Onu Kovalamak
Yazar
Catherine Blaze
Okur
653K
Bölüm
54
"Beni beklediğini biliyorum. Kontrolü ele alacak, daha önce hiç hissetmediğin şeyleri yaşatacak bir adamı." Jade hayatı hırslı ve karmaşasız sürdürüyor. Kariyer planları arasında gönül eğlendirmek tam ona göre, üstelik kasabayı sonsuza dek terk etmeyi beklediği günlere de sayılı günler kaldı. Derken bir konserde geçen elektrikli bir gece, Tanner’ı özenle düzenlediği dünyasına fırlatıveriyor. O sıcak, sağlam ve umut dolu; tamamen var olmayı, orada olmayı önemseyen türden bir adam. Aralarındaki çekim hızla alevleniyor, hem şakacı hem de yoğun, Jade’in yaşadığı tüm kuralları sorgulatacak cinsten. O, kalbini keskin mizah ve mantıkla korurken, Tanner her paylaştıkları anda bir olasılık görüyor. Isı yükseldikçe, gelecek de planlardan daha yüksek sesle fısıldamaya başlıyor. Aşk bir dikkat dağıtıcı mı, yoksa yapılacak en cesur seçim mi?
Bölüm 1
TANNER
Siktir. Bu gece şimdiye kadarki en kötü gece olacak.
Punk grubu anlaşılmaz şarkı sözlerini yüksek, sert bir melodiyle haykırırken heyecanlı kalabalığın üzerine ışıklar yanıp sönüyor. Konserdeki insanlar yüzlerinde neşeyle müziğe eşlik ederek zıplıyor, şarkı söylüyor ve dans ediyor. Havada bayat alkol, temizlik maddesi ve sigara dumanı kokusu var. O tanıdık bar kokusu.
Nedense Dan bana küçük, harap bir yere punk grubu izlemeye gideceğimizi söylememişti.
Spor ayakkabı, keten pantolon ve düğmeli gömlekle punk-rock konserine kim gelir? Ben. O adam benim.
Kötü anlamda göze batıyorum, tam bir salak gibi görünüyorum. Etrafım yırtık kotlar, grup tişörtleri ve her renkten saç, piercing ve dövmelerle çevrili. Bir gece kulübüne ya da lounge'a gideceğimizi sanıyordum—o tür yerlere ve onların saçma sapan kıyafet kurallarına uygun giyinmişim.
Ama o, apartmandan çıkmadan önce kıyafet değiştirmemi söylemedi ve beni buraya getirdi.
Dan, küçük ayrıntıları, hayattaki doğru davranış biçimlerini umursamayan türden bir adam. Şık bir restorana eşofman ve tişörtle gider ama bir şekilde her zaman yanına kâr kalır. Ama ben başımı belaya sokarım.
Yani kıyafet seçimi beni şaşırtmadı.
Yanlış anlaşılmasın. Burası tam benim tarzım bir yer—punk müziğini severim.
Ama bu gece, karanlık bir dans pistinde rastgele bir kadınla yakın dans ederek kırık kalbimi iyileştirmem ve umarım da yatmamla sonuçlanması gereken bir gece çıkışı olmalıydı.
Ama bu kalabalıkta nasıl göründüğüme bakılırsa? Evet, bu burada olmayacak. Bu hanımlar temiz görünümlü adam tipine düşmüyorlar.
Liza birkaç hafta önce beni terk etti ve ben burada sadece uyumsuz kalmakla kalmıyorum, arkadaşım da beni yalnız bırakıp konser alanında bir kızla öpüşüyor. Kızla öpüşmesi gereken benim.
İç çekiyorum, neredeyse boş birama bakıyorum ve kalanını içiyorum. Bunu atlatmak için daha fazla içmem gerek.
Kalabalığın arasından bara doğru ilerlemeye başlıyorum. Sonunda varınca iki kadının arasına sıkışıyorum ve önkollarımı yapışkan yüzeye yaslıyorum. Hemen kaldırırken suratımı buruşturuyorum.
Mükemmel işte.
Barmen bana yargılayıcı bir bakış atıyor.
“Bir Heineken alayım, lütfen!” Müziğin üzerinden duyulsun diye ona bağırıyorum ama o dönüp beni tamamen görmezden geliyor.
Sağımdaki kız alaycı bir kahkaha atıyor, bu da tam başını sallarken dikkatimi çekiyor.
Sahneye dönük duruyor, sırtı bara yaslanmış, elinde kahverengi bir sıvı dolu bardak, parmaklarında yüzükler. Dışarıdan sert görünüyor, çenesi gergin, öfkeli bir ifade ve uzaktan bile görebileceğin bir duvar örmüş etrafına.
