When Maeve Met Caleb (Nederlands)
Auteur
S. M. Merrill
Lezers
763K
Hoofdstukken
40
Maeve McLaughlin zit in haar laatste semester van de universiteit wanneer haar tweelingbroer, Liam, wordt aangevallen door een losgeslagen weerwolf. Hij wordt opgevangen door Caleb, de intrigerende alfa van de Sapphire Pack, en Maeve wordt in de wereld van gedaantewisselaars geworpen. Alfa Caleb Gallagher heeft een epidemie op zijn handen. Hij blijft maar gekke losgeslagen weerwolven op zijn land vinden, en bovendien probeert de Darkwoods Pack zijn territorium binnen te dringen. Wanneer een losgeslagen weerwolf een menselijke parkwachter aanvalt, ontmoet Caleb zijn zielsgenoot. Nu moeten Caleb en Maeve hun weg vinden in het leven als een wolf-mens koppel in een wilde wereld van weerwolven. Ze moeten uitzoeken wat hun wolven ertoe aanzet de zwakken aan te vallen en de Darkwoods Pack ervan weerhouden hun land te stelen.
Leeftijdsclassificatie: 18+.
Hoofdstuk 1
MAEVE
Ik parkeer mijn auto in een van de parkeergarages op de campus en neem even de tijd om na te denken over mijn komende semester. Er staan me nog maar vier vakken in de weg naar mijn diploma in bedrijfskunde.
Tijdens de hele wintervakantie heb ik gewerkt aan het ontwerpen van mijn nieuwe sieradenlijn met edelstenen en gekleurde stenen. Ik heb al een webshop met een zeer trouwe groep volgers.
Ik gebruik leer of materiaal met een laagje witgoud omdat ik allergisch ben voor zilver, en ik ben er trots op dat mijn sieraden hypoallergeen zijn.
Als ik uit mijn auto stap, ril ik terwijl de koude lucht van Vermont langs me waait. Ik knoop mijn sjaal opnieuw vast en zorg ervoor dat hij alle wind tegenhoudt.
Een ding dat je over mij moet weten, is dat ik een hekel heb aan kou. Ik snap niet waarom ik niet ergens ben gaan studeren waar het warmer is. Ik verlang naar de warmte van mijn bed in het appartement dat ik deel met mijn tweelingbroer Liam.
Liam werkt als boswachter voor Fish and Wildlife. Zijn opleiding duurde een jaar korter dan de mijne, maar gelukkig heeft hij een baan in de buurt gekregen.
Mijn telefoon pingt, en als ik naar beneden kijk, zie ik dat mijn beste vriendin Penelope me een berichtje heeft gestuurd.
Penelope
Maeve, haast je naar de les. Ik heb een plek voor je vrijgehouden!
Maeve
Ik ben onderweg.
Ik stuur snel een berichtje terug, stop mijn telefoon in mijn zak en doe mijn rugzak om. Ik haast me de parkeergarage uit en steek het plein over om op tijd te zijn voor mijn les van acht uur 's ochtends.
Als oudstejaars had ik gehoopt geen vroege lessen meer te hebben, maar helaas weigert professor Whittaker om later dan halftwaalf les te geven.
Terwijl ik me de grote collegezaal in haast, merk ik een blonde jongen niet op en bots recht tegen hem aan.
„Het spijt me zo. Gaat het?“ vraag ik, terwijl ik opkijk in de blauwste ogen die ik ooit heb gezien.
„Met mij gaat het goed. En met jou?“ vraagt hij, en ik knik met mijn mond vol tanden.
Hij wil de zaal verlaten en ik flap eruit: „Nu al aan het spijbelen?“
„Ik studeer hier niet. Ik bracht de laptop van mijn broer langs.“
Zijn zware stem laat me rillen en tot mijn schrik bloos ik. Ik knik als een idioot en haast me naar de plek achterin de zaal waar Penelope stoelen voor ons heeft bezet.
„Gaat het?“ vraagt ze, terwijl ze me in de ogen kijkt.
„Uitstekend,“ lieg ik en pak mijn schrift om aantekeningen te maken. Noem me ouderwets, maar de lesstof blijft beter in mijn hoofd hangen als ik het opschrijf.
„Leugenaar,“ fluistert ze als de professor binnenkomt.
„Dat vertel ik je later wel,“ beloof ik en probeer me te focussen op wat de professor vertelt.
