Jupiter's MC Boek 1: Ghost
Auteur
Lezers
673K
Hoofdstukken
0
Proloog
CLARISSA
Heb je je ooit afgevraagd: wat als? Wat als je een ander leven leidde en andere keuzes maakte? Wie zou je zijn als je een compleet ander leven had?
Ik denk hier elke dag aan terwijl ik mijn gedachten de vrije loop laat en mijn voeten op het asfalt beuken. Het rijke groene en bruine landschap trekt gestaag aan me voorbij. Het enige wat me met beide benen op de grond houdt, is het brandende gevoel in mijn longen en de vaste beat die door mijn oordopjes galmt.
Veel keuzes die ik in het verleden heb gemaakt, hebben me doen afvragen wie ik als persoon ben, maar één daarvan springt er meer uit dan de rest.
Ik ben al sinds mijn vijftiende verliefd op dezelfde man, en ik kan net zo goed onzichtbaar voor hem zijn. Hij heeft me altijd alleen maar als een kind gezien, en ook al ben ik allang geen kind meer, ik kan het niet helpen me af te vragen of hij me nog steeds zo ziet.
Wat als we elkaar niet hadden ontmoet toen ik zo jong was? Wat als we elkaar pas zagen toen ik volwassen was? Zou hij me dan wel zien staan? Zou ik hem dan überhaupt leuk vinden?
De vragen wervelen door mijn hoofd, en voor ik het weet komt mijn hardlooprondje ten einde als het grote, omheinde clubterrein aan het einde van het pad in zicht komt.
Ik bereik het open hek en begeef me naar de voordeur van het clubhuis, zuchtend van opluchting bij de belofte van een lekkere, warme douche en een stevig ontbijt.
Als ik langs de grote zaal op weg naar de trap loop, word ik begroet door een koor van stemmen. Alleen al dat geluid zorgt voor een warmte die, zelfs na al die jaren, nog steeds niet is gaan vervelen.
Lange tijd was mijn oudere broer de enige persoon op wie ik kon rekenen. Axel heeft me praktisch opgevoed nadat onze ouders overleden toen ik tien was. Hij sloot zich aan bij Jupiter’s MC toen ik ongeveer veertien was, en als zijn afhankelijke mocht ik in de club verblijven.
Maar officieel ben ik geen lid van de club. Daarom mag ik niet meedoen aan bepaalde activiteiten. Trainen is daar een voorbeeld van. Ik wou dat ik met de broeders mee mocht trainen...
Ik heb het door de jaren heen vaak gevraagd, maar elke keer werd ik afgewezen omdat het als te gevaarlijk werd beschouwd. Ik heb veel horrorverhalen gehoord over de slopende training die de broeders ondergaan, maar dat is denk ik de prijs die je betaalt voor kracht en vaardigheid.
Ze hebben me wel een simpele training voor zelfverdediging aangeboden. Daar wilde ik meteen ja tegen zeggen...
Maar de leraar is de ene persoon die ik voor altijd uit de weg wil gaan.
Ghost is het middelpunt van al mijn dromen, nachtmerries en verlangens. Toen Axel net bij Jupiter’s MC kwam, was ik bang voor Ghost. Hij was angstaanjagend met zijn donkere haar en permanente boze blik, maar die angst veranderde al snel in nieuwsgierigheid, en leidde uiteindelijk tot iets veel diepers.
Ik probeer niet naar hem te staren, maar het is alsof mijn blik als een magneet naar hem toe wordt getrokken wanneer hij in de buurt is. Terug in mijn kamer zet ik zonder nadenken de douche aan en laat de stomende waterdruppels op mijn pijnlijke spieren vallen. Een gevoel van pure opluchting stroomt door me heen terwijl de warmte zich door mijn aderen verspreidt en mijn pijnlijke lichaam verzacht.
Ik wil heel graag onder de douche blijven staan. Toch moet ik naar de keuken om Holly te helpen met het ontbijt.
Holly is geweldig. Ze runt het clubhuis en zorgt ervoor dat iedereen te eten krijgt, de was wordt gedaan en het huis niet te vies wordt.
Ze is de belichaming van de perfecte moeder, en ze is waarschijnlijk mijn favoriete persoon in de hele club, want hoewel ze de liefste persoon op aarde is, kan ze ook flink van zich afbijten en houdt ze alle broeders in het gareel.
Het ontbijt gaat snel voorbij en de broeders lopen in en uit op weg naar of van hun training. Ik probeer Holly te helpen met opruimen, maar ze jaagt me de deur uit zodat ik naar mijn werk kan gaan.
Als ik naar mijn pick-up loop, stopt Tim, de lokale pakketbezorger, zijn busje naast me. „Goedemorgen, Clarissa. Ik heb een pakketje voor je.“
Tim geeft me snel een pakketje aan voordat hij zijn busje omdraait en het terrein afrijdt. Ik zwaai als hij met gierende banden om de hoek verdwijnt. Ik zweer dat die man echt nooit voor iemand afremt.
Mijn blik valt weer op het pakketje in mijn handen. Ik heb de laatste tijd niets besteld. Ik ben dus erg benieuwd wat erin zit.
Ik stap in mijn pick-up en pak het zakmes dat ik in mijn dashboardkastje bewaar. Ik snijd de doos open, maar ik begrijp niet wat ik zie.
De doos zit vol met foto's. Foto's van mij.
Foto's waarop ik aan het hardlopen ben achter het clubhuis. Waarop ik in de stad loop. Waarop ik in mijn pick-up rijd. En waarop ik achter de balie van de sportschool werk.
Een paar van deze heb ik al eens eerder gezien. Om de paar maanden krijg ik een sms'je met een nieuwe foto van mezelf. De berichten komen altijd van een onbekend nummer, en ik negeer ze gewoon. Ik dacht altijd dat het een van mijn vrienden was die me in de maling nam.
Maar er moeten hier wel bijna honderd foto's in zitten, en ik weet dat het meer is dan een grap.
Terwijl ik door de doos zoek, raakt mijn hand een stukje stof op de bodem; ik word ijskoud van binnen. Onder de foto's ligt mijn ondergoed, een slipje dat ik onlangs nog had gezien.
Trillingen trekken door mijn lichaam terwijl mijn gezichtsveld aan de randen wazig wordt. Mijn maag trekt samen van de behoefte om mijn ontbijt uit te kotsen.
Ik weet niet hoelang ik al in mijn pick-up zit wanneer er zachtjes op het raam wordt getikt. Ik schrik van het geluid en slaak een klein gilletje bij de plotselinge inbreuk. Ik draai me om en ontmoet de bezorgde en vertrouwde blik van mijn broer.
Ik kijk naar beneden naar het pakketje dat nog op mijn schoot ligt. Ik weet dat ik dit niet langer voor hem verborgen kan houden.
