düşüncelerimle baş başa kalabileceğim huzurlu akşamlar yoktu..
Bu öğleden sonra yapmam gereken görevler gibi artık görevlerim vardı. Bugün Bereket Festivali'nin ilk günüydü ve sürü geleneklerinden dolayı, Aiden'la birlikte tüm sürünün önünde kurda dönüşmemi ve bana binmesine izin vermem gerekiyordu.
Aiden bana bunu ilk söylediğinde şaka yaptığını sanmıştım ama sanırım alfa olarak yetiştirildiği için modası geçmiş tören ve gelenekleri sorgulamıyordu.
Ama ben kraliyet ailesinden gelmiyordum. Onun eşi olmadan önce, 19 yaşında evlat edinilmiş bir çocuktum.
Böyle halka açık bir ortamda bu kadar savunmasız olma fikri saçmaydı, aynı zamanda çok küçük düşürücüydü.
Aiden'a bu konuda karşı çıkmayı denemiştim, ama ne zaman konuyu açsam, bunun küçük bir şey olduğu ve sürü için ne kadar önemli olduğu hakkında bir şeyler diyordu.
Sonuçta sürünün önünde seks yapacak değildik ama yine de onun üstüme binmesini oldukça samimi ve özel bir ilişki olarak görüyordum.
“Sienna?” dedi Aiden, kalçamı tuttu.
“Evet, üzgünüm. Başka bir şey düşünüyordum.”
“Devam etmek istiyor musun?”
“Aiden, henüz hazır olup olmadığımı bilmiyorum.”
“Ne demek istiyorsun? Bir yıl oldu. Alfalar ve eşleri eşleştikten sonra ilk Pus “ta yavrular için denemeye başlayacaklar. Bu bir gelenek.”
Yine aynı kelime vardı. ”Gelenek.” Tanrım, bu kelimeden nefret etmeye başlamıştım. Ve Pus, Çiftleşme Mevsimi boyunca her kurt adamı ele geçiren şehvetli çılgınlık, işleri on kat daha kötü hale getirmek üzereydi.
“Bunu daha sonra konuşabilir miyiz?” diye sordum, kaybetmek üzere olduğumuz romantik anı kurtarmaya çalışıyordum..
“Tabii ki, törenden sonra konuşabiliriz,” diye cevapladı Aiden, yumuşak, şüphe çekmeyen gözleriyle bana baktı. Ancak gözlerinin içine baktıkça, bu öğleden sonraki geleneği yerine getiremeyeceğimden emin oldum.
Bunu ona yapmak beni üzüyordu ve bu kadar az zaman kalmışken vazgeçmenin benim hatam olduğunu biliyordum ama içimdeki bir şey bana bunun doğru olmadığını söylüyordu.
“Seninle konuşmak istediğim başka bir şey daha var,” dedim, gözlerimi kaçırarak.
“Ne demek istiyorsun? Gergin misin?” diye sordu, kolumu ovuşturdu.
Neden şu anda bu kadar tatlı olmak zorunda?
Ama bu sefer konuşmaktan vazgeçemezdim. Ertelemek için daha fazla zaman yoktu. Ona nasıl hissettiğimi söylemek zorundaydım.
“Aiden, bunu yapmak istemiyorum.”
Yüzüne karışık bir bakış geldi ve bunu kavgaya dönüşmeden halledebileceğimizi umdum.
“Neden? Bu sadece sürü için kısa bir gösteri, böylece çocuk yapmaya çalışmaya başlamadan önce takdirlerini kazanırız.”
“Eğer bu sadece sürünün bizi takdir etmesi içinse, o zaman neden kurda dönüşüp diğer şeyleri yapmamız gerekiyor?”
“Sembolik bir şey.”
Aiden'ın kendi söylediklerine kulak vermesi ve ne kadar zayıf bir argüman ortaya attığını anlayacağını umuyordum ama anlamıyordu. Neden itiraz ettiğimi anlatmalıydım.
“Belki senin için önemli değildir ama bence bu onur kırıcı.”
“Annem bu geleneği yerine getirdi, babamın annesi de öyle. Sen benim eşimsin, Sienna. Hiç kimse senin küçük düştüğünü düşünmez.”
“Diğer insanların ne düşündüğü umurumda değil, Aiden. Bu konuda rahatım.”
“Dinle” dedi, altımdan sıyrılıp yatakta oturdu. “Bu hayatta sadece bir ya da iki kez olur. Bir dakikadan az bir süre kurda dönüşeceğiz. Gelenekler sürüyü bir arada tutar. Onlar olmadan kimliğimizi kaybederiz.”
