Maskerade van de miljonair
Hoofdstuk 2
CARLY
Ik had het bij het rechte eind over Phillip; hij is zijn baan kwijtgeraakt omdat hij er zonder toestemming vandoor ging. Ronald en Grace staan versteld, maar ik snap niet waarom. Het stond duidelijk in Catharine's appje gisteren.
Ze haasten zich allebei om op tijd te zijn voor de ochtendbriefing, waardoor ik opgescheept zit met een berg papierwerk.
Na de lunch is Grace in zak en as omdat Matt niet met haar praatte. "Hij haalde koffie in de kantine, maar keek niet eens mijn kant op. Misschien valt hij meer op blondjes." Ze werpt een blik op mij.
Vanbinnen spring ik een gat in de lucht, maar ik laat niks merken. Ik ga gewoon door met mijn werk. Dan krijgt Grace op haar kop omdat ze Mr. Gilman lauwe koffie gaf. Ik verberg mijn glimlach achter mijn beeldscherm.
Catharine appt me dat ze me in haar kantoor wil zien. Ik stop met werken en ga er meteen heen.
"Carly, Mr. Gilman wil dat jij voortaan al zijn vergaderingen regelt. Je mag hulp krijgen voor zaal vijf, maar de rest moet je zelf doen.
Hij was niet te spreken over hoe het vanochtend ging, en hij is er chagrijnig over. Hij heeft vandaag een late vergadering om vier uur. Nadat je de zaal hebt klaargezet, vul je je formulier in en dan mag je naar huis."
Ze geeft me een lijst. Ik bedank haar en begin de nodige papieren te printen.
Ik check de tijd en ga aan de slag. Ik heb maar 30 minuten, maar dat is genoeg voor wat ik moet doen. Ik maak de zaal klaar en ga dan naar de kantine voor drankjes en snacks.
"Hoe gaat-ie?"
Matt laat me schrikken en ik roep: "Oh, jeetje."
Hij lacht en pakt een flesje water uit de koelkast. "Zo goed dus."
Ik kom wat tot rust. "Alles gaat prima, dank je. Ik ben nu verantwoordelijk voor het klaarzetten van de vergaderzalen, dus dat is wel oké, denk ik."
Ik pak de laatste vier flesjes water. Ik haal er nog een paar om de kleine koelkast bij te vullen.
"Mag ik je iets vragen?" vraag ik terwijl ik water in de koelkast zet.
Hij knikt.
"Grace, de andere stagiaire... ze zei dat je vanochtend niet met haar praatte, maar dat lijkt niet bij je te passen. Ik bedoel, ik ken je nog maar net dus ik weet het niet zeker, maar je bent aardig... Sorry. Het gaat me eigenlijk niks aan."
Hij onderbreekt me. "Ik hou er niet van als mensen te hard hun best doen. Ze was meer geïnteresseerd in flirten dan in haar werk. Dat stoort me."
Ik knik en pak wat snacks van de lijst.
"Dus, wat doe jij hier eigenlijk, Matt? Werk je voor Mr. Gilman?" vraag ik om een praatje te maken.
Hij glimlacht een beetje. "Doen we dat niet allemaal?"
Ik leg alle snacks terug. "Ik denk het wel. Ik moet gaan. Leuk je weer te zien, Matt."
Hij houdt de deur voor me open. "Jij ook. Tot later, Carly." Hij drukt op de knop voor de lift naar beneden en gaat dan door de klapdeuren.
Ik vraag me af of hij direct voor Mr. Gilman werkt. Ik zet alles netjes op een dienblad in het midden van de zaal en houd dan de deur open voor Matt en twee andere mannen. Een van hen is ouder en ik herinner me hem van gisteren. Ik denk dat dat Mr. Gilman is.
Ik sluit de deur en ga naar mijn bureau om het formulier in te vullen. Grace en Ronald zijn al naar huis. Ik vind mijn baan echt leuk, vooral de korte gesprekjes met Matt.