Uzun sarı saçları dağınık bir at kuyruğunda, içinde birkaç küçük örgü, arada kırmızı ve siyah küçük tutamlar da var. Disturbed konser atleti sağ kolunda gri ve siyah dövmeleri gösteriyor, siyah yırtık dar kot, Chucks ve sevimli altın bir burun piercingi takıyor.
Rocker kız görünümünü mükemmel yansıtıyor ve sadece yan profilini görmeme rağmen hemen ilgimi çekiyor.
“Komik olan ne?” Müziğin üzerinden bağırıyorum.
Yanıp sönen ışıklar yüzünde geziniyor, dudağının kenarında beliren oyuncu sırıtışı gösteriyor. Hâlâ sahneye odaklanmışken cevap vermek için eğiliyor.
“Siz temiz görünümlü çocuklar ve pahalı biralarınız. Evde bira yapma düzeneğin de var mı? Kendi IPA'nı mı yapıyorsun?” Sonunda bana bakmak için duraklar, hızlıca tepeden tırnağa süzüyor, yüzüme bakmıyor. İfadesi benim hakkındaki olumsuz görüşünü gizlemiyor.
Bara dönüyor, içkisini tek dikişte bitiriyor ve bardağı bırakıyor. Hızlıca tekrar bana bakıyor, bu sefer gözlerimiz buluşuyor ve bana parlayan buz mavisi gözleriyle büyüleniyorum, taktığı koyu, dumanlı makyajla daha da güçlenmiş.
Kalp şeklindeki yüzü bile sevimli pembe, dolgun dudaklarıyla mükemmel uyum içinde. Bu kız harika güzel.
Boğazım kuruyor ve kalbim daha hızlı atıyor, önümdeki bu çarpıcı kadına bakarken. Bu güzel manzarayı içime çekmekten kendimi alamıyorum, vücuduna bakışımı kontrol edemiyorum.
Gömleği ve pantolonunun kıvrımlarına mükemmel oturmasından spor yaptığını anlayabiliyorum ve kendisi de spor yapmayı seven bir adam olarak, bu kızda her şey doğru yerlerde.
Dikkatini benden bara çeviriyor ve barmene doğru iki parmağını sallayarak kaldırıyor.
“İki shot viski, lütfen! Bir de temiz görünümlü adama bir şişe Heineken!” diye sesleniyor, başparmağı bana doğru işaret ederken dudaklarında kendini beğenmiş bir gülümseme.
“Hemen gelir!” diye hemen karşılık veriyor barmen, içkileri hazırlamaya başlıyor. Az önce beni tamamen görmezden gelen aynı adam.
Bu barın lanet olası ötekisiyim.
“Ne? Görünmez müyüm?” diye soruyorum, kaşlarım hayal kırıklığıyla çatılmış.
Bana geri bakıyor, tekrar süzüyor.
“Böyle bir barda, böyle giyindiğinde? O zaman evet, görünmezsün. Burası senin tarzın değil. Tüm muhasebecilerin gittiği bir lounge'da olman gerekmez mi?” diye alay ediyor, kaş kaldırıyor ve dikkatini tekrar sahneye çeviriyor.
Hayır, başka bir yerde olmalıyım, karanlık bir gece kulübünde, tek gecelik ilişki için benim kadar hevesli bir kızla sürtünmeliyim. Ama işte buradayım, onurumun bir parçasını korumak için mücadele ediyorum.
Kötü bir kıyafet seçimi yüzünden bu muhteşem kadın tarafından reddedilemem, bu yüzden daha yakına eğiliyorum, kendimi açıklama ihtiyacı hissediyorum.
“Ne düşünüyor olursan ol, grupları ve böyle yerleri severim. Sadece hazırlıklı değildim. Arkadaşım bana gece kulübüne gideceğimizi söyledi, sonra beni buraya getirdi. Ve beni öpüştüğü bir kaltağa terk etti. Şimdi burada olmadığım biri olduğumu düşünen güzel bir kadın tarafından yargılanıyorum. Beni gösterdiğin o ezik temiz görünümlü adam değilim. Benim de bir Disturbed tişörtüm var, biliyorsun.”
Bunu neden söyledim? Ne halt, Tanner?!
Anında pişmanlıkla gözlerimi sıkıca kapatıyorum. Hiç oyunum yok.
Başı bana doğru dönüyor ve yanağını çiğniyor, bu gece göründüğümden daha sert olduğumu kanıtlama çabama gülmemek için kendini tutuyor. Ama fena halde başarısız oldum.
