Emma
De club
EMMA
"Carly, kunnen we nu alsjeblieft weggaan? Je hebt minstens twintig jurken gepast. We zijn hier al bijna twee uur, en je hebt nog niets anders gedaan dan jurken gepast!"
Carly kennende, moeten we ook nog bijpassende schoenen en lingerie vinden... Carly zucht en werpt me een vernietigende blik toe, dus ik verander van tactiek.
"Je ziet er absoluut prachtig uit in die marineblauwe cocktailjurk. Hij accentueert al je rondingen en trekt de aandacht naar je lange, gebruinde benen. Bovendien laat hij je blauwe ogen stralen."
"Echt waar? Denk je dat? Denk je dat Cashè hem leuk zal vinden?"
"Sinds wanneer kan het jou iets schelen of hij het leuk vindt wat je draagt? Is hij meestal niet meer geïnteresseerd in het uittrekken van je kleren?"
Haar vraag overvalt me. Ze zijn al neukmaatjes zolang ik me kan herinneren—niet exclusief, voor alle duidelijkheid—en nu maakt ze zich zorgen over of hij een bepaalde jurk leuk zal vinden? Er klopt iets niet.
"Carly, vertel op—nu meteen!" eis ik.
"Weet je, B, ik heb eens zitten denken. Misschien zou Cashè meer kunnen zijn dan alleen, nou—een goede wip?"
Ik staar haar aan alsof ze gek is geworden.
"Serieus? Vertel je me nu dat DE Carly gevoelens begint te krijgen voor een man?"
"B, je ’kan soms zo’n kreng zijn."
Ik werp een blik op mijn horloge en zie dat het al vijf uur is. We kunnen dit gesprek later verderzetten. Ik pak de marineblauwe jurk en mijn eenvoudige zwarte jurk en duw haar in de richting van de kassa.
Ze biedt aan om voor beide jurken te betalen, maar ik weiger, zoals altijd. We betalen en sprinten bijna naar haar BMW. We gaan sowieso te laat komen.
We zijn net klaar met ons haar en onze make-up wanneer de jongens aankomen, al luidruchtig en aangeschoten.
We beginnen champagne en biertjes te drinken, en al snel staan we voor Bijoux, een van de beste clubs in de stad en de moeilijkste om binnen te komen.
De rij is lang maar Carly, hoe kan het ook anders, heeft een plan om ons binnen te krijgen zonder al te lang buiten te moeten wachten. Ik denk dat ze bang is dat ik nuchter word en naar huis ga, want ik haat dit soort dingen.
In een flits begint ze naar de ingang te lopen, verleidelijk wiegend met haar heupen. Ze glimlacht naar de portier, en voor we het wetenzijn we allemaal binnen in de club.
Mijn eerste reactie is wauw, deze plek is geweldig. De binnenkant van de club ziet eruit als iets uit een tijdschrift.
De stijl, het decor en zelfs de schaars geklede vrouwen en mannen die in kooien dansen zijn perfect geplaatst om een ambiance van perfectie te creëren.
Carly trekt me mee naar de bar en bestelt shotjes voor iedereen. We weten allebei dat de jongens maar even bij ons zullen zijn voordat ze ervandoor gaan met willekeurige vrouwen.
Carly ziet Cashè met een ander meisje praten en bestelt ons elk vier shotjes.
Ik ga zo dronken worden.
De barman zet een fles champagne voor ons neer, waardoor we hem met grote ogen aanstaren. Hij is best knap: blauwe ogen, bruin haar, mooi gespierd lichaam. En hij ziet er geweldig uit, zo helemaal in het zwart gekleed.
Hij staart Carly rechtuit aan en zegt: "Van het huis." Ik geloof niet dat ik haar ooit eerder heb zien blozen. Misschien is het de alcohol of de lichten in de club—maar nee, ze bloost echt.
Ik trek de kurk eruit en we drinken de fles in minder dan twintig minuten leeg, wat ervoor zorgt dat we allebei meer dan aangeschoten zijn.
Ik heb zin om te dansen en plezier te maken. Ik trek Carly mee naar de dansvloer en we laten allebei de muziek onze lichamen overnemen.
DIABLO
Met mijn whiskyglas in de hand, scan ik de dansvloer met mijn zeegroene ogen, immens verveeld.
Mijn ogen vallen op een lange, zwartharige schoonheid die haar heupen wiegt op de maat van de muziek, zich totaal niet bewust van alle mannen die naar haar staren. Heeft ze echt niet door dat ze naar haar staren, of geniet ze ervan? vraag ik me af.
Luis, mijn vertrouwde vriend en lijfwacht, had me vanavond naar de club laten komen om wat zaken af te handelen.
Nu het afgerond is, staat hij in mijn kantoor op de tweede verdieping door het glas naar alle dansende en drinkende feestvierders te kijken.
Ik verveel me, tot ik haar zie. Ik heb nog nooit zo'n mooie vrouw gezien.
Ik gebaar Luis om dichterbij te komen zodat ik hem kan laten zien naar wie ik aan het staren ben.
"Ik wil haar ontmoeten. Regel het," zeg ik terwijl ik naar de schoonheid op de dansvloer wijs.
"Ja, baas."
Ik blijf naar haar kijken terwijl ze haar lichaam vrijuit beweegt zonder zich ook maar ergens iets van aan te trekken.
Ik zie haar volle lippen en vraag me af of ze net zo nep is als de rest van mijn exen, want haar volle lippen of haar stevige borsten kunnen onmogelijk echt zijn, toch?
Ik zie hoe Luis de dames aanspreekt met zijn beste glimlach om ze in de VIP-ruimte te krijgen. Ik vraag me af met welk excuus hij deze keer op de proppen is gekomen.
Na wat aanvoelt als uren, leidt Luis hen samen met een paar jongens naar een van de VIP-ruimtes boven.
Wanneer Luis mijn kantoor binnenkomt, is zijn glimlach breder ooit.
"Baas, je zult het niet geloven, maar Emma is prachtig."
"Vertel op," grom ik ongeduldig.
"Ze is drieëntwintig. Zij en haar vriendin zijn vandaag afgestudeerd. Ze heeft een Master in Bedrijfskunde en een Master in Economie. Misschien is zij wel degene die onze zakelijke problemen kan oplossen, baas."
Ik denk hier een paar seconden over na voordat ik vertrek naar de VIP-ruimte. Dit gaat leuk worden.
EMMA
Dit moet onze geluksdag zijn. Serieus, eerst studeren we af en nu worden we uitgenodigd door de eigenaar van de club om naar de VIP-ruimte te gaan.
Ik weet namelijk dat een VIP-ruimte voor een nacht niet goedkoop is. Ik heb eerder in een club gewerkt, maar niet zo’n luxueuze als deze, en de prijzen waren astronomisch.
We gaan allemaal zitten en openen de fles champagne die al op tafel staat. Ik zie een tafel met eten en strompel er naartoe.
Ik pak een bord en begin er eten op te stapelen. Je zou denken dat het dagen in plaats van uren geleden is dat ik voor het laatst gegeten heb. Wanneer ik me omdraai, loop ik recht tegen iets—of eigenlijk iemand—aan.
Ik voel een hand die me in evenwicht houdt, kijk op en verdrink bijna in een paar zeegroene ogen. Zijn whiskyadem vermengd met zijn bedwelmende geur betovert me.
O nee! Dit gaat niet goed aflopen.
Continue to the next chapter of Emma