Sapığımla Tekrar Buluştum Kitap 2
Yazar
Tania Shava
Okur
389K
Bölüm
33
Talia'nın hayatı sırlar ve çözülmemiş duygularla dolu bir labirenttir. Travmatik bir geçmiş ve gizemli bir evlilikle boğuşan Talia, yüksek riskli iş anlaşmaları ve ısrarcı taliplerle dolu bir dünyada yolunu bulmaya çalışır. Axel ve London adlı iki gizemli adam, geçmişiyle bağlantılı olduklarını iddia ederek yeniden ortaya çıktığında, Talia'nın özenle inşa ettiği hayatı çözülmeye başlar. Duygularıyla ve geçmişinin gölgeleriyle yüzleşirken, Talia gizli yaşam tarzını korurken kime güveneceğine ve gerçekten ne istediğine karar vermek zorundadır.
Bölüm 1
Özet
İşlerin her zaman göründüğü gibi olmadığını hepimiz biliyoruz… Ama adam kaçırma, adam kaçırmadır, değil mi? Axel, onu kaçırdığında Talia sadece on yedi yaşındaydı ve şimdi o, açıklayabileceğini söyleyerek geri dönmüştü. Neyi açıklayacaktı ki? Talia onunla hiçbir şey yapmak istemiyordu - bu şey intikam içermediği sürece. Talia ondan nefret ediyordu, ama Axel onu sevdiğini söylüyordu. Kalbini tekrar kazanmasını sağlayabilecek herhangi bir şey var mı?
Yaş Sınırlaması: 18+
Orijinal Yazar: Tania Shava
Not: Bu hikaye yazarın orijinal sürümüdür ve sese sahip değildir.
Talia
Talia banyoda ayna karşısında dikildi ve kendine baktı.
Özgürlüğünü geri aldıktan sonra şimdiye kadar farklı birine dönüştüğünü düşünüyordu ve kesinlikle öyle de olmuştu. Artık o, on yedi yaşındayken ki olduğu kız değildi.
Tekrar saf olmak, geri alamayacağı bir şeydi.
Her zaman korkunç şeyler okursunuz ve bunların, sizin başınıza gelene kadar, dünyanızdan çok uzak şeyler olduğunu düşünürsünüz. Düşünme şekliniz ve bakış açınız değişir.
Her zaman ilerlemeye çalışıyordu ve her gün büyüyordu. Yine de üç yıl sonra bile, bir şeyler hâlâ öne çıkıyordu ve bu hissettiği şey saf öfkeydi. Doktorlar ona pek yardımcı olmamıştı, konuşmak çözüm değildi.
Belirgin olan ve emin olduğu şeylerden biri, hissettiği öfke ve hiddetti. Ona defalarca kez, affetme ve yüzleşmenin, devam etmesindeki anahtarlar olduğu söylendi.
Musluğu açıp ve yüzüne soğuk su çarptı. Gün, gittikçe kötüleşiyordu. Kapı çalındı, Talia gelenin sekreteri Marian olduğunu biliyordu.
"Ne oldu?"
"Hazır mısın?" diye sordu sekreteri.
Talia askıdan bir havlu aldı ve yüzündeki suyu sildi. Saçlarının düzgün olduğundan ve temsil edilebilir göründüğünden emin oldu.
Ne doğrudan toplantı yaptı, ne de kimseyle tanıştı. Marian'ı tüm bunları yapması için gönderirdi, sonra Marian kontratı getirirdi ve gözden geçirirdi, sonra da yeterince iyi olup olmadığını imzalardı.
Talia kendini insanlara hiç belli etmek istemedi. Asla bulunmayı istemedi.
Direkt olarak hiç toplantıya katılmamıştı, kimseyle de tanışmadı. Tüm bunları kendisi adına yapması için Marian'ı gönderecekti, sonra Marian sözleşmeyi getirecekti. Talia gözden geçirecekti ve eğer yeterince iyiyse de imzalayacaktı.
Talia hiçbir zaman kendini insanlara ifşa etmek istemedi. Bulunmayı istemiyordu.