Yine o aptal kelime “Tüm bu aptal kurallara uymak zorunda kaldıkça kimliğimi kaybediyormuşum gibi hissediyorum.”
Yüzüme sert bir bakış taktım, fikrimi değiştiremeyeceğini göstermek istiyordum.
“Bak Sienna, sürüyü unut. Bunu benim için yapar mısın? Ve yemin ederim bir daha senden böyle bir şey istemeyeceğim.”
Aiden benim her şeyimdi ve onu mutlu etmek için her şeyi yapardım ama şu anda beni dinlememesinden nefret ediyordum. Bir alfa olarak uzlaşmaya alışık değildi ama ilişkimiz büyümeye devam edecekse, nasıl uzlaşılacağını öğrenmesi gerekiyordu.
“Gerçekten ne demek istediğimi anlamıyor musun?”
“Sadece bu seferlik, Sienna,” diye cevapladı. “Bundan sonra kararları sen verirsin, aşkım.”
Vazgeçmeyeceğini anladım.
“Hazırlanmam lazım,” dedim, yataktan atlayıp giyinme odasına geri döndüm.
“Yardıma ihtiyacın var mı?” diye eğlenceli bir ses tonuyla seslendi.
“Hayır, kendi başıma idare edebilirim,” diye cevap verdim.
“Çok uzun sürmesin” dedi Aiden, yatak odasından çıkmadan önce gömleğini yerden aldı bana bir öpücük attı.
Festival elbisesini giydim ve aynada kendime baktım, benden önce buna katlanan alfa eşlerini düşündüm ve benim kadar iğrenip iğrenmediklerini merak ettim.
Bir dakikadan az sürecek, Sienna. Bir dakikadan az.
***
Sahne ormandaki bir açıklıkta kurulmuştu. Aiden ve benim şu an üzerinde durduğumuz platformu oluşturmak için dev ağaçlar yontulmuş gövdeleri birbirine bağlanmıştı. Arkamızda konseyin geri kalanı ve sürpriz bir özel konuk vardı, Raphael Fernández, Milenyumun Alfası.
Aiden'ın festivali iptal etmek istememesine şaşmamalı.
Heyecanla bize bakan Doğu Yakası Sürüsü üyeleri her yerdeydi..
Bir an için bir çift mor göz gördüğümü sandım, ama bu sadece hayal gücüm olmalıydı.
Eve'i altı ay önce galerime uğradığından beri görmemiştim. Öz ailem hakkında bana söylediği belirsiz uyarı da netlik kazanmamıştı.
Eğer ailem gerçekten alfa olsaydı, acaba onlar da bu korkunç ritüeli gerçekleştirmek zorunda kalırlar mıydı diye düşündüm.
Açılış konuşması yapılırken kalbim küt küt atmaya başladı. Bunu yapacağıma inanamıyordum. Festivale giderken kafamda onlarca kez geleneği düşünmüştüm.
Aiden'ın elimi tutup güven verircesine sıktığını hissettim. Daha sonra cübbesini çıkardı ve koyu, heykelsi vücudu göründü. Kurda dönüşmeye başladı.
Başlıyoruz. Geri dönüş yok.~
Yerimde durdum, hareket etmedim. Kalabalık nefesini tuttu..
Aiden devasa kurt halinde yanımda duruyordu, insan bedenime beklentiyle bakıyordu.
Mikrofona doğru yürüdüm ve kalabalıktaki şaşkın yüzleri taradım. Mikrofonu aşağı çekerken elim titredi, ağzımı yaklaştırdım.
Çok geç değil. Hala dönüşebilirsin.
Hayır, bunu yapacaksın Sienna.
Kelimeleri zorla çıkarmaya çalıştım ama sesim çıkmadı. Adrenalin vücudumda yükseliyordu, boğazımı ve vücudumdaki tüm kasları daraltıyordu.
Sen de bir alfasın Sienna. Öyle davranmaya başla.
Gözlerimi kapattım, insan denizi yok oldu ve kontrolü elime aldım. Boğazım gevşedi ve düşünmeye fırsat bulamadan kelimeler döküldü.
“Eşimin yanında olacağım ama sadece onun eşiti olarak duracağım, ödülü olarak değil. Yine de sizden onay istiyorum, ama dönüşmeyeceğim.”
Bir dakikalık sessizlik oluştu, ardından kısa sürede büyüyen kargaşadan kızgın ulumalar gelmeye başladı. Ne yapacağımı bilemeyerek kürsüden geri adım attım.
Bağrışmalar yoğunlaştı ve seyircilerin yüzleri kötülükle doldu. Korkmaya, tehdit altında hissetmeye başladım.
Büyük bir hata mı yaptım?