Ik kom thuis en maak snel eten voordat Taylor thuiskomt van haar werk. Ik laat de saus pruttelen terwijl ik douche en me omkleed.
Taylor zit haar voeten te masseren met een romantische film klaar om te kijken. Ik geef haar een bord spaghetti en we genieten van de rest van de avond. De rest van de week vliegt voorbij en ik praat een paar keer met Matt.
***
Het is maandagochtend en iedereen heeft het over een liefdadigheidsevenement. Het kost €250 per persoon om naar een gemaskerd bal te gaan in het huis van Mr. Gilman.
Dat klinkt geweldig, maar het is te duur voor mij. Ik sla de e-mail op en ga naar de 24e verdieping om een vergadering klaar te zetten.
Matt staat op zijn koffie te wachten als ik in de kantine kom. "Heb je de e-mail over het gemaskerd bal gezien?" vraagt hij terwijl hij tegen het aanrecht leunt.
"Ja. Geeft Mr. Gilman vaker gemaskerde feesten?"
Hij schudt zijn hoofd. "Hij doet twee keer per jaar iets. Er is een feest midden in de zomer en nog een evenement rond de feestdagen."
"Het lijkt me leuk, maar ik kan niet gaan. Het is te duur voor een stagiair. Ik zal moeten sparen voor het feest met de feestdagen... als ik dan nog hier werk." Ik begin ontbijtsnacks klaar te maken voor de vergadering.
Hij haalt zijn vingers door zijn zachte bruine haar. "Jammer. Ik hoopte je daar te zien. Het is pas over twee weken - kun je het geld niet bij elkaar krijgen voor die tijd?"
Ik schud mijn hoofd. "Nee, dat lukt echt niet. Mijn moeder is verpleegkundige en we zijn maar met z'n tweeën. Ze betaalt al voor mijn studie. Ik heb mijn spaargeld gebruikt om een auto te kopen om naar mijn werk te komen."
Hij pakt zijn kopje en ik begin de koffiemachine te gebruiken. Ik check de tijd en bedenk me dan. Ik moet wachten. "Ik kom later terug voor Mr. Gilman's koffie."
Hij pakt de koffiepad van me af. "Maak je geen zorgen. Ik haal het wel voor hem. Hij moet toch minder koffie drinken. Dat zei hij vanochtend nog tegen me."
Ik bijt op mijn lip. Ik krijg problemen als ik een fout maak.
"Echt waar. Ik weet hoe hij zijn koffie drinkt. Je kunt me vertrouwen, Carly." Hij knipoogt naar me.
Ik knik en zet het dienblad op de kar. "Bedankt, Matt. Ik zie je beneden, denk ik."
Hij glimlacht en houdt de deur voor me open. Hij drukt op de liftknop en wacht met me. "Ja. Ik kom zo naar beneden."
De deuren gaan open en hij helpt me naar binnen voordat hij weggaat als de deuren sluiten. Ik maak de zaal klaar en houd de deur open terwijl iedereen binnenkomt. Hij geeft me een kleine glimlach en zegt bedankt voordat ik de deur sluit en terug naar mijn bureau ga.
Grace kletst honderduit over het gemaskerd bal. Ik negeer haar en concentreer me op mijn werk. Ronald stuurt me een berichtje.
Ronald
Ga je naar het gemaskerd bal?
Carly
Helaas niet.
Ronald
Jammer. Ik wilde vragen of je mijn date wilde zijn. Misschien een andere keer.
Ik kijk op naar Ronald. Hij is knap, met haar zo donker dat het bijna zwart is. Hij heeft een klein baardje en hazelnootkleurige ogen. Hij ziet er goed uit en is meestal stil. We hebben nooit echt met z'n tweeën gepraat.
Carly
Misschien.
Grace laat me wat jurken zien die ze online heeft gevonden en vraagt wat ik ervan vind.
"Ga je een masker bij de jurk zoeken?"
"Natuurlijk. Oh, ik denk dat ik de beste heb gevonden. Kijk eens."
