Verstrengeld met de maffia
Auteur
Marie Hudson
Lezers
6,1M
Hoofdstukken
95
De Club
SHAY
„Word wakker, slaapkop! We komen te laat als je niet opstaat.“ Mijn vriendin porde me hard om me wakker te maken.
Mijn beste vriendin Tammy en ik woonden in een gezellig appartement in het noorden van New York City. We zaten daar al twee jaar. We werkten als serveersters in een chique club genaamd de Blue Meadow. We deelden de huur en met onze fooien en salaris konden we aardig rondkomen.
Tammy sprong op mijn bed in een poging me wakker te schudden. We hadden gisteravond tot laat gewerkt.
'Ugh!' Ik kreunde en draaide me om. 'Oké, ik ben wakker. Hoe laat is het?'
'Het is vier uur 's middags. We moeten om zes uur op het werk zijn, weet je nog?'
'Oké, ik neem snel een douche en zie je beneden,' zei ik terwijl ik haar van me afduwde.
Ik stapte uit bed en ging douchen. Ik was nog steeds moe en stijf van gisteravond, het was een gekkenhuis geweest in de club.
Ik zette de douche aan en wachtte tot het water warm werd voordat ik erin stapte. Het warme water deed me goed en hielp me ontspannen. Na rustig te hebben gewassen, stapte ik uit en wikkelde een handdoek om mijn lichaam en een andere om mijn haar.
Ik ging naar mijn kast en koos mijn werkkleding - een zwarte rok en een wit shirt. Na mijn haar te hebben gedroogd en make-up op te hebben gedaan, ging ik naar beneden. Het was ongeveer vijf uur.
'Eindelijk,' zei Tammy, terwijl ze ongeduldig met haar voet tikte bij de deur. 'Je weet hoe erg het verkeer is. We moeten nu gaan.'
'Ik weet het, we vertrekken op dezelfde tijd als altijd. Laat me mijn sleutels pakken, dan kunnen we gaan.'
Ik pakte mijn tasje en we liepen naar de lift die naar de parkeergarage ging die verbonden was met ons appartementencomplex.
De garage stond vol met dure auto's. We liepen naar mijn zilveren BMW. Hij was zes jaar oud, maar deed het nog prima en was afbetaald, dankzij mijn baan.
Ik ontgrendelde de auto en we stapten in, klaar voor de veertig minuten durende rit door het drukke stadsverkeer.
Eindelijk kwamen we aan bij de parkeergarage voor de medewerkers van de club. Ik gebruikte mijn pasje om de slagbomen te openen. We reden naar binnen en parkeerden op mijn vaste plek.
'Wow!' zei Tammy toen we de hoek om reden. 'Ik vraag me af van wie die luxe auto's zijn?'
Er stonden een paar Porsches en drie Lamborghini's geparkeerd bij de lift waar we normaal parkeerden. Ik vond een lege plek ongeveer drie meter verderop van mijn gebruikelijke plek.
We stapten uit de auto en ik zette het alarm aan. Ik stopte mijn sleutels in mijn tasje en we liepen naar de lift die naar de ingang van de club ging.
De liftdeuren gingen open en we stapten uit in de donkere steeg. Toen zag ik iets en draaide me om om te kijken.
Een lange man stond tegen de bakstenen muur, gekleed in een zwarte broek, lange jas en zwarte hoed. Hij rookte een sigaret en blies de rook uit in de koude lucht.
'Wie is dat?' fluisterde Tammy terwijl we doorliepen.
'Ik weet het niet,' zei ik. Ik keek nog een laatste keer om en zag dat hij naar me keek. Zijn donkere ogen ontmoetten de mijne en ik voelde mijn gezicht rood worden. Ik gaf hem een kleine glimlach voordat ik de deur van de club opende.
Alec, de hoofdbarman, begroette ons toen we binnenkwamen. Hij probeerde al maanden met Tammy uit te gaan. Ze leek hem wel leuk te vinden maar was nog niet klaar om ja te zeggen.
'Bedankt,' zei Tammy, terwijl ze een beetje bloosde. We liepen door om onze spullen in onze kluisjes te leggen.
'Wanneer ga je nou eens stoppen met nee zeggen en gewoon met hem uit eten gaan?' vroeg ik, haar een beetje plagend.
'Ik weet het niet. Wat als we uitgaan en elkaar niet leuk vinden?'