“Oooooh, öyle mi? O zaman çok havalısın. Sert adam tişörtün var.” Sana acıyorum bakışlarından biriyle başını sallıyor. “Dur tahmin edeyim, o konserde loca koltuğun vardı. Orada kurumsal tipler arasında sert kafa sallama,” diye cıvıldıyor, gülümsemesini tutmak için dudağını ısırıyor.
Bu kızın derdi ne? Beni gösterdiği o ezik değilim! Her ne kadar söylediğim ve yaptığım her şey beni öyle gösterse de.
Hakaretine cevap verebilmem için barmen içkilerimizi getiriyor ve ben biraz para bırakıyorum. Biramın ağzını ona doğru eğiyorum, o da shotını kaldırıyor ve hiçbir şey değilmiş gibi içiyor.
Boğazından aşağı indiğini bildiğim yanmaya bile tepki vermiyor. Bu kadında çok çekici bulduğum bir cesaret var, sert yüzeyin altındaki kadını daha fazla tanımak istiyorum.
“Dinle, sert bir kız olduğunu ve muhtemelen her gün kıçımı tekmeleyebileceğini biliyorum.”
Tamamen aynı fikirde bir kahkaha atıyor.
“Ama ikimiz de biliyoruz ki bu duvarı örüyorsun çünkü insanları uzak tutmaya, gerçekte kim olduğunu saklamaya çalışıyorsun,” diye kendinden emin bir şekilde belirtiyorum ve gözleri üzerimde geziniyor, onu bu kadar çabuk çözdüğüm için arkalarında bir sürpriz parıltısı.
“Beni tanıdığını mı sanıyorsun?” diye meydan okuyor.
“Kıyafetim ve içki seçimime göre beni yargılaman başka bir şeyden dikkat dağıtma çaban. Hemen beni uzaklaştırmaya çalışıyorsun. Senin gibi tüm kızların sert olma nedenleri var ama bu beni durdurmaz. Önerdiğin gibi, ben sadece son sırada bitiren, mutlaka hak etmeyen insanlara şans veren iyi adamım çünkü başkalarında en iyisini görmeyi severim. İşte, şimdi sen de benim hakkımda biraz şey biliyorsun.”
Gülümsemesini saklamak için dudağını ısırıyor ve yakından eğiliyor. “Sana söylemek üzücü, hazırcı çocuk, ben iyi adamlarla takılan kız değilim.”
Gülmekten kendimi alamıyorum. Beni birkaç kez açıkça süzmesine rağmen, bana olan çekimini inkar etmeye çalışıyor.
Liza gibi olmamasını seviyorum. Güçlü karakterli ve benimle ne kadar dalga geçse de daha fazlasını istiyorum.
Enerjisi beni içine çekti. Belki de Dan'in beni terk etmesi o kadar da kötü bir şey değil.
Grup mola için duruyor ve kalabalık tezahürat yaparken, grubun davulcusu sahneden atlayıp kalabalığa karışıyor. Kalabalığın arasından itişerek bize geliyor ve ikinci viski shotunu bardan alıp içiyor.
Benim ödediğim shotu. Kafam karışmış bir şekilde onu izliyorum. Ne halt ediyor?
Sonra bu rocker kızı kollarına alıyor ve öpüşmeye başlıyorlar.
Ah.
Midemde tam bir hayal kırıklığı çöküyor ama yine de onlara bakmaktan kendimi alamıyorum. Bana öfkeli bir yan bakışla bakıyor ve ben başımı sallıyorum, ipucunu anlıyorum.
Biramı alıp biraz temiz hava almak için kaldırıma doğru yöneliyorum. Açıkça ilişkisi var. Benim ligimden değil.
Ve ona göre ben sadece hazırcı bir götoşum, oysa gerçekte onunla aynı tür konserleri seven atletik, spor seven bir adamım.
Keşke ona yanıldığını kanıtlama şansım olsaydı.
Kulüpten dışarı çıkıyorum ve ön kapının soluna geçiyorum. Duvara yaslanıp derin bir nefes alıyorum, sonra biramdan bir yudum, kendi kişisel sefaletin tadını çıkarıyorum.
Bu içkiyi bitireceğim, sonra Dan'i bırakıp eve gideceğim. Siktir et bu geceyi.
Burada hayatımla ne halt ettiğimi merak ederken, kulübün kapısı açılıyor ve şaşırtıcı bir şekilde rocker kız tabelanın neon ışıkları altında dışarı çıkıyor.
Kalbim göğsümden fırlıyor. Görünüşe göre evren bana şansımı vermiş.