Ze stuurt me de link. Hij is prachtig. Het lijkt op de Zwarte Zwaan uit Het Zwanenmeer. Het masker heeft veren die passen bij die op de jurk.
"Die zou perfect staan bij jouw haar," zeg ik tegen haar.
Ik ben niet echt geïnteresseerd in het bekijken van jurken voor haar, maar ik ben wel nieuwsgierig. Ik kijk naar een paar jurken, maar herinner me dan dat ik toch niet kan gaan en sluit de website om weer aan het werk te gaan.
Ronald komt bij me zitten in de kantine. "Is het goed als ik hier zit?"
Ik schuif mijn tas opzij. "Tuurlijk, geen probleem. En, hoe bevalt het werken hier tot nu toe?"
Hij haalt zijn schouders op en neemt dan een grote hap van zijn eten. Hij kauwt twee keer en praat dan met zijn mond vol. "Het valt tot nu toe wel mee. En jij?"
Ik probeer niet te laten merken dat ik het vies vind als hij slordig eet. Ik bedek mijn mond voordat ik slik en antwoord hem dan. "Ik vind het leuk. Het is vrij makkelijk te begrijpen. Iedereen die ik tot nu toe heb ontmoet lijkt aardig."
Hij eet slordig, maar verder lijkt hij een aardige vent. Grace komt erbij zitten en begint over haar jurk voor het gemaskerd bal te praten. Ook al ben ik blij dat zij plezier kunnen hebben, diep vanbinnen ben ik jaloers.
Ik ga naar het toilet voordat ik weer aan het werk ga. Ik stop als ik een zwarte envelop midden op mijn bureau zie liggen. Ik kijk verbaasd en bekijk hem terwijl ik ga zitten.
Erin zit een officiële uitnodiging voor het gemaskerd bal en een cadeaubon voor een chique warenhuis dat samenwerkt met Gilman International.
Mijn mond valt open en ik kijk rond om te zien waar deze vandaan zouden kunnen komen. Andere mensen hebben ook zwarte enveloppen op hun bureau of in hun tas.
"Oh goed. Je hebt je kaartje gekregen," zegt Catharine terwijl ze mappen in onze bakjes legt.
Grace heeft de hare ook. Ronald heeft de zijne niet. Ik vraag me af of ze het op het verkeerde bureau hebben gelegd.
"Deze is niet van mij."
Catharine pakt de envelop op. "Jawel hoor. Je naam staat op de voorkant."
Ik pak hem terug van haar en draai hem om. Mijn naam staat er in sierlijke gouden letters op. Hoe kan dat? Wat is er aan de hand? Ik heb geen kaartje betaald.
Catharine laat ons aan het werk gaan. Ik stop de envelop in mijn tas en concentreer me op mijn werk.
***
Taylor is door het dolle heen over het gemaskerd bal. Ze checkt hoeveel geld er op de cadeaubon staat terwijl ik rundvlees bak voor burrito's.
"Heilige koeien!"
Ik ren de keuken uit, lepel in de hand. "Wat? Wat is er?"
Ze draait haar telefoon naar me toe en ik laat de lepel vallen. "Vijfhonderd euro. Heilige koeien!"
Ik ga naast haar op de bank zitten en we kijken elkaar aan, nog steeds met stomheid geslagen over hoeveel geld er op de bon staat.
Ze begint meteen chique jurken te bekijken. Ze slaat op mijn been. "Laat het vlees niet aanbranden."
"Oh, shit." Ik ren terug naar de keuken net op tijd om het fornuis uit te zetten. "Kom eten. Dan kunnen we daarna samen een jurk uitzoeken."
Taylor gaat aan tafel zitten met haar eten. "Natuurlijk doe ik je haar en make-up. Ik ga je laten lijken op een prinses uit een sprookje. Zelfs ik zal je niet herkennen."
We schieten allebei in de lach en eten dan snel ons eten op zodat we de perfecte jurk kunnen vinden.
Continue to the next chapter of Maskerade van de miljonair