Birçok kişi sadece onun adını biliyordu ve bazıları da onun Marian olduğunu düşünüyordu ki bu onun için iyiydi. Zarar görmüyordu.
Güvenlikli bir evde değilse de, karma dövüş sanatları merkezindeydi.
Marian'ın neden bu kadar çok çalışmak ve böyle tehlikeli bir sporu öğrenmek istediği sık sık merak konusu oluyordu. Talia'nın ona cevabı hep aynıydı, "Buna nefsi müdafaa denir. Hayatta, başına nelerin gelebileceğini asla bilemezsin."
Ofise geri döndü ve Marian'ın masaya koyduğu dosyaları gözden geçirmeye başladı. Onları tek tek açtı, çoğunu anlayamadı.
Talia seslendi. Marian’dan bir süre daha cevap gelmeyince, sabit hatlı telefonu aldı ve numarayı çevirdi. Açan yoktu, bu tuhaftı çünkü Marian, her zaman telefona çıkardı. Belki de biraz buzlu kahve ve çörek almaya gitmişti.
Yirmi dakika sonra kapısı açıldı ve Marian içeri girip kapıyı çabucak kapattı.
"Hanımefendi, çok zor durumdayız."
"Ne demek istiyorsun? Ne oldu?" diye sordu Talia.
"Dışarıdaki adamlar sizi görmeden gitmeyeceklermiş."
"Onlara güvenliği çağıracağımızı söyledin mi?"
"Söyledim. Milyarlarca dolarlık büyük bir anlaşma yüzünden seni görmeleri gerektiğini söylediler."
"Umurumda değil Marian. Süreci biliyorsun, hepsi seninle konuşsun, ben de o sırada teklifi düşünüp nihai kararımı vereceğim."
"Peki, hanımefendi."
Ardından Marian adamların yanına gitmek için ayrıldı. Talia, sık sık patronu görmekte ısrar eden adamlara yabancı değildi, ama kendini göstermektense anlaşmayı reddetmeyi tercih ederdi.
İşini bitirip evinin yoluna koyuldu. Ertesi hafta, her şey eskisi gibiydi. Hiçbir şey yeni ya da daha farklı değildi. Günün sonuna doğru Marian geldi.
"İşte bugünün dosyaları," dedi.
"Teşekkür ederim."
Gitmeden önce Marian, "Biliyor musun patron? Bazı insanlar gerçekten çok gülünç,” dedi.
"Neden böyle söylüyorsun?"
"Geçen haftaki adamlardan biri seni görmek için çok çaresiz durumdaydı."
"Gerçekten mi?"
Marian, "Evet, bana sorarsanız o milyar dolarlık anlaşma dosyasını tekrar gözden geçirmelisiniz, en alttaki olan," dedi.
"Tamam, merak etme yapacağım. Daha önce böyle vakalar oldu biliyorsun, bu ilk değil son da olmayacak."
"Biliyorum," dedi Marian. "Seninle şahsen tanışmak istemesinin bahanesini duymak ister misin, yoksa tahmin mi etmek istersin?"
"Sanırım dünyanın en zengin insanlarından biri olduğunu söyledi."
"Bu daha iyi olurdu."
Talia bir tahminde daha bulunarak, "Başbakan falan mıymış?"
Marian, "Yakınından bile geçemediniz," diye cevap verdi.
"O zaman ne?"
İnsanların onu şahsen görmek için ne kadar ileri gidebilecekleri ya da uydurabilecekleri hikayeleri duymak onu her zaman şaşırtmıştı. Bazıları ofisinin önünde kamp kurardı, buna tedbir olarak, dışarı çıkarken bir maske ve kapüşonlu giyiyordu.
Eğer eve kadar takip edilirse, yol boyunca izini kaybettirebilmek için yolu uzatıp kafa karıştırırdı.
Talia, Marian daha fazla tahminde bulundukça, yıllar içinde duydukları saçma sapan açıklamaları düşünüp daha çok güldü.
"O senin," dedi Marian nefesinin arasında, "...kocanmış."
