De alfakonings hybridepartner 2
Auteur
Breeanna Belcher
Lezers
1,2M
Hoofdstukken
31
Lily's Power
Boek Twee:Alpha King's Hybrid Luna
Terwijl de bomen wiegen in de frisse lentelucht, plaagt een kleine Zade jr., met zijn korte bruine haar en gebruinde huid, een jonge Lily.
'Als ik mijn wolf krijg, zal hij veel sterker zijn dan die van jou!' zegt Zade jr. op een gemene toon.
'Echt niet! Mijn wolf wordt veel beter dan die van jou. Jij bent een vieze jongen en je wolf ook!' bijt Lily terug.
Lily's blonde krulletjes dansen terwijl ze haar kleine vuistjes balt, vastbesloten om niet toe te geven.
'Jongens zijn veel sterker dan meisjes!' roept Zade jr. uit.
Lily staat in het gras, trillend van Juniors gemene woorden, maar ze wil niet dat hij haar ziet huilen.
Junior is zo'n vervelend joch!
Lily knijpt haar vuistjes samen tot haar knokkels wit worden. Haar woede borrelt vanbinnen en dreigt over te lopen in tranen.
'Nou... nou... jij bent gewoon een bèta baby!' probeert Lily's stemmetje niet te breken.
Zade jr. lacht en rolt met zijn ogen naar het kleine blonde meisje voor hem.
'Je gaat bijna huilen! Huilebalk!' pest Junior haar opnieuw.
Hij draait zich om en roept zijn drie broertjes en zusjes om te komen kijken hoe Lily huilt. Ze lachen en gaan door met tikkertje spelen.
Lily begint te beven van woede.
De lucht om haar heen begint te bewegen en te trillen. Ze voelt een vreemde aantrekkingskracht van het gras om haar heen. Haar lichaam voelt raar, zoals het eerder heeft gedaan.
Ze knijpt haar ogen stijf dicht en begint voor zichzelf te neuriën om het gevoel weg te laten gaan, zoals ze eerder heeft gedaan.
Enge gevoelens ga weg, eng, eng ga weg! Ze neuriet dit steeds opnieuw in haar hoofd.
'Zing jezelf maar in slaap, baby'tje,' blijft Junior lachen.
Het vreemde gevoel in haar groeit en ze wordt nog bozer. Ze voelt iets aan haar trekken en ze trekt terug—het lijkt het enge gevoel vanbinnen te helpen.
Lily opent haar ogen en ziet de waterdruppels van het gras achter Junior langzaam omhoog zweven, een lijn van water vormend.
Ze trekt weer aan het gevoel en ziet het water haar trek volgen.
Ze kijkt verwonderd naar de waterlijnen, die lijken te dansen op haar geneurie, haar wil volgend als soldaatjes die bevelen opvolgen.
Lily begint een beetje ondeugend te glimlachen. Ze denkt na over wat ze zou kunnen doen terwijl Junior 'huilebalk!' blijft roepen.
Haar glimlach groeit als ze beseft dat haar geneurie naar het vreemde gevoel de waterdruppels lijkt te beheersen.
Haar vingertjes bewegen een beetje, haar geneurie wordt luider, en meer water voegt zich bij de lijn.
In haar gedachten vraagt ze door haar melodie het water te doen wat zij wil.
De waterlijn groeit en beweegt langzaam omhoog langs Juniors broekspijp zonder dat hij het merkt, langzaam omhoog kruipend naar de rits van zijn broek voordat het zich verzamelt en in de stof duwt.
Lily begint hard te lachen en Junior stopt met pesten.
'Waar lach je om, huilebalk?' vraagt hij boos.
'JUNIOR HEEFT IN ZIJN BROEK GEPLAST!' roept Lily lachend.
Al Zade jr.'s broertjes en zusjes draaien zich om en kijken naar hem, en beginnen dan te lachen.
Juniors ogen worden groot; hij kijkt snel naar beneden en ziet de grote natte plek.
'NEE, DAT HEB IK NIET! IK WAS HET NIET!' huilt Junior.
Tranen stromen over Juniors wangen terwijl Lily en zijn broertjes en zusjes hem beginnen te pesten.
'Broekplasser!' pest Lily hem lachend en wijzend naar de natte plek op Juniors broek.
AsaLynn
Op het terras van het packhouse zit ik met Flora, die hoogzwanger is. We drinken limonade terwijl de kinderen spelen.
We horen Junior huilen en Flora probeert op te staan.
„Wie krijgt er een la chancla!?“ roept Flora, terwijl ze moeizaam probeert te bukken om haar slipper te pakken.