ANDERHALF UUR LATER
„Maeve, ik kan niet geloven dat we over twee weken al een werkstuk moeten inleveren,“ klaagt Penelope terwijl ze haar laptop wegstopt.
Ik lach en zeg: „Wat had je dan verwacht? We hebben nog zestien weken tot we afstuderen. Heb je de syllabus wel bekeken?“
Als we de zaal uitlopen, zie ik dezelfde man tegen wie ik opbotste tegen een muur leunen. Ik voel een tinteling over mijn ruggengraat gaan als onze blikken elkaar kruisen.
Hij knipoogt naar me en duwt zich van de muur af. Ik denk dat hij op me afkomt, totdat er een andere jongen met hetzelfde witblonde haar voor hem stapt.
„Hé, Caleb. Waarom ben je hier nog? Ik dacht dat je een vergadering had?“ Ik herken de jongen als Owen, met wie ik de afgelopen vier jaar veel lessen heb gedeeld.
„Maeve, kom op.“ Penelope trekt aan mijn arm en ik volg haar naar het studentengebouw, waar ik een kop koffie haal met ruimte voor melk en suiker.
„Wat is je volgende les?“ vraagt ze wanneer we op twee banken ploffen.
„Boekhouden 300. Dat heb ik nodig om de boekhouding van Moonlight Jewelry te kunnen doen, en het is mijn enige andere les van vandaag. Morgen heb ik mijn eindproject en nog een managementles.
„Op vrijdag heb ik geen les, dus ga ik die dag gebruiken om mijn huiswerk te maken. Dan kan het weekend in het teken staan van sieraden maken.“
„Over sieraden gesproken: mijn moeder is dol op de oorbellen en ketting die ik haar voor Kerstmis heb gegeven. Ze was er zo van onder de indruk dat ze een party voor je wil organiseren, zodat je aan haar vriendinnen kunt verkopen,“ vertelt Penelope me, en ik kijk haar met open mond aan.
„Echt waar?“
„Ja. Ze droeg ze op een feestje tijdens oudejaarsavond en al haar vriendinnen wilden weten waar ze die vandaan had.“
„Ik zou heel graag een party doen op een zaterdag- of zondagmiddag. Zeg maar dat ze me even moet bellen, dan plannen we het in.
„Ik maak ook dingen op bestelling, dus ik neem mijn materialen mee zodat mensen hun opties kunnen zien,“ vertel ik haar, terwijl ik mijn enthousiasme probeer te bedwingen.
Mijn ouders hebben mijn bedrijfje niet echt gesteund, dus misschien is deze party wel precies wat ik nodig heb om te bewijzen dat ik succesvol kan zijn.
Ik zal extra materialen moeten inslaan om van elke stijl meerdere exemplaren te kunnen maken.
„Ik zal het haar laten weten. Hoe is het met Liam?“ vraagt Penelope, en ik glimlach.
Ze heeft al sinds ons eerste jaar een enorme crush op mijn broer. We lijken op elkaar met ons felrode haar en smaragdgroene ogen, maar hij is een flink stuk langer dan mijn bescheiden meter zestig.
„Goed. Hij is de rest van de week weg voor een observatiepost. Hij zei iets over het oppakken van jagers buiten het seizoen,“ antwoord ik, terwijl ik een slok van mijn koffie neem. Godzijdank voor koffie, anders zou ik niet kunnen functioneren.
„Is het gevaarlijk?“ vraagt ze, terwijl haar groenbruine ogen haar bezorgdheid verraden.
„Nee, hij zei dat het routine was,“ zeg ik om haar wat gerust te stellen.
„Gelukkig. Oh, ik moet ervandoor naar mijn volgende les. Ik ben zo jaloers dat jij dit semester maar vier vakken hebt, ik heb er zes,“ klaagt ze, en ik lach.
„In mijn eerste jaar heb ik extra veel vakken gevolgd, en daar pluk ik nu de vruchten van,“ schep ik op, waarop Penelope me boos aankijkt.
„Tot woensdag,“ neemt ze afscheid, en ik blijf alleen achter.
Ik grijp dit moment aan om mijn studieboek te pakken. Ik moet de eerste drie hoofdstukken samenvatten en daarna kan ik aan mijn werkstuk beginnen. Ik heb nog een uur totdat de les begint.
Ik ga er eens goed voor zitten, doe mijn oordopjes in en zet de beste countrymuziek keihard aan op mijn telefoon.