Ik stopte mijn tasje in mijn kluisje en zei: 'Dat weet je pas als je het probeert. Misschien vind je hem wel heel leuk. Hij ziet er goed uit en is erg aardig.'
Ze sloeg haar kluisje hard dicht en draaide zich om naar mij. 'Oké, wanneer ga jij Tony eens mee uit laten nemen?'
Tony was de hoofdbeveiliger en had me al vaak gevraagd, maar ik had altijd nee gezegd.
'Ik denk dat ik dit weekend ja ga zeggen. Ik heb erover nagedacht.'
'Als jij ja zegt tegen hem, dan zeg ik ja tegen Alec.'
'Ik zal het hem vanavond vertellen. We werken zondag niet en ik geloof hij ook niet. Ik ga het hem nu vragen.'
Ze volgde me terwijl ik terug naar de bar liep. 'Alec, heb je Tony gezien?'
'Hij is vanavond bij het VIP-gedeelte. De baas is hier vanavond en vroeg om hem als zijn bewaker.'
Tammy keek verrast. 'Je bedoelt dat Zane hier vanavond is?'
Zane Santone was de eigenaar van de club. Hij stond bekend als een beruchte maffiabaas, berucht om zijn wreedheid. Ik had gehoopt hem nooit te hoeven ontmoeten, maar dat leek nu niet te gaan gebeuren.
'Shay, deze zijn voor jou.' Alec gaf me een dienblad vol drankjes.
'Nee, nee, nee! Dat kan ik niet doen.' Ik schudde mijn hoofd, doodsbang.
'Het spijt me, maar ze vroegen om jou. Hij wist je naam niet maar beschreef je en zei dat hij wilde dat jij hen bediende.'
Ik keek naar het dienblad met ongeveer twintig shots en knikte.
'Hoe wist je wat ze wilden?' Ik hield het dienblad in mijn hand.
'Ze bestellen altijd hetzelfde als ze hier zijn. Ik heb de drankjes in groepjes ingedeeld voor elke persoon.
'Zane krijgt de heldere, Conner de bruine, en Noah die met citroen.' Alec wees naar elk groepje drankjes terwijl hij praatte.
Ik pakte het dienblad op en ging naar boven. Tony stond daar te wachten, het gordijn naar de kamer was gesloten. Hij glimlachte vriendelijk toen ik dichterbij kwam.
'Breng jij vanavond de drankjes?' Hij klonk vriendelijk en een beetje flirterig.
'Ja, Alec stuurde me hierheen met deze,' zei ik, wijzend naar het dienblad in mijn handen.
'Ik laat je binnen, maar alleen als je ja zegt,' zei hij met een diepe, aangename stem. Ik wist wat hij wilde: een date met mij.
Voordat ik kon antwoorden, klonk er een andere diepe, aangename stem van achter het gordijn. 'Tony, stop met flirten met het personeel en laat haar binnen.'
Tony schoof het gordijn opzij en ik stapte naar binnen. Ik voelde me nerveus toen ik drie zeer aantrekkelijke, gespierde en goed geklede mannen zag. Een van hen kwam me vaag bekend voor, maar ik kon me niet herinneren waar ik hem had gezien.
'Wie is Zane?' vroeg ik.
Een man met zeer donkere ogen keek me aan. 'Dat ben ik, schatje.'
Ik zette zijn drankjes voor hem neer. 'En wie van jullie is Conner?'
Een blonde man met lichtblauwe ogen keek op en glimlachte naar me. 'Die zijn voor mij, liefje.' Terwijl ik zijn drankjes neerzette, trok Zane hem plotseling uit zijn stoel.
'Hoe noemde je haar net?' Zane zag er woedend uit.
'Sorry, man. Ik bedoelde er niets mee,' zei Conner, terwijl hij Zane van zich afduwde.
Nadat ik de laatste drankjes voor Noah had neergezet, draaide ik me om om weg te gaan.
'Waar ga je heen, mijn koningin?'
Ik draaide me weer om naar Zane en gaf hem een beleefde glimlach. 'Mijn naam is Shay, en ik heb andere klanten te bedienen.'
'Nee, jij blijft vanavond hier bij ons. Ik heb het al met Alec geregeld.'
'Maar...'
'Ik vraag het niet, Shay. Ik zeg het je.' Hij wees naar een lege stoel en ik ging langzaam zitten, me heel klein voelend naast deze intimiderende mannen.