De kinderen stoppen met lachen en stuiven uiteen.
Junior rent huilend naar zijn moeder.
„Mama, Lily heeft mijn broek nat gemaakt en nu denkt iedereen dat ik in mijn broek heb geplast!“ Hij snikt en praat door zijn tranen heen.
Ik verschuif in mijn stoel en kijk streng naar Lily, die nog steeds staat te grinniken.
„Lilliana! Kom hier! Nu meteen!“ roep ik, terwijl ik haar afkeurend aankijk.
Lily houdt op met lachen en sjokt met gebogen hoofd naar me toe.
„Mama, het is niet mijn schuld! Junior pestte me en zei dat mijn wolf niet sterk zou zijn en dat ik een baby was!“ klaagt Lily.
Flora en ik wisselen een blik uit en kijken dan weer naar de kinderen.
„Hoe kon zij jou laten lijken alsof je had geplast, jongen?“ vraagt Flora, omdat er geen water in de buurt was.
Mijn ogen worden groot als ik bezorgd naar Lily kijk.
„Ik... ik... ik weet het niet, mama, maar ik was het echt niet!“ huilt Junior opnieuw.
Ik knik naar Flora om aan te geven dat ik dit zou afhandelen.
„Ga naar binnen naar papa en trek schone kleren aan,“ zegt ze tegen Junior, die nog steeds snikkend het huis in rent.
Ik buig me voorzichtig naar Lily toe. „Lilliana, hoe heb je zijn broek nat gemaakt?“ vraag ik zachtjes.
„Ik zong gewoon tegen het water en het luisterde.“
Flora en ik happen allebei naar adem.
Shit.
„Wat bedoel je daarmee?“ vraagt Flora, proberend haar stem rustig te houden.
„Hij was gemeen en ik werd boos, en ik begon te neuriën om me beter te voelen, en het water luisterde naar me,“ ratelt Lily, terwijl ze haar tranen probeert in te houden.
Ik voel me verdrietig als ik zie dat Lily verward en bang kijkt, op het punt om in tranen uit te barsten.
„Je zit niet in de problemen, lieverd. Nou ja, wel voor wat je hebt gedaan - het was niet aardig om Junior eruit te laten zien alsof hij had geplast - maar niet voor het beheersen van het water. Ga alsjeblieft naar je kamer. Ik moet even met je vader en tante Flora praten.“
„Ja, mama,“ zegt ze bedroefd.
Lily rent het huis in en ik zucht diep.
„Hier ben ik nog niet aan toe. Ik kan mijn eigen krachten nog niet eens beheersen. Hoe moet ik haar helpen?“ vraag ik hardop.
„Meid, ik snap het. Ik heb vier kinderen en er komen er nog drie. Ik weet nog steeds niet wie de ware heks krachten zal hebben,“ zegt Flora begripvol.
„Ja, maar jouw moeder kan je helpen. Ik weet niet eens welke krachten ik allemaal heb naast het beheersen van water, hypnotische stem en sonische stem, of dat alles is.
„Hoe leg ik dit uit aan mijn dochter? Wat als ze een kracht krijgt die ik niet heb? Wat als...“
Flora onderbreekt me. „Wat als alles goed komt en je je voor niets zorgen maakt?“
Ik haal diep adem en zucht opnieuw.
„Misschien heb je gelijk.“
Flora glimlacht naar me.
„Je weet dat Lily een handenbindertje gaat zijn voor mijn zoon, toch?“
Ik lach. „Dat kun je wel zeggen. Ik denk dat ze meer op jou lijkt dan op mij.“
„Tante LaLa tot je dienst!“ Flora lacht en wrijft over haar buik.
„Weet je zeker dat het niet vertellen dat ze voorbestemd zijn het juiste is?“ vraag ik.
„Ja. Als we het ze vertellen voordat de band ontstaat, gaan ze elkaar misschien nog meer haten en de band niet accepteren, of ze laten elkaar niet opgroeien en hun eigen ervaringen opdoen.“
„Ach, heb je ooit ongelijk?“ plaag ik.
„Nou, ik ben een ziener en ik kan een beetje in de toekomst van mensen kijken... Dus nee, sorry, schatje.“
Flora knipoogt en zegt dan: „Hoe dan ook, zal ik Lily en Junior aanpakken, en vertel jij Levi wat er met Lily aan de hand is?“
„Je bent echt een grote steun, Flora.“
„Meid... Ik weet het, ik bedoel, ik ben tenslotte teruggekomen uit de dood,“ zegt Flora met een glimlach.